Rit þess (konunglega) íslenzka Lærdómslistafélags - 01.01.1794, Blaðsíða 134

134 B- Th- «nt 4»repp<líóniac
ecf'i f;ct)rij annat enit einángið ufjafanir ðf feittt,
fem tií f>c{? cru fofttir.
í>reppjliórar rcrba f>á, eptir á&itrfogöu,
at Berafft n ct fat, fent fteprir ti! feirra entbcvrttr,
og fappP jfa at toera foo fí'api farnir, feni fut
ftelil fantbijör, einfum téttutftr í fTipntnt, ftoíf«
ir i rctöíegatttgunt, óféruitvir i rá&fTogunum,
Ó&íutörcegttir i aítuctinum áíegttm, 03 i Í;ucrí
pcttta til góðrar fprinipnöar.
Cífa cctttt uppoapan&i ángir tttcnn, fcnt eru
í feim vcenóum, at ucrba ftbatt ncfn'ir til
Jg>reppflióra, at ttn&iróúa ftg (iartif, nteb f"/t at
lcera ícejllega at flfrifa, fatttt ttocfttt t rcifttittgi,
0 . fptttta j’ér fcer aímcnttufiu regíttr og ftöueniur,
fent á&rcera Gújí’ap, tíutií>argior&, fTpföur tif
ácóngs, 'P'.cfia og ^irftta, pirbíug á &ítttttm,
meb fíeiru fuíltftt; fuo fcnt ár fvá ári fiolga og
vanöaj Jc>rcpp|'tiorattua terf og jítjlöur.
Sþpt uar mér fat ccfi Ittií átta’gia, at tueir
úttgltngSípiíitar, Jjáreppjíióra ftjttir, itcsrftíiöit
por í^méfíaöal báött tttig, ítuprr ttttt jíg, at
eptirláta fér eitt af fcint pretitubu X>ajá^qt>er:
uitt, er eg mcrfti, at anttar feirra einftttti &ajv=
fei feittgit fíiluútg á at nota féc fiff iittii&aíö
til ftrúfttttar.
£tt at Jjrcppfliárar fétt í &po
iutn ftrcpp (gr,f. óálfð 9 £ap.) (tclör cnti 3 eö
4