Tíminn - 21.12.1955, Qupperneq 2

2.
TÍMIXN, m>ð'vikudaginn 21. desember 1955.
Ný framleiðsla:
Rætt við Vigfús G uðmund'sson.
Sjátfum sér líkur, hvort sem hann er stadd-
ur í Höfðaborg, Honolulu eða Hreðavatnsskála
291 Mað.
Þegar sólin skín í Borgarfirði og 14«f eru bjart«r í náttúr-
inni má stundum sjá þrekinn mann á gangi við Hreðavatns-
?kála- I c'nn tíma er hann að afgreióa moldrokna bíla, sem
»urfa benzín og í annan tíma að sjá um ve«t«ngár lianda
tarþegunum. Maður þessi er V'gfús Guðmundsson, gestgjafi,
viðförlastur Íslendínga, eit það er sama hve laitgt hamt hefir
tófið frá ströndum íslands, alltaf skal hann vera kominn í
;æka tfð heim í byggðina sina tll ið siitna þörfunt ferðláhts
cólks, sitar í hreyfingum og fljótvirkur, og hefir á sér yf«r-
tragð þess manns, sem ekk* týnír sjálfum sér í amstri dægr-
utna, hvort heldur hann ef staddur í Höfðaborg, Honuiulu
;ða Hreðavatnsskála.
I tíi _ ....<a*
Vigfús er mörgunt kunnttr og
inarglr eru þeir ísiéndingar, sem
itafa fylgzt með ferðum haits um
; arðkringluna. Og það skemnitilega
Itefir gerzt, að ferðaþistiar hans eru
Itomnlr út í stórri og inyödarlegH
liók, sent haiitt nefftir Úmhverfis
örðina.
*czta Bkólagangan.
Vegna þess að það eru nokkur
íniamót í lifi eins ferðalangs. þeg
ir fyrstn ferðnsngan kemur á þleilt
og gleðileg, þegar henhi er tekið
:.neð ágsétum, eins og bókinni hans
/kfúsar, fannst undirrituðum til-
hlýðiiegt að rabba dálítið við Vig-
i'ús, þennan víðförula mann, sem
tefir farið um allar álfur heimsins.
— Þykir þér gaman að ferðast,
/igfús? — Já, það er oft yndislegt,
ig það hefir líka verið mín bezta
ikólaganga í lífinu.
.Vleðal v'HliIýra o; ránsmanna.
— Hvar hefir þér þótt bezt að
vera? — Meðan ég hafði ekki ferð-
uzt nerna hér á norðurhlið jarðar,
iíkaði mér bezt við „VUlta vestrið"
eins og það var kallað; þetta er
rsvæðið umhverfis Yellowstone Park
Við Klettafjöllin i Bandarikjunum.
'Þar var svo frjálslegt og fallegt, þótt
þar væru villidýr og ránsmenn. Og
ég Undi þar vel með þúsunda hjörð
mína, hvort heldur það voru sauð-
fjár eða nautahjarðir. — Varztu
ícúreki? — Já, stundum. Þaö voru
ágætir hestar þarna og það kom
sér vel við nautahjarðirnar, sem
oft voru eitfiðar viðfangs.
Bauðu stúikurnar kunnu ekki
Hreðava tnsvalsinn.
Lentir þú ekki í bardögum við
Indíána? — Nei, þetta voru beztu
grey. Þeir voru oft einu nágrann-
arnir og einu ungu stúlkurnar, sem
ég sá um tveggja ára bil voru rauðu
stúlkumar. Við skemmtum okkur
oft vel á kvöldin.þegar safnazt var
saman i kringum eldana upp í fjalla
dölunum, þó að dansinn væri samt
ekki eins þýður og Hreðavatnsvals-
inn. — Jæja, svo þér líkaði bezt
þarna norðan miðjarðarbaugs. —
Já, en það er samt indælt víðar. —
Hvernig líkaði þér á Hawaii? —•
Þar var nú draumur að vera. Og
þar voru stúlkurnar þýðari í dans-
:inum heldur en þær ráuðu. Á
Hawaii eru þær brúnu og gulleitu
:í meirihluta; tfjarska hýrar og
kurteisar, svo að af ber. Og ekki
dragá blómsveigarnir úr hýrleik
þessaxa náttúrubama; lifandi og
aiigándi blóm um hálsa þeirra og
Vigfús Guðmundsson
þær dönsuðu ekki valsinn
barma. Sífeildur blómailmur, sólskin
og véðurtíliða. Hav/aii ér éinhver
mest töfrandi og rómant-ískasti stað
ur, sem ég hef dvalið; með jökul-
krýndum eldfjöllum og sigræna
jörð.
Betra að koma til landsins,
sem skrifað er nm.
— íívemig féll þér í Nýja-Sjá-
landi? — ÍVÍér líkaði vel þar, þær
sex vikur, sem ég dvaldi þar. Það
er yndislegt land. Og vorkun þó
menn skrifi ferðasögu þaðan, þótt
þeir hafi aldrei komið nær land-
inu en í tveggja til þriggja þúsund
kílómetra fjarlægö. — En hvernig
leizt þér á fólkið? — Það kernur
vel fyrir og býr við fremur góða
menningu. Samkomulagið er ágætt
milli þess hVíta og brúna. Maoriavn
ir hafa yfir ýmsum beztu lands-
svæðunum að ráða og brúnu stúlk
urnar dansa og syn;ja fyrir feröa-
mennina. Víða ganga brúnu stúlk-
urnar um beina i veitingahúsum.
Og væri vegalengdin min'ni milli
Nýja-Sjálands og íslands, myndi ég
ráða einar tvær eða þrjár brúnar
stúlkur til að vinna í skálanum
minum.
Á hvitum ægisöndum
Afríkustranda,.
— Ég hef heyrt að þú sért hrif
inn af verunni í Afríku? — Já, ég
el’ hrifinn af Afriku sums staðar,
einkum þó suðurodda hennar. Á
Höfðaskaganum er víða fagurt. Ég
má vart hugsa til baðstrandanna
þar með mjallahvítum ægisandi,
sem hlýjar öldurnar féllu brimandi
yfir annað hvort utan af Atlants-
hafi eöa Indlandshafi, eftir þvi
hvoru megin maður var á skagan-
um. Indiandshafið var þó enn
liiýrfa. Mig larigar alltaf suðV.r
efdr, þegar ég hugsa um þetta. Og
svo koma grösugar slétturnar upþ
í Búaiöndunum. — En þær svörtu?
— Já. þær ganga nú kaupum og
sölum, crejto, nVlli sinná eigin
þjóðflokka, og verð þeirra er mælt
í kúm. Meðal fegurðarörottniiig
kemst allt Upp í 40 til 50 kýr. —
Þaó gæti þá verið ábatasamt að
vera barnakarl þarna í henni svörtu
Afríku, Vigfús. — Já. Þú spyrð mikið
um stúlkur. Ertu kaltnske að hugsa
um að reka álitlegan kúahóp þarna
suður eftir? — Nei, en ég kremist
kannske einhverntíma til Mílanó. —
Já, ég varð vlst aðaUega frægur fyr
ir þær i Milanó hér um árið, en
um pær getur þú lesið í bók minni.
íslendingar á ólíklegustu stöðmn.
— Jæja, mér finnst þú vera hrifn
astur af Klettafjöliunum, Nýja-
Sjálandi og Suður-Afríku. — Já,
það er alveg rétt.
— Þú hefir víða fundið íslend-
inga? — Já, einn og einn, stundum
á ólíklegustu stöðum. í Ameríku eru
þeir svo víða, að það er ekki mikil
nflunda að fiuna þá eða frétta af
þeim. En á Hawaii átti ég ekki von
á íslendingi. Þó fann ég einn og
var hann búinn að eiga þar''heima
í yfir 20 ár, en fimmtiu ár síðan
hann fór frá íslandi. Haim var
búinn að vera týndur systkinum sín
um í a. m. k. 30 ár, enda töldu þau
hann ekki á lífi. Og það var gaman
að frétta af íslenzka höfðingjan-
urn á eyjunni i sunnanverðu Kyrra-
hafi og fjörutíu barna faðurnum
islenzka austur í Indlandi. Þá var
gaman að fihna íslendinginn á
Nýja-Sjálandi, sem hvarf fyrir
hálfri öld að heiman frá foreldrum
og fimm systkinum og allir töidu
víst, að hefði farizt. Og svo var einn
ig gaman að rekast á íslendinga í
Afríku; einn, sem var búinn að
vera þar í fjörutíu ár. Já, landinn
er víða búsettur.
Viðtalinu við Vigfús lýkur. Nú er
vetur og Hreðavatnsskáli er lokaður.
Þegar Vigfús er spurður að því,
hvort hann ætli að ferðast í vetur,
segist hann ekki vita það. Hver veit,
nema einn dag, þegar við þýðum
frostrósir af gluggum, leggi þessi
langferðamaður af stað til sólrikari
landa, þangað sem hvítur ægisand
ur baðast hitabeltissól, hvílandi
milli myrkurgrænnar sléttunnar og
freyðiblárrar báru hins hlýja út-
hafs.
Indriði G. Þorsteinsson.
uiinn«inuinft.inniiiniiwiiiiii»iiiiinmiBmnimii
i
VOLTI
R
aflagnir
afvélaverlcstæði
afvéla- og
aftækjaviðgerðir
Norðurstlg 3 A. Síml «458
1

75 lítra
Suðupottur
★ Áð öllu úr ryðfriu stáli.
★ Hitaldið er 3 kw og komið fyrir inni í pottinum
★ Rofinn er stillanlegur og í honum hitaliði.
Það er varið gegn skemmdum, þótt pottrurinn
sé vatnslaus. - -
★ Notar því aldrei óþarfan straum, og er öruggur
★ Söluverðið er kr. 1480,00.
h/fOFNASMIÐJAN
CINHOUTi to - KlYKjAvU - ÍSLANOl
Almannatryggingarnar
í Reykjavík
TILRYNIVA:
Bætur verða ekki greiddar milli jóla og ný-
árs og er því óskað eftir, að bótaþegar vitji bóta
hið allra fyrsta og eigi síðar en 24 þ. m.
Reykjavík, 20. deseviber 1955,
Triifitjintfastofnun ríkisins.
Lampar
Höfum opnað jólasölu á
borð- og gólflömpum í
í Listamannaskálanum
Yfir 200 gerðir
Verð við allra hæfi.
HEKLA H.F,
53K»«ÍSS«WSSífcKS»S
Jarðarför
SÆMUNDAR GUÐMUNDSSONAR,
fyrrv. ljósmyndara,
fer fram frá Fossvogskapellu fimmtud. 22. þ. tti. kl. 1,30
eftir hádegi.
F. h. systkina og annarra ættingja
Ágúst Sæmundsson.
IVIyndásaga
barnanna:
Æfintýri
í Afríku