Einn Helsingi - 01.03.1946, Síða 22

Einn Helsingi - 01.03.1946, Síða 22
20 EINN HELSINGI í HÁLFKÆRINGI: Svá es þat... Þegar ég var barn dundaði ég við það í einrúmi að búa til svolítil smáhefti úr ýmiss konar óskriiuðum blöðum, sem ég gat eignast. Bjó svo til á það blaða- eða tímarits-heiti, sem ég skrifaði með stórum, klurmaleéum o£ barnslegum stöfum efst á fyrstu síðu. Skipti síðum í dálka og sat svo við að skrifa í „blaðið", aeiintýri og sögur, um kóngssyni og útilegumenn, — sögur, sem mér höfðu verið sagðar í rökkrinu á dularfullum, ymjandalegum vetrarkvöldum. Fyllti svo, hér og þar, upp með Ijóðbrotum og stökum, sem ég hafði lært, eða var í laumi að hnoða saman. — Þetta var á fyrstu árunum eftir að ég lærði að lesa og áður en ég gat talist fullskrifandi. Og áður en ég þekkti nokkurn hlut, sem var í tengslum við þau störf eða skyldar starfsgreinar. Aðeins séð einstök íslenzk blöð og tíma- ritshefti „Eimreið“, ,Jngólf“ o. s. frv. Og án þess að þekkja einn einasta mann, sem nálægt slíkum störfum hafði komið. Um fermingu snerust allir mínir draumar og framtíðarloft- kastalar um þessi störf. Og það var ekki langt liðið frá þeim áfanga æfinnar, þegar minar fyrstu, getulausu, basltilraunir á þvi sviði hófust, mínar fyrstu smáspilaborgir, — dæmdar til að hrynja jafnharðan, áður en þær svo mikið sem risu frá grunni. — Og allar hafa mínar tilraunir við útgáfu rita og blaða, orðið árangurslausar, þessar í meira en 25 ár síendurteknu baslara- tilraunir, — og allar byrjaðar án nokkurs handa á milli, — án svo mikils, sem loforða um aðstoð við alla hina margvíslegu byrjunar-örðugleika, sem slíku fylgir, — já, án svo mikils sem andblæs af trausti nokkurs manns eða trú þeirra á lífvænleik og framtíð þessarra vanburða og vanmegna útgáfutilrauna Steindórs Sigurðssonar.-----Nei, ekki svo mikið sem mér gæfist nokkurn tíma tækifæri eða kostur á fastlaunuðu starfi við eitt einasta blað eða tímarit hér á landi, þrátt fyrir hina ört vaxandi útþennslu og umsvif á því sviði þjóðlífsins. — En þrátt fyrir þennan ótvíræða og einraddaða úrskurð þjóðfélagsins um hæfni mina og getu til starfa á því sviði, hefur þó æti mín, nær óslitið frá fermingaraldri, verið hvildarlaus þvættingur, fram og aftur, um ótal krókastigu og blindgötur þessarra starfsheima, — utan lands og innan, og árin liðið meira og minna á snöpum

x

Einn Helsingi

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Einn Helsingi
https://timarit.is/publication/1212

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.