Helgarpósturinn - 17.06.1987, Side 32

Helgarpósturinn - 17.06.1987, Side 32
GÆRDAGSINS HVERNI6 ER AD HÆITA í ÍÞRÓTTUM? FYRIR TVEIMUR ÁRUM VARÐ ÉG VITNI AÐ ÞVÍ AÐ BRESKUR MARA- ÞONHLAUPARI SLEIT í SÉR HÁSIN í MIÐJU HLAUPI OG VARÐ AÐ HVERFA AF HLAUPABRAUTINNI. SÚ STUND VAR HONUM ÞUNGBÆR OG SATT AÐ SEGJA VAR FÓLK FARIÐ AÐ HAFA VERULEGAR ÁHYGGJ- UR AF ANDLEGRI GEÐHEILSU MANNSINS ÞEGAR LJÓST VAR AÐ ÞETTA VAR NOKKUÐ SEM HANN ÆTLAÐI EKKI AÐ SÆTTA SIG VIÐ. EFTIR MARGRA ÁRA KEPPNISTÍMABIL FANNST HONUM LÍFI SÍNU VERA LOKIÐ; ÁN HLAUPSINS GÆTI HANN EKKI LIFAÐ. TVÆR SKURÐAÐGERÐIR Á FÆTI BJÖRGUÐU ENGU OG ENN ÞANN DAG í DAG ER HANN AÐ ÞRJÓSKAST VIÐ AÐ ÆFA HLAUP, NOKKRA KÍLÓ- METRA Á VIKU, OG HUGSUNIN UM AÐ GETA EKKI OFTAR KEPPT í MARAÞONHLAUPI ER SÍFELLT EFST í HUGANUM. ÞESSI MAÐUR ER KANNSKI EINSDÆMI. KANNSKI ERU AÐRIR ÍÞRÓTTAMENN FYLLILEGASÁTTIR VIÐ AÐ HVERFA AF BRAUT ÞEGAR BLÓMASKEIÐI ÞEIRRA LÝKUR OG HLEYPA YNGRI MÖNNUM AÐ. EÐA HVAÐ? ER ÞAÐ KANNSKI EINS MEÐ ÞÁ ALLA AÐ ÞAÐ ER ERFITT AÐ VIÐURKENNA AÐ MAÐUR SÉ EKKI LENGURHÆFUR í KEPPNI? HP RÆDDI VIÐ FJÓRA KUNNA KAPPA SEM VORU HETJUR SÍNS TÍMA í ÍÞRÓTTALÍFINU. ÞEIR ERU DÝRI GUÐMUNDSSON OG GRÍM- UR SÆMUNDSEN BÁÐIR KUNNIR KNATTSPYRNUMENN, ÞÖRAR- INN TYRFINGSSON SEM KEPPTI í HANDBOLTA í MÖRG ÁR OG KOL- BEINN PÁLSSON KÖRFUKNATTLEIKSMAÐUR. ÞEIR VORU SPURÐIR HVERNIG TILFINNING ÞAÐ VÆRI AÐ HVERFA AF KEPPNISBRAUT- INNI OG HVORT ÞEIR HEFÐU ALVEG SLEPPT HENDINNI AF „SINNI7' ÍÞRÓTT. ÞÓRARINN TYRFINGSSON læknir, lék og keppti með ÍR í fjölda ára eða „samfleytt frá haustinu '63 til ársins 1975 en ég var ellefu ára þegar ég byrjaði að æfa handbolta", segir Þórarinn. Og hvernig til- finning er að hætta eftir svo mörg ár: „Maður áttar sig nú ekki á því alveg strax," segir hann. „Hins vegar man ég ekki til að mér hafi þótt neitt „sárt" að sjá mér yngri menn taka við liðinu. Það er ekki fyrr en maður fer að nálgast fertugsaldurinn að löngunin til að fara í þetta aftur gerir vart við sig! Ég gerði „comeback" fyrir nokkrum árum, mig minnir að það hafi verið ’84, og spilaði þá á fullu með meistaraflokki ÍR. Jú, ég viðurkenni alveg að ég þurfti nú að hafa meira fyrir því þá en áður fyrr! Ég hef svolít- ið verið að hlaupa og finn að mér líður miklu betur að vera í svona æfingum. Menn sem hafa stundað íþróttir í mörg ár verða háðir því að vera í góðu formi. Okkur líður ilia á sálinni þegar við erum komnir úr æfingu. Við sem höfum verið lengi í íþróttum erum sennilega næmari á það en aðrir. Við verð- um eðlilega háðir því að vera í líkamlega góðri æfingu og verðum ekki eins glaðir þeg- ar við erum farnir að fitna! Mínir félagar hafa flestir fundíð sér annað viðfangsefni, eru í Old Boys, hlaupi eða leika golf. Ég held það sé ekki rétt að maður sætti sig við að þetta sé eitthvað sem maður geti ekki lengur. Við þessir keppnisíþróttamenn erum kannski lengur en aðrir að finna okkur eitthvað við hæfi sem felur ekki í sér eins mikla keppni því við erum öfgamenn. Þeir sem fara í golf búa gjarnan á golfvellinum. Ég er eiginlega hættur að hlaupa núna og hef ekkert í það að fara að æfa hlaup með það fyrir augum að ætla í keppni." DÝRI GUÐMUNDSSON lék fótbolta með meistaraflokki Vals og FH frá 17 ára aldri til 34 ára, eða í 18 sumur. Hann hætti að keppa haustið 1985 og þegar við spurðum hann hvernig tilfinningin hefði verið svaraði hann að bragði: Það er athygl- isvert að hetjur gærdagsins skuli enn vera fréttaefni! Ég segi bara eins og Rolling Ston- es: „Who wants yesterday’s papers and yest- erday’s girls? Nobody in the world”! En án gamans þá er tilfinningin núna sú að ég undrast nokkuð hvernig ég nennti þessu því ég sakna þess ósköp lítið að vera í því. Jú, jú, auðvitað fylgir þessu sú tilfinning að það er erfitt að sjá sér yngri menn taka við, því auðvitað finnst manni engir fótboltamenn vera eins góðir og við vorum í „den“!!! Það er alveg á hreinu ... Ég hef nú ekki alveg lát- ið af spilamennskunni því ég spila fótbolta með gömlum félögum einu sinni, tvisvar í viku. Þetta er ekki þannig að maður hætti alveg í fótbolta og komi ekki nálægt honum meira. Ég hef alltaf jafn gaman af að spila fót- bolta. Aftur á móti fer ég sjaldnar á völlinn núna en áður, sé landsleiki og einstaka deild- arleik. Mér finnst í rauninni ágætt að vera frá fótboltanum og hvíla mig örlítið á honum. Reyndar hef ég ekki þorað að skoða hina hagrænu hlið þessarar „tímaeyðslu” fyrri ára með því að margfalda saman: 18 ár x 9 mánuðir x 4 vikur x 4 skipti x 2 klukkustund- ir með hinum hógværa endurskoðendataxta sem ég vinn eftir núna. En að öllu gamni slepptu fór gífurlegur tími í fótboltann en þetta var líf manns. Ég eignaðist góða vini i fótboltanum og því býr maður að alla ævi. Mér fannst þetta frábært meðan á því stóð en nú er því lokið og annað tekið við og það er ánægjulegt að verða aftur virkt hjói undir fjölskyldu vagninum. Ég ætla að hvíla mig frá reglulegri þátttöku í íþróttastarfi um tíma, hvað svo sem síðar verður.” 32 HELGARPÓSTURINN

x

Helgarpósturinn

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Helgarpósturinn
https://timarit.is/publication/47

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.