Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.03.1992, Side 52

Tímarit Máls og menningar - 01.03.1992, Side 52
pólitík og færðist jafnt og þétt til hægri. í einni heimsókn til íslands kvaðst hann vera sósíaldemókrat, í þeirri næstu fussaði hann og sveiaði banda- rískum demókrötum, þessu ábyrgðarlausa frjálslyndispakki, sem skildi ekki að Sovétríkin voru Heimsveldi hins illa. Ronald Reagan var hans maður. Hann fór oft milli borga þar vestra og hélt fyrirlestra hjá allskonar samtökum um það, að Bandaríkjamenn svæfu á verðinum gegn heimskommúnismanum vegna leti, þægindafíknar og fáfræði. Alltaf þegar við hittumst tókum við snarpar brýnur um heimsvandann. Júra hélt því mjög til streitu að sovétkommúnisminn væri höfuðháski mannkynsins. Hann getur ekki breyst, sagði hann. Hann getur ekki tryggt sér framhaldslíf nema með útþenslu og ævintýramennsku í þriðja heim- inum. Ég var satt best að segja í þröngri stöðu í áhlaupum Júru. Því sjálfur hafði ég gefist uppá vonum Médvédevbræðra og annarra slíkra um að sovétkerfinu yrði breytt innanfrá. (Enginn gerði ráð fyrir manni eins og Gorbatsjov, hvað sem menn annars hugsuðu. Nema kannski Frakkinn Raymond Aron, sem spáði því þegar á dögum Krúshjovs að kommúnísk hugmyndafræði mundi þorna upp með tíð og tíma og við taka efnahags- leg nauðsyn á umbótum — og yrði þetta að gerast ofan frá, byrja í Flokknum sjálfum.) Allt breytist, reyndi ég samt að segja. Flokksræðið slappast smám saman og hemaðarmátturinn sovéski er ekki eins mikill og þeir í Penta- gon láta þegar þeir vilja meiri peninga í sinn her. Það er ekki sovétkomm- únisminn sem verður mesti vandi tímans heldur breikkandi gjá milli norðurs og suðurs. Grimmari tvískipting heimsins milli rrkra og fátækra. Og meðferðin á auðlindum heimsins, rányrkjan, græðgin fyrirhyggju- lausa.. . Þið þessir vinstrifólar emð alltaf á harðahlaupum undan því sem mestu skiptir, sagði Júra. Auðvitað er heimurinn stútfullur af vandræðum, hver neitar því? En þau má leysa smátt og smátt ef hægt er að losna við kommúnismann. Hvemig? spurði ég. Viltu fara í stríð? Þú ert sami andskotans þverhausinn alltaf, sagði Júra. Við vomm eitthvað að fjasa um menninguna líka. En það var í annarri lotu og nú sagði Júra: Veistu það, Amjúsha, vandinn er sá að Amríkanar em ekki menning- 42 TMM 1992:1
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124

x

Tímarit Máls og menningar

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.