Morgunblaðið - 01.03.1989, Síða 46

Morgunblaðið - 01.03.1989, Síða 46
46 MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 1. MARZ 1989 tfCBflAflfl Ást er. .. ... að búa til hreiður fyrir tvo. TM Reg. U.S. Pat Otf. —atl rights reserved ® 1989 Los Angeles Times Syndicate Ég vil þakka stjóra fyrir- tækisins fyrir loftræsti- kerfið nýja, fyrir hve öflugt það er. En um leið ... Með morgimkaffínu Q HÖGTSTI HREKKVÍSI Sólskríkjusjóðurinn Kæri Velvakandi. Þann 22. febrúar birtist í dálkum þínum grein eftir Stefán Jónasson, þar sem hann spyr um hvað verði af þessum 5%, sem framleiðendur fuglafóðurs greiði til sólskríkju- sjóðsins og hvort þetta sé ekki óþarfa álagning. Það er von að Stefán spyiji, því lítið hefur sjóðsins verið getið í §öl- miðlum og sjaldan. Ég held að ég hafí síðast sent Morgunblaðinu smáklausu, nokkru fyrir jólin 1987, til þess að skýra tafir, sem ollu því að fuglafóðrið kom óvenju seint á markaðinn og komsekkina frá Sólskríkjusjóðnum var ekki hægt að senda til bamaskólanna fyrr en um miðjan desember. Ennþá verr gekk mér að fá fóðr- ið nú í vetur, því ég gat ekki sent það fyrr en um nýár. Þetta mun þó ekki hafa komið verulega að sök, vegna tíðarfarsins um þær mundir. Sólskríkjusjóðinn stofnaði móðir mín, Guðrún J. Erlings, fyrir 40 ámm, í minningu föður míns Þor- steins Erlingssonar, með dálítilli peningagjöf, sem hún færði Dýra- vemdunarfélagi íslands. Hún aflaði sjóðnum tekna með útgáfu jóla- korta, minningarspjalda o.fl. Eftir lát hennar 1960 tók ég við for- mennsku sjóðsins og hef einnig reynt að afla honum tekna eftir mætti. Fyrir allmörgum ámm buðust framleiðendur og dreifingaraðilar fuglafóðurs til að styrkja sjóðinn með 5% af útsöluverði þess og var það vel þegið. Auk þess berast sjóðnum öðm hvom gjafir frá fugla- vinum og öðm góðu fólki og nota ég tækifærið til að senda því inni- legar þakkir fyrir hönd Sólskríkju- sjóðsins. Markmið sjóðsins er að kaupa kom í byijun vetrar, og senda það til sem flestra bamaskóla úti á landi, einkum á vestur-, norður- og norðausturlandi, á snjóþyngstu svæðunum. Oftast hafa verið sendir 60-90 sekkir. Sjóðurinn er ekki stór og getur ekki sent kom til allra skóla, þótt það væri mjög æskilegt. Oft hefur verið miðlað nokkm af komi til einstaklinga, sem gefa fuglunum mikið og em félitlir, en það hefur því miður vantað geymslurými og afgreiðslumann til að sinna slíku að ráði. Ég hef ráðlagt fólki, sem mikið notar af fuglafóðri, að kaupa það í heilum sekkjum, því það er miklu dýrara í litlu plastpokunum. Nú em, að ég held, aðeins tveir aðilar, sem framleiða eða flytja inn fuglafóðrið; pökkunarverksmiðjan Katla og Lýsi hf., og er aðeins um kurlaðan maís að ræða hjá báðum. Forráðamenn þessara fyrirtækja hafa lofað mér að fólk megi koma til þeirra og kaupa einstaka sekki. Viðvíkjandi sjálfu fuglafóðrinu vil ég segja það að maískurlið sem framleitt hefur verið hér hefur stundum verið of gróft, en það tel ég það ekki vera núna, aftur á móti finnst mér full mikill salli eða mjöl í því, sem hefði þurft að sigta betur frá, því það nýtist lítið. Úr þessu hygg ég að verði bætt. Það, að erfítt er að fá fuglafóður í búðum, er sjálfsagt vegna óvenju- mikillar snjókomu og er eftirspum svo mikil að framleiðendur og versl- unarmenn geta ekki annað henni. Auk þess er hráefnið, heill maís mjög dýrt og erfitt að fá það vegna uppskerubrests í fyrra. Kötlu fer því að vanta hráefni í bili og hyggst láta ómalað hveitikom í litlu plast- pokana á meðan, samkvæmt mínu ráðj. Það hefur reynst vel. Ég vona að Stefán Jónsson hafi hér fengið fullnægjandi svör við spumingum sínum, og ýmsir aðrir orðið nokkurs vísari um Sólskríkju- sjóðinn. Ég vil aðeins bæta því hér við, að nýlega hringdi ung kona til mín og sagði að tveir snjótittlingar hefðu dottið niður um reykháfínn heima hjá henni, en tekist hefði að ná þeim út, áður en þeir urðu hung- urmorða. Hún hafði haft samband við borgarfulltrúa, og beðið hann að vekja athygli fólks á því, að nauð- synlegt væri að byrgja reykháfa, svo þetta kæmi ekki fyrir. Hún bað mig einnig, að vekja athygli á þessu. Arið 1977,_ birtist í Dagblaðinu grein eftir Asgeir Guðmundsson, kennara, um reykháfana sem dauðagildru fyrir snjótittlinga og bentj hann á nauðsyn þess að byrgja þá. Ég vakti þá einnig athygli fólks á þessu og strengdi smáriðið net yfir reykháfinn á húsi okkar. Síðan hef ég ekki heyrt neitt um þetta mál fyrr en nú. Því hvet ég alla sem hafa reyk- háf á húsi sínu að byrgja hann vel við fyrsta tækifæri. Erlingur Þorsteinsson, læknir. Víkverji skrifar Ispumingaþætti framhalds- skóla í sjónvarpinu á föstu- dagskvöldið var spurt um gjald- miðil í Lúxemborg. Svarið var á þennan veg; Belgískir frankar. Komu nokkrar vöflur á dómara og spyijanda. Virtust þeir í fyrstu ætla að telja svarið rétt en síðan úrskurðaði dómarinn, að rétt svar skyldi vera eitt orð: FVankar. Að mati Víkveija er hæpið, svo að ekki sé fastar að orði kveðið, að dæma svarið^ um belgísku frankana rangt. í því felst, að svarendur átta sig á þeim tengsl- um, sem em á milli gjaldmiðla Belgíu og Lúxemborgar, en franki þeirra hefur sama verðgildi, þótt Lúxemborgarar prenti sína eigin peninga. Oumdeilanlegt og rétt svar við spumingunni en Lúxem- borgar-frankar, Frankinn er gjaldmiðill f Belgíu, Lúxemborg, Frakklandi og Sviss. Með því að segja, að í Lúxemborg sé belgíski frankinn gjaldmiðill er bent á, að franki Belga er grundvöllur franka Lúxemborgara. Yrði það dæmt rangt svar að segja, að í Skotlandi sé enskt pund gjaldmið- illinn, þótt einnig séu prentaðir skoskir peningaseðlar? Víkveija finnst að túlka beri óvissu um rétt svar svarendum í hag. Það var hins vegar ekki gert í sjónvarpsþættinum á föstudag. XXX Belgar em taldir mesta bjór- drykkjuþjóð í Evrópu, ef ekki í öllum heiminum. Þótt bannið við bjórdrykkju sé í dag afnumið hér hjá okkur, eigum við þó langa leið að því marki, sem Belgar hafa náð á þessu sviði. Raunar má draga í efa, að það sé eftir- sóknarvert í sjálfu sér. Til dæmis þótti Víkveija nóg um að kynnast því, þegar hann bjó í Belgíu um nokkurt skeið fyrr á ámm, að þar vom bjórstofur í íbúðahverfiim jafnvel þéttsetnari snemma á morgnana en þegar líða tók á kvöld. Höfðu menn það þá fyrir sið að fá sér eitt bjórglas eða tvö, áður en þeir héldu til vinnu sinnar. Víkverji tekur undir með þeim, sem finnst nóg um allt umtalið í kringum afnám bjórbannsins. A hinn bóginn er ástæðulaust að gera lítið úr því skrefi sem nú er stigið í þá átt, að hér hafi menn kost á að njóta þess sama og annars staðar. Þjóðfélagsbreyt- ingar í þá átt em ekki lítiis virði. XXX Islenska þjóðin hefur tileinkað sér flest það, sem tíðkast með- al nágrannaþjóða. Meðal þess sem hefur verið hvað erfiðast að skýra fyrir erlendum gestum er bannið við hundahaldi í Reykjavík og bjórbannið. Nú hefur hundahald verið leyft með ströngum skilyrð- um og vilji þeirra, sem tóku þátt í atkvæðagreiðslu um það mál- efni, stendur til þess að hunda- haldi verði settar enn þrengri skorður en nú em í gildi. Þá hef- ur bjór verið heimilaður og einnig með ströngum skiiyrðum, eins og reglumar um sölu, fjölda tegunda og bann við auglýsingum sýna. Langt er líklega í það, að hér komist á sú þjónusta við bjór- drykkjumenn, sem Víkveiji kynnt- ist í Bmxelles á sínum tíma, að bjómum er ekið heim til viðskipta- vina og þeir geta treyst á bjór- bflinn í götunni ekki síður en ösku- bflinn.

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.