Rit þess (konunglega) íslenzka Lærdómslistafélags - 01.01.1794, Blaðsíða 147
(£mbí*tttC> á »4?
eru fynt ftam ttitatilegctr; poí £at féntr f?r illa,
at áleggia toíí / eba frepnqia búfóífi tií ní)rra
áti}ipta, eptir at ijreppfíióra ftngit er áti. íþefft
afgctngt íeggij i ftreppftttð féftirbfTu og gepntij
$ar, b«ort fem til farf at tafa cbr ccfi. 0ftf«
ar átgiptir fttntta »era abfTPilianlegar: ÍSarti
fann at fwbaj, fettt flrajc oerbr at foma á (jrepp*
inn; ómagi fann at fottta frá ebrnrn foeitum
eba fi)fTutn, fem menn oiffu ecfi at cetti £ac
£repp; ein^oerr niburfetníngr fann at oerba
oeifr, og furfa meiri uppófofTttab, enn ftonuttt
var árlpftabc d fínginu, og fuo fTeira.
(£ptir fat ^reppfTiórarntr, nteb 9>refTanna
abfTob, í;afa giort reifntngana unt fátcefra forc
lagit, tií imtteftar og titgiptar; tilfetia jteir eirttt
oiffann 6ce, og fatttt fagattlegafTa, fem (coorr
eittn niburfetntttganna fí'al ftafa fteintili, einícegt
\>at áv, fó futttt af {tanð tiílagi foarij attnarfTabac
ab, bneriu pá ffilaj ^eint til óúðDónba ^anð;
Jjoi $at er gagnlegra fprir alía, einfuttt fiina
áitgtt, at oenia; cx einumóce, enn giera utn*
fcrepttngar á (jeintiíunt. (£g incina og, at firepp*
fTiórar fmrft eigi þév eptir, fent (jíngat til, meb
aubmiúfttnt bcenum at fnó=friápa fólfi til at ta*
fa niburfctntnga; fot margir ttiuntt áltta féc
^cegra atfceba óntagan (teinta, ettngreiba fat ep*
tir áliti fTóra átfoar, fcttt fó í fTáífn fér ecft er
ttteira, tenit (>oat órcifnat er átgéfit til feirra
fátceftt, (Singinn fann fcelbr at flaga pftr ójufiu
íf 3 ubt