Tíminn - 29.04.1952, Side 6

i.

TÍMINN, þriðjudagmn 29. apríl 1952.
95. blað.
LEBKFÉIA6
Frumsýning
Djúpt liggja rœtur l
eftir J. Gow og A. D’Usseau.!
Þýðandi: Tómas tíuðmundss. j
Leikstj.: Gunnar R. Hansen. j
Sýning annað kvöld kl. 8. j
Aðgöngumiðasala í dag kl. j
4—7. Sími 3191. j
M s
Maðurinn frá
Texas
(The untemed Breed)
Bráðskemmtileg og spenn-
andi ný amerísk mynd í lit-
um.
Sonny Tufts
Barbara Britton
Georg Hayes
Sýnd kl. 5, 7 og 9.
NYJA BIO
Keðjudans
ástarinnar
(„La Ronde“).
Aðalhlutverk:
Simone Simon,
Fernand Gravey,
Danielle Darrieux
og kynnir
Anton Walbrookk.
Bönnuð innan 16 ára.
Sýnd kl. 5, 7 og 9.
BÆJARBIO
- KAFNARFIRÐX
Cyrano de
Bergerac
Stórbrotin, ný, amerísk kvik
mynd eftir leikriti Edmonds
Rostand um skáldið og skylm!
ingameistarann Cyrano de
Bergerac. Myndin er í senn
mjög listræn, skemmtileg og
spennandi.
Aðalhlutverk:
Jose Ferrer
(Hlaut verðlaun, sem bezti i
leikari ársins 1951 fyrir leikj
sinn í þessari mynd).
Sýnd kl. 7 og 9.
Sími 9184.
j
ELDURINN!
gerir ekk< boð á nnðan sér. |
Þeir, sem eru hyggnlr,
tryggja strax hjá
SAMVIMNUTRYGGIHBUM
Ragnar Jónsson
hæs'taréttarlögmaður
Laugaveg 8 — Sími 7752
Lögfræðistörf og eignaum-
sýsla.
HAFNARBÍÓ
Leyfið ohteur
að lifa
Efnismikil og hrífandi þýzk
mynd um Gyðingaofsóknir í
Þýzkalandi, byggð á sögu, er
Hans Schweikart samdi um
örlög þýzka kvikmyndaleik-
arans Joachim Gottschalek.
Ilse Steppat
Paul Klinger
Bönnuð innan 14 ára.
Sýnd kl. 5, 7 og 9.
\f Íil >
WODLEIKHUSID
| SINFÓNÍUTÓNLEIKAR |
í kvöld kl. 20,30.
| Stjórnandi: Olav Kielland. I
1 Skólatónleikar Sinfóníuhljóm 1
| sveitarinnar miðvikud. kl. 14. |
| Stjórnandi: Olav Kielland. |
f „Tyrkja-GuddaSi |
1 Sýning miðvikud. kl. 20. |
| Bannað börnum innan |
1 12 ára. I
Litli Kláus og
Stóri Kláus
| Sýning fimmtud. kl. 15,00. |
I „íslundshluhUan6i f
| Sýning fimmtudag kl. 20. |
i Aðgöngumlðasalan opln alla |
I virka daga kl. 13,15 til 20,00.1
| Sunnudaga kl. 11—20. Tekið f
| á móti pöntunum. Sími 80000. 5
I Ansturbæjarbíó J
f Kvennaljóminn I
(Livet í Finnskogarna)
| Áhrifamikil ný, sænsk stór- |
I mynd, sem jafnað hefir verið |
| við myndirnar .Mýrarkots- |
1 stelpan" og „Glitra daggir, I
| grær fold“. — Danskur texti. =
Aðalhlutverk:
Carl-Henrik Fant,
Sigbrit Carlson.
Sýnd kl. 7 og 9,
Þrýstilofts-
flugvélin
Sýnd kl. 5.
iTJARNARBÍOj
FAVST
| (Faust and the Devil) i
i 5
| Nú eru allra síðustu forvöð i
i að sjá þessa afbragðsmynd. 1
f_____ Sýnd kl. 9.
________________|
s S
i Ljónynjan
i i
(The Big Cat)
| Afarspennandi og viðburða-
| rik brezk mynd í eðlilegum
| litum. Myndin sýnir m.a. bar
| daga upp á líf og dauða við
| mannskæða ljónynju.
i Aðalhlutverk:
Lon McCallister
Peggy Ann Gamer
s
Sýnd kl. 5 og 7.
GAMLA Bf ’Ó
Miðnœturhossinn
(That Midnight Kiss)
með Mario Lanza.
Sýnd kl. 7 og 9.
Síðasta sinn.
Fjaðrirnar fjórar
Sýnd kl. 5.
jTRIPOLI-BÍÓ
Morgunblaðssagan:
| Ég eða Albert Band
| Afar spennandi, ný, amerísk
| kvikmynd, gerð eftir sam-
| nefndri skáldsögu Samuels
1W. Taylors, rem birtist í
| Morgunblaðinu.
Barry NePson,
Lynn Ainlcy.
Sýnd kl. 5, 7 og 9.
Bönnuð innan 14 ára.
f.

Ex*lent yfirlií
(Framhald aí 5. slðu)
ari framkvæmdir í sambandi
við þá lánveitingu.
Til þess að hafa fjármagn til
lánveitinga verður bankinn
sjálfur að taka fé að láni og á
síðasta ársfjórðungi var í
fyrsta skipti fengið kanadískt
dollaralán. 15 milljón dollara
lán var boðið út og seldust
skuldabréfin upp á skömmum
tíma.
137.000 Evrópumenn flytja
út í ár.
Eftir að Alþjóða flóttamanna
stofnunin IRO var lögð niður,'
var stofnuð sérstök alþjóða-
nefnd til þess að sjá um út-
flutning flóttamanna frá Evr-
ópu. Eftir eins mánaðar starf
hefir nefndin þegar sent 9629
manns til annarra landa.
Mestmegnis er hér um að
ræða fólk, sem ekki var hægt að
senda af stað áður en Flótta-
mannastofnunin var lögð nið-
ur, en nokkuð hefir einnig ver-
ið flutt af venjulegum útflytj-
endum.
Nokkrar tölur gefa glögga
mynd af því mikla starfi, sem
unnið er í flóttamannamiðstöðv
um Evrópu.
Frá Þýzkalandi voru sendir
3828 manns, frá Austurriki 1255,
frá ítalíu 271, frá Trieste 208 og
frá öðrum löndum 149 manns.
Bandaríkin eru ennþá það
land, sem skotið hefir skjóls-
húsi yfir flesta útflytjendur,
eða samtals 7091 manns, sem
fengið hafa ný heimili þar. Til
Ástralíu fóru 1356, til Brasilíu
1000, til Kanada og annarra
landa 182. Þessar tölur ná að-
eins til útflytjenda á fyrstu
þremur mánuðum þessa árs.
í síðastliðnum mánuði þurfti
alþjóða-útflytjendanefndin að
fjalla um mál 12 þúsund manna
og formaður nefndarinnar, Dan
inn Pierre Rasmussen, kveðst
þess'fuílviss, að nefndinni muni
takast að ná marki sínu á þessu
ári, en það er að koma 137.500
útflytjendum frá Evrópu til
Bandaríkjanna, Ástralíu, Kan-
ada, Nýja Sjálands og Suður-
Ameríku á þessu ári.
1 ti.
Heimsframleiðslan setti
met árið 1951.
Framleiðslan í heiminum var
í fyrra 12% meiri en árið 1950
og hvorki meira né minna en
75% meiri en 1937, að því er
skýrt er frá í hagskýrslum S.Þ.
fyrir síðastliðinn mánuð. Enda
þótt framleiðslan hafi þannig
aukizt verulega, er framleiðslu-
aukningin í mörgum löndum
minni en árið áður, og þá eink
um á síðari hluta ársins.
Öll lönd, sem gert hafa grein
fyrir framleiðslu sinni, hafa þó
getað aukið framleiðsluna míð-
að við 1950. Ráðstjórnarríkin
juku framleiðslu sína um 16%
og Bandaríkin um 10%. Norður
löndin juku einnig framleiðslu
sína á árinu: Finnland um 18%,
Noregur 5%, Svíþjóð 4% og Dan
mörk 1%.
Vestur-Þýzkaland hefir auk-
ið framleiðsluna um 21%, Aust-
ur-Þýzkaland um 22%, Pólland
um 24% og Japan um 39%.
KJELD VAAG:
HETJAN
ÓSIGRANDI
110. DAGUR
Ryksugur
mikið úrval
Véla- og raftækjaverzlunin
Bankastræti 10 — Sími 2852
Tryggvagötu 23 — Sími 81279
„Þá skal ég vera búinn að tala við hann“, sagði hún afdrátt-
arlaust.
Hann leit brosandi á hana. „Hvers vegna berð þú mikla um-
hyggju fyrir mér?“
Er hún svaraði ekki, lagði hann báðar hendur á axlir henni og
leit fast í augu hennar. Hún titraði ofurlítið, en vék sér ekki
undan. Hún dró andann ört, og hvíslaði;
„Nei..... nei.... slepptu mér.“
„Já. Þegar þú hefir sagt mér, hvers vegna þú ert að hjálpa
mér.“
Hún leit feimnislega framan í hann. „Ég.... ég veit það ekki.
Ég hefi aldrei fyrr skipt mér af svona málum. En faðir minn
sagði mér í kvöld af afrekum þínum í stríðinu í Hollandi, og þú
hefir fyrstur manna komið fram við mig eins og konu en ekki
barn....“
Hann dró hána þéttár að sér. Hún lokaði augunum og hallaði
höfðinu dálítið aftur á bak. Það sá í mjallhvítar tennurnar á
milli varanna. Fálmandi leituðu hendur hennar aftur með síð-
um hans.
Nei! Hann rétti úr sér ög hratt henni frá sér. Það væri grimmd-
arverk að hafa þessa ungu stúlku að leiksoppi. Hún starði ringl-
uð á hann, en hann tók utan um mitti hennar og leiddi hana
þannig til dyra.
„Ó, Magnús....“
Hann greip fram í fyrir henni: „Nei, Beatrice. Við skulum vera
skynsöm. Flýttu þér nú til herbergis þíns, svo að Anna og faðir
þinn verði ekki vör við ferðir þínar.“
Hann lauk upp og leit fram í ganginn. Svo ýtti hann henni
fram fyrir og lokaði. Þetta gerðist allt í svo snöggri svipan, að
hann áttaði sig varla'á því sjálfur. Hann gekk að glugganum og
opnaði hann, hallaði sér út og andaði að sér svölu næturloftinu.
Það var tekið að gola. úti á sundinu. Hann heyrði gjálfrið, er öld-
urnar léku við fjörugrjótið. Hann bölvaði. Það hefði auðvitað ver-
ið synd að afvegaleiða telpuna. En hann háði þó baráttu upp á
líf og dauða, og þá báráttu gat hann ekki unnið án hennar hjálp-
ar. Nú þóttist hún auðvitað vera ástfangin, og hún hefði glöð gef-
ið honum meydóm sinn. En nei.... Hann hafði hagað sér eins
og auli. Vorkennt barninu! Var Magnús Heinason vanur að.
hugsa um slíkt?
Hann slökkti ljósiri og lagðist í rúmið í öllum klæðum. Bláleitt
tungisljósið flæddi inn í herbergið. Hann iét hendur hvíla undir
hnakkanum og starði upp í útskorna loftbjálkana. Loks sofnaöi
hann og þá dreymdi hann, að Valkendorf og Rogers dönsuðu
umhverfis líkkistu hans, en Beatrice sló taktinn og klappaði sam-
an höndunum.
Þegar sólin kom upp yfir skánsku ströndina morguninn eftir,
sigldu þrjú skip inn Eyrarsund. Fremst fór stríðsskip með alla
stjórnarherrana innun borðs, og á eftir fór enska skipið „Þrír
félagar" með sendiriefndina, Gert Rantzau og Magnús, en síð-
ust var skúta Rantzau, er átti að flytja hann aftur til Helsingja-
eyrar. Englendingarnir ætluðu að koma við á Hveðn hjá Tyge
Brahe. Rantzau hafði oft verið gestur þessa fræga stjörnuspek-
ings, og hafði mjög fnælt með því, að Rogers hitti hann að máli.
Það var þess vert að sjá þær byggingar, sem þar höfðu veriö
reistar, og sjálfur var stjörnufræðingurinn óvenjulegur maður,
og þctt hann væri duttlungafullur, var hann ávallt í góð skapi,
þegar merkir útlendtngar komu á hans fund.
Magnús Heinason stóð á miðþiljum og studdi olnbogunum
fram á borðstokkinri; Hann horfði þunglyndislega yfir til strand-
ar Sjálands. Frá því árla morguns hafði hugur hans glímt við
þann mikla vanda, hvernig hann gæti sloppið úr þessari úlfa-
kreppu. Það gat orðið býsna erfitt, því að Valkendorf hafði veitt
honum þann heiður áð láta tuttugu manna varðsveit fylgja hon-
um. Það var að sönnu engin þrekraun að stökkva útbyrðis og
synda til lands. En því miður höfðu Englendingar jafnan verið
snarráðir sjómenn, svo að það var alveg víst, að hann yrði ekki
kominn hálfa leið tíl lands, er þeir hefðu króað hann af. Þetta
ráð var þess vegná ekki tiltækt. Skyldi Beatrice ekki bráðum
koma upp á þiljur? Ef hún brást, var ekki í mörg hús að venda;
Og það var ekki lengur á hana að treysta. Þannig fór jafnan, er
heiðvirð og ástfangin jómfrú var forsmáð.
Hann var einmitt'.áð hugsa um þetta, er stúlkurnar tvær leidd-
ust yfir þilfarið. Hann heilsaði þeim virðulega. Beatrice var föl
og vansvefta að sjá, en Anna þeim mun broshýrari. Hún hafði
einmitt verið að skemmta Beatrice með sögum af norrænum
víkingum. En Beatrice hlustaði af litlum áhuga á sögur henn-
ar. Nú fylltist hún gremju, er hann virtist hlusta með athygli
á það, sem Anna hgfði að segja.
„Ég vona, að jungfrúin hafi sofið vel“, sagði Magnús og sneri
sér að Beatrice, sem roðnaði mjög.
„Ég þakka. Ég kvarta ekki“, sagði hún og horfði til lands. „Von-
andi hefir þér einnig sofnazt vel.“
„Nætursvefninn var að vísu í stytzta lagi. En mig dreymdi
vel. Mig dreymdi þig, jungfrú Rogers. Það var indæll draumur.“
Anna hló dátt, en Beatrice ieit reiðilega til hennar. „Þú veizt,
að ég hefi höfuðvefk, og þoli ekki þessi sköll.“
Anna leit undrandi á hana, en hnykkti svo til hnakkanum og
svaraði: „Þá skal ég ekki kvelja þig, barnið gott. Við getum talað
saman, þegar höfuðverkurinn er batnaður."
Síðan strunsaði hún brott. Magnús brosti við og mælti: „Það
var leitt, að vinkona þín skyldi reiðast, jungfrú Rogers“.
„Hún er sáttfús"; svaraði Beatrice og tók enn á ný að virða
fyrir sér ströndina-
Þau stóðu þarna um stund þegjandi. Magnús hafði þegar ráðið