Lísing - 01.12.1898, Blaðsíða 7

23
inn og röddin var. Sporin spimannsins í klettinn eru enn þá
sínd til sannindamerkis. Því næst sést þar húsið sem Zakkeus
bjóíogtréð sem hann klifraðist upp í’til að sjá Drottinn sinn
og meistara1. Hvorutveggja er ljós vottur um sannindi atburð-
anna. Þá sáum við og staðinn við Jórdan þar sem þeir Elía og
Elísa gjörðu svo furðulega hluti. Þeir voru á leiðinni til'Jeríkó,
en er þeir komu að fljótinu ’þá tók Elía möttul sinn og braut
hann sarnan og sló á vatnið, en það skifti sór til beggja hliða og
þeir gengu báðir ifir um á þurru1. Síðan fór Elía upp til hitn-
ins í eldlegum vagni með eldlegum hestum, en misti möttulinn.
Elísa tók upp möttulinn, sló honum á vatnið aftur og komst
ifir um Jórdan til baka þurrum fótnm. Er það hrífandi sjón
firir trúaða sálu að sjá þenna dásamlega árbakka og þetta hið
himneska leiksvið. En ómögulegt var þar að fá hjá Arabanum,
sem alt þetta vissi, einn af hnöppunum úr möttlinum sem menja
grip. Hann átti von á níjum forða með næstu úlfalda lest
frá Jerúsalem.
• ----------------°-----------
FÁORi) SKÍRING Á ’EINSKATTINUM1.
Cúbufélagið í New Yourk hefur nílega gefið út bækling til
leiðbeiningar löndum sínum á Cúba, og hafa því beðið nafn-
frægan rithöfund að rita um þrjár merkar stjórnarbætur: Ein-
skattinn, fulltrúakosningar að hlutföllum réttum og beina lög-
gjöf. Ætla þeir svo að þíða rit þatta og dreifa því svo út um
Cúba. Agripið er stutt og set ég það hér. Það er ein af end-
urbótum þeim, sem hinn nafnfrægi Henry Greorge, verkamanna-
hetjan, hefur stungið upp á; og hafa fjöldamargir fallist á það,
svo að hugmindin er kunnug orðin öllum þorra mentaðra manna.
En hún er á þessa leið:
Stjórnir leggja skatta á marga hluti. Þær leggja tolla á
vörurnar inn í borgir eða lönd, Þær leggja skatt á tekjur
manna af fasteignum og embættislaun. Þær leggja skatt á
vöruhús og vörurnar í þeim. Þær leggja skatt á hús og húsbún-
að manna. Þær leggja skatt á biggingar, uppskeru manna og
allar umbætur á landi, og svo leggja þær loksins skatt á landið
sjálft.