Freyja - 01.01.1902, Blaðsíða 33
MIKYJA
2f>l
6ARNAKRÓ.
^íeeeefisw ^ssetfft4
„ENGLA-LAtí,“ (Vögguljóð).*
L
nSo/ þ".‘-
Söf þú, bam mitt, sætt þig dreymi,
svífi englar kringum þig,
■sál þín ölium sorgum gleymi.
Sof þö, elskan, fyrir mig
Sof þú, sof þú/— Blundur blíðvir
brosandi’ að þer réf.tir hönd,
á englavængjum önd þín líður
inn á sólrík draumalönd.
II.
„Ég nBÍ/r
í5vaf ég vært á svæfli mjúkum—
svaf ég vært á. m.júkum dún,
barrnur leið úr huga sjúkum,
bulins var mér lesín rún.
Klukkur draundands heyrði’ ég hringja—
lijartað styrktist við hveit slag.
Svo heyrðf eg raddir sætar syngja—
sungu englar himneskt lag.
III.
r,Ég svei/S
Svefns á vængjum sveif feg þýðnm—
sveif’ég inn á draumalönd.
Batt mér krans <sr blómum fríðum
björt og lipur kerúbs hönd.
IJnaðsijóð mér Englar sungo,
•allt um kring var Ijómi skæT.
t>á bjó mér von I brjósti ungu.—
iBar mig pertutn himins nær.
J. MAGXÚS B.7AKNASON.
I
i'l
;i
fti
*) Vísnr þessar ern ortar undir Iagi því,
sem kallað er „Kngla lag,“ eða: ,,The ang-
«1 canae to aie.“
ir