Vísir - 25.06.1946, Blaðsíða 7

Vísir - 25.06.1946, Blaðsíða 7
Þriðjudaginn 25. júní 1946 V I S I R 7, Söngur Else Brems og Stefáns íslandi. Er það spurðist að frú Else Brems og Stefáns Islandi væri von hingað til landsins, þá gat hver maður sagt sér -sjálfur, að ihikil yrði aðsókn- in að söng þeirra, þvi.að vitað var að frúin er ein hin bezta óperusöngkona Dana og Ste- fán söngvarinn par exellence, sem allir vilja heyra syngja. Aðsóknin að söngskemmtun- um þeirra i Gamla Bíó hefir lika verið mikil og sjálfsagt eiga þau eftir að fylla húsið mörgum sinnum. Á þessum söngskemmtun- um liafa þau sungið til skipt- is, fyrst gömul klassisk lög, þar næst ljóðrœn lög eftir is- lenzka og aðra norruna höf- unda, siðan óperulög og loks saman óperulag — því miður aðeins éitt. Stefán er frægur fyrir sina viðhafnarmiklu og ljóðrænu tenórrödd með hinum gullna ijóma. Við, sem fylgit höfum irieð söngferli hans frá hyrj- un, vitum, að hin fagra söng- rödd hans er gjöf að ofan, en ekki árangur af löngu námi. Hann hefir samt ávaxtað si.tt pund vel, því að þessa rödd liefir hann þjálfað rækilega i Hún hefir mikla og fagra söngrödd, sem nær yfir mikið raddsvið, og hygg eg þó að hún sé fyrst og fremst mezzo-sópran. Raddgæðin eru svo mikil, að af nógu er að taka, og er sem hún þurfi ekki mikið á sig að reyna að syngja erfiðar aríur, svo sem ariuna úr „Samson og Dalila". Hún syngur fallega og persónulega og er méð- ferðin örugg og háttvís og gælir allsstaðar hlífðarlausr- ar þjálfunar. Hennar kostir eru þeir, að hún bregzt rétt við ólikum viðfangsefnum og túlkar þau satt og l'átlaust. Stefán er fyrst og fremst náttúrunnar barn sem söng- maður, þótt hann syngi óperulögin með leikrænum tilburðum, en það eru'sjálf- sagt áhrif frá hinum ítalska skóla, en söngur og söngrödd frúarinnar hygg eg að sé miklu leyti árangur af löngu námi og sjálfsaga, þótt vitan- lega hæfileikarnir hafi orðið að vera til frá byrjun, til þess að geta náð svo glæsilegum árangri. Fritz Weiszhappel lék und- ir söngnum og reyndist dygg- ur og reyndur leiðsögumáður þeirra við hljóðfa;rið. Undirtektir" áheyrenda á þeim þrem söngskemmtun- um, sem eg hefi hlustað á, voru með ágætum, svo þau urðu að syngja aukalög. B. A. Sianiöiukór Ækureyrar • • • Orlagagátan" // Þetta stórbrotna tónverk Björgvins Guðnuindssonar er Kantötukór Akureyrar búinn að flylja tvisvar sinnum hér i borg i Trípolileikhúsinu* undir stjórn höfundarins. Knnfremur hefir kórinn flutt söngdrápunni og ekki misst' marks, enda hjálpaði lil góð- ur flutningur hjá einsöngvur- um og kór iil að ná þeim á- hrifum, sen\ tónskáldið ætl- aðist til. Áður en.eg sný mér að þvi að tala um söngmeðferðina, vil eg bendá á það, að meðal íslenzkra tónskálda cr Björg- vin sérstæður einmitt fyrir það, að hann hefir sanrið það í Hafnarfirði og á Sel- itölskum skóla. Fögur hljóðjfossi. í fyrra skiptið mistókst út af fyrir sig gera engan að flutningurinn að allverulegu söngmanni, ef hann hefir leyti í Tripolileikhásinu, ekkert annaJS til brunns að vegna slæmra hljómskilyrða bera. Þau koma ekki fremur i húsinu, en þá gat söngfólkið joratoriur og kantötur án ann ars tilefnis en að hugur hans kan' ekki að beita þvi. 'sem stóð á góli'inu. Hljóðl'æri og gáfa lmeigist að þessum Leyndardómurinn við söng til undirleiks hafði ekki tek- Stefáns er sá, að hann hefir(izt að útvega þangað fyrr en skap, fjör og snerpu og aðra á siðustu stundu og vcrður persónulega eiginleika, til að cngan um sakað, að svo illa stórbrotnu formum. Hann hefir og margt til að bera til að geta gert sliku efni skil, svo scm trúarbrifningu, brciðar línur og dramatískan reyndi, og dró ekki úr söngm um, eins og oft vill verða, þegar mikils var af honum krafizt. Að vísu eru söng- menn í svo stórum kór mis- jafnir að getu og rödd, en leiðandi söngmennirnir voru sérlega góðir og þeir lituðu blæinn. Flutningurinn var góður og samtök í bezta lagi. Kinsöngvarar kórsins voru duglegir og eigum við því ekki áð venjast hér sunnan- lands, að fáum undantekning- um. Fremstur þeirra var Hreinn Pálsson, sem fór með hlutverk Þiðranda. Varhon- um ákaft fagnað og hefir tenórrödd hans ekki misst sinn fagra blæ. Hermann Stefánsson hefir fagra og karlmannlega tenórrödd. Hann fór með hlutverk Síðu- Halls og gerði' þvi góð skil. Ólafur Magnússon frá Mos- felli er sérlega góður o'g traustur oratóriusöngmaður. Hann fór ineð hlutverk Þór- halls spámanns. Ingibjörg Sleingrímsdéttir hefir fagra mezzo-sópranrödd. Hún fór með hlutverk húsfreyjunnar með prýði. Helga Jónsdóttir kom fram fyrir hina drama- tisku hlið drápunnar. Hún vakti alveg sérstaka athygli fyrir mikla túlkandi gáfu og scrkennilega söngrödd. Undirleik á slaghörpu apn- aðist frú Lena Otterstedt. Var hennar hlutvérk mikið og vandasamt og hennar hlut- ur góður. Við hljótum að telja þetta merkan viðburð í sönglifi okkar og þökkum tónskáld- inu og söngfólkiriu fyrir af- rckið. B.- A. SÚPUR: SVEPPA, ASPARGUS og grænmetissúpur. Klapparstíg 30. Sími 1884. Vandaðar klæðskerasaumaðar dömudraktir. Verzl. Holt h.f. Skólavörðustig 22 C. - Dömu- síðbuxur og hvítar peysur. VERZL.Æ UX& Hárlitun Heitt og kalt permanent. meS útlendri olíu. Hárgreiðslustofan Perla. gefa söngnum ánnihald. Þess tókst til. í siðara skiptið hafði vegna er jafnan bragð að því,|verið úr þessu bætt og hljóð- .kraft og vald yfir fúgustiln sem hann syngur, jafnvel færið látið standa á palli og um.Stórsöngverk, semstanda þótt honum geti verið mis- 'söngfólkið framar á sviðinu saman af mörgum kórum iagðar hendur, eins og öllum og var þá úlkoman allt önnui' tlauðlegum mönnum. Þessir og svo góð, að allir máttu vel eiginleikar, sem gert%hafa við una. Þó vil eg geta þess, hann að góðum söngvara, eru að kórblærinn'var frískari, er náttúrunnar gjöf, eins og^eg hlýddi á sönginn á Sel- röddin, þrátt fyrir góðan 'fossi, þótt vel hafi verið sung- skóla. og lögum, án fúgustilsins yrð.u alveg máttlaus og á- brifalaus. Fúguslilinn nolar hann i kórunum að meira eða minna leyti og þar rís list hans hæst. I cinsöngvunum er ið í Reykjavik, og á húsiðhonum stundum mislagðar Öperan er það svið, sem sokina. ihendur, en nær þó oft góðum liann er sterkastur á, en hann er einhig konscrtsöngv- arinn, sem syngur ljóðræn'sonar, aðdraganda þess og lög hlýtt og innilega, og í eðli eftirköst.. Texlinn er eftir sinu er gáfa Stefáns fyrst og Stephan G. Stephansson. Kfn- fremst ljóðræn. ið cr hádramatiskt. Söng- Röddin í mönnum breylist drápan er stórform lónlislar með aldrinum og er það því i hefðlnmdnum klassiskum ekki annað en það, sem allir stil bæði að byggingu og -.tenórar verða að sætta sig við, anda. Skiptast á í þvi kórar, að hinn ljóðræni hreimur,tón (recilativc), einsöngvar Kfniþessararsöngdrápuer|árangri, og í söngdrápunni um víg Þiðranda Síðu-Halls- raddarinnar missi töfra sína iið sama skapi og árin líða. Rödd Stefáns er ekki lengur eins mjúk og löfrandi og hún var hér áður fyrr; þótt enn sé hún fögur og brífandi, enda inunu það jafnframt áhrif frá söng hans á óperusviðinu, : að hann hefir vanið sig á að beita henni af afli á kostnað hins ljóðræna hreims. Frú Else Brems er fræg .söngkona á Norðurlöndum. og dúettar. Þegar um stór- form er að ræða, fara áhrifin eftir því, hvernig tónskáldinu hefir tekizt að spinna þráð'nn áfrain í hinum mörgu ólíku tónmyndum verksins, þannig að atburðaröðin verki á á- beyrandann með vaxandi þunga unz dramatísku há- marki er náð og áheyrandinn fái heildarmynd af öllu verk- inu. Þelta finnst mér að Björgvini hafi tekizt vel i várð cinn dúettinn að nokk urskonar andlegri • þunga- miðju verksins. Björvin á þökk fyrir söngdrápuna og aðrar stórsmiðar sinar.-Þjóð- in þarf oftar að fá tækifæri til að heyra þessi verk hans og vara vil eg menn við að ieggja dóm á þau eftir fyrslu heyrn, því að fáir eru svo næmir að geta tileinkað sér þau að gagni svo fljótt. Kantötukór Akureyrar er stór söngflokkur — um C0 manns — sem hefir góðum söngkröftum á að skipa. Sópranraddirnar eru bjartar og þróttmiklar, eri tenórradd- irnar bera af öðrum af blæ- fegurð, altinn og bassinn eru ekki eins áberandi i söngnum. Var kórinn vandanum vel vaxinn, hvar sem á hann KONA óskar eftir einu herbergi og eldhúsi. Há leiga. Mikil fyrirframgreiðsla. TilboS, merkt: „GóS umgengni", sendist afgreiSslu %. - blaSsms. Mæðrastyrksnefndin óskar eftir starfsstúlku á mæSraheimiliS Brautar- holt á.SkeiSum. Upplýsmgar í síma 3345 eSa á skrifstofu MæSrastyrksnefndar, Þingholtsstr. 18. Sími 4349. BEZT AÐ AUGIÝSA I VfiSL 2 stúlkur vantar herbergi. Mikil fýrirframgreiSsla, ef óskaS er. TilboS, merkt: „Strax", sendist afgreiSslu blaSsins.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.