Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1913, Page 16

Eimreiðin - 01.09.1913, Page 16
— Alheimsborgarinn þolir þetta og er ánægður, ef hann getur sagt sig í þing með einhverjum Mammonsgoða í fjarlægum lönd- um. En þeir foreldrar, sem slíta sér upp til agna, til þess að gefa þjóð sinni tíu menn fyrir tvo, — þeir eiga allar hjartarætur sfnar grónar niður í þann grasvörð, sem framliðnir foreldrar þeirra og langfeðgar hafa yrkt og aukið. Munið þér söguna um Örvar-Odd, þegar hann kom heim á föðurleifð sína 300 ára gamall og leit yfir auðnina, þar sem áður var blómleg bygð. Þar var Berurjóður. Og þar var upp blásinn hausinn Faxa. Mikið þótti Oddi að sjá þessa aldeyðu föðurleifðar sinnar og brá hann sér þó ekki við smámuni. Vera má, að sagan sé skröksaga. En hún sýnir þó miðstöð manngildisins, þar sem allir tilfinningaþræðir mannsins koma saman í einn stað og vekja upp ættjarðarástina og gera hana klökkva af endurminningum. Eg stend ekki á sjónarhæð víðförla mannsins, þrjú hundruð ára gamla. En þó hefi ég ekki skap til þess að horfa hugsjón- unum yfir eydda og blásna föðurleifð vora. Ég get sætt mig við dauðann, hvenær sem hann kemur og ber að dyrum mínum. En ég get ekki sætt mig við þetta. Eg get ekki hugsað til þess fyr- ir sjálfs míns hönd, sona minna né kynkvíslarinnar, sem byggir landið og bygt hefir um 1000 ár. Eg vildi sjá alla heimskringluna, ef ég ætti þess nokkurn kost, ferðast um öll lönd austan frá óttuskeiði og vestur að nátt- málum. En ég mundi hvergi vilja setjast að. Ég mundi vilja kom- ast heim aftur, til að segja sögu mína og deyja síðan, þar sem náttsólin vakir á sumrin og norðurljósin glóa á vetrinn. Ég vildi læra erlendar tungur, ef ég mætti, og lesa bækur hinna ódauð- legu spekinga, sem eru mér lokaðar. En ég vildi ekki kaupa þá kunnáttu fyrir það verð: að gleyma móðurmáli mínu. — Það teldi ég ekki hagkeypi. fað, sem ég vil ekki í þessu efni handa sjálfum mér, kýs ég ekki heldur í hlutskifti þjóðarinnar, sem ég tilheyri. En það, sem ég þrái sjálfur, óska ég að veitt verði ætt- bálki mínum. — Eg veit það vel, að lífskjörin eru blíðari í sumum löndum, en landinu okkar. En þó sit ég fastur við minn keip, undir á- gjöf Ishafsins. Pað er ef til vill ekki viturlegt. En tilfinningarnar mega ekki lúta í lægra haldi æfinlega íyrir skynseminni. Tökum til dæmis faðerni einstaklingsins. Sú skynsemi, sem virðir að vettugi móðurmál og föðurland, hún getur alt að einu sett upp spekings-

x

Eimreiðin

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.