Tíminn - 18.10.1963, Blaðsíða 7

Tíminn - 18.10.1963, Blaðsíða 7
Útgefindl: FRAMSOKNARFLOKKURINN Franikvæmdastjóri: Tómas Arnason — Ritstjórar: Þórarinn Þórarinsson (áb) Andrés Knstjánsson. Jón Helgason og Indriði G. Þorsteinsson Fulltrúi ritstjórnar: Tómas Karlsson. Frétta. stjóri: Jónas Kristjánsson Auglýsingastj.: Sigurjón Davíðsson. Ritstjórnarskrifstofur i Eddu húsinu. símar 18300—18305 Skrif stofur Bankastr 7 Afgr.sími 12323 Augl... sími 19523 Aðrar skrifstofur, sími 18300 Áskriftargjald kr 80,00 á mán. innan- iands t lausasölu kr 4.00 eint. — Prentsmiðjan EDDA h.f — Blekkingin afhjúpuð Af því ástandi, sem blasir við þjóðmni í efnahags- og dýi’tíðarmálum á þessum haustdógum og knúið hefur rík- isstjórnina til nokkurra játninga, ser þjóðin betur en áð- ur, hve ferlega stjórnarflokkarnir hafa blekkt hana fyrir kosningarnar í vor. Því var þá óspart haldið að þjeðinni, að viðreisnin hefði tekizt, efnahagsástandið væri gott, jafnvægi hefði náðst, fjárhagurinn væri góður, engin hætta á dýrtíðar- skriðu og kjör verkamanna hefðö meira að segja batnað um 22% í tíð stjórnarinnar. Svo var því heitið að stjórna eftir sömu stefnu og í sama anda, ef stjórnarflokkarnir héldu meirihluta. En nú sér þjóðin gerla, 'að þessir menn voru aðeins í kapphlaupi við skriðuna, sem þeir v;ssu að var að falla. Þeir flýttu kosningunum sem mest þeir máttu, til þess að þær yrðu um garð gengnar, áður en margt það kæmi í Ijós, sem og sýndi greinilega, að við- reisnar-spilaborgin var hrunin í rúst Þeir hagræddu tölum eins og þeir gátu og földu aðrar fram yfir kosning- ar og sýndu þjóðinni gyllta gervimynd af ástandinu. Þeir vissu, að ekki mundi til neins að leita trausts þjóðarinnar, ef hið rétta andlit blasti við. En eftir kosningarnar dró úr feiuleiknum. Þá komu réttu tölurnar fram smátt og smátt, sannleikurinn um „kjarabæturnar“ varð að staðreynd um geigvænlega kjaraskerðingu, sem leiddi til mikilla launahækkana. Stjórnin hélt áfram frumkvæði sínu um allar hækkanir og skriða óðadýrtíðarinnar féií yrir þjóðina. Stjórnin varð að rekaldi í straumi eigin ófara. Framsóknarflokkurinn benti hins vegar hiklaust á það, iyrir kosningarnar hvernig ástandið væri og hvað yfir vofði. Nú hefur reynslan sannað gagnrýni hans, og stjórn- in hefur játað. Framsóknarflokkurinn sýndi með skýrum rökum fram á, hvernig komið væri í efnahagsmálum landsins, og fullyrti, að það væri aíieiðing óviturlegrar stjórnarstefnu og stjórnarframkvæmda. Nú sjá allir, hvernig komið er, og ráðherrarnir verða að játa mistökih frammi fyrir fólki sinu og lofa að breyta um stefnu, hætta „gengisfellingarleiknum11, sem er hið nýja nafn þeirra á „viðreisninni" og fciðja síðan auðmjúk- ir um traust þjóðarinnar til að ganga betrunarveginn! Þetta er óhreystilegasta uppgjöf, sem þekkzt hefur um islenzka ríkisstjórn, og hin rétta aðterð lýðræðisstjórnar, þegar svona er komið, er að segja af sér en biðja ekki um að fá að lafa áfram til þess ao snúa frá villu síns vegar. Stjórnin hefur nú játað. að hún hafi unnið sér atkvæðatraust með blekkingum, og i sé meirihluti henn- ar reistur á fölskum forsendum. / Hvalfjörður Fyrirspurn Eysteins Jónssonar á Alþingi um fyrfrætl- anir ríkisstjórnarinnar í samningum við NATO um mann- virkjagerð í Hvalfirði hefur neytt rikisstjórnina til þess að sýna Alþingi andlit sitt í malinu. Við þær umræður kom enn einu sinni í ljós, að stjórnin hyggst leyta mann- vr ki, sem geta orðið vísir kafbatasvöðvar og hún æilar ekki að spyrja Alþingi ráða um það Þó virðist, að ekki sé enn gengið frá samningum, verður það að sjálfsögðu ekki gert, fyrr en Alþingi hefur fjaHað um málið. Það kom einnig í ljós, að umleit.vnir NATO um þetta hafa fram að þessu strandað á F ,-amsóknarflokknum, en nú á að nota þessa ríkisstjórn ti' að koma þeim fram. Krafa Framsóknarflokksins er nú sem fyrr, að hætt verði við þessar fyrirætlanir. Óvissa um stjórnhæfni Erhards Átök í kristilega flokknum geta valdíð honum erfiðleikum VIÐ BROTTFOR Adenauers úr kanslaraembættinu hefst tími nokkurrar óvissu í þýzk- um stjórnmálum. Eftirmaður hans í kanslaraembættinu, Lud vig Erhard, er af flestum tal- inn óskrifað blað sem stjórn- málamaður, þótt hann sé búinn að vera efnahagsmálaráðherra í 14 ár. Hann hefur sem efna- hagsmálaráðherra unnið sér miklar vinsældir, því að réHi- lega eða ranglega þakka men.i honum mest hlna efnahagslegu endurreisn Þýzkal'ands. Þessar vinsældir hans réðu mestu um, að flokkur hans valdi hann til að taka við af Adenauer. Þær hafa hins vegar valdið því, að Adenauer hefur verið afbrýðis- samur í garð hans og yprleitt hindrað hann í því að hafa önn- ur stjórnmálaleg afskipti en þau, sem snertu befnt starf hans. Hafi Erhard ætlað sér eitthvað meira, hefur Adenauer verið fljó'ur að grípa í taum- ana og oft niðurlægt Erhard svo, að marga hefur furðað á. að hann skyldi ekk’ fara úr stjórninni. Vegna þessa hefur það orð komizt á. að Erhard sé ekki mikill stjórnmálamaður og tæpl'ega nógu einbeittur Þeir, sem þekkja Erhard telja hins vegar, að annað muni koma í ljós, þegar hann hefur fengið aukin völd og meiri ábyrgð. ÓVISSAN, sem nú ríkir í stjórnmálum Vestur-Þýzka- lands, stafar ekki eingöngu af því, að menn séu í vafa um. hvernig Erhard muni reynasi Þau stafa engu síður af átökum. sem eiga sér stað iruian flokks kristilegra demokrata. Öðrum þræði stafa þessi át'ök af mál efnalegum ágreiningi Hinum þræðinum stafa þau af því, að þegar er að hefjast glíma um það, hver eigi að taka við af Erhard. Erhard er nefnilega 67 ára gamall og enginn reikn- ar með jafnlangri stjórnarfor- ustu hans og Adenauers. Ýmsir gizka á, að Erhard verði vart lengur kanslari en í 4—5 ár eða fram á mitt næsta kjör- tímabil. MÁLEFNALEGI ágreiningur inn, sem veldur átökum í flokki kristilegra demokrata, snertir fyrst og fremst utanríkismálin. Schröder utanríkismálaráð- herra hefur á ýmsan hátt mark að stefnu, sem er frábrugðin stefnu Adenauers og Brentan- os, sem var fyrirrennari hans í embætti utanríkisráðherrans Aðalmunurinn er fólginn í því, að Schröder stendur nær því sjónarmiði Bandaríkjastjórnar en Adenauer og Brentano, að leita beri bættrar sambúðar við Sovétríkin innan skynsamlegra takmarka. Adenauer og Brent ano vilja fylgja áfram hinns ósveigjanlegu stefnu frá tíð Dullesar Strauss, fyrrverandi varnarmálaráðherra hefur nú gert sig að eins konar oddvita þessarar stefnu. Sennilegt þykir að Erhard fylgi Schi-öder hér að málum og að meirihlut’ þingflokks , krjstilegra demo krata standi að bakl þenn. auk þess. að hinn stjórnarflokkur LUDVIG ERHARD inn, frjálsir demokratar, styðji Schröder hér eindregið Sama gera og stjórnarands'æðingar, jafnaðarmenn. Hins vegar hafa þeir Brentano og Strauss það sterkan minnihluta í flokknum með sér, að þeir munu geta valdið þeim Erhard og Schröd- er verulegum erfiðleikum og þó einkum, ef Adenauer l'eggst eindregið á sveif með þeim. eins og margir álíta, að hann muni gera eftir að hann er kom inn úr stjórninni. INN f ÞENNAN ágreining mun svo blandast meira og minna glíman um væntanlegan eftirmann Erhards. Fyrir tveim ur árum myndi S'rauss hafa unnið þessa glímu. því að hann naut þá stuðnings Adenauers í fyrra varð svo Sp>egelmálið honum að fótakefli, en þar kom í ljós. að hann er næsta óvandur að meðul'um. Aden- auer neyddist því til að láta hann fara úr stjórninni Þá var álit ýmissa, að Strauss væri úr sögunni sem st'iórnmálamað ur. en flest bendir nú til, að það sé rangt reiknað S'rauss lætur nú meira oe meira ber? á sér að nvju og nýtur enr bersvn''le?a m'k'ls fvlgis Óum deilanlega er hann líka mesi' nersónule^ki þýzkra stjórn- málamanna begar Adenauer sleppir. fluggáfaður ham bl.evpa til vinnu nrkT ræðu skörungur og aðsópsm'k’ll í sión og revnd Galli hans er hins vegar sá. að hann er óvandur að meðulum og því sjá andstæðingar hans í honum nýjan Hitler Ef Strauss tekst að st'illa sig nægilega og Þjóð- verjar telja nauðsynlegt að hafa slerkan forustumann, get- ur hann átt eftir að koma mjög við sögu. Eins og málin standa í dag, myndi Strauss þó ekki verða val'inn eftirmaður Erhards, heldur bendir, allt til, að það myndi verða Schröder utanrík isráðherra. Schröder var áður innanríkisráðherra og var þá heldur illa lát'inn Þetta hefur hins vegar mjög breytzt síðan lvann varð u'anríkisráðherra. Hann hefur þótt -sýna bæði festu og lagni og konúð yfir- leitt vel fram Sennilega mun glíman um þá Schröder og Strauss setja verulegan svip á þýzk stjórnmál næstu árin. AF HÁLFU jafnaðarmanna sem stjórnarandstæðinga mun Erhard sæta sízt minni mót spyrnu en Adenauer Margir þeirra óHast, að stjórn Erhard? verði meira til hægri í innan landsmálum en stjórn Aden auers, því að hann hafj nánari tengsl við auðmenn og banka menn en Adenauer hafði Er hard hefur einnig lýst sig mjöe andvígan þeirri hugmvnd iafn aðarmanna. að mynduð yrð' bjóðstjórn i VesturÞvzkalandi eftir næstu kosningar en jafn aðarmenn telja það nauðsyn legt, ef vinna eigi einlæglega að sameiningu Þvzkalands Ef úrslit næstu þingkosninga yrðu þau, að þjóðstjórn þaettj nauð synleg í Vestur Þvzkalandi. yrð' hún vart undir forustu Erhards heldur annaðhvort undir for ustu Willy Brandt eða Gersten maier, sem er talinn friálslynd asti leiðtogj kristilegra demo krata. ' Þ. Þ. TÍMINN, föstudaginn 18. október 1963 J l

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.