Helgarpósturinn - 28.03.1980, Blaðsíða 10

34
Viöar — byrjaði á pianó og uppgötvaöi ekki hornib fyrr en hann var
kominn á fullorðinsár
ég með öllum þessum toppmönn-
um i Bretlandi, Engelbert
Humperdinck og Tom Jones.
Þetta var gifurlega skemmtilegt
starf, passaði lika vel við mig þvl
ég vil spila létta tónlist með. En
slðan 1971 hef ég verið fyrsti
hornleikari i Sinfóniunni.”
— En hvenær byrjaðir þú Guö-
mundur?
— Ég byrjaöi aö spila með Ey-
þóri Þorlákssyni gitarleikara I
kringum 1945. Við spiluðum á
dansæfingum í Flensborg og I
Gúttó 1 Hafnarfiröi. Það var
alltaf pakkað þar. Fólk kom ilr
Reykjavik og fór með hálf tólf
strætó innneftir. Ég spilaði einnig
i Alþýöuhúsinu i Hafnarfiröi
og i Mjólkurstöðinni ásamt Krist-
jáni Magnússyni, Steinþóri
Steingrimssyni, ólafi Gauk
Svavari Gests á vibrafón, Halli
Simonar á kontrabassa og
fleirum góöum mönnum. Svo
myndast KK sextettinn eins og
allir vita. Kristján Kristjánsson,
Svavar og Hallur fóru beint I
hann, en við Eyþór fórum I hljóm-
sveit Stefáns Þorleifssonar. Slöan
hættu Svavar og Hallur i KK en
viö Eyþór gengum i hann ásamt
Gunnari Reyni Sveinssyni og
Kristáni Magnússyni á pianó. 1
KK sextett var ég i 10 ár, eða
þangað til ég byrjaöi með Hauki
Morthens i Klúbbnum. Þar voru
góðir menn. Það voru Jón Möller
á planó, Sigurbjörn Ingþ'órssoná
bassa og örn Armannsson gitar-
leikari. Ég hef nú ekki veriö I Sin-
fóniunni nema eitt tlmabil. ég hélt
mig meira við dansmúsikina og
aö sjálfsögöu jassinn.”
— Lærðir þú á trommur?
,,Ég læröi á trommur og að lesa
tónlist hjá Svavari Gests; þá var
Föstudagur 28. mars 1980 halijrirpnczti irinn
Guömundur — lærði að berja trumburnar hjá Svavari Gests.
„SWING, BROTHER SWING”
Gömlu jasskapparnir Viðar Alfreðsson og Guðmundur Steingrimsson í uppsveiflu
hann nýkominn frá Juillard 1948.
Hann var góður kennari. Þeir
komu ferskir frá Ameriku hann
og Kristján Kristjánsson. Einnig
var ég I ameriskum skóla á Vell-
inum, mjög ströngum skóla.
Amerikanar og Englendingar eru
bestu trommarar sem ég þekki, I
dag að minnsta kosti.”
— Var skemmtilegara að spila i
gamla daga?
Guömundur: „Já, ég myndi segja
að það hafi veriö miklu skemmti-
legra.”
Viðar: „Já, þaö var þessi timi frá
’57-’59, þá var maður að byrja og
múslkin heltók mann alveg.”
— Munið þið eftir einhverjum
skemmtilegum atvikum?
Guðmundur: „Jú, ég get sagt þér
frá einu. Ég fór með Hauki
Morthens til Leningrad 1962 þeg-
ar okkur var boðið á heimsmót
æskunnar. 1 Leningrad spiluöum
við I sjónvarpinu. Þetta var þegar
tvistið var aðkoma. Nú, viö erum
að spila þarna jass þegar Haukur
vill endilega taka Let’s twist
again. Hann fer úr út skerminum
og talar við leikstjórann og segir
að hann hafi lesiö á Islandi að
tvistið væri bannað i Morsku. Þá
segir leikstjórinn við hann: „sko
þaö er i Moskvu, þetta er Lenin-
grad.” iHaukur kom aftur inn og
við spiluðum Let’s tvist
again”.
Viöar? „Ég man eftir einu atviki
þegar viö vorum i Moskvu. Það
var einhver litill náungi að þvæl-
ast þarna. Siðar kom uppúr kaf-
inu aö þetta var náunginn sem
skrifaði lagiö Nótt I Moskvu. Þá
var hann nýbúinn aö skrifa lagið
og við vorum fyrsta hljómsveitin
sem flutti það.”
— Hvaða tónlistarmenn hafa
haft mest áhrif á ykkur?
Guðmundur: „Hvaö heldur þú
Viðar?”
Viðar: „Ég myndi ekki geta nefnt
neinn sérstakan ., það eru svo
margir góðir.”
Guðmundur: „Égmyndi
segja að mest áhrif,sennilega
áokkurbáða væri þetta
„bebop” timabil,
t steingeldum diskótakti nútim-
ans má ennþá heyra laufléttar
jasssveiflur. Blaðamaður
Helgarpóstsins gekk siðkvöld eitt
á fund þeirra Guömundar Stein-
grlmssonar trommuleikara og
Viðars Alfreðsson blásara, en
þeir hafa sennilega manna lengst
dillað hjörtum jassunnenda hér á
landi.
— Hvenær byrjaöir þú að spila
Vðar?
„Ég byrjaði að spila eitthvað
9-10 ára gamall á pianó. Þá spil-
aði ég m.a. I barnatlma og kom
fram I mynd sem Loftur Guö-
munds> gerði, kom inn I sjógalla
og spilaöi boogie?woogie. Þetta
var um 1948. 17-18 ára fór ég svo
aö spila með jasshljómsveit
Gunnars Ormslevs ásamt Bjössa
bassa, Arna Elfar, Guöjóni Inga
i- Sigurðssyni og Hauki Morthens.
ir Við spiluðum mikiö I Tjarnarkaffi
ir og Breiöfirðingabúö. 1957 fórum
tt við frábæra ferð til Sovétrlkj-
j. anna á heimsmót æskunnar. Þar
,g spiluöum við á mörgum stöðum
n en mest I Moskvu. Svo ég fari nú
st hratt yfir sögu, þá fór ég 22ja ára
á gamall til Hamborgar og ákvað
aö fara aö taka hljóðfærið virki-
a lega alvarlega. 1 Hamborg var ég
tvö ár I skóla, en kom slðan heim
ð I eitt ár og spilaöi meö Sinfónlu-
1- hljómsveitinni. Þaðan fór ég til
n Englands IGuildhall School of
)- MusicandDrama. Þegar ég haföi
a veriö þar I eitt ár uppgötva ég þaö
a sem mig var lengi búiö að gruna,
o að franska valdhornið passaöi
it miklu betur við mig. Ég lauk
a pfófi úr skólanum 1963, eftir
a fjögurra ára nám. Þá gerðist
nokkúð sniöugt. Það er auglýst
staða I Sadlers Wells Opera sem
égsækium ásamt 13öðrum og ég
fæ djobbið. Þetta var geysifínn
skóli fyrir mig I faginu. Þarna
spilaöi ég 72 óperur og balletta.
Það er yfirleitt sagt að það sé
góður tlmi aö vera I óperu i f jögur
— fimm ár, þannig að eftir fimm
ár hætti ég.
Þá gerðist ég lausa-
A; maður i London I 6 mánuöi.
"tr Mér var þá boðin vinna,
hjá BBC radio ogvarég
þar til 1971 Þar spilaöi
Dizzy Gillespie og Miles Davis.
Nátturlega hefur Buddy Rich
alltaf verið mitt uppáhald.”
—-Er mikill munur á aö spila
klassiska tónlist og jass?
Viðar: „I klassískri tónlist er allt
nákvæmlega skrifað og úthugsaö
en I jassinum er maður alveg
frjáls og spilar eftir sinu eigin
höfði af fingrum fram.”
— Kennið þiö á hljóðfæri?
Viðar: „Ég er búinn að kenna I 2
ár við Tónlistarskóla Keflavlkur.
Skólastjóri þar er Herbert H.
Agústsson. Viö stofnuöum barna-
lúörasveit þar fyrir u.þ.b. 2 árum
Þar er ég meö ca 40 börn á aldrin-
um 8-11 ára Þau byrja öll frá
grunni, hafa aldrei séö hljóðfæri
áöur. Þetta gengur mjög vel og ég
hef virkilega gaman af þvl að
vinna meö börnum og kynnast
þeirra heimi. I allt er ég með 97
krakka. Ég er með alla blokk-
flautukennslu og allan blástur.”
Guðmundur: „Ég
kenndi þegar Páll Kr
Pálsson var meö
Tónlistarskóla
Hafnarfjaröar.
Ég hef
helst ekki viljaö
fást mikiö viö
kennslu þvl þetta er
svo bindandi starf.”
— Er grundvöllur
fyrir jassllfi
hérna?
Viðar: „Þaö hefur alltaf veriö
mikill áhugi.”
Guðmundur: „Já, Esjuberg,
Djúpið og Stúdentakjallarinn eru
komin með þetta.”
Viðar: „Þaö er mjög vinaleg
stemmning þarna. Maður finnur
hvað fólk hefur gaman af þvi sem
viö spilum og hlustar virkilega.
Og maður hefur gaman af þessu
lika.”
Guðmundur: „Jassklúbbur
Reykjavlkur var til á sínum tima
og með Jassvakningu hefur kom-
iö nokkurs konar vakning. Við
höfum fengið erlenda gesti sem er
mikil lyftistöng fyrir okkur og
kitlar mann mikiö. Og nú er Niels
Henning örsetd Pedersen að
koma 19. aprfl með braslliskri
söngkonu og planóleikara, við
vonum bara aö þetta verði ekki
skattplnt. Og hver veit nema þaö
verði lifandi jass á Listahátið I
sumar.”
Viöar: „Þetta
er nauðsynlegt i svona
fámennu landi.”
— Ætlið þið að
halda lengi áfram?
Viðar:
„Halda áfram meöan
aldur leyfir og
svo lengi sem fólk
nennir að hlusta
á mann. Þetta er
okkur áhugamál.”
Guömundur:
„Swing,
brotner,
swing.