Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 16. tölublaš - II 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						38
MORGUNBLAÐIÐ. SUNNUDAGUR 20. JANUAR 1980
Úr Gísla sögu Súrssonar
.71 Hl 21II* Fagnað Gíslabana
^                                      ^pfl             l////%Z        I ÞESSUM kafla Gísla sogu Súrssonar or þar komið sögu. að Gísli
^^                                                                     '                   hefur fallið fyrir Eyjólfi hinum  gráa og hans mönnum eftir
frækilega vörn en þeir gátu komið að honum óvörum. Eyjólfur
jf 111^0/             heldur síðan til fundar við Börk hinn digra, sem átti Þórdísi,
jjff/li0^*^                systur Gísla.
/íllj^^^                        Nú fer  Eyjólfur heiman  við      horfði upp og nam við borðið.
I /^ísli*                           ^'nn tólfta mann suður til fund-      Hún lagði neðar en hún hafði
\U/*^                                 ar við Börk hinn digra og sagði      ætlað, og kom í lærið, og var það
honum   þessi   tíðindi   og   allan      mikiðsár. Börkur tekur Þórdísi
atburð, og varð Börkur kátur við      og snarar af henni sverðið. Þeir
þetta og biður Þórdísi taka vel      hlaupa upp allir og hrinda fram
iV            ~—-»^    jf ^—=—   '       J>i»V                                     honum Eyjólfi, — „og mun þú      borðunum og matnum. Börkur
? ^J***'»»i     \/^ZZs*              //^^^\                            ^st ^á ^'na m>klu, er Pu unnir      bauð    Eyjólfi    sjálfdæmi    fyrir
. *"**+, ju****?} /jP/iI)Álfift/f /////ys/mlÁ                               Þorgrími, bróður mínum, og ger      þetta,     og     gerði     hann     full
^^fJT^Í" /   '^            /^///ÉmMn                              vel V'ð Ey^ó,f"                                  manngjöld og kveðst gert hafa
- ^*** ">=Cs'\   /zzSt//^*^' /////JWffl'fflvWA                                  „Gráta mun ég Gísla, bróður      mundu meira, ef Berki hefði verr
*<//    ///jjP^*l'i*'*P* ///////flttSX'/mÆrli                              minn",  segir  Þórdís.  „En  mun      í farið.
Y£/^ij22í/^'*///////jÚBBSbjz^EíF                               e'8i   vel   fagnað   Gíslabana,   ef
"^JÍ^*-***5»>'*»/J///ý/^/ffigl£/r                                   grautur er ger og gefinn?"                    Þórdís nefnir sér þá votta og
Og um kveldið, er hún bar mat      segir skilið við Börk og kveðst
fram, fellir hún niður spónatrog-      eigi skyldu koma síðan í sömu
ið. Eyjólfur hafði lagt sverð það      sæng hjá honum, og það efndi
í rnilli stokks og fóta sér, er Gísli      hún.   Pór   hún   þá   að   búa   á
¦m  «    _                                        1 1 *          •             hafbi att- Þordls kennir sverðið,      Þórdísarstöðum  út á Eyri.  En
A    •*,*•*/*   I-i /^\-4-1 -¦ -i/i     ^Y»i^\ I   I n V^ 1             og   er   nún   lytur   niour   eltir      Borkur er eftir að Helgafelli, til
r\   I   Tl      11  IT           I        ÍJ^i      I                                  spónunum, þreif hún meðalkafl-      þess er Snorri goði kom honum á
JL Jl.X   XXX I V/ VVÍl       W vllllli             ann   á  sverðinu   og   leggur  til      brott, og fór Börkur þá að búa í
tl                                *•—*                                            Eyjólfs og vildi leggja á honum      Glerárskógum. En Eyjólfur fer
Prá Arnljóti gellina segir í Heimskringlu, í Ólafs          miðjum. Gáði hún eigi, að hjaltið      heim og unir illa við sína ferð.
sögu helga. Hann hafði það orð á sér, að hann væri
hinn mesti stigamaður en var í r'aun góður drengur og
merkilegur   maður.   Hann   var   skíðamaður   rriikill.
Fornsögurnar urðu Grími Thomsen oft að yrkisefni
og hér má sjá hvernig hann fer höndum um Arnljót
gellina:
Lausa mjöll á skógi skefur,           Sjálfs   hans   œvi   er   álík
skyggnist tunglið yfir hlíð.                       varga,
Eru á ferli úlfur og refur,             einn  sér  verður   hann   að
örn 'ifuru toppi sefur.                              bjarga,
N'istir kuldi um næturtíð.              hefur safnað ei né sáð.
Fer í gegnum skóg á skíðum
skörulegurhalureinn,                   Með rám,oa  maum  rauna                                  Rjt*V
skarlatskyrtli            sveiptur                   hnútinn
síðum                                   r?i° hann sér og auðnutjón.
sára gyrður pomifr'iðum              ^ holtum og á heiðum úti
Geislinn  hans  er gamban-         h^   hann   elkarst°fn    oa
Hvergi er honum fritt um                                     ¦¦ sStí*r^P^3ft''''V^*:
Eftir honum úlfar þjóta                         frón.
ilbleikir með strengdan kvið.
Gríðar stóðið gráa og fljóta           Ýmsar sögur annarlegar                  &:' ..„gaafc     ,.                     »                             i
greitt  má taka  og hart  til        Arnljóts fara lífs um skeið.             W' &%/'? ,r%                'j^l'Fl                   ^
fóta,                                    En — fátœkum hann þyrmir          y^* |KPl^Hraæft"' SBLl'v    '
ef að hafa á það við.                                þegar,                                              S  WjFwTml.                 %|   •
og   þeim,   xem   fara   villir                   |               í?      ^SfeS^T
Hefur    hann    á    mörkum                   vegar,                                      M   1   M^^W              r" v*
marga                                 vísar hann á rétta leið.                             |         ,   7        - 3 /JkVj
munntama þeim gefið bráð.                          Grimur Thomsen                       £               «^jœ!         *A
Sólar- og eyktamerki    '   ""
Áður en klukkur  fluttust     og fjósakonurnar. Stjörnurn-     \V*"  T^T?*^                 ®"i^f^!i     A
tii landsins, munu á flestum      ar voru miðaðar við eykta-      x**x /^J^ -«««1    .«.   ^ ^jfMp^HjBf'/^k''
eða öllum bæjum hafa verið     merkin,    sbr.:     „Ég    vakti     Í%*^SÍ:/       ¦ ' £%/j—4    :**M "  mm^M
sólarmerki, sem tíminn var     sjöstjörnuna í nónstað." .      <?*\í           '*s>fe    <áH
tekinn   eftir,   þegar   sá   til        Menn vissu  því furðuvel,     ?*"   ,         *'^1^-J--'
sólar.    Var    sólarhringnum     bvað   tímanum   leið,   þegar      ' .            •^0e"^'~°"'  *'-¦
skipt í eyktir, og voru þrír     stjörnubjart var.                       g?; /"'~" ~<§      ^'/"^^"^^
tímar í hverri eykt eða átta         (0r Skaftfellskum þjóðsðgum).                     - '£ X<M™\ Þá riðu hetjur um héruð.'
eyktir  í  solarhringnum,  og
hver eykt bar ákveðið nafn.
Hádegi..............kl. 12
Nón  .................kl.  3 e.h.         ._. _                    ,                                ^                                      __ #                                ••
SS-;;.:;:™:;;íia Uppvist verður um Björn 1 Oxl
Miður'morgun''.'.'.'.'.'.'.'. '.kl'.  6 f'í'       1   r A r»Ur°U hlJ6.ðbæDr 0& UP?VÁS m°r°verk og      hann þá, sem í nánd voru, þegar hann myrti aðra til
Dagmál   ..............kl.  9 f h          I riMrl m»nndraP BJorns ' 0xl vestur- La      fjárins, en þegar honum varð aflskortur, þá veitti
O-C/t/ \J nokkra stund sa orðrómur á honum,      kona hans honum lið. Hún hafði brugðið snæri um
Eyktinni milli hádegis og       f"6"8!"" v?efðl að koma upp með soddan ódæði' en      háls beim °S rotað ba meo sleggju, stundum kyrkt
nóns var skipt í tvennt, og       M^t £í0m ffi^^ÆfföíSkínk með        íafT^ hálsklæ0Í sínu-.Þessa dauða ha«i hann
52 I?l,ð,rnunda klukkan  ll/2       þremur börnum, nokkuð til ára komin. Hún beiddi      fletr! mama Mn^en h&^meðkOT^di að dÍeSS
ettir nadegi.        t . , t .   .          hus °8 fékk bau- en sem hun var um kvrrt setzt>      hefði, en hann sagðist hafa fundið þá dauða og ekki
kru mörg örnefnj fra þeim       Jokkaði þessi skálkur frá henm börnin, sitt í hvert      nennt  þá   til   kirkju   að   flytja.   Hefur  um   það
tíma, er sólin var miðuð frá       sinn, ogfyrirfór þeim, en sem hann ætlaði að sækja      margrætt  verið,  hvað  marga  hann  myrt  hafði
einhverjum  ákveðnum  stað,       hana- var hun komin þar í skot eður afkima einn, er      Sumir hafa sagt þeir hafi 18 verið með ungum og
til   dæmis   bæjardyrum,   við       iþeimkofa var er hannleyfði henni.ogduldistþar,      gömlum, sumir segja 14, en þá hann var aðspurður,
eitthvert   ákveðið   kennileiti       Py'hana grunað>-hverJu gegna mundi en sem Björn      hvað gamall hann hefði verið, þá hann tók fyrst til
eða annan ákveðinn stað og       Zl^S£ Æ" íS\o^ tsí*££&Ivol     6» ÍRÍS^Þí " *_»^3"" draP
K        f ií    A-a   v,       ' 1                   PP  mj00' ge      sioan.  R.ona pessi  xomst svo í      pilt einn í fjarhusi og hann þar grafið hefði.
x    m-^íj            VC             ai"       brunnhús, er þar var nærri, og sat þar, meðan Björn         Björn  var dæmdur  á Laugarbrekkuþingi   Var
eða allðið dags.                               leitaði hennar með ljósi um bæinn, þvi þetta var á      hann fyrst limamarinn með sleggju, sundur stykkj-
Dagmálahóll, Hádegissker,       kvðldtíma. Komst þessi fátæka kona svo þaðan um      aður og síðan afhöfðaður og festur' upp á stengur
Miðmundahraun,  Nóntindur       nóttina og til sama bæjar og hún áður hafði næstu     Jón  Jónsson  lögmaður  var yfirdómari  og þessi
og fleira eru allt Örnefni frá       nótt,á venð' Sagðl hun pá frá' að hun hefðl misst frá     morðing' sk»l hafa dáið iðrunarlaust. Kona hans
bessum tíma                                    ser,        sln ° ; •   L                                                       var pa með barni- °S Pví var hun ekki réttuð, en sem
Á       vetrarkvölrlnm       vnr          ,Slðan VaF eftir, p6SSU genglð' °,g Var SV° Bj "n      hún var lettari orðin. var hún höfð á alþing og
tíminn SurvTatíön       ^T S-!m™ ^V" Tií.fc «   a '%    dæmd ^ú huðlát og bar gengið næst lífi hennar og
timinn  miöaOur  við  stjorn-      meðkenndist hann, að 9 menn hflats* b^. nafði     s^ðan sleppt. Er þetta því skrifað, að menn biðji Guð
urnar,  einkum  sjöstjörnuna      hann sumadrepið til fjár, en hina aði„ i'itíeka drap     að varðveita sig frá vondum dæmum.
Úr Setbergsannál:
gororbmng /
&m famftttn fiSí'aflf í £íg«&i«6*fr» * JfínntK/
JtettiA
^íoorc»£joomur.
§R3se«§ffS5 n.
i3«8troc©!)fl4S<!D/ pcriafur8/inir|i)i»/
íÍBuiiat (Br)fla<3ai/ S&allcot eiiMtffm/ <Bw
6»rn SJollíWífeit/ Söíítn tJorltifífon / S^
Olof r?þii/8?rar*iir ffíitattffon/Þoríut (Btilœiinwn/
(BDflr ©wfMfoii / í>aBiB Ofaf(fnt/ potfatrut
íöi«rMfoii/ portr ©oerjrefor/ Þotftrirn Ot*í fcrt/85ut
imoirtir Sonefon/eíoar (Bpfla 6on/«raat pmUfoti/
3on ©lautotfon/ SSaaira* Xttiflofori/ pnur potlrif e
fon/ æoa^uí*3i^on/atw3oníf(ii/íl!í«íiira!3oii6
fon/ Ocíur srbumaífon.    ei«»a «r»« « !;<*»»
rufllflí / t»'<« frm Þ"(a USKf 6¥rflfr / ule <•« Þ*íra í,po/ 2» 3"
um fi'fct 0oD« IBw« aS. C Uc. Illl. 8P|liitiní'n "«M tt'" ®l-
(Knno CfRaritt /Jw3 |«íluaa#<i f>g 3uibT/ 4 Itfflfo aaw Dbllnl^Mll
p.'M /a13fuw*»l^u JÖrorar t^ngí. ajtnan «rt tiíntfuecr uj
flfríutuM t» ftl«ltwrit"amlWWíunl í*li'59lflít»f(llc í«UMrVCutf.
-B 1.4 3UH«u1 / *í öfiutrt fíaúrtfBU, fwrt áfntMtl 03 ÍÖfíloif * 3".
iuo/ / frfjt, (JH mw 09 fliprtt/ f«w iwuw ffjtjo, u>u oltottt ou 2fí*/
|o»f,
Upphaf Stóradóms (prentað á
Hólum 1743)
„Á hefur
þér legið
núna,
Bjarni
mmn
u
Á alþingi 1564 var samin
dómssamþykkt sú, sem
hét langidómur eða stóri-
dómur, er lagði óhemju-
lega harðar refsingar við
hverja eina holdlega yfir-
sjón (lauslæti). Það er
sagt, að allir þeir, sem
samþykkt þessa sömdu,
hafi orðið sekir á heim-
leiðinni af þingi í þetta
sinn fyrir nokkurt laus-
lætisbrot svo að þeir hafi
orðið hinir fyrstu sem
hegnt var eftir þeirra eig-
in samþykkt.
Einn þeirra, sem átti
mjög langt heim, er sagt
að hafi lagzt með vinnu-
konu sinni undireins og
hann var heim kominn;
hafi þá kona hans komið
að honum og sagt við
hann góðlátlega: „A hefur
þér legið núna, Bjarni
minn."
Stóri-
dómur
eða
Langi-
dómur
STÓRIDÓMUR (Langi-
dómur) var samþykktur á
alþingi 1564 að tilhlutan
Páls Stígssonar hirðstjóra
og fjallaði um brot á
siðferðismálum, þar sem
miklu þyngri refsingar
voru settar við slíkum
brotum og fleiri atriði
talin tilbrotaen áður var.
Við hinum alvarlegustu
brotum var tekin upp
dauðarefsing, þar sem
karlar voru hálshóggnir
en konum drekkt í Drekk-
ingarhyl á Þingvöllum.
Stóridómur var ekki af-
numinn fyrr en 1838.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64