Rit þess (konunglega) íslenzka Lærdómslistafélags - 01.01.1794, Side 100

IOO
£ Th. um <ocvfottm búca
i £e(fu efni, v»ar of nttfil til þf(f, cit eg <t«ta
feugtt af tnh-, ar retjtta cdi neitt far til, allraí
ítcíjt cr eg ntátti »era fuíírifö ttni, at fccr t)ftr(tó»
itir cí>a (ircjiir, fetn ntiu ráblettaint] fonni fattní
ffé atftafa, ittunöu vcrDa foipt elíuut (íaDfants
Ie(]uitt oerf'ununt, f>ei]ar (tán occri pftroeguD og
áíititt i foí fonánglega Dicntufantntcri. ^jcffs
uegna frantfenDa cg eptir(TráDar JpUitleiDlngac
uttt fetta tttál, i brefi til fceff fonánglega Dicttí
tufanittterð, Dagfettu ic/Da @eptcntbrið ntáncu
Dar 1786.
”fþat oirDij alfra ttDa repnfTa, há f»art<
” nccr í 900 ár famfelD, fcttt ^ðlauD ^eftr btjgt
”pcrit, fpílilcga fanttat ftafa, at (tccr 03
” fíccrfiu orfafir til allra (seirra cpntDa, fcttt á«
” falíit ftafa i (tarDinDið4ruiit, af DbrrittD, inantu
"DattDa af (>ángri, cpDtngu DpgDra jarDa, og
”altttenttíngð fátceft, fccr bafa optafi nccr, cDr pfi'r
”f)ofuD at tala, leiDt af unDanfernu ttteira cDr
”tttititia tióni og fcctfutt allð()áttabð qoifftác
”(5c(fa SattDð, fofunt ftáugurð og ntegttrDar,
”ttefnilega fáa, befia, og fauD:pentttgð, fetn
”eru líanDfittð (jelfht auDccfi, án (jocrra þat gétr
”óiti0gttíega ftaDij. iílt fennit oeit eg, at fá
”nálccga(Ia orfof tií {jeffarar qoiffiáriuð ntfnfaní
”ar og epDíngar, tná falla at wcrtt ^>aft annats
”()t>ert IltiII graðpojrtr og fTccttt (tetjníjttng, eDc
”og (iarDir oetrar, eDa jafnpel ^oortoeggia fattts
”att, »iD (miu auttgpir tttamtlegir fraptac
fpotí