Plógur - 30.04.1903, Blaðsíða 6

3°
ir þvi, hvað það kostar yður mikið,
og hvað er svo í aðra hönd. Mikill
hluti af þeim mörgu ungu mönnum,
sem búa sig undir embætti, komast
aldrei í þá stöðu. Það læra allt of
margir. Afleiðingin verður sú, að
þeir verða margir ónýtingar, hafa eytt
bezta tíma af æfinni í nám, sem hef-
ur enga verulega þýðingu aðra en
þá, að stimpla þá svo, að þeir verði
gjaldgengir í embætti. Margiraf þess-
um lærðu mönnum hafa auk þess
lært á skólaárunum ýmislegt það, sem
spillir ungum mönnum. Svo þegar
prófi er lokið, eru þeir ómögulegir
til alls annars, en embættis, og marg-
ir, já allt of margir af þeim, sem í
embætti komast, eru ekki starfi sfnu
vaxnir, sökum óreglu o. fl.
Pétur: Eg vona nú, að Nonni
litli verði reglupiltur og ástundunar-
samur við nám og nái góðu prófi, og
þá eru miklar Hkur til þess, að hann
fái seinna stöðu. — Haldið þér það
ekki prestur minn? — Eg vildi gjarn-
an að yrði eitthvað úr honum, fyrst
það er nú eini sonurinn, sem eg á.
Þótt hann tæki við kotinu eptir mig,
þá er það erfið staða og lítið í aðra
hönd, — og lítil virðingarstaða er það.
Páll: Haldið þér, Páll minn, að
það sé eina ráðið, til þess að gera
eitthvað úr ungum mönnum, að láta
þá ganga „lærða veginn"? Nei, svo
er nú fyrir þakkandi, að nú á tímum
eru fleiri gróða- og virðingarvegir en
lærði vegurinn. Það er ekki aðal-
atriðið, að staðan sé „fín“, sem kallað
er, heldur hitt, að sá sem er í stöð-
unni, sé henni vel vaxinn.
Menn eiga að menntast, af því þe’f
eru menn, en ekki af því að Pe>(
eiga að takas á hendur einhvern visS^
an starfa í lífinu. Maðurinri á a
menntast sökum síns innra ág#1'5'
en ekki af því, að hann á að sl^tta
þúfur, draga fisk, byggja hús eða hu5
til skó o. s. frv.
Mikilleiki mannsins er ekki fblf?
inn í stöðu hans, heldur í ínikiH6'^
sálarinnar, hreinskilni, göfuglyndi
guðlegu trausti. Þetta er það, se(í>
gerir manninn mikinn og virðin.2ar
verðan, en ekki það, eitt út af fyr*
sig, hve mörg tungumál hann k®
eða hve mikið hann veit af því, se(í>
■f á,
aldrei hefur haft nein veruleg ábr*
tilfinningallfið.
Hvað því viðvíkur, að embí®^
staðan sé gróðavegur, þá getur
nú verið efamál; að minnsta
ko!
5»
eru fæst embætti hér I landi svo
launuð, að embættismenn græd1
á embættum, hafa þeir gróða sinn
ast frá öðru.
Yður kostar það minnst 400°
að láta son yðar verða prest
(é
op1'
V’
eð>
læknir. Ef þér nú leggið þessa sUá>
r cglÞ
fyrir, yrði það álitlegur bústofn,
miklar líkur eru fyrir, að gæfi a^ 5
rcStr
meiri vexti I búskapnum, en Pr ,
og læknatekjurnar gefa optast. ^
svo megið þér ekki gleyma því,
bóndastaðan er óháð öðrum og ábyr$
arminni. j,
P é t u r: En eg vil að drenglir' 1
x nt
minn menntist. Það er þó al
munur að vera lærður maður-
held líka að hann verði latur til v'11
og því eigi hann að stúdera-
n
nt*.