Tíminn - 09.09.1977, Page 15

Tíminn - 09.09.1977, Page 15
Föstudagur 9. september 1977 15 Crespin syngur þrjá söngva úr lagaflokknum „Shúhérazade” eftir Maurice Ravel: Suisse Romande hljómsveitin leikur meB, Ernest Anser- met stj./ Barokk-hljóm- sveitin i LundUnum leikur Litla sinfóniu fyrir blásara eftir Charles Gounod: Karl Haas stj. 12.00 Dagskráin. Tónleikar. Tilkynningar. 12.25 VeBurfregnir og fréttir. Tilkynningar. ViB vinnuna: Tónleikar. 14.30 Miödegissagan: „tJlf- hildur” eftir Hugrúnu Höfundur les (8). 15.00 MiðdegistónleikarHans- Werner Watzig og Sinfóniu- hljómsveit útvarpsins i Berlin leika óbókonsert eftir Richard Strauss: Heinz Rögner stjórnar. Sinfóniuhljómsveít Lund- úna leikur „England á dögum Elisabetar drottn- ingar”, myndrænt tónverk i þremur þáttum eftir Vaug- hanWilliams: André Previn stjórnar. 15.45 Lesin dagskrá næstu viku. 16.00 Fréttir. Tilkynningar (16.15 VeBurfregnir). 16.20 Popp. 17.30 Frakklandsferð i fyrra- haust. GIsli Vagnsson bóndi á Mýrum i DýrafirBi segir frá. Óskar Ingimarsson les (3). 18.00 Tónleikar. Tilkynningar. 18.45 Veðurfregnir. Dagskrá kvöldsins. 19.00 Fréttir. Fréttaauki. Tilkynningar. 19.35 Ur atvinnulifinu Magnús E Magnússon og Vilhjálmur Egilsson viðskiptafræðing- ar sjá um þéttinn. 20.00 „Myndir á sýningu”, tónverk eftir Módest Mússorgský Viktor Jereskó leikur á pianó. 20.30 Svipast um á Suöurlandi Jón R. Hjálmarsson fræðslustjóri talar við Gest Guðmundssoni Vinaminni i Hrunamannahreppi. 21.00 Strengjakvintett i a-moll eftir Francois Joseph Fetis Louis Logie vióluleikari og Bruxelles-kvartettinn leika. 21.30 útvarpssagan: „Vikur- samfélagið” eftir Guðlaug Arason Sverrir Hólmarsson les (3). 22.00 Frettir 22.15 Veðurfregnir. Kvöldsag- an: „Dægradvöl” eftir Benedikt Gröndal Flosi ólafsson leikari les (3). 22.40 Afangar Tónlistarþáttur sem Asmundur Jónsson pg Guðni Rúnar Agnarsson stjórna. 23.30 Fréttir. Dagskrárlok. sjónvarp Föstudagur 9.. september 1977 20.00 Fréttir og veöur 20.25 Auglýsingar og dagskrá 20.30 Priíöu leikararnir (L) Gestur Prúðu leikaranna i þessum þætti er kvik- myndaleikarinn Vincenlr Price. Þýðandi Þrándur Thoroddsen. 20.55 Vigbúnaðarkapphlaupiö í veröldinni Umræðuþáttur. Stjórnandi Gunnar G. Schram. 21.45 örlög ráöa (Le grand jeu) Frönsk biómynd frá ár- inu 1934. Leikstjóri Jacques Feyder. Aðalhlutverk Marie Bell, P.R. Wilm, Francois Rosay og Charles Vanel. Pierre Martel er oröinn gjaldþrota vegna ástkonu sinnar, en fjölskylda hans greiðirskuldir hans með þvi skilyrði, að hann hverfi úr landi. Hann fer til Marokkó og gengur i útlendingaher-' sveitina. Þýðandi Ragna Ragnars. 23.20 Dagskráriok. David Graham Phillips: SUSANNA LENOX G Jón Helgason j „Hvers vegna? Hvaö áttu við?" spurði Súsanna undr- andi. „Gættu þin! Honum myndi aldrei detta i hug að eiga þig''- Orðin sjálf snertu Súsönnu ekki, en tónninn var eins og hnífstunga í hjartastað. „Hvers vegna ekki?" sagði hún. Rut leit á stallsystur sína og roðnaði af skömm. „Farðu — farðu", sagði hún í bænarrómi. „Vertu svo væn að fara. Ég er vond — vond — vond. Farðu". Svo setti að henni ofsalegan grát. Hún stjakaði Súsönnu, sem ekki vissi, hvaðan á sig stóð veðrið, út úr herberginu og læsti því. 4 Þegar Fanney Warham var barn, vakti móðir hennar þau systkinin ævinlega klukkan hálf-sjö á morgnana alla virka daga og klukkan sjö á sunnudögum til þess að lesa morgunbænir sínar og borða morgunverð. Það gilti einu, hvenær þau höfðu háttað kvöldið áður. Faðir þeirra krafðist þess, að þau væru rif in á fætur. Þessi voðalega venja hafði haft svo djúptæk áhrif á Fanneyju, að hún leyfði aldrei, að þær Rut og Súsanna væru vaktar á morgnana. Þær fengu því alltaf að sofa, þar til þær höfðu „sofið út". Reglusemi hefur áreiðanleg góð áhrif á heilsuf ar og skaphöf n manna, en það er hægt að ganga svo langt, að góð regla verði að öfgum. Fram á síðasta ár höðfu telpurnar búið við mikla reglusemi og strangan aga þeirra Warhamshjónanna, enda voru fáar stúlkur i Sutherland hraustari eða tápmeiri en þær. Enn urðu þær að lúta miklum aga, en þó hafði sú tilslökun verið gerð, að þær fengu að bjóða kunningjunum heim til sín og sækja boð hjá öðrum. En frú Warham gætti þess, að þetta gengi ekki úr hófi fram. Allt til þessa hafði Sús- anna ætíð sof ið tíu klukkustundir á sólarhring og sjaldn- ar skemur en tólf. Klukkuna vantaði tæplega eina mínútu í tíu, er Sús- anna lauk upp augunum í litla svefnherberginu sínu, morguninn eftir heimsókn Sams. Hún leit svefnhöfgum augum á úrið á náttborðinu. „Guð minn góður!" hrópaði hún. Hún snaraðist ber- fætt fram á gólfið og teygði úr sér. Mjúklegur líkami hennar var enn hálfmáttfarinn eftir órofasvefn alla nóttina. Hún varð vör við einhverja hreyf ingu í herbergi Rutar, og á sömu stundu skaut orðum Rutar upp í huga hennar: „Honum myndi aldrei detta í hug að eiga þig". Hún skildi ekki enn, hvað bak við þessi orð bjó, og hún hefði alls ekki getað skýrt, hvers vegna henni duttu þau nú í hug eða hvers vegna hún fór að velta þeim fyrir sér, eins og það fælist í þeim einhver leynd merking. Ef til vill hef ur ástæðan verið sú, að hún hafði allt frá bernskudögum sínum saf nað í einhvern af kima huga síns alls konar orð- um og athugasemdum, sem bentu til einhverrar leyndar, er hvíldi yfir uppruna hennar og fæðingu, og óskiljan- legrar sérstöðu, sem hún ætti i mannfélaginu, þar sem öllum öðrum virtist þó markaður einhver fastákveðinn bás. Hún f urðaði sig mjög á hátterni Rutar, sem bersýni- lega hafði orðið ósátt við Arthúr Sinclair. „Ég býst við, að henni sé sárara um hann heldur en hún vill viður- kenna", hugsaði hún. Hún gekk að læstri hurðinni. Hana rak ekki minni til, að henni hefði nokkurn tíma verið læst fyrr, og henni fannst hún vera einmana og yfirgefin. „Rut", kallaði hún. „Ert þú þarna?" Eftir stutta þögn var svarað lágum rómi: „Já". „Má ég koma inn?" „Baðaðu þig heldur, og farðu svo niður". Þetta minnti hana á, að hún var svöng. Hún tók nærf öt, vafði þau saman og flýtti sér inn í baðherbergið með böggulinn undir handleggnum. Kalda vatnið orkaði á hana eins og kampavín virðist ætla að gera, en gerir ekki. Hún var ör af æskuþrótti og hamingju. Sólskinið f læddi inn i baðherbergið, og angan f rá stóra jasintubeð- inu úti í garðinum lagði með hlýjum árdagsblænum inn um opinn gluggann. Hún söng hástöfum, er hún trítlaði til baka inn í herbergi sitt, og söngrödd hennar var heill- andi fögur eins og hver og einn, er heyrði hana tala, gat ímyndað sér. Eftir fáar mínútur var hún komin í ný- þveginn gulbrúnan léreftskjól, brúna sokka og brúna skó og búin að greiða sér vel og vandlega. Andlit hennar Ijómaði, og það var einhver hugnanlegur hreinleikablær yfir henni allri. „Ég er búin að klæða mig", hrópaði hún. Hún fékkekki neitt svar. Rut var sjálfsagt þegar kom- in á fætur. Hún hljóp niður stigann og niður í borðstof- una. En það sat enginn við litla borðið, sem komið hafði verið fyrir úti við gluggann handa þeim, sem komu of seint til morgunverðar. Mollý kom inn með kakó, volga brauðhnúða og eplamauk. „Það er ekki margbrotið, sem ég kem með, ungfrú Sanna", sagði hún afsakandi. „Það er orðið svo fram- orðið, og ég vil ekki að þú borðir svo mikið núna, að þú hafir ekki lyst á hádegismatnum. — Hádegismaturinn, skal ég segja þér — það verða þeir beztu kjúklingar, sem nokkurn tíma hafa komið úr eggi". Súsanna horfði löngunaraugum á það, sem henni var borið. „Þetta er ágætt", sagði hún, „ef þú talar bara ekki allt of mikið um kjúklingana. Hvar er Rut?" ,, Hún ætlar ekki á fætur. Hún er með höf uðverk". Hún tók til matar síns af góðri lyst. Hugur hennar hvarflaði til Sams meðan hún mataðist, og hún fór að velta því f yrir sér, hvenær hún myndi sjá hann næst. Svo mundi hún eftir þvi, hverju hún hafði heitið f rænda sín- um. Hún var ekki búin að borða nærri því eins mikið og hún hafði lyst á, þegar hún spratt á fætur og skundaði upp í herbergi sitt. Stundarf jórðungi síðar var hún lögð af stað niður í búðina. Hún hafði hvorki séð Rut né frænku sína. „Hann bíður þess áreiðanlega, að ég gangi framhjá", hugsaði hún. Og hún varð ekki fyrir vonbrigð- um. Hann stóð við hliðið í garði föður síns í bláum og hvítum fötum, með hvítan hatt á höfði og hvíta skó á fót- um, og stóran og sjálfsagt dýran vindil uppi í sér. Nábú- arnir stóðu bak við gluggatjöld sín og störðu á hann með aðdáun. Hún vonaði, að hann kæmi á móti sér. En í þess stað hallaði hann sér makindalega upp að grindinni, rétt eins og hann hefði alls ekki tekið aftir því, að hún var að koma. Og þegar hún var komin til hans og heilsuðust, fannst henni kveðja hans og bros nálgast það að vera kuldalega kurteisleg. Hún varð hálfvandræðaleg á svip- inn. „Sanna, — elskan mín", sagði hann, og raddblærinn var ekki síður en orðin sjálf í undarlegu misræmi við vin- gjarnlegt, en hirðuleysislegt látbragð hans. „Það er horft á okkur úr öllum gluggum hér í kring". „Ó— já, auðvitað", sagði hún, eins og hún skildi hann. En það gerði hún ekki. Á Sutherland kærði unga fólkið sig kollótt um bæjarslúðrið, enda var ógerlegt að komast hjá því. En — þarna í austurrikjunum var fólk náttúr- lega varkárara í þeim sökum. Þar var framkoma fólks miklu fágaðri. Þetta var tvimælalaust rétt af Sam. „Þykir þér ennþá jafn vænt um mig — og i gær- kvöldi?" spurði hann. Áhrifin, sem þessi spurning hafði, voru svo greinileg, að hann svipaðist um, hálf-skelkaður. Ég tel ekki afmælisdaga mina lengur, Denni. Viltu fá tölvuna hans pabba lánaða? DENNI DÆMALAUSI

x

Tíminn

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.