Alþýðublaðið - 07.02.1939, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 07.02.1939, Blaðsíða 2
MMÐJUDAG 1, FEBR, ..1.939 ALÞÝÐUBLAÐIÐ Slgnrjón Ingwarssen. finningarorð. f* EGAR hermenn íslenzku " þjóðarinnar falla, þá falla þeir ekki með saurgaSar hendur af annars manns blóði, það er ekki slíkur vígvöllur, sem þeir berjast á. Nei, þeirra vígvöllur er hið víðáttumikla haf og þar er oft barist upp á líf og dauða af ungum sem gömlum og á hverju ári, sem líður, falla fleiri tugir vöskustu manna, sem hafa barist svo ár- um skiftir við náttúruöflin. Við, sem í landi erum, vitum oft lítið um þær hörðu orustur, sem þar eru háðar fyrir þjóð vora, en þegar hinir hugdjörfu sjómenn íslenzku þjóðarinnar eru sigraðir, þá segir hugur okkar, að það muni hafa verið hörð orusta, sem þeir féllu í. Okkur öllum er enn í minni hvað skeði á hafinu fyrir rétt- um þremur mánuðum, þegar togarinn Ólafur fórst með allri áhöfn. Þar féllu í vota gröf Ægis 21 maður, flestir á unga aldri. Einn af þeim félögum, er þar lét lífið, var Sigurjón Ingvars- son. Hann var fæddur í Reykja- vík 7. júní 1912. Sigurjón helgaði fljótt hafinu krafta sína. Úm fimtán ára fór hann hjálparmatsveinn á togara og svo í seinni tíð var hann ýmist háseti á togurum eða mótor bátum. Fyrir hálfu öðru ári varð hann f yrir því slysi að f ót- brotna um borð í því skipi, sem einnig varð líkkista hans, og var ekki heill við vinnu sína eftir það, því oft þurfti að brjóta það sár upp aftur, sem var orðið hálfgróið, en við, sem umgengumst hann á þeim tíma, gleymum seint rólyndi hans og karlmensku. Oft mun hann hafa verið þreyttur í sínum veika fæti, þótt ekki væri kvartað, en nú vitum við öll, sem þektum bezt til hans^ að sárið er að fullu gróið, en eng- um okkar kom til hugar að það myndi gróa á þann hátt, sem raun ber vitni um. Þegar menn fálla frá á þeim árum, sem æskudraumarnir áttu að verða að veruleika, þá er um sárt að binda og ekki hvað sízt hjá ást- vinum þeirra, sem þektu svo vel þeirra heitustu óskir, en þótt lífsstarfið yrði ekki meira, þá er minningin um góðan dreng svo rík í hjörtum þeirra, sem mest syrgja. Og svo var Sigurjón Ingvarsson. einnig um Sigurjón, þótt hann félli svo fljótt fyrir ofurefli því, sem barist var við af þeim fé- lögum. Ó, hvílík stund, þá harmafregn að heyra. sem heilli þjóð fær búið geigvænt sár, ó. hvílík rödd, sem ómar innst í eyra, aS ástkær sonur, bróðir. hvílir nár! Vor elsku vinur, sanni, göfgi, góði, af guði blessuð æ þín minning sé, því verður aldrei lýst í litlu ljóði. hvað Ijúfa hjartað þitt oss lét í té. Hver sér þá mynd, sem býr í móður barmi um blíðan, traustan, hjartakæran son, hver lýsir unnustunnar elsku' og harmi, er átti bjarta lífs-framtíðar-von? Hver getur sagt, hvað misti barniS blíða, sem borið var svo ljúft'af föður- hönd? Hver veit, hve systra' og bræðra sárin svíða, þar saman tengdust æsku-, og kærleiks bönd? Hver þekkir alt á einverunnar stundum, sem er í sýn úr minninganna sjóð? Hver veit, hvað færir hjartans opnu undum hið undra þunga breytta hafsins Ijóð?. Guð einn, sem þekkir sælu' og sorgar tárin og sanna kosti gefur hjarta manns. Lít þú til vor að lækna harma sárin og lyfta' oss upp úr djúpi sorgar- ranns. í lífi Drottins ljós vér sjáum skina, sem ljómar yfir þenna skuggadal. Vor Jesús, fyrir fórnfæringu þína er fundin leið í dýrðar þinnar sal. Vér lútum djúpt. — í föðurhönd , ¦ er falinn hinn farni vin, sem oss var hjarta- kær, og sannarlega sæll skal hver einn talinn, er sjálfum Drottni' í friði dáið fær. Það verður lofgerð ljúf á vorum tungum,. er lifum sæla endurfunda stund. þá mæðist enginn yfir sorgum þungum, sem inn til lífsins gekk á Jesú fund. Vér þökkum guði alt á æfivegi, . hans umsjón treystum bæði' í gleði' og sorg, sém öss vill leiða inn á efsta degi í alsælunnar ljóss- og friðarborg. E. B. Eftirtebtarverð og skemtileg kvikmpd SJÓMANNALÍF, sem Gamla Bíó sýnir um þessar mundir, er óvenjugóð, eftir- tektarverð og skemtileg mynd. Hún er sagan um son ríka mannsins, sem alinn er upp í allsnægtum og sem auðurinn og eftirlætið er að eyðileggja- En hann kynnist hinum erfiðu lífskjörum hinna stritandi manna og í hópi þeirra lærir hann að vinna og verða maður. Mörg atriði myndarinnar eru mjög áhrifamikil, og gerist meginhluti hennar á haf i úti meðal fiskimanna. Aðalhlut- verkin leika Lionel Barrymore, Spencer Tracy og drengurinn Freddie Bartholomew. Er það næg trygging fyrir góðum og áhrifamiklum leik. Fe^aibækui- Vílhjálms Síéfáins- sojnjajr, 17. hiefti er nýfcomib út. Er þab III. bbkiin, Heimisfcawtalictaldim wna&slegú. 25 ára afmæli Dansk Ligbrændings- forening. MINNINGARATHÖFN af þvi tíltemi fór fraim á Hótiel Ú' AmgletierKe I Katupm.aininah.ofin þ. 5. jainúar 'si. 1. tandir foiystu próf. Emuid Seohier, siem er fbTtmáðiur félagsfimis. Var hoðiiið þa'ngiað ^iinSu sitórmenini höíuiðiborgaírittiinar éi~ siamt Sulltrúuim frá bálfairalfélög- Uim Njorðtólajildainina. EftirBairiatndi er 'hið hjelzta úí- ræBlu prdf. Sechier: j Bróffleslsor Leviisiön, siem inú er láíkm, vairð táil þesis að: rybja bál- fönuim teaiut i Dainmiörklui. Fyrsta toátförfm for fraim áirið 1886. — Dainisk Liigbrœinidinigslforeniirng var latofniuð aÖaHega aif lærðium rn'öniniuim1 og verziiuaiiaiiimtoituan1. Síðar hiefiir blállfa'rahreyfiingiin ná'ð' tll alimenmiiings og félaigið oiiðið inaininlmargt, enlda ©rlu 8<>/o af íbú- luim KatupsmaininSahalfniasr í Damsk Liigbriænidimgsifoieming. Má m. a. þafeka pá miSikilu þat'tt&ku trygg- iingarstarf semi félagsimis, ler Hede- 6o:l borgarstjó'ri kom á faisltam fót. Menm geta með iðgjöftlluirn greitt a'llan- bálfarairkositinialð alð sér látmiuim. i Fjárhagsafkoima félaigsimis er svo góð, aið varaisjóðluír er 3 imfiillj. knánai. Lán tiil bál'stofubyggilníga hafa veri^ veiitt ýmsium1 bæjairfé- lögum, m. a. Kaupimammaihiaifmiair- borg. Damslka kirkiiam var löngum atídvlg bálfönuin. En nú má sú aintísita^a helta ár ísoguwni, enda sitja tvieliír preistair í sitjóm ifélags- jjins. I KaUpmainmahöfn eru brenid- írr 30<yo þeirrai, sem falla frá, og" fiér noitkum' á ibiálisíofumi m$ög í vöxt. Pær eru nú 1|6 í DaJnfmi&rkiu, en í byggiinjg á þríemuir istöð- tnim: í Esbjerg, Hoiísíeas og^ Nak- sikov. Bálfarir eru æðii mÁIu ó- dýralri en jaroarfalili'r. Pað stendw tíl aib hætta að miota Asisistentis Kírkegaatrld i. Kaup- maininahofn isiemu gnafi|eiH (pair var Jónias Hallgriímisisiom grafinm). Og í Svenídborg er ókveoið ®ð hastta við isitækkUn klrkjugatrlðlsliins, v|egnai þissis að baistoifa er þar bygð. They taste hetter" l/LS.I IUCKIES USE ONLY THE CENTRE LEAVES -THE CENTRE LEAVES OIVE TOU THE MILDEST SMOKE |Kr1-6Q Happdrættisnmboðfð í Alpýftohúsina hmtit flutt afgreiðslu sína aö v»sta»¥^ðu í húsið. G»ugið inn irá HveffisgdtiH. SSíáköiuii Norðlend- huja. SKÁKPINGI Noroiliendimga á AkUTeyirj. er mýtokiði. Kept 'var í í. úg 2. flokki'. I 1. fliokki kepta: GuíSlbjarttuir Vigfúslsion, Hjálimatr Theódórslson og Krisrt|áin Theódórsisom —allliir Ur Húisiavlk — Dalníiel Sigurosison og Eitnar Ólasom frá P&rislhofini, Sigur&ur Lálnusision úr Siglufiröi og fré Ah- ureyri Jóhatan Snorrasom, Jóm Ingimairssom, Júliluis Bogaisian og Unnstteimm SteEáms'som. Úrsllt Ur&U pesisi: SigUirðUir Lár- Us;son hafði 7V2 vimmimg, Jó'hamm Snorrastom 6V2, HjálmiaT Theó- dórssom 51/2, Guðibjalrtur Viigfius- . son 5. Dainíel Sigurðsisom og Umm- sitteá'nn Stefðnsision 41/2 hvor, JúMus Bogasom 4, J&n Ingimairslsiom 31/2, Kriisttjáin' TbeódöíssOin 3, FJmiair H. R. Haggard: Kynjalandið. 130 — Nei; bíðið pið me& það dálitla situwd, svariaðii Olfain. '—- Taktu þettal! og hamoi aétti Leonard spjót priðlja Ifösfo:ringjanis; hanm hafði skilið pað' eftir, pegair hanm lagði af staið ofam; fjallið, imeið pví að hamm var bjræddur utm, að pað kynni að verðia sér tiil trafala; — og nektu hann á umdian þér með pví- Ef við skylduimi bí&a lósigur, getið þið toeypt líf ykk'ar með hams lífi. En iefi vjið skylidum geta varist piejmi og þiið sleppið, *þá gserpið piið við hamm hvað sem þið' viilijið. — Eg veit vél, hvað ég myndi gera við hanmi, tautaíðii Otuí og gaf presítiniuim hio'rmjajugla. — Og verið þlð mú sasi! hélt Olfam áfraim imeð saima: stíilliingarróiraniuím1. — Komi'ð þlð með meiri h, piltan, léðia steimia, ef þið sjáiQ nokkra; gar&uritoin er 'ab sp'rimgla. Leomaird og Otar tóku þegíamidi og fasit í h&nd kom- ungisiimis, ien Jrlama gat efckf skililð við halnm svomia, þvi að hun tomist vlð af allri gæzku hans. . — Fyriírgefðu mér! sag'ði hiún láigt, — a& ég befi valdið þér sorgar, — og dauíðjai í loianáilaíg á isiárgiiia, eftir því sem ég óttast. — Þú gazt ekki gert aið soriginini, drottminig, og; viertu vilss wm það, að dauðimn verðtuir mér Velkom- ilnmi, ef hanm skyMI kj&sa mig. FaiTðu nú, og anæigjian fylgi þér. BetUr að þú sdyppir óisködiduð með fial- legu steinana, isem þú þráir, og betur að þú og ma!ðu.r- tnsn þimji 'njöti famsiæildar w möirg ár í lálst þeiriri, stam þið hafið hvort á öðriú; og þegar þib fatiilð ab eldaist, þá talið þífð einisitöku siimnum hlýlega Uim1 villi- mamminmi, sem^ tilbað þig mieðaim þú va»st ung, og lagðo; llf Islitt í isöIUipiajr tll þesis ab bjarga þér. Jú'ama Mustabii á hamö, og tárin kom'u fraim í atugum á henin'i; sivio þrieif hún 'aiít i einu höinid hinis mikíte mamns og kysíi hana. — Ég^hefi fengib mfa laun, drottning! s;agði hanjn; — og ég wm„ að maðlurinin þimin verði ekki (aiBbrýbii- siamur. Farið jpS|& hú og flýtib ykfcur! Uin leið og hamn sagði þetta, féll dálitib stykkii úr ga'r'ðiinum, og harbiiega anidlitib á emum priestinUto. &ás't í gat!in)u. Olfan rak Upp org, iyftí upp bneiba spáotiraui og rak þiaÖ gegmium giatlb. Piiesiturlnn fél aftur ^ bak," og rétt í því bili tomu félagar Olfamis og hJóÖu upp í gatib. Pjá smértu þaili prjú sér vib og flýðfu Upp f|allshlíð- Sinla. Otur rak Nam' |á unidatn .sér með h'öggulm oigi blótsyrblum, þamgiab tffl lioks> að gaimli mabiurimln dattí og l|á á grútu styinjainidl Dveriguriinin barði hainin.; en þió aib hianin vser'i ekfci siem miiiúkhjentastwr, gat hi'amm ekfct fengið pries;timin tíl ab standa upp. — Staittu upp, siv'iikahiuinldspiotitíð þitt! sagbi Leomard haírðmesifcjulegia og p'ifckabi í hainln með spjóitinu. — Þ^i varlðuiröto aið leysi'a á muér hanidtegg'ima, BJarig- Bjúl svarab,i presturinirii. — Ég ©r mjbg mjáttfi'ariLnm, og ég giet ekfci gangib upp þetta fjall méb hemíduilnar buinidinajr á bak'i mér. Pú þarft sramimarlega efcki aö vera hteeddur vlb gapnlam og vopmlkusam mainn. — Ekkl siem' Sittepdiur, tíýst ég vib, tautaíði Leo'maTid; — Jöó iab iv'ib höfum: haft fulla ástæbu til að vera hrædd Vib þig ajð umdanförmu. Og svo tók hamm hnif slimin og sfca)r af honum bönidiin. Miébam haran var a'ð því, siméri Júania sér vi'b og Ieiít til bajkia. Lamgt fyrir meb|an þaiu gat hpn séb Olfara og félaga harnsi sitanida hliiðl við hiið, og hún fcolm Jafm-i vel auga á Ijósglampía, isjenu' iköstuðlulst frá spjótum' þieirxa, því aið mU var sólip ab fcoma Upp. Svo sá húim fyrír mebain þ'á grasi vöximu þöfcin á jarbnesika helvlimu, borg PokuIiýÖBÍins, og hinuim imegiim vtib iborgima emdalausu sléttwna, sem áin liðabist umi, Iifct og silfurli'tur höggormuir. i Svo sá húm þaV liika þann partimin, siem fjæ'r hjeuni var, af tröllslega mU'Sterisgarb^mum, islem óþektair hemd- ur höfðu hlia'ðlð á lömgiui glieymidum' tiímiuim, og uppi yfir bru/hinmi á þeim 'sifaikka í klettabeltlnu, sem hum horfði eftir, sá hiún mokkUb sva'rt, sem húm visisi al&' vari haUsiinm Og herbanna'r á hræbillegu líknieskjuinmi; pasi' h'afðd hiúm sietab uppi á hiimiingmœfanidi* brúmSjnni þá kynlegu stumd, þegair þúsUmdirmair höfðU boðlð hana velkomma meb þirumurausit siem gybjU', og þabam hafbi berana'r hjaritfó'lgnasita vini, Fraimcisoo, verib fleygt ofan íál þesis aib bíba grimmlilegan daiubidia|ga. — 0, hiva'b ég hefí þjábst á þesjSUm istab, hugsabi hún mieb isjiálfri s>ér. — Ég sfcil lekiki, hvermág qg hefi lifab þab alt aff. Og þó hefi ég orbib nokkru rika!ri„ og hún leit á Leoma'rd, siem var a& reka Nam' til henma'r, — og ©f vib abeins komumst lífs af og mér auBnast a& bjólpa' fíirmum til aib stanlda vib heit: sitt og kaupa aftur heimili siitt með þesishilm giimlsiteinlum, þá sfcal ég efckii sjá eftir því ab hafa þolab alt þetta til þesls ab ná þeim. Jafmiviel þegar haum veriður hættwr ab hafa sivonai hiei'ra' ást á mér, hlýtur hamn þó'að verba mér þakfclátwr, því ab fiáair fconuí hafa gert jafnmikib fyrjr imjeran siraa. Na'm staiulabist fraim hjá henmi og bölvab'i í hvæsi- ingarróm; en Otwr, sem aldrei þrieyttisit, lét höggum- Wm rigna á hryggihm á; honuim. Svo misistw þau sjómar á Olfan og félögum hams, fcomust heilu og höldnU; toþp á háilsiinm og saiu ísbrúina' gliitrfantíi fyriir framan sig og stóru smjófIákama. himum megim vib hama. XXXVIII. KAPÍTULI. : Sfpil- N|aais. — Hvaða teib eiguim vib mú ab Sara? spurbi Júiamai. — Eiguim vib ab fclifra ofian í þ)etta mikla gil? — Nei, Hjarbkoma, sviarlabi Otwr. — Sko! fram'umidam okkwr ler bnu; og hanm berati á ís> og hamra'-iSipömigtoia, si*m lá yfiir. %t$S?m gilfö. Ölason 1. Gu&bjiaattwir Vigiftúslso'n varb sökum veikindia && hœtta, er hattm hafbi iteflt 5 skáikir: og ummib allar. Hinair 4 skaMrmar, víð Einar, Jóm, Sigurb og Damiel vorw dæmldat" tapaibair homwm', samfcv. 8 gr. reglUigerbar Sfcák- þimgs íslendinga.' I öbttwm Bokki voru 10 fceppemdur. Fles*a vimmi- imga blutu þessir: Amtoin Sölva- £0n, Hallgrjmiur Beriiedáfctsision, Sigurbur Hailldi6rS'SOin og Steim- grímlur Bernhairdssoin, 6V2 - vmn- tng hiver. .1 samsœti ab loknu. þimginu var kiosin 7 imamna miefmd til þfess áð wmdiEbúa stofnwn sfcáikssiam« bamds . fyriir Norbwrv og AusHwir- land. FO. ..... : AI ttlefni 40 ára afmæliis Knaittsþyiflrauf§- lagis Rr^fcjaiviöur, fékk föllagib leyfi 'ti'I ab bjóba hinigaið í isWtaair erlemdwm kmaittspymwfíokki. — Stjóiiri'" K. R. hiefilr Uimdamfaí|b SHaðlb í sainmiragum vib emska kmaítsipyrmUflO'kka, og áramigurinn hlefiir orðið' sjá, að stjórn K. R. hefir iekis't ab má sammimigum vib éinm allra frægaistta kinattsipyrmto- flokfc: áhugamamna i Englamidii „Islingitiom Oormthiams". Fliokfcuir þessi var á 8 mánaba ferbailfegi í fyrra í kringum jörbilma. Lék þá 95 leiki, vanm 68, Jatotefli 19, taipaiði 8. I flokfcnum veniða mimst 5 leifcraienm úr lamdslibi Bngiemd- inga. F'lókfcuiriinm kemur himglaib 17. júni og dvelwr hér til 29. júmí. Keppir hér í Reykjavík 5 fcaipp* Jieikl. I flofcknlum erw 17 imemn. Einnig hiefir Knattisipyrinwfélag Reykjavikwr bóbib hjngaib. fær- eysfcum khattspyrnuflokki, sem toemUr hingaib -2. júli. Dvelur flokfcwrinm hér í vjikw og fceppir hór 3 ikappleiki. SamtíMn, l:: hiefti'¦• yfirsitattdáinidi éagmg$ er nýfcomib út. Efmi: Gripdieild- fcr i Reyikjavik. Hvítair vélair, Hún bvarf mér, saga eftítr Grímmi, Hvab ler mjóilk?. NokkWr orb-um rafmagn, framhaiMsgreim eftir Gw&m. Mafrteiin'slsom, Towlilsitairfé- lagiib í Reyfciavifc, Glöggiur lækinr iir, Hvab fcostar mainmvomis.klan? ó. m. fl. ísfisksala: í gœr seldu í Grimsby Qeir 1651 vætt fyrir 969 stpd- Og Belgaum 2040 vœttir fyrir 1008 stpd.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.