Dagblaðið Vísir - DV - 09.03.1996, Síða 22

Dagblaðið Vísir - DV - 09.03.1996, Síða 22
LAUGARDAGUR 9. MARS 1996 UV ;; sérstæð sakamál „Þar fer vel um tréð þitt" Pamela Avery hvarf sporlaust þann 14. júlí 1982 en maðurinn hennar, Ralph, tilkynnti lögregl- unni ekki hvarfiö fyrr en þremur dögum síðar. Hún virtist hafa farið af heimili þeirra hjóna í Halem, liltu þorpi nærri Newark í Notting- hamshire á Englandi, og aðeins tek- ið með sér litla ferðatösku með nokkrum persónulegum eigum. Kveöjubréf hafði hún ekki skilið eft- ir og engin skilaboð fundust til son- anna tveggja, Richards, sem var tíu ára, og Raymonds, sem var tólf ára. Lögreglan brást við á sama hátt og venja er til þegar svona stendur á. Mynd af Pamelu var dreift á allar lögreglustöðvar á Englandi en í raun vænti lögreglan í Newark ekki mikils af því. Hún hafði grunsemdir um að Ralph Avery vissi vel hvað orðið hefði um konu hans. Það gat vart talist eðlilegt að eiginmaður biði í þrjá daga með að tilkynna hvarf konu sinnar. Tauga- óstyrkur Rannsóknarlögreglumenn, undir stjóm Allens Adairs fulltrúa, sáu um rannsókn málsins. Þeir fóru heim til Ralphs Averys til að fá sem greinarbesta frásögn af hvarfinu. Þeir töldu sig verða vara við nokkra taugaveiklun hjá honum þegar þeir spurðu hann hvað kona hans hefði tekið með sér. „Bara nokkra kjóla og blússur, tvö pör af skóm og dálítið af undir- fotum,“ var svarið. „Hvernig veistu hvað var í ferða- tösku konunnar þinnar?" spurði Adair fulltrúi þá. Þá varð Ralph óstyrkur en reyndi að leyna því. Hann svaraði: „Ég veit það í raun ekki nákvæmlega. Ég gat mér bara til um það.“ Þegar rannsóknarlögreglumenn- imir héldu burt eftir viðtalið lét Adair grunsemdir sínar í ljós við einn félaga sinna, John McNaught, og var hann sammála. Var nú ákveðið að láta fylgjast með ferðum Ralphs Averys. Daginn eftir fannst feröataska Pa- melu Avery. Opinber starfsmaður fann hana á haugum, aðeins um sex kílómetra frá heimili Avery-hjón- anna. Þetta var fyrsta áþreifanlega vísbendingin. Var nú tekin um það ákvörðun að fela tuttugu rannsókn- arlögreglumönnum rannsóknina. Bréf með ilmvatnslykt Með viðtölum og fyrirspumum hjá kaupmönnum, nágrönnum og öðmm í Halem tókst nú að finna hugsanlega ástæðu fyrir morði. Hún kom í Ijós þegar rætt var við póst- meistarann á staðnum, Janet Amold. Hún skýrði svo frá aö aU- mörg bréf til Ralphs Averys hefðu farið um hendur hennar að undan- fömu og léki lítiil vafi á að þau væm frá konu því greinileg ilm- vatnslykt heföi verið af þeim. í framhaldi af þessu fékk Adair fuUtrúi húsleitarheimUd hjá Ralph. Þurfti ekki að leita lengi til þess að finna bréfin. Samtímis var byrjað að leita á svæöum í næsta nágrenn- ni hússins ef vera skyldi að það fyndust merki um gröf. Garðurinn við hús Ralphs var grandskoðaður og grafið í hann á nokkrum stöðum en þar kom ekkert grunsamlegt í ljós. Kom það því í hlut rannsóknarlögreglunnar að koma honum í samt lag aftur. En bréfin voru lesin gaumgæfi- lega. Að lestrinum loknum héldu Adair og McNaught heim tU ungfrú Rosmary Watts en hún bjó við Sheriff- stræti í Newark. FuUtrúarn- ir voru nú þeirrar skoðunar að loks væri rannsóknin farin að bera ár- angur. Pamela Avery. En ungfrú Watts gat ekki komið þeim frekar á sporið. Hún sagð- ist ekki hafa hug- mynd um hvar frú Avery væri. Og hún kærði sig ekki heldur um að vita það. Setningin undarlega Enn voru bréfin lesin og svo enn á ný. í bæði skipt- in, eins og í það fyrsta, hnutu full- trúarnir um nokkrar setning- ar en þó sérstak- lega eina. Á ein- um stað stóð: „Ég vona að aUt gangi vel þann 14. og að þú getir gróðursett tréð þitt í eitt skipti fyrir öU. Það er faUegt við vatnið og þar fer vel um tréð þitt.“ Bréfið sem þetta stóð í hafði verið póstlagt 8. júli, það er að segja sex dögum áður en Pamela Avery hvarf. Og væru grunsemdir fuU- trúanna réttar hlaut tréð að tákna líkiö af henni. Rannsóknir með- fram Blue-vatn- inu, eina stöðu- vatninu nærri Halem, leiddu loks í ljós grun- samlegt jarðrask og þegar grafið hafði verið á hálfs annars metra dýpi kom líkið af Pamelu Avery í ljós. Þá voru þrett- án vikur liðnar frá hvarfi hennar og varð að leita tU tannlæknis hennar tU að fá staðfestingu á að líkið væri af henni. Tæknimenn rannsóknarlögregl- unnar komust brátt aö því hver dánarorsökin hafði verið. Pamela haföi þrívegis verið stungin í brjóst- ið. í einu rifjanna fannst hnífsodd- ur. Var greinUegt að morðvopnið, hnífurinn, haföi brotnað. Samstund- is héldu rannsóknarlögreglumenn heim til Ralphs Averys tU að leita að brotnum hníf en leitin bar engan árangur. Fáll Janet Arnold. Allen Adair. saman Nú var svo komið að lík haföi fundist, ástæða tU morðs lá fyrir og viss eða vissir aðUar lágu undir grun. Engu að síður haföi rannsókn- arlögreglan ekki þau gögn undir höndum sem duga myndu tU sak- feUingar við réttarhöld. Adair fuUtrúi og einn félaga hans héldu nú enn einu sinni heim til ungfrú Watts tU að segja henni hvers hann og félagar hans hefðu oröið vísari. Adair fylgdist með svipbrigðum hennar en hún virtist mjög yfirveguð, aUt þar tU hann nefndi hnífinn og sagði að nú þyrfti aðeins að finna hann tU að leysa mætti gátuna. Þá féU hún skyndi- lega saman og fór að hágráta. Adair róaði hana og sagði: „Reyndu nú að slaka á og segðu mér svo rólega og skilmerkUega það sem þú veist. Á ég að heUa upp á te fyr- ir þig meðan þú jafnar þig?“ Rosemary Watts kinkaði kolli. Samson fuUtrúi, sem var með Ada- ir, sat inni í stofu hjá ungfrú Watts meðan Adair fór fram í eldhús. Með- an hann beið eftir því að suðan kæmi upp á vatninu í katlinum hóf hann leitina sem var hin raunveru- lega ástæða til þess að hann fór fram í eldhús. Og í einni eldhús- skúffanna fann hann steikarhníf sem oddinn vantaði á. Áreksturinn Adair sagði ekki frá því sem hann hafði fundið frammi í eldhúsinu þegar hann kom með teboUann. Hann baö Rosemary Watts bara um að létta á samvisku sinni. Hún byrj- aði á því að segja frá því hvemig þau Ralph hefðu kynnst. „Við hittumst fyrir tUviljun," sagði hún. „Hann ók á bílinn minn en bað mig um að tilkynna trygg- ingafélaginu ekki áreksturinn því hann vUdi ekki missa bónusinn. Það varð svo að samkomulagi að ég léti gera við bUinn en hann borgaði reikninginn. Hann kom svo sjálfur heim til mín með peningana. Okkur kom vel saman allt frá byrjun. Síð- an fór hann aö koma reglulega í heimsóknir og loks varð ég ástkona hans. Eftir nokkurn tíma varð okkur ljóst að það eina rétta væri að Ralph fengi skUnað. Þá fór ég að senda bréfin heim tU hans. Það var undir- búningur að skUnaðinum. Hún myndi lesa þau og yrði brátt ljóst hvemig komiö var. GaUinn var bara sá,“ sagði ung- frú Watts „að hún vUdi ekki horfast í augu við staðreyndir og neitaði að faUast á skilnað. Þá fékk Ralph þá hugmynd að myrða hana. Áætlunin var þannig að ég byði henni heim tU viðræðna en meðan hún væri þar kæmi hann og svo færum við þrjú saman niður aö Blue-vatni.“ Morðið AUt gekk eftir áætlun. Þau þrjú hittust heima hjá ungfrú Watts og þaðan var haldið niður að vatninu. Þar fór síðasta tilraunin tU að fá Pamelu tU að faUast á skUnað út um þúfur. Þá stakk Ralph hana í bijóst- ið með hníf sem hann haföi tekið með úr eldhúsi Rosemary Watts. Síðan hjálpuðust hún og Ralph við að grafa líkið. Rosemary Watts var færð á lög- reglustöðina þar sem hún gerði skriflega játningu. Hún var þegar send saksóknaraembættinu sem tók síðar ákvörðun um að ákæra Ros- emary. Þegar skrifleg játning ungfrú Watts lá fyrir var fengin heimUd tU að setja Ralph Avery í gæsluvarð- hald. Var hann handtekinn á heim- Ui sínu. Þegar honum var gerð grein fyrir því að ástkona hans hefði gert fuUa játningu neitaði hann að segja nokkuð. TU þess haföi hann líka ftUlan rétt. En það gagn- aði honum lítið því rannsóknarlög- reglan haföi nú aUt sem þurfti tU að fá sakfeUingu yfir þeim hjúum. Dómarnir Ralph Avery fékk þrjátíu ára dóm fyrir morð að yfirlögðu ráði og fær vart frelsi fyrr en komið verður fram yfir aldamót. Þá verður hann orðinn næstum sextugur. Hvort Ro- semary Watts bíður hans skal látið ósagt. Hún er nú fjörutíu og þriggja ára óg veröur senn látin laus tU reynslu. Drengimir tveir, sem urðu for- eldralausir 1982, munu ekki bíða við dyr fangelsisins þegar faöir þeirra verður látinn laus. Þeir fengu gott uppeldi hjá nákomnum ættingjum og eru nú fuUvaxta. Báðir hafa þeir lýst yfir því að þeir hafi ekki í hyggju að faðma og fyrirgefa föð- urnum sem svipti þá móðurinni.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.