Alþýðublaðið - 28.04.1920, Blaðsíða 2

2
ALÞYÐURLAÐIÐ

jffluiflatningsliöfi
- vöruskömtim.
og reglusamur drengur, helst fermdur, sem reiknar
og skrifar sæmilega, óskast til afgreiðslustarfa frá
næstu mánaðarmótum. Uppl. á afgreiðslu Alþýðubl.
I Vísi í gær er tveggja dálka
TÍtstjórnargrein, sem klykkir út
aneð þessu viturlega niðurlagi:
»Innflutningstálmanir á nauðsynja
vörum, án vöruskömtunar, eru til-
gangslaust fálm, og þess vegna
hefir Vísir verið þeim mótfallinn
<og er enn«. — Rttstjóri Vísts
veður enn þá í villu og svíma um
anismuninn á innflutningstálmun
tim Og vöruskömtun til aimennings.
Með skorðum við innflutningi
er tilgangurinn að láta þjóðina
sem heild spara til þess að rétta
við greiðslujöfnuð landsins við út-
lönd. Landsstjórnin hefir falið við-
skiftanefndinni að gera alvarleg-
ar ráðstafanir í þessu efni, ög er
þá hægt að tiá tilganginum, hvort
sem vöruskömtun innanlands fylg-
ir eftir eða ekkí. Slíkar innflutn-
ingstáimanir eru mikilsverðar, þó
að mynt sé sameiginleg við Dan-
mörku, bæði vegna áhrifa á gengi
danskrar krónu og eins vegna
hins, að þá er hægra fyrir bank-
ana að atía sér inneigna erlend-
is sem hægt er að kaupa fyrir
nauðsyniegustu vörur. Nú standa
sakir fyrir íslenzkri og danskri
krónu líkt og þegar norsk og
sænsk liróna fengu annað verð-
gildi en dönsk. Líkindi til að ís-
lenzk króna fái sjálfstætt verð-
giidi og því enn meiri ástæða en
ella til þess, að hugsa um greiðslu-
jöfnuð landsins. „lanflutningstálm-
anar á nauðsynjavöru, án vöru-
skömtunar< eru því ekki „til-
gangslaust fálm".
Vöruskömtun til almennings
hefir aftur á móti ekki áhrif á
greiðslujöfnuðinn við útlönd. Til-
gangurina er þá aðeins, að vör-
ur, sem þegar eru komnar inn í
landið, skiftist sem jafnast niður
tneðal almennings. En slíkum til-
gangi er hægt að ná á fleiri en
einn hátt. Þar sem ég hefi aðeins
ritað um greiðslujöfnuð landsins,
viðskiftakreppuna og mistök ís-
landsbanka á stjórn viðskiftamál-
anna, sé ég enga ástæðu til þess,
að rökræða að sinni hitt málíð
um réttláta skiftingu vara þeirra,
sem komuar eru inn í landið. Rit-
stjóra Vísis er guðvelkomið að
Játa Ijós sitt skína á því sviði, ef
hann hverfur frá því, að rugla
saman vörmkömtun og greiðslu-
jöfnuði landsins, en sér sig um
hönd og leygur »alvarlegum« mn-
flutningstálmunum viðskiftanefnd
arinnar sitt htla lið.
Héðinn Valdimarsson.
Ijerra j. g.
Nóg komið af svo góðo.
Engi maður skal halda, að ég
muni hætta mér í ritdeilur um
bókroentir við herra J. B, því
roér vitðist það verk roér færari
manns, að kveða niður beljanda
þann, sem þessi ænð lífldjarfi
herra hefir látið kveða við t fs
ienzkum bókmentum nú á síðari
tímum, en ég vil aðeins fara nokkr-
um orðum um það er hann hætt-
ir sér inn á svið sem hann er
enn ófærari á, en í skáldskapar-
þvælu sinni sem flestum mun til
leiðinda einna og klýju1)
í 131. tbl. Morgunblaðsins er
ritdómur eftir hann utn Eimreið
ina síðustu. Veitist hann þar eink
um að grein Snæbjarnar Jónsson
ar um bolsivismann, sem flestum
mun hafa þótt góð og greinileg,
en menta- og gáfumanninum Jóni
Björnssyni frá Dalvík virðist hún þess
víst lítt makieg eftir orðum þeim,
sem hann fer um hana. Ekki hirði
ég að deila um greinina sjálfa,
því við þann mann álit ég mig
of góðan til að deila, eu vil vegna
þekkingarleysis, sem hann sýnir,
gefa honum nokkrar upþlýsingar.
1) Margir menn hafa haft orð
á því við mig, að nær væri hr.
Finsen að lata hr. J. B. ekki við
annsð fást en fréttaritun, t. d
royndi honum sennilega fara bezt
að gefa sig eingöngu við frétta-
ritun á bæjarstjómarfundum, því
þar er ekki hætt við að skálda-
grillur hans og bókmentabull verði
æst um of. H. S.O,
I fyrsta lagi verdur bolsivik•
unum ekki kent um miljónamorð.
Hr J B hefir sennilega aldrei
reynt að l’ylgjast með viðburðum
þ-im, sem gerst hafa í heiminum
e*tir rússnesku byltinguna haustið
1917 Hann veit. það ekki, að
b*ndamenn og fylgifiskar þeirra f
Rússlandi fóru að fyrra bragði
með hernað á hendur bolsivíkun-
um; svo þeim veiður ekki urn
þ^ð kent, þó fjöldi manna hsfi
látið lifið fyrir vopnum og ekki
hvað síst vegna hafnbsnnsins, sem
hr. J. B. hlýtur þó einhverntíma
að hafa heyrt getið um.
/ 'óðru lagi mun grimd sú, sem
hann talar um, hvergi haja átt
sér stað nema hjá áhangendum
þess þjóðýélags, sem hr. J B. er
keyptur til að verja. Ef hr. J. B.
gætx lesið enskt mál, myndi hann
oft hafa séð getið um mörg og
svívirðileg hermdarverk, sem Þjóð-
verjar hafa unnið í stríðinu. Vit-
anlega etu þessar sögur uppspuni,
álika að verðrnæti og reyfararusl
þ»ð, sem bókmentafrömuðurinn (!!)
J. B. hefir þýtt úr dönsku. Hiut-
lausir menn hafa altaf borið Þjóð-
verjum vel söguna í hernaði. Ég
hefi talað við fólk, sem lifði dansk-
þýz'-ca stríðið I864 og eru allir á
einn veg dómar þess um hæversku
þýzkra hermanna. Lfkt mnn vera
um sögur þær, sem Nortbcliff’s
blöðin ensku hafa borið út um
Rússa. — Þeir voru ólastanlegir
fyrir 1917 í augum Times og
Daily M*il, en á einum degi eiga
þeir að hafa orðið villimenh. Hver
vill trúa. En aftur munu bolsivík-
arnir geta borið margt misjafat
um bandamenn, t. d. hafnbannið
og eiturgas það, sem þeir fluttu
til Rússlands. Annars hefir mér
altaf fundist bandamönnum farast
illa sauðargæran, — að minsta
kosíi munu sumir villimenn þeir,
sem þeir fluttu hingað til Evrópu
til að berja á hvítum nientuðum
mönnum, varla hafa verið nein