Alþýðublaðið - 17.04.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 17.04.1920, Blaðsíða 1
I Alþýðublaðið Gefið lit a,f AJþýöwflolikiru.m. 1920 Laugardaginn 17; apríl 85. tölubl. Woreg'sfréttijr. Fréttaritari Alþbl. í Stavangri ritar blaðinu eftirfarandi fregnir úr Noregi, 16. marz. Hafnaryerkfall. Laugardaginn 13, marz hófst hafnarverkfall, er tók yfir allan Noreg, nema fjórar hafnir: Kristi- anssand, Haugasund, Moss og Ðrammen. Ekkert skip verður fermt eða affermt, af þeim sem eru í verkmannafélögunum. Hafn- arverkamenn krefjast hærra kaups, en atvinnurekendur neita að verða við ki öfum þeirra. Og er nú málið komið í dóm. Landbnrður af síld, en verðið lágt. Síldveiðin hefir í vetur verið ágæt, við Vestur-Noreg. Ógrynni af síld, ón lágt verð. Síldarkaup- menn þora ekki að kaupa, og hafa lítið búið sig undir kaup á síld, vegna þess, að ríkið vildi ekki ábyrgjast neitt ákveðið verð. Hæsta verð fyrir strokktunnu af síld hefir verið 10 kr.. Þó aðeins það, sem hefir verið fryst og sent til Þýzka- lands og Englands, en það er varla meira en 10. hluti af þeirri síid er veiddist. Það, sem saltað var og sent til niðursuðuverk- smiðjanna, var selt fyrir aðeins 3 kr. kassinn (strokktunna). Firðirnir milli Stavanger og Haugasunds eru fullir af síld og hefir veiðst svo mikið, að á höfn- inni í Haugasundi láu 110 herpi- nótabátar og á annað hundrað minni bátar hlaðnir henni. Gatu þeir ekki selt ve ðina og urðu margir að moka síldinni í sjóinn •og hætta veiðum, því enginn gat keypt. í Haugasundi kostar nú eins mikið að verka síld í eina tunnu •og síldin í bana kostar. Tíma- kaupið er 3 kr. og alt að 5 kr. eru borgaðar á tímann í nætur- vinnu. Atvinnurekendur hafa margir hætt verksmiðjurekstri sínum, og er útlitið mjög ískyggilegt, aðal- lega þar sem sjávarútvegur hefir verið rekinn í stórum stíl. Matvörnr hækka. Verðhækkun á matvörum heflr orðið hér allmikil, meðal annars vegna dollargengisins. Hveitisekk- urinn ný stiginn um 9 kr» og rúgmjölssekkur um 7 kr. Sykur kostaði 160 kr. 50 kg., en er nú 180 kr., og Java-sykur kostar 231 kr. 50 kg. Kaffi kostar 6 kr. kg. og lakari tegund 5,20 kr. í smásölu. Bjotverð lækkar. Kjötverðið fer lækkandi. Ný- slátrað kjöt kostar 3—4 kr. kg., saltað 3 kr. íslenzkt kjöt komst alt niður í 2,60 kr, úr 3,80 kr. kg. Teðrið. Veðráttan hefir verið mjög ó- stöðug. Enginn vorbloti kominn í loftið ennþá. Stöðugir umhleyp- ingar og stormar. Aldrei staðviðri. Kuldi hæst 18° C' og hiti oft 10° C. Mest frost voru hér um jólin, 16—18° 'C, en eftir nýjár hefir verið óviðri annan daginn, frost og hríð, en hinn daginn rigning með ofsastormi. €kkeri okur! Síðast þegar »Islands Falk« höndlaði togara var aflinn seldur á opinberu uppboði fyrir geypi- verð. Var þó fiskurinn farinn að eldast og ekki eins góður og sá, sem hér fæst alla jafna. Samt var harin dýrari. Þá var bent á það, hér f blaðinu, hve óheppileg og itl þessi aðferð væri: Að láta landið okra á baejarmönnum. Og því var stungið að hlutaðeigandi yfirvöldum, að heppilegra væri, að selja upptækan afla af togur- um beint til bæjarmanna fyrir á- kveðið verð. Auðvitað það lægsta, sem tíðkast og þá frekar lægra. Allir sjá, hve sanngjörn krafa þetta er. Og engum getur bland- ast hugur um, að þing og stjórn ætlast ekki til þess, að upptækur aflt togara sé hafður til þess, að nota sér neyð bæjarbúa. Miklu frekar ætti að nota hann til þess, að bæta úr henni. Nd hafa 6 togarar verið staðn- ir að veiðum í landhelgi og verða vafalaust sektaðir, og afli, ef til vill, gerður upptækur. Hér hefir lengi venð fiskilaust, og er þess fastlega vænst, að sú aðferð, sein hér er bent á, verði tekin upp, hvað snertir söiu ósaltaðs fiskjar, verði afli upptækur af ein- hverju skipanna. I. P]óðarsmán. . Andbanningar virðast nú vera allir í Ioftinu vegna þess, hve mjög bannlögin séu brotin upp á sfðkastið. Segja þeir spá sína um aukna ofdrykkju eftir stríðið vera að rætast, að nú beri hinar tíðari skipakomur meira áfengi að landi, en nokkru sinni fyr. Samt vitum vér allir landsmenn, að þessi staðhæfing þeirra er raka- laus ósannindi, aðeins einn liður í lygakeðju þeirri, sem þeir nefna iröksemdir*. Afengissmyglun er lítil og leynisala ekki sérlega mikil að heldur. Reyndar hafa menn eins og þessi illræmdi »Niels« er var á Bergstaðastræti verið sektaðir, en slíkum þarfa- piltum er nú heldur farið að fækka, en ég mun samt minnást þeirra með nokkrum orðum seinna. Það er á hvers manns vitorði, að sú stéttin, sem sízt skyldi o: lækna- stéttin, er nú að reyna að opna fyrir þeim óhollustu gáttum, og virðist ganga vel slfkt þjóðþrifa- verk. Hver skyldi trda? Er það ekki sorglegt fyrir þjóðina, þ. e.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.