Alþýðublaðið - 27.02.1957, Blaðsíða 10

10.
Alþýðublallð
MiSvikuelagur 27. febr. 1957
GAI^LA Bg0
Stol 1471.
Svarti sauður
ættarinnar
(Meurtres)
Framúrskarandi frönsk kvik
tnynd. ASaíhlutverkið leikur
hinn óviðjafrtaniegi
Fernandel.
Danskir skýringartextar.
Sýnd kl. 5, 7 og 9.
Bönnuð innan 12 ára.
AUSTUft-
mÆMÉkU EÍÚ
Sími 1384.
Rock, Rock, Rock!
Eldf jörug og bráðskemmtileg
aý amerísk dans- og söngva-
enýnd. Frægustu Rock-hljóm
sveitir, kvartettar, einleikar-
ar og einsöngvarar leika og
syngja yfir 20 nýjustu Roek-
lögin. Þetta er nýjasta ROCK-
myndin og er sýnd við met-
aðsókn um þessar mundir í
Bandarikjunum, Englandi, _
Þýzkalandi, Svíþjóð og víðar. I
Sýnd kl. 5, 7 og 9.

HAFNAB-
| Bliada eiginkonan
f (Madness of the Heart)
Spennandi ensk kvikmynd.!
Margaret Leckwood
Maxwell Reed
Kathleen Byron
Sýnd kl. 7 og 9.

Sími 82075.
Glæpir á götunni
(Crime in the streets)
Rock and Roll unglingar á
glapstigum. Geysispennandí
og lærdómsrík stórmynd sem
ber af flestum amerískum
af leik og raunveruleika.
James Whitmore
John Cassavetes
Sal Mineo
Sýnd kl. 5, 7 og 9.
Bönnuð börnum.
STJðRNUBfÓ
Leynilögregíu-
presturimi
(Father Brown)
Afar skemmtileg og fynd-
in, ný, ensk-amerísk mvnd
með hinum ýviðjafnanlega
Alec Guinness. Myndin er
eftir sögum Browns prests,: i
eftir G. K. Chesterton. Þetta
er mynd, sem allir hafa gam-
an að.
Aðalhlutverk:
Alec Guinness,
Joan Greenwood,
Peter Finck.
Sýnd kl. 7 og 9.
VILLT ÆSKA
. Hörkuspennandi mynd með:
Marlon Brando
Sýnd kl. 5.
Bönnuð innan 12 ára.
Syunöve Christensen;
SYSTURNAR
) Ferðin til tunglsms S
s s
S Sýning í dag kl. 18. S
S , ' ' t
^ SIÐASTA SINN. *
* “
^Don Camillo og Pepponu>
) Sýning föstudag klukkan 20. S
SNæsta sýning sunnudag kl. \
S 20. S
S \'
S lehús Ágústmánans \
s s
^Sýning laugardag kl. 20. ^
• Aðgöngumlðasalan opin frá)

S
íkl. 13.15 til 20.
S
Tekið á móti pöntunum.
) Sími: 8-2345, tvær línurj )
^Pantanir sækist daginn fyrirS
) sýningardag, annars seláar)
S
öðrum.
Konumorðingjarnir
(Tiie LadykiIIers)
Heimsfræg brezk litmynd.
Skemmtilegasta sakamála- ;
mynd, sem tekin hefur verið.
Aðalhlutverk:
Alec Guinness
Katie Johnson
Cecil Parker
Bönnuð innan 12 ára.
Sýnd kl. 5, 7 og 9.
NÝIA BÍ6
Saga Borgarættar-
innar
Kvikmynd eftir sögu Gunn- i
ars Gunnarssonar, tekin á ís-
lartdi árið 1919. Aðalhlutverk ;
in leika íslenzkir og danskir;
leikarar. — íslenzkir skýr-!
ingartextar.
Sýnd kl. 3, 6 og 9.
Sala hefst kl. 1.
(Venjulegtverð.)
Sími 3191.
Tannhvöss
tengdamarrtfna
Eftir
Phillip King
og
Falkland Cary.
Sýning í kvöld kl. 8.
Aðgöngumiðasala frá kl. 2
í dag.
Næsta sýning fimmtudags-
kvöld kl. 8.
Aðgöngumiðasala í dag og
á morgun eftir kl. 2.

Gagnnjósnir
(Shoot First)
l Óvenju spennandi og tauga-
æsandi ný amerísk sakamála
> naynd, gerð eftir sögu Geof-
freys Household.
Joei McCrea
Evelyn Keyes
; Sýnd kl. 5, 7 og 9.
Bönnuð innan 16 ára.
! UN6UR MADUR i
■ ■
: á Norðurlandi, óskar að;
komast í bréfasamband;
við ungar stúlkur á aldr- ■
inum 18—25 ára. Vinsam- j
legast sendið Alþýðublað-:
inu nöfn og heimilisföng ■
og my.nd, ef til er, merkt ■
x-210. :
Eiginkona læknisins
(Never say Goodbye)
Hrífar .di og efoismikil ný am
; erísk stórmynd í litum. byggð
á leikriti eftir Luigi Pirand-
! eiio.
Rock Hudson
Corn.eIÍ Ðorchers
George Sandcrs
; Sýnd kl. 5, 7 og 9. |
l fwwtwwwftwfwwtww
Blvsavanmíélaga ísi&mási )■
kaupa fSesíir. Fást bjft /
Blysavamadeilduin nm ?
Xand allt. í Reykjsvík í?
Eannyrðaverzlunteni £ í
Bardsastr. 8, Verzl. Gonas-Í,
þónmnsr Halldérsd. c'£ i)
skrifstofu félagsta*, njréf-s
te 1. Afgreidd í síma 4881.)
Heitið á SlyaavsmaíéXag ’
iS. — 5»a8 bregst efckL —
ÚTBREIÐIÐ
ALÞÝÐUBLAÐIÐl
mmmm
SÖnnumst allskonar v&tn*-
) og hitalagnir.
) Hitalagnir sJ»
^&JnirgerH 41.
V Cunp Kaox B-l.
S
s
s
V
s
)
)
L
víð skjótt, bjargaði krúsinni, greip í hönd Annettu og leiddi
hana inn í stofuna. Telpan stóð þarna. eins'og henni finndist
sér ofaukið í fögnuð fjölskyldunnar. Það komu viprur við litla
munninn. Ólasen starði á þau Lindeman og Pernillu til skiptis.
Skildi ekki neitt í neinu og spurði umbúðalaust:
— Er þetta ekki stelpan hennar Tillu?
Annetta ætlaði að hlaupa á dyr, en Anna Pernilla hélt
henni fastri.
— Hún er dóttir föður míns ekki síður en ég sjálf, Óle-
sen, svaraði hún rólega.
Sem betur fór var faðir hennar nú orðinn allur annar.
Hafði svo að segia náð sér aftur. Hann leiddi fornvin sinn inn
í salinn og talaði við hann í einrúmi.
Þegar þeir komu lolcs fram aftur, var þrákelknissvipur
um munn Olesen. Ilann leit Pernillu óhýru auga. Hann tók
Annettu í fang sér.
— Nú verður þú sjálf að kjósa þér jólagjöf, telpa mín,
sagði hann. Hefði ég haft hugmyhd um að þú værir hér, mundi
ég hafa fært þér gjöf eins og öðrum.
Sem snöggvast brá fyrir viprurn við munn Annettu. En
hún laut höfði og sagði ekki orð.
Og allt í einu datt Önnu Pernillu í hug, að nú setti hún
Ólesen meiri þakkir að gjalda en nokkru sinni fyrr. Að þakk-
arskuld hennar við hann hafði margfaldast fyrir þessar að-
geðir hennar. Vissi hann það? Hafði hann gert sér það ljóst?
Var það þess vegna, sem hann hafði brosað svo annarlega?
Skildist honum einnig, að þau ættu sín leyndustu viðskipti
óuppgerð?
Það var mikið um veizlufagnað í eynni um þessi jól. Þeír
skipstjórar, sem sjálfir áttu skútumar, er þeir sigldu, höfðu
grætt of fjár að undanfömu. Áhafnirnar höfðu heldur ekki
borið skarðan hlut, og auk þess höfðu skipverjar flestir góða
atvinnu við skipasmíði og viðgerðarstörf vetrarlangt.
Anna Pernilla var ekki mikið fyrir slíkan veizlufagnað
gefin, og hefði helzt viljað sitja heima, en vegna systra sinna
tók hun þó heimboðum, efndi meira að segja til mikillar veizlu
sjálf, þar sem Ólesen varð svo dauðadrukkinn, að öllum gafst
á að líta, er hún varð að drösla þessu trölli í rekkju. Maddöm-
urnar .kenndu ef til vill í brjósti um hana, en sjálf lét hún sem
ekkert væri. Hamingjan góoa, — ef ekki hefði annað amað að
en sífelit ölæði hans. Þá hefði það ckki verið svo óviðunandi
eins og hún ein vissi.
Ánna Pernilla fann vel að fólk lét sér nærveru Annettu
lynda, en ekki neitt fram yfir það. Sjálfri var henni farið að
þykja sérlega vænt um telpuna, fyrst og fremst vegna þess,
að hún varð sífellt að taka málstað hennar. En hún kveið þeim
degi, er hún yrði að finna Annettu eiginmann. Vart mundi
þá við öðru að búast en að allt leitaði þá aftur í sama horf með
föður hennar, enda þótt hann virtist allur annar maður þessa-
dagana. En það mundi ekki verða auðgert að finna Annettu
biðil. Enginn sómakær, ungur maður vildi binda örlög sín,
lausaleiksstelpu, iafnvel þótt hún væri svo snoppufríð. að,
menn væru fúsir til að elska hana og iafnvel að blekkia hana,
með loforðum og fyrirheitum. Og þar sem Annetta hafði lítill-
ar blíou notið í uppvextinum, mundi sá eiga auðveldan leik, er*
kyssti hana fyrstur. En að fínna henni sæmiiegan eiginmann,
það var allt annað mál. Jafnvel gamlir og útbrunnir ekkju-
menn gerðu þær kröfur, að seinni konur þeirra væru góðrar
ættar. Lausaleiksstelpa varð því að geta Iagt fram mikið fé til
rekkjugjalds með sér, ef henni ætti að veitast sæmilegt gjaforð.
Hamingjan sanna, — aumt var það líf, sem forsjónin hafðí
fengið kvenfólkinu. Það átti ekki um annað að velja, en bjóða
sig fram við arlmennina, hvem karlmanninn á eftir öðrum,
unz einhver sló til. Og ekki leysti einnar kvöl aðra frá böli.
Ólesen h.afði lagt fagra perlufesti í skálina hennar á að~
fangadagskvöld. Þá hafði hún og fengið fagurlega innbundið-
eintak af „Emile" eftir Rousseau. Faðir hennar sagði, að hún
hefði síður en svo gott af að lesa slíka bók, — og fyrir bragðið
beið hún þess með óþreyiu., að sér gæfist tóm til að lesa hana.
Útsaumsskreyttan silkiskarlatskjól £ bláum litarafbrigðum
færði Ólesen henni einnig.
Önnu Pernillu þótti sem hún fengi aldrei tækifæri til ann-
ars en að þakka Ólesen. Hún var farin að skammast sín fyrir
allt það þaklilæti, sem hún varð að auðsýna honum í annarra
viðurvist. En hann sat hinn rólegasti, og naut þess bersýnilega
að vera rausnarleg'ur og góður.
Sjálf hafði hún saumað Ólesen tinnugrátt vesti, allt perl-
um skreytt, og fór honum það vel. Föður sínum gaf hún útsaum-
aða húfu með skúfi, svo að hann þvrfti ekki sífellt að berá
hárkolluna. Og þó fannst henni sem hann léti mestan glæsir
leik sinn, þegar hann bar ekki hárköolluna. Og nú clrakk
hann og drakk án afláts. Það var sama erfiðið kvöld eftir kvöld
að koma þeim báðum útúrdrukknum í rekkju.
Sjálf varð hún örþrevtt við allan þennan veizlufagnað. Hún
gekk eins og í leiðslu og svima, bæði á daginn og í veizlu.n-
m*UMHHlHlnimninni mnf ■■■■■■■■■■■■■■■■■■■miMunminnií mmmmMmminnmilCill