Vísir - 24.12.1916, Blaðsíða 4

Vísir - 24.12.1916, Blaðsíða 4
VISÍR „Við höfutn nú beðið fyrir honum", sagði Aron. „BlessaS- ur sé hann um aldir alda!" Litlu síðar spurði hann aftur: „Sástu barnið?" „Já, meistari, eg sá það!" „Grét hann, þessi Dayíðs son- ur, eða hló hann?" „Meistari, barnið leit við og við upp augunum og þau voru tár- vot. Josef þerraði tárin, um leið og þau runnu hægt niður um kinnarnar. En gráthljóð heyrðist ekki". Þeir þögnuðu aftur. Það var nú loks tekið að ljóma af degi. Lögvitringurinn vaknaði og and- þrengslin ágerðust, „Mundu vel, Sealtíel, mundu!" r „Já, meistari!" — hann varð að laia hátt, til þess að Aron heyrði til hans. „Skrifaðu son Jósefs — síðast — siðast — Þar er konungablóð!" „Já, meistari!" „Og nafn hans skaltu skrifa! — Hvað heitir hann?" „Meistari! hann fæddist í nótt; hann verður ekki skírður fyr en eftir sjö daga". „Sealtíel! Far þú tll Jósefs byggingameistara og spyr, hvað hann ætli að láta barnið heita; segðu honum, að Aron lögvitring- ur verði að fá að vita það — hann viti um öll konungabörn Júða". Sealtíel hljóp út — og kom aftur eftir litla stund. Öldungurinn stundi og and- varpaði. En þegar Sealtiel tók að hagræða um hann, varð hann furðu hress. Hann settist upp í lúmhm og horfði á morgunbjarm- ann á veggnum. „Nem þú burtu nafn mitt af ættskránni. Skrifa þú: Samúel lögvitringur er dáinn — og Aron lögvitringur er dáinn. Skrifa þú son Jósefs á listann, þar sem nöfn konunganna eru skráð. Ætlarðu ekki að fara og spyrja, hvað hann á að heita?" „Eg hefi þegar gert það, meist- ari! Þau svöruðu mér bæði" „Og hverju svöruðu hin þög- ulu hjón?" „Þau svöruðu með einu orði: nafninu Jesús". „Skrifa þú, Sealtíel: Jósef byggingameistara er fæddur son- ur, og hann heitir Jesús". Sealtíel gerði sem fyrir hann var lagt — og þetta var hið síð- asta, sem hann skrifaði eftir fyr- irmælum meistara síns. „Varðveit þú skrárnar handa Messíasi konungi — þær eru hans vegsemd!" sagði öldungur- inn með veikum rómi. Þegar sólin kom upp, var gamli lögvitringurinn liðinn. Árni Jóhannsson." EiialöOkamrIolani. Bolinders Hina fyrstu jólaprédikun hélt engill, guðs lýsandi sendiboði. Prédikunin er ekki löng, en hún er innihaldsrík. Það hafa verið haldnar út af henni margar miljónir af pródikunum á ótal tungumál- um, en þó er englaprédikunin ekki uppslitin ennþá. Á hverjum jólum er hún eins ný og hug- tangandi, eins og vér hefðurr aldrei heyrt hana áSur. Engin prédikun, sem haldin hefir verið um þetta efni á jörS myndi þola aS vera endurtekin svona oft, án þess aS missa aSdráttarafl sitt, já, verSa hvimleiS Öllum, sem ættu aS hlusta á hana svona oft, hvaS eftir annaS. Englaprédikunin þolir þessa meðferð og sannar með því hinn guðdómlega uppruna sinn. Prédikun engilsins er þannig: „Verið óhræddir", það var inn- gangurinn, „því sjá, eg boða yður mikinn fögnuð, sem veitast mun öllum lýðum". Það er fyrsti part- urinn, sem undirbýr annan kafl- ann: „Því að yður er í dag frelsari fæddur, sem er Drottinn Kristur í borg Davíðs". Þetta er höfuðatriðið, 'sá mikli boðskapur sjálfur, og svo kemur þriðji og síðasti kaflinn: „Og hafið þetta til marks: Þér munuð finna ung- barn reifað og liggjandi í iötu". í þessum kafla er kent, hvernig hagnýta eigi boðskapinn og til- einka sér hann. Svo endaði þessi mikla ræða, en engillinn hafði ekki tíma til að segja „Amen", því hinir englarnir voru svo óð- fúsir að byrja jólasálminn. Og svo nefir þessi prédikun gengið land úr landi, frá kynslóð til kynslóðar. Hún hefir hljómað þar sem hræðslan bjó fyrir í döprum hjört- um: VeriS ekki hræddirl HvaS þá? Er engin ástæSa aS óttast og skelfast í veröldu, sem er svo full af synd og hættu og sorg ? — Jú, mörg og mikil ástæða fyrir þá, sem ekki þekkja boð- skapinn. En þegar boðskapurinn kemur til mannshjartans, þá eru það fyrstu tiðindin, að nú sé fram- ar engin ástæða til að óttast, því fögnuður og ótti geta ekki rúmast saman. Og þessi mikli fögnuður er handa öllum mönnum, það þarf enginn að vera útilokaður frá honum; og fögnuðurinn er fólginn í þessu: Yður er frelsari f æ d d u r í dag. Þér, maður, er frelsari fæddur, einmitt í dag, nú, á þessari tíð. — Þetta er hinn mikli gleðiboðskapur, en sá sem fær hann, þarf að reyna hann sjálfur; annars tekur hann ekki burt ótta né gefur varanlega gleði. Þú verður sjálfur að f a r a og f i n n a. Og þegar þú hefir f u n d i ð hann, sem boðskapur-' inn hljóðar um, þá þarft þú eilíf- lega ekkert að óttast, en átt þá gleði og hamingju, sem aldrei tekur enda. Þú, sem lest þessí orð, hefir þú heyrt jólaboðskapinn, svo að þú hafir skilib', að hann er banda Mötorar. eru einfaldastir oíj þó vandaðastir að smíðí. Ábyggi- legri og olíusparari en allir aðrir mótorar sem hér þekkj- sat. Sjálíur mótorinn, skrúfutengslin og skiftiáhaldið, hvíl- ir alt á einni járnnndirstöðu, og geta því þessir þrír hlut- ar ekki sigið til í bátnum. Vegna þess að eg liefi hugsað mér að hafa hér fyrirliggjandi alla þá varahluti sem þurfa til þessarar mótortegundar, leyfi eg mér að mælast til að allir þeir sem Bóllnders mótora eiga hér á landi, sendi mér sem fyrst skýrslu er tilgreini: No.Og Nafn mótors (þar í hre margra eyl. móíorinn er, og hre mörg luvatöfl hann hefir). Naín eiganda, Nafn báts, Um leið væri mér kært að meðtaka þáu með- mæli sem eigendur mótora þessara kunna að vilja gefa þeim. — 6. Eirikss, heildsali, Reykjavik. Einkasali á íslandi fyrir Bolinders mótorverksmiðjur, Stockholm og Kallháll. þér, og hefurðu svo farið og fund- ið frelsara þinn og vin, Jesúm Krist, drottinn vorn? « Fr, Fr. Frá bæjarstjérnarfuiidi 21. þ. m. Kolamálið. Fyrsta mál á dagskrá var fundargjörð dýrtiðarn. frá 19. þ. m. Lagði dýrt.n. það til að hluta- félaginu „Kol og Salt" yrði seldur kolafarmur sá, sem bæjarstjórnin fékk nýlega, en að bæjarstjórn setti þær reglur um sölu kolanna, að verðið yrði það sama og ver- ið hefir (kr. 12,50 fyrir skp.), að til febrúarloka verði engum ein- stökum manni selt meira en 1 smálest af kolum, að kolin verði afhent gegn „kola-kortum" er borgarstjóri lætur mönnum í té, að „Kol og Salt" veiti andvirði kolanna móttöku hjá kaupendum um leið og þeir aflienda „kola- kortin", en misimuninn fær félag« ið greiddan úr bæjarsjóðL Frek* ari tryggingarreglur um sölu kol- anna hefir borgarstjóri heimild til að ákveða. Borgarstjóri gerði þá grein fyr- ir þessu máli, að kolafarmur þessi hafi orðið heldur ódýrari en ráð var gert fyrir, eða kr. 74,84 smá- lestin hingað komin, en að við bættum sölukostnaði og vaxta- tapi kr. 81,34. Útsöluverð kol- anna verður kr. 78,12 og því tap á hverri smálest, er nemur kr. 3,22. Þegar þar við bætist kostn- aður við afhendingu miðanna, má gera ráð fyrir að allur halli bæj- arsjóðs á þessari verzlun muni nema alt að 5000 krónum eða um 50 aurum á skp., sem bæjar- sjóður gefur kaupendum kolanna. Umræður urðu allmiklar um þetta mál og aðallega um það, hvort allir bæjarbúar ættu að verða þessara kostakjara aðnjót* andi. Sagði borgarstjóri að dýr« tiðarnefnd hefði komist að þeirri niðurstöðu, að illkleift yrði að skilja þar sauðina frá höfrunum og vildi þvi léta eitt yfir alla ganga. En með þvi að láta þessa ívilnun ná jafnt til allra, væri líka fengin átylla til að takmarka kolasölu til allra. Kolaforði bæj- arins væri nokkru minni en ráð hefði verið gert fyrir, því að „Kol ogSalt" hefðiekkifengiSfull 200Q

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.