Morgunblaðið - 07.10.1981, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - 07.10.1981, Blaðsíða 17
16 MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 7. OKTÓBER 1981 MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 7. OKTÓBER 1981 17 fWnrijiiw Útgefandi tlrifaMfe hf. Árvakur, Reykjavík. Framkvæmdastjóri Haraldur Sveinsson. Ritstjórar Matthías Johannessen, Styrmir Gunnarsson. Fulltrúar ritstjóra Þorbjörn Guömundsson, Björn Jóhannsson. Fréttastjórar Freysteinn Jóhannsson, Magnús Finnsson, Sigtryggur Sigtryggsson. Auglýsingastjóri Baldvin Jónsson. Ritstjórn og skrifstofur: Aöalstræti 6, sími 10100. Auglýsingar: Aðalstræti 6, sími 22480. Afgreiðsla: Skeifunni 19, sími 83033. Áskriftargjald 85 kr. á mánuöi innanlands. í lausasölu 5 kr. eintakið. Morðið á Anwar Sadat Anwar Sadat var hugrakkur maður. Hann þorði að taka áhættu og ávann sér virðingu um allan hinn siðmenntaða og friðelskandi heim, þegar hann hélt til ísraels í nóvember 1977 og flutti ávarp í Knesset, þingi Israelsmanna. Með þeirri ferð breytti hann heimsmyndinni og stuðlaði að því að festa skapaðist í sínum heimshluta, sem margir óttast, að verði uppspretta hinna geig- vænlegustu átaka. Anwar Sadat sýndi, að hann var friðarins mað- ur og þorði að leggja mikið af mörkum í þágu friðar. Sagan geymir mörg dæmi þess, að einmitt slíkir menn falla gjarnan fyrir hendi samviskulausra morðingja, hvort heldur þeir láta stjórnast af eigin truflun eða eru útsendarar friðarspilla. Sagan geymir einnig mörg dæmi um það, að friðarspillunum tekst best að halda í illa fengin völd sín, því að þeir sjá svikara í hverju horni og telja alla aðra jafn mikla óþokka og þeir eru sjálfir. I fjórða sinn á þessu ári er hér á þessum stað fjallað um miskunnarlaust tilræði launmorðingja. Skotið var á Ronald Reag- an Bandaríkjaforseta og á Jóhannes Pál páfa án þess að þeim væri grandað, en John Lennon, átrúnaðargoð heillar kynslóðar um heim allan, féll fyrir byssukúlu. Hvert stefnir? spyrja menn máttvana gegn slíkum atburðum. Hvaða tilgang sjá menn í því að ryðja andstæðingum sínum þannig úr vegi? Þannig hefur maður- inn spurt um aldir án þess að fá nokkurt einhlítt svar, því að við hlið hins góða dafnar hið illa og mestu skiptir, að hið góða hafi yfirhöndina yfir hinu illa. Er það tilviljun, að menn stíga fagnaðardans í hverfum araba í Beirut, þegar þeir frétta af morðinu á Sadat? Beirut, hin fagra höfuðborg Líbanons, er orðin sundurskotið minnismerki um skipbrot þeirrar arabísku öfgastefnu, sem Anwar Sadat bauð byrginn, þegar hann hélt til Jerúsalem og talaði til ísraelsmanna og heimsins alls í Knesset. Er það tilviljun, að á götum Dasmaskus dansa menn stríðsdans og hrópa á meira blóð, þegar þeir heyra um morðið á Sadat? Sýrland er leppríki Sovétmanna við landamæri Israels og fyrir tilstilli stjórnarinnar þar hafa Kremlverjar talið sig geta komið í veg fyrir varanlega friðargerð við Israel. Anwar Sadat vakti ekki aðeins alheimsathygli 1977 heldur miklu oftar. Til dæmis gerði hann það síðla árs 1972, rúmu ári eftir að hann varð forseti, þegar hann rak 15 þúsund sovéska hernaðarráðgjafa frá Egyptalandi. Og hann hefur verið staðfastur í andstöðu sinni við Moammar Gaddafi, leiðtoga Líbýu. Er það tilviljun, að Sadat var drepinn skömmu eftir að hann varaði við því, að hinn siðlausi leiðtogi Líbýu hygðist gera forseta Súdans höfðinu styttri? Og nú kallar hinn dansandi lýður á höfuð Jaafar Numeirys Súdansfor- seta. Anwar Sadat stjórnaði landi sínu með styrkri hendi og þoldi ekki uppsteit gegn stjórn sinni, var hann í því efni sömu gerðar og aðrir arabaleiðtogar. Nýlega lenti hann í útistöðum við vestræna blaðamenn af þessu tilefni og lét þá óhikað heyra sína skoðun, þegar þeir kölluðu hann einræðisherra. Hann gekk á móti straumnum og staðfesti hugrekki sitt, þegar hann skaut skjólshúsi yfir hinn landflótta Iranskeisara. Hann var vinur vina sinna, þótt þeir sætu ekki lengur í hásæti keisarans. Hvað tekur við? Eftir mikla menn verður tómarúmið mikið. Enginn vafi er á því, að mörg ólík öfl munu reyna að fylla tóma- rúmið eftir Anwar Sadat. Israelsmenn hafa tapað traustasta bandamanni sínum í arabaríkjunum. Þeir munu nú sitja nótt og dag gráir fyrir járnum og fylgjast náið með gjörðum óvina sinna. Vonandi verður ekkert það gert í fljótræði, sem stofnar friðnum í hættu. Hinir hógværari leiðtogar arabalandanna munu hugsa sitt. Hver hefur þrek til þess að veita arabísku öfgamönnunum and- spyrnu að dæmi Sadats? Nýir leiðtogar í Egyptalandi eiga eftir að sýna og sanna, að þeir hafi þrek og þolgæði Sadats. Halla þeir sér áfram að Bandaríkjunum eða falla þeir fyrir ásælni Sovétríkj- anna? Hvaða áhrif hefur dauði Sadats á samskipti Bandaríkjanna og Sádi-Araba, styrkir hann stöðu Bandaríkjastjórnar heima fyrir, sem vill efla tengslin við stjórn Sádi-Araba, eða verður hann vatn á myllu þeirra, sem krefjast minnstra samskipta við araba- ríkin? Með morðinu á Anwar Sadat verða þáttaskil í sögunni. Hann var máttarstólpi undir friðarkerfi, sem hann sjálfur lagði grund- völlinn að, eftir að hafa barist við ísraelsmenn. Hrynji þetta kerfi til grunna með honum, er heimurinn orðinn enn hættulegri en áður, og var þó nóg komið. Vonandi verður Kairó ekki Sarajevo okkar daga. SADAT Hugrakkur og skeleggur einfari í Arabaheimi ÞEGAR Gamel Ahdel Nasser lézt skyndilega þann 28. september, 1970, skildi hann eftir sig tóma- rúm. sem fáir héldu að yrði fyllt i hráð. Anwar Sadat tók við völd- um, nánast óþekktur varaforseti Nassers og margir töldu að hann yrði lítils megnugur, hefði verið undirtylla og já-maður Nassers. En það kom fljótlega i Ijós að Sadat stefndi að miklum breyt- ingum. Nasser hafði stjórnað Ar- öbum í striðum, sem töpuðust. við ísraela, Sadat færði Egyptum aft- ur sjálfsvirðingu þeirra í Yom Kippur-stríðinu 1973, sem hann hafði undirhúið þá um sumarið, meðal annars I náinni samvinnu við Assad Sýrlandsforseta, sem síðar varð einn af erkifjendum hans. í maí 1971 eða rúmu hálfu ári eftir að Sadat tók við völdum ákváðu vinstrisinnaðir samsær- ismenn undir forystu Aly Sabry varaforseta að ryðja honum úr valdastóli, áður en hann yrði of Anwar Sadat, Jimmy Carter og Menachem Begin eftir gerð Cnmn DflVÍH-náttmálnns valdamikill og vinsæll meðal þjóð- arinnar. Sabry og menn hans ætl- uðu að neyða Sadat til að gefa upp á bátinn bandalag, sem hann hafði samþykkt að gera við Líbýu og Sýrland. Fáeinum dögum síðar ávarpaði Sadat fjöldafund og sagðist aðeins ábyrgur gagnvart almættinu, þjóðinni og sjálfum sér og að svo mæltu rak hann Sabry og sex ráðherra aðra. Hann leysti síðan upp Sósíalistasam- bandið, eina stjórnmálaflokk landsins, og efndi til þjóðarat- kvæðis um sambandsríkið og nýja stjórnarskrá. Hvorttveggja var samþykkt með miklum meiri- hluta. Sambandsríkið var síðar leyst upp. Til vonar og vara gerði Sadat einnig vináttu- og sam- starfssamning við Sovétríkin, en sú dýrð stóð ekki lengi, Sadat hall- aði sér í auknum mæli að Vestur- löndum, hann breytti um efna- hagsstefnu, leyfði erlendar fjár- festingar í stórum stíl og klykkti út með að reka fimmtán þúsund sovézka „ráðgjafa" frá Egypta- landi haustið 1972. Anwar E1 Sadat, þriðji forseti Egyptalands, var fæddur 25. des- ember 1918 í litlu þorpi við Níl, Abu Al-Kom. Faðir hans var skrifstofumaður hjá hernum, móðir hans var frá Súdan. Fjöl- skyldan flutti síðar til Kairó, þar sem Sadat fór í herskóla og út- skrifaðist þaðan tvítugur að aldri. Einn af skólafélögum hans var Nasser og tókst með þeim náin vinátta. Árið 1942 var hann handtekinn fyrir að aðstoða þýzkan njósnara við að flýja land og sat tvö ár í fangelsi, en slapp þá og tók þátt í baráttu gegn Bretum í landinu. Hann var fangelsaður á ný, en sleppt 1948 og starfaði um hríð sem blaðamaður, var vörubílstjóri og fékkst við fleiri störf, en síðan fékk hann á ný inngöngu í herinn. Árið 1952 tók hann höndum sam- an við Nasser og fleiri í að steypa Farouk konungi af stóli og 1960 varð hann forseti egypzka þings- ins. Níu árum síðar eða um ári fyrir andlát sitt skipaði Nasser hann varaforseta. Sadat var vel menntaður maður, Anwar Sadat og kona hans meö Carter-hjónunum fyrir framan Khepran-pýramídann. Síðasta brosið — Myndin er tekin rétt fyrir tilræðið. Símamynd AP. lærði ensku, þýzku og persnesku, og talaði öll málin mæta vel. Hann var pípureykingamaður, tók stöku sinnum glas af léttu víni, en oftar kaus hann sér vatn að drekka, einkum í opinberum veizlum. Hann var mikið snyrtimenni í klæðaburði og margir segja að síð- ari kona hans, Jihan Sadat, sem er hálf-brezk hafi átt mikinn þátt í að móta smekk hans á vönduðum fötum. Hann giftist Jihan Sadat 1949, hún var þá aðeins fimmtán ára gömul. Þau eignuðust þrjár dætur og einn son. Hann hafði verið kvæntur áður og átti þrjár dætur með fyrri konu sinni. Sadat skrifaði ævisögu sína fyrir fáein- um árum, sem á ensku bar titilinn „In Search of Identity" og var hún gefin út í mörgum löndum og þótti merk og upplýsandi og einkum fallegar lýsingar Sadats á bernsku sinni. Það er ekki vafi á að Sadats verður lengst minnzt vegna frið- arsamningsins sem hann gerði við ísraela 1979, hálfu ári eftir að hinn frægi Camp David-fundur hafði verið haldinn fyrir tilstuðl- an Carters. En margt hafði drifið á daga hans áður. Hann hafði snú- ið sér að því að bæta kjör þegna sinna, en vegna mikilla útgjalda til hermála fékk hann ekki ýkja miklu áorkað. Hann átti í mjög alvarlegum útistöðum við Gadd- afi, þjóðarleiðtoga Líbýu, og kom til átaka milli herja landanna í júlí 1977 og skærur blossuðu upp öðru hverju milli þeirra. í ágúst 1976 samþykkti egypzka þingið einróma kjör Sadats annað sex ára tímabil. Enda þótt Sadat væri potturinn og pannan í því haustið 1973, að Arabar réðust á ísrael, gerði hann sér grein fyrir því, að ef framfarir ættu að verða í þessum „ódáinsreit sem Miðausturlönd geta orðið“, yrði að ná samkomulagi. Hann ráðfærði sig við aðra Arabaleið- toga, en viðþrögð þeirra voru öll á sömu lund og þegar hann fór til Jerúsalem og gerði síðan friðar- samninga við Israela samþykktu flest Arabaríkin bann á Egypta- land og hefur síðan ríkt fullur fjandskapur milli þeirra. Vegna friðarsamninganna og vegna þess að hann fór ekki troðn- ar slóðir, var hann nánast sem einfari í Arabaheimi. Hann lagði mikið undir og það er mat margra að hann hafi orðið að láta meira af hendi en hann fékk í staðinn. Um greind hans og hugrekki efast enginn. Þótt fjendur hans fagni nú er víst að alþýða manna í Egypta- landi syrgir leiðtoga sinn. Og eins og heimsmyndin breyttist við komu hans til Jerúsalem gæti hún farið að breytast á ný. (Heimild AP.) Ógnanirnar við Sadatstjórnina Tilræðiö gegn Sadat forseta fylgir í kjölfar róttækustu aögeröa hans gegn ofsatrúarmönnum og vinstri- sinnuðum pólitískum andstæðingum síð- an hann kom til valda fyrir 11 árum. Ýms- um þótti aö Sadat hefði brugöizt of harkalega viö þeim vandamálum, sem hann átti viö aö stríöa í embætti, og spillt því oröi sem fór af honum sem lýöræðis- legasta leiötoga Arabaheimsins. Ráöstafanirnar, sem Sadat greip til, voru m. a. þessar: Rúmlega 1500 voru handteknir, yfirmaöur koptísku kirkjunn- ar var sviptur viöurkenningu ríkisins, 13 öfgasamtök múhameöstrúarmanna og kristinna manna voru leyst upp, 67 blaöa- menn og prófessorar voru færöir í önnur embætti og gefnar voru út tilskipanir, sem hertu ákvæöi laga um stofnun og starfsemi stjórnmálaflokka. Sadat sagöi í þriggja tíma ræöu til þjóöarinnar aö allt þetta væri gert til aö verja þjóðarfriö og þjóðareiningu og binda enda á harönandi deilur múham- eöstrúarmanna og kristinna manna. „Blöndum stjórnmálum og trúmálum ekki saman,“ sagöi Sadat. „Sadat vill ekki annaö Líbanon eöa Ir- an hér í Egyptalandi," sagöi talsmaður koptísku kirkjunnar, Samuel biskup, sem Sadat skipaöi formann fimm manna nefndar til að stjórna málefnum kirkjunn- ar í staö Shenudah patríarka III. Nú er þaö spurning hvort þetta muni taka viö í Egyptalandi aö Sadat látnum. Þaö fer eftir því hve hættulegt trúar- ofstækiö og stjórnmálaandstaöan er rík- isstjórninni og hvort ráðstafanirnar, sem Sadat greip til, hafi borgaö sig. Flestir vestrænir fulltrúar hafa taliö fram til þessa aö egypzka stjórnin væri tiltölulega föst í sessi og hún hefur ekki veriö talin í hættu, enda þótt töluverörar óánægju hafi gætt, einkum meöal múhameöskra heittrúarmanna og vinstrisinnaöra stjórn- arandstæðinga. Til þess aö réttlæta róttækar ráöstaf- anir sínar dró Sadat upp dökka mynd af ástandinu í Egyptalandi og hélt því fram aö trúarofstæki væri aö keyra um þver- bak og landið væri á hættulegri braut. Hann gagnrýndi Shenundah patríarka og kristna öfgamenn fyrir ögranir, en harö- asta gagnrýni hans beindist gegn Bræðralagi múhameöstrúarmanna og tugum hópa islamskra heittrúarmanna, sem hafa sprottið upp á valdaárum hans. Þessi samtök hafa orðiö æ háværari aö undanförnu, ekki aöeins í gagnrýni á vestræna lífshætti í Egyptalandi heldur einnig stefnu Sadats. Sadat lét aö þvi liggja aö honum heföi gramizt meir árásir þessara hópa á stefnu hans og persónu en trúarskoöanir þeirra. Sadat nefndi nokkra andstæöinga sína á nafn, en bar ekki fram sannanir fyrir samstilltu samsæri hópa múhameöskra heittrúarmanna eða annarra trúar- eöa stjórnmálahópa gegn stjórninni. Þess hafa sézt greinileg merki aö trúardeilur múhameðstrúarmanna og kristinna manna væru aö keyra úr hófi og strangra ráöstafana væri þörf, en Sadat þaggaöi niöur í svo aö segja öllum óánægjurödd- um. Enn bendir ekkert til þess aö nokkur þessara hópa hafi staðiö aö banatilræö- inu heldur samtök meö bækistöövar er- lendis, en óánægjan kann aö hafa veriö kveikjan aö verknaöinum. Sadat kallaöi alla gagnrýni „lygar" og lýsti því yfir aö 1.536 pólitískum föngum yröi stefnt fyrir rétt. Um leiö sagöi hann aö löglegir stjórnarandstööuflokkar yröu ekki leystir upp og réttarhöld gegn stjórn- arandstæöingum yrðu opin og réttlát. En með þessum aögeröum þrengdi Sadat til muna þaö „lýöræöi", sem ríkt hefur í Egyptalandi, og sýndi aö umburöarlyndi hans gagnvart andófi og gagnrýni var lokið. Stjórn Sadats hefur haft mestar áhyggjur af islömskum félögum, „Gamaat Islamiya", sem hafa sprottiö upp í háskól- um og fengið mikið tyigi meö eiriföldum áskorunum um umbreytingu þjóöfélags ins í islamskt lýöveldi. Þaö hefur valdiö stjórninni áhyggjum aö ungir liösmenn fé- laganna hafa farið út á göturnar á síöustu mánuöum og dreift bæklingum meö haröri gagnrýni á stjórnina. Á bænafundi á Abdin-torgi í Kaíró í ágúst dreifðu nær 200.000 félagar Gam- aat Islamiya flugmiöum þar sem stjórnin var kölluö „haröstjóraklíka", sem ofsækti Islam og hyglaöi hagsmunym kristinna manna og Gyöinga, og talaö var um „blóöþyrsta Koptaklerka sem koma fyrir vopnum í kirkjum sínum". Ráöizt hefur veriö á Kopta-námsmenn og taliö er aö Gamaat Islamiya hafi kynt undir óeiröir í Efra-Egyptalandi fyrr á þessu ári. Lítiö er vitaö um tengsl þessara hópa viö Bræöralag múhameöstrúarmanna, en þaö er taliö hafa flekkað hendur sínar meö samstarfi viö stjórnina. Námsmennirnir eru eins mikið á móti kommúnistum og Vesturlöndum. Ekkert hefur bent til þess aö islömsku félögin gæju gengið i bandalag meö vinstrisinn- uöum stjórnarandstæöingum. Samband stjórnarinnar og Bræðralagsins hefur verið tvirætt, þar sem Sadat atti þátt í því aö þaö kom aftur fram á sjónarsviðiö upp úr 1970 og þaö studdi hann í árásum á vinstrisinnaöa Nasser-sinna. Sadat varö aö ganga nokkuð til móts við heittrúarmennina síöustu mánuöi stjórnartíðar sinnar þrátt fyrir aögeröirn- ar gegn andstæöingum sínum í síöasta mánuði. Meö stjórnarskrárbreytingu voru islömsk lög (Sharia) gerö aö megin- uppsprettu allrar löggjafar. Fjögur af 26 fylkjum landsins bönnuöu sölu áfengra drykkja og egypzka flugfélagiö fór að dæmi fylkisstjórnanna. Islamskur þrýst- ingur á stjórnina hefur stöðugt aukizt, þótt óvíst hafi þótt hvort stjórninni stafaöi hætta frá honum. Fáeinir persónulegir minnismolar eftir Jóhönnu Kristjónsdóttur Það var einkennileg og ólýsanleg tilfinning, þegar ég stóð í blaðamannaþrönginni á Ben Gurion-flugvelli, laug- ardagskvöldið 19. nóvember 1977. og flugvél Sadats for- seta Egyptalands renndi upp að flugstöðvarbyggingunni og stöðvaðist rétt við rauða dregilinn. í skini ijóskastar- anna kom vélin, eins og gríð- armikið ferlíki af öðrum heimi og ég held, að þeir sem þarna voru, hafi verið gripnir hátíðleika og kannski fyrst og fremst óraunveruleikatil- finningu. Mannkynssagan gerðist fyrir augum okkar þegar dyrnar voru opnaðar og Sadat sté út. Fimm dögum áður hefði engan órað fyrir. hann er hörundsdekkri en ég hélt, hvað hann svitnar mikið á enninu og hvað hann hefur þung augu. Hann brosti mikið þessa daga og á blaðamannafundi þeirra Begins, morguninn sem hann fór, ekki síður. Mbl. hafði fengið inngöngu, vegna þess það var eitt íslenzkra blaða á staðnum. Það, sem einkenndi þann fund, var léttleiki og kátína, það hafði verið talað mikið og dramatískt dagana á undan, nú var eins og allir slöppuðu af. Ég sat heldur framarlega í salnum og gat því virt þá leiðtogana vel fyrir mér. Persónutöfrar Sadats, þrátt fyrir þunnt hár og þung augu — stöfuðu frá honum og Begin féll býsna mikið í skuggann. Sadat var afar orðheppinn á þessum fundi. I fyrra var ég stödd í Kairó í nóvembermánuði og sá þá Sadat bregða fyrir. Ég hafði verið á aó slíkt gæri gerzt. Forsvars- maður óvinaþjóðar kominn sem boðberi langþráðs friðar og bróðurþels. Ég hafði verið í leyfi í ísrael og allt í einu birtu ísraelsk blöð yfirlýsingu um, að Sadat Egyptalandsforseti segðist reiðubúinn að koma til Jerúsal- em og ávarpa Knesset. Ég hygg, að fáir hafi tekið orð hans í al- vöru, talið þau innantóm slag- orð. Nema Begin forsætisráð- herra ísraels. Hann greip orðin á lofti og þetta var fastmælum bundið. Sadat ætlaði að koma. Margir grunuðu hann um græsku og ég minnist skrifa þar að lútandi í blöðum. Forsvars- menn annarra Arabaþjóða gengu hreint af göflunum, og mun þó Sadat hafa tilkynnt þeim flestum ásetning sinn fyrirfram, þótt þeir hafi síðar neitað því. Þessir tveir dagar, sem Sadat var í Jerúsalem, einkenndust af miklu vafstri og gauragangi og stöðugri keppni milli blaða- manna, en vegna fjölda þeirra varð að „skammta" hverjum ákveðinn hluta af prógramminu. Ég var við Knesset, þegar Sadat kom þangað, en hann hafði ákveðið að ræða ekki við blaða- menn fyrr en á sérstökum fundi daginn eftir, svo að það þýddi ekkert að hafa uppi nein hróp til hans. Ég var einu sinni spurð, eftir hverju ég tæki fyrst í fari karlmanna. Hefði einhver spurt mig þarna, hefði ég sagt: hvað rölti niður með Níl, þetta var rétt fyrir hádegið og umferðin var óslitin. Hálfri klukkustund áður hafði mér tekizt fyrir sér- staka þrautseigju að komast yf- ir götuna og var nú að byrja að skipuleggja hvernig ég ætti að bera mig til að komast yfir á hótelið aftur. Mér varð hugsað til þess hvernig færi ef Sadat kæmi nú og væri að flýta sér... Og allt í einu fer eins og þytur um heitt loftið ... lögregluþjón- ar eru á hverju strái, engu er líkara en þeir hafi sprottið upp úr jörðinni. Þeir eru ábúðar- miklir og eftirvæntingarfullir í senn og stjórna þarna á horninu dálitla stund og það lá við ég neri augun í forundran ... mér er hulin ráðgáta hvernig þeir fóru að, en innan mínútna sást ekki bíll svo langt sem augað eygði. Síðan komu þrír eða fjórir lögreglubílar með sírenuvæl og ljós, á ofsahraða, nokkrar mót- orhjólalöggur og loks birtist bíll landsföðurins sjálfs, hann situr og hallar sér makindalega aftur í sætinu, veifaði forvitnum veg- farendum. Svo er þetta liðið hjá. Og jafnskyndilega og lögreglu- mennirnir birtust, jafn skyndi- lega hurfu þeir og gatan varð á svipstundu full af bílum aftur. Én mér verður löngum mest í hug kvöldið sæla í ísrael, þegar hann kom. í kvöldblíðunni gekk hann niður þrepin og brosti út að eyrum. Anwar Sadat kom sem af himnum sendur og upp frá þeirri stundu fór heims- myndin að breytast.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.