Tíminn - 20.09.1955, Blaðsíða 6

Tíminn - 20.09.1955, Blaðsíða 6
TÍMINN, þrtðjudaginn 20. september 1955. 212. blað. GAMLA BÍÓ * Bess llílu (Young Bess) ÍHeimsfræg söguleg MGM-stór- j mynd í litum — hrífandi lýsing ] [á æsku Elísabethar I. Englands- ! drottningar. Jean Simmons, Stewart Granger, Deborah Kerr, Charles Laughton. Sýnd kl. 5, 7 og 9. Sala hefst kl. 2. ? E»au hiítust á Trinidad (Affair in Trinidad) [Geysi spennandi og viðburðarík, j jný, amerísk mynd. Kvikmynda- [sagan kom út sem framhalds- tsaga í Pálkanum og þótti af- [burða spennandi. Þetta er myndj jsem allir hafa gaman af að sjá.j Aðalhlutverk: Rita Hayworth, Bönnuð börnum. Sýnd kl. 5, 7 og 9. ÆJARBÍÓ - HAFNARFIRÐI - Sýnd kl. 7 og 9. NYJA BIO Ástarhreiðrið (Love Nest) iBráðskemmtileg, ný, amerísk jgamanmynd um fornar ástir og I nýjar. Aðalhlutver: June Haver, {Atikamynd: Olympíumeistarar. jskemmtileg og fróðleg íþrótta- | mynd og Myndir frá íslandi (úr [þýzkri fréttamynd). Sýnd kl. 5, 7 og 9. Hafnarfjarð- arbíó Dásamiegt á a& líia (Lovely to Look At) Bráðskemmtileg og skrautleg, bandarísk dans- og söngvamynd í litum, gerð eftir söngleiknum „Roberta" með músík eítir Jerome Korn. — Aðalhlutverk: Kathryn Grayson, Red Skeltón, Howacd Kéel, Ann MiIIer. Sýnd kl. 7 og 9. Vinsælasta gólíbúnið vestan hafs og austan Heildsöhibirgðir O. JOHNSON & KAABER HF ÞORÐUI G. ISALLDORSSON BÓKHALOS- Og ENDUR SKOÐUNARSKRIFSTOFA Ingólfsstræti 9B. Sími 82540. C * AUSTURBÆJARBIO Kona handa pahha (Vater braucht eine Frau) Mjög skemmtileg og hugnæm, ný, þýzk kvikmynd. Danskur| Iskýringartexti. Aðalhlutverk: Ðieter Borsche, Ruth Leuwerik. <Léku bæði í „Freisting læknis- ins".) Sýnd kl. 5, 7 og 9. Sala hefst kl. 2. HAFNARBÍÓ Sími 6444. tJr djtípi gleymskuimai* (Woman with no name) Vegna mikilla eftirspurna verðj ur þessi hrífandi enska stór- mynd sýnd aftur, aðeins örfáarj sýningar. Sýnd kl. 7 og 9. Maðurmn frá Alamo Sýnd kl. 5. Bönnuð börnum innan 16 ára. TJARNARBÍÓ [Ævintýri Casanova\ (Casanovas Big Night) j Bráðskemmtileg ný amerisk j jgamanmynd er sýnir hinn' Jfræga Casanovq, í nýrri útgáfu. ÍMyndin er sptenghlægileg frá| j upphafi til enda- Aðalhlutverk: Bob Hope, Joan Fontaine. Sýnd kl. 5, 7 og 9. TRIPOLI-BÍÓ JLeigúbílstjórinn (99 River Street) I Æsispennandi, ný, amerisk sakaj imálamynd, er gerist í verstul I hafnarhverfum New York. —| (Myndin er gerð eftir sögu Ge- [orges Zuckerman. Aðalhlutverkj John Payne, Evelyn Keyes, Brad Dexter, Vcggle Castle. Sýnd kL 5, 7 og B. Bönnuð innan 1S ára. Síðasta i,inn. Sánmgin . . . (Framhald af 5. síðu). ýmsum greinum, og njóta einkum verndar Sjálfstæðis- flokksins. Þeir leggja flokkn- um tU mikið f jármagn til stór felldrar áróðurs- og blekking- arstarfsemi á mörgum víg- stöðvum, og munu hafa ástæðu til að álíta, að það sé bezti business, sem þe»r hafa gert árum saman. En þegar þannig er minnt á vorverk kommúnista og sum arverk þessara máttarstólpa, umhverfist M»rgunblaðið ger- samlega. Þetta heit*r á þess máli, að kommúnistar hafi verið leystir frá allri ábyrgð af þróun efnahagsmálanna, en Sjálfstæðismönnum kennd hún! Og síðan eys Mbl. blöð Framsóknarmanna auri í hamsiausu reiðikast*. Lesend- um Mbl. mun koma þessi hár- fína réttlætiskennd alveg á óvart. Þeim -mun þykja sem viðbrögðin lýsi frekar vondri samvizku en sársauka sak- leysingjans. Þjóðin veit líka mæta vel, að margir menn hafa starfað á akr» dýrtíðar- málanna í vor og sumar. Sáð- mennirnir voru alla tíð auð- þekktir. En sumir verkamenn að uppskerustörfum vilja dylj ast. Það sannar vonzkukast Mbl. hér á dögunum. En svona uppþot breyta ekki sta«reynd um. (Dagur). Þúsundir vita aö gæfa fylgir hringunum frá SIGURÞÓR. Thurgood Marshall (Framhald af 5. síðu). halda áfram að leika sér saman. Það getur því ekki samrýmzt neinni skynsemi, að þessi börn skuli vera aðskilin i skólunum. Það hlýtur að stafa af því, að menn vilji halda áfram að lítillækka á einhvern hátt það fólk, sem komið er út af mönn um, sem eitt sinn voru þrælar hvítra manna. En nú er kominn tími til þess að þessi réttur iáti í ijós 'álit sitt á því, hvort það sam- rýmist stjórnarskránni, að sumum þegnum landsins sé meinaður að- gangur að menntastofnunum þess. Þess þarf ekki að geta, að í þessu máli vann Thurgood Marshall fræg an sigur, sem er ein sögulegasta réttarbót, er svertingjar hafa hlot- ið í Bandaríkjunum. BBBBi i iji-i Trrr~—'jij "i_ Þj úðhá tí ðar dag ur (Framhald af 5. síðu). ar þennan dag). Sumir stú- dentanna halda á regnhlíf- um meðán þeir dansa, aSrir hafa skrautlitaða pappahatta til að verjast rigningunni. Danshljómsveitir eru á mis- munandi stöðum í bænum. Tvær þeirra spila nútfma ameriskan jazz og sú. þriðja spiiar eldri lög og þjóðdansa- Ég vona, að þú sért mér sammála um, að þetta hefir verið skemmtilegur dagur. Mér fannst það þó einna merkilegast og skemmtileg- ast við hátíðahöldin, hve lít- ið bar á viðskiptamennsku, sem svo mjög ríkir á mörg- um stóðum á hátíðisdögum. IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIlllllllIlllllllllllllllllMIMIIIUIIIIIIIllllllll | Stúlka ] I óskast tU heimilisstarfa á | | gott heimili í kauptúni á| | Norðurlandi. — Upplýsing | I ar í síma 1946 eða 82178 í | | dag og næstu daga. | ttlHinillllllllltllllllllllllllllllllllllllllllltllllllHlIlllUlfllK J. M. Barrie: 45. STURI tatarastú 0 Það var einna ííkast því, að gríðarlegum ljóskastara hefði verið beint skyndilega að fjallinu. Allt varð óhugnanlega skýrt og greinilegt í hvítu, skerandi skini eldingarinnar. Furustofnarnir í Cáðdam-skógi virtust svo nærri, að það hefði mátt ímynda sér að þær hefðu stanzað þarna á göngu- för upp eftir fjalliriu- Tvisvar dapraðist birtan, en óx strax aftur. Rauð, iýsandi :eldtunga þaut í gegnum loftið og svo varö aftur níðamyrkur. í um það bil fiálfa mínútu var fjallið uppljómað og þá stund var allt syo kyrrt að blað bær*ðist varla. Skuggarnir lágu eins og fallnar myndastyttur á jörð'inni. Sviðið, sem birtist á þennan undarlega hátt var einna líkast málverki og höfuðatriði þess ;yar tatarabrúðkaup. Tatarakonungin- um, sem stóð með upplyftar hendur, hafði ekki unnizt tími til að láta þær síga. Menn og konur stóðu í hóp kringum hann með opna munna, eins og þeir ætluðu að hrópa eitt- hvað. Rintoul jarl hafði staðið upp í vagn'num og beygði sig áfram. MaSur sá, er. laumast hafði á eftir vagninum, tók höndum fyrir aridlit; sitt til þess aS hann þekktist ekki. Tammas sat á hækjtím sér, teygði fram hálsinn og studdi höndum sitt á hyort hné. Allra augu mændu á Gavin dg Babbie, sem stóð'u fyrir framan konunginn og réttu hvort öSru hendina. Þruman, sem á e'íir fylgdi, vakti alla af töfrum augna- bliksins. — ÞaS var Rintou:* jarl, sem stóS í veiðivagninum, hvíslaði Babbie. — Já, ástin mín, hvíslaði Gavin á móti. Nú er tækifærið komið fyrir mig að tala við hann í fyrsta og síðasta sinn. Bíddu hér og hreyfðu þig ekki fyrr en ég kem aftur. Vertu ekki hrædd, Babbie. Nú ert þú konan mín og hann getur ekki gert þér neitt. Ljósbjarminn hafði blekkt Gavin svo, að hann hélt að veiðivagninn væri miklu nær en hann- í rauninni var. Að baki sér heyrði hann köll tataranna, sem leituðu skjáls fyrir regninu. Þegar hann hafði gengið spottakorn, heyrði hann sagt til hliðar við sig: — Hver var maSurinn, McKenzie? — Ég sá ekkert, Rintoul- — ÆtlarSu aS telja mér trú um, að þú hafir ekki séð það sama og ég? — Það er bezt fyrir. okkur að snúa við, Rintoul. Við urðum of seinir. Þegar Gavin kom þangað, sem vagninn hafði verið.voru þeir farnir. Hann kallaði á eftir þeim og hlustaði svo eftir svari. — Ert það þú, Gayin? heyrðist Babbie kalla. Hún fékk ekkert svar, en maður sá, sem læðzt hafði á eftir henni, greip.föstu taki meS hendinni yfir munn hennar. Hálfkæft óp slapp yfir varir hennar. Svo. var hún dregin af sterkum höndum 'í aðra átt. Gavin heyrði óp hennar, þó að lágt væri og hljóp aftur til tjaldbúðanna, Babbie var horfin og enginn af tatörun- um vissi hvað af henhi hafði orðið. Það eina, sem Gavln gat dottið í hug, var að Rintoul jarl hefði numið hana á. brott með valdi. Hann tók þegar á rás á eftir vagninum, sem.hann gat enn þá heyrt skröltið í. Hund- ur jarisins kom þjótandi á eftir honum og glefsaSi í hæla hans. RegniS stréymdi úr loftinu. ; Gavin hljóp eíns og vitstola maður gegnum Wmdyghoul og í örvæntirigu- sinni fannst honum að hann heyrði enn I vagninum. Hvað eftir annað datt hann, og áður en hann fengi risið á fætur aftur hafði hundurinn læst tönnunum í hæla hans og k&lfa. Slagviðrið dundi á andliti hans eins og svipuhögg, svo aö hann bar ósjálfrátt hendur fyrir andlit sitt. Nokkrum sinnumvsökk hann upp í hné í aurbleytu og hefði setið þar fastur, ef örvæntiujgin hefði ekki aukið honum ásmegin.; Allá nóttina barSist hann gegn óveðrinu ög löngu áður endagur rann hafði hann glatað öllum hæfi- leikum til að hugsa heila hugsun. Illviðrið fór vaxandi eftir því sem á nóttina leið og skelfdi marga, sem voru f husum inni. En svo slotaði því jafn snögglega og það hófst. Smátt og smátt máðist myndin af Babbie út úr meðvitund Gavins. í þess stað fannst honum flokkur riddara vera á hælum sér. Hann heyröi þá leggja af stað frá Spittal, en hann var í fyrstu ekkert hræddur vegna þess að þeir voru svo langt í burtu. Þá fyrst, þegar jódynurinn bergmálaði um allan Quharitydalinn, skynjaSi hann, as riddarar þessir voru sendir til þess að ríða hann n^ður. Skelfingin gerði hann máttvana, unz þeir voru farnir fram hjá. En þeir sneru við til að leita hans og nú var reið þeirrá éhn trylltari en áður. En riddaxar þessir voru ekki annað en regnið, sem dundi úr loftinu. -.•'.. Alla nóttina var hundurinn á hælum hans. Stundunl varð hann ekki var, við hann, en svo sá hann aftur hvar hann kom í humátt á eftir honum. Hann gelti ekk'i, heldur gléfs- aði stöðugt í fætui- hans. Loks óð hann út í djúpt vatn. og þá fór einriig sjálfsbjarg- arhvötin- að dvlna, ;og hann gladdist emungis yfir að vera lpks laus við hundifin. En í vatninu var einhver ófreskjaj

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.