Vísir - 07.12.1946, Blaðsíða 7

Vísir - 07.12.1946, Blaðsíða 7
Laugardaginn 7. desember 1946 VlSIR Mænusóttin. Framh. af 2. síðu. deyddra fæðut'egundir, svo sem hins hvíta hveitis, hvíta- sykurs og heflaðra hrís- grjóna, sagogrjóna og niður- soðinna fæðutegunda, héfir aukizt svo sem raun ber vitni um, hafa allir hrörnunar- kvillar margfaldazt frá þvi sem áður var og jafnframt aukizt næmleiki manna fyrir sumum næmum sótt'um éiris og mænusótt. Það er staðreynd að bcrkla- veiki er aðallega manneldis- sjúkdómur. Rétt valin fæða er sterkasta vopnið gegn henni, bæði til sóknar. Hrörnunar sjúkdómar, svo sem tannveiki, meltingar- kvillar, magasár, botnlanga- bólga og krabbamein exu beinar afleiðingar dauðrar og ónáttúrulegrar næringar og annara óeðlilegra lif naðar- hátta. Með þessu höfum við alið upp mænusóttina og gert tiltölulega meinlausan, huldan sýkil eða vírus að þeim djöfli, sem vér skjálf- um á beinunum fyrir og höí'- um engin ráð til að hindra. Fyrir hvað er mænusóttin, sem áður var fágæt og til- tölulega meinlítil, orðin sá vágestur, sem hún nú er? Er likamsstælinga. Bæði sund og það ekki ónáttúrleg næring og ónáttúrlegir lifnaðarhætt- ir. brot á því lögmáli, scm lífinu er áskapað? Er það ekki þetta sem hefir svift og rænt menningarþjóðirnar hinu meðfædda ónæmi gegn farsóttum? Ef reynt væri að útrýma þessum orsökum, þá væri um leið útrýmt fjölda næmra og ónæmra sjúk- dóma. Eg tel það misráðið að vara við sundi og annari líkamsstælingu. Bæði sund og leikfimi auka varnarmátt líkamaii;, ;íegn næmum sjúk- sölum anda menn að sér ryki sem þyrlast upp og þar refkja margir, neyta víns og sælgætis sér til lítillar heilsu- bótar. Annars er ekki nema gott um sjálfan dansinn að segja. Þá ætti þó öllu frcm- ur að vara við vínsölubúðum og veitingakrám. Þar sitja margir langt fram á nætur i tóbaksreykjarmekki meira og minna ölvaðir. Hyggja menn ef til vill að myrkur- seta i kvikmyndahúsum sé heilnæm. I forsölum þeirra standa menn i kös, margir kvefaðir. Ekki er óliklegt, að þar væru möguleikar til að smitast. Eg vík aftur að þvi, að þegar mænusóttinni er ' 'llokið og hún hefir unnið sitt eyðileggingarverk byrjar nýtt Iækningaslarf, það'er að vekja til lífs hina visnuðu vöðva. Lika þar er heita vatnið og rétt notkun þess bezta vopnið til varnar og sóknar. Bezta tækið: Það cru liæfilega heit böð með köld- um yfirhellingum og vægi- legum núningi og clting og hreyfingu á eftir. Jafnvel eftir margra ára kyrrstöðu hefir þessi aðgerð stórbætt úr magnleysi visnaðra vöðva. En þar má sín ekki siður náttúrleg og lifandi fæða til þess að endurlifga hálfdautt hold. Ríkjandi menningarhættir. Eg er sannfærður um, að þeirra tíma er skammt að bíða, að augu manna opnist fyrir mörgum heilsuspillandi áhrifum hinna ríkjandi menningarhátta. Gegn þess- um óhollu menningarháttum verður, eða er þegar hafin uppreist, sem ekki verður kæfð. Þó hún fari hægl enn- þá, brýzt hún siðar fram svo hriktir i hinni spilltu sið- menningu. Hún hvílir á úr- kynjun og sjúkri nautnasýki og fíkn i eiturnautnir og dómum. Irein.t blóð er bezta óheilnæmar fæðutegundir. Vaxandi sjúkdómar spá ekki góðu um framtíð þjóðar vorrar og sjálfstæði hennar. Hver ber ábyrgð á þeirri varnarlyiið gegn öllum sótt- um. Sælgætiö. Mér finnst að fyrr ætti að tregðu að fá innfiuttar ó loka sælgætishúðum. Sælgæt- maiaðar korntegundir, held-! ið í höndum barna er við- U1. fornmalað mjöl, hýðis- sjáll sóttberi, auk þess sem iaUst, hvitbleikt danskt hveiti, neyzla þess brýtur á bak af t-1 hvítan anilinlitaðan sykur, | ur varmirmátt barnanna fokdýrar og dauðsoðnar gegn hrörnun og ofnæmi. Því þá e.kki einnig að vörur? Allar eru þessar að- fluttu matvörur hinar léleg- stoðva í bili alla tóbakssölu? ustu að kostum og óhjá- Tpbakið" er eitt hið viðsjál- kvæmileg og áreiðanleg or- asta eltur. ríéýzláíþess er ó- S(i]c sjúkdóma. siðleg og Ijój. Hún veikirl það eru ,frcmur ófrjó vís- mótstöðuafl hkamans gegn jíidi að ætla sér að ráða bót margskon.ar .sjúkdúmum, — a vaxandi heilsuleysi þjóðar einnig mætmsóft, <>g æ.tli Vorrar með þvi einu að því allir áð foVðast það al- byggja ný sjúkrahús, siærri gerlega. 1 þessu stað hefir Qg þó fínni séu, meðan ekki i neyzla þess vaxið alveg ó- er tekið fyrir orsakir sjúk-j skaplega og þ.á einnig tauga- dóma og þær elcki þekktar I bilun og margskonar sjúk- eða viðurkenndar. Á yfirvöldum vorum hvílir þung ábyrgð á heilsufari dómar i skjóli þcss. Þvi þá ekki aö/ loka cinnig dnnssöl- um, þégar sv'ö viðsjcáll sjúk- þjóðar vorrar.Þjóðináheimt dómur herjar á öss eins ogjihgii á þvi að vita hið sanna mæhusóttín 'er orðin? í dans- Frh. á 8. síðu Orðsending frá islendingasagnaútgáfunni: "sp>í<r^*«H ¦ Hmni nýju útgáfu íslendingasagna hefir þegar verið svo vel fagnaS af íslenzkum bókamönnum, að auðséð er, að þeir kunna að meta kosti hennar: vandaðan texía, smekklegan frágang, ódýrt verð, — en þó sérstaklega, að hér eru alla? þessar sögur og þættir gefnar út í fyrsta sinn og það er látið fylgjast að, sem saman á. Þetta munu menn þó kunna að meta enn betur, þegar nafnaskrám kemur í einu lagi, töfralykillinn að þessu safni. Dtgáfunni hafa, þegar bonzt mörg tilmæli og áskoranir mætra manna að láta hér ekki staðar numið. Eftir rækilega athugun hefir nú venð afráðið að prenta á næstu árum þessa flokka fornnta með sama sniði: I. Sfurlunga sögu, Biskupa sögur (hinar eldri) og hína fornu Annála tíl 1430 — með sameiginlegri nafnaskrá. — Sturlunga saga og Biskupa sögur gerast samtímis, fjöldi sömu manna kemur þar við ýmsar sögur. Enginn getur haft fuSi not Sfurlungu án Biskupa sagsia. Má til dæmis nefnda, að í Sturlungu er einungis pretnaður síðan hluti Hrafns sögu, en fyrri hlutinn í Biskupa scgum. Annálar verða þessum sögum samferða, auka ýmsum fróðleik við þær og taka við, þar sem þær hætta. Þarna fá Islendmgar í einu lagi allar helztu heimildir um tímabilið frá 1100—1430, hinar örlaga- ríkustu aldir sögu smnar. II. Sæmundar-Edda, Snorra -Edda, Forr:a!c!ar sögur allar og Þiðriks saga af Bern. Alkunnugt er, að úr Sæmundar-Eclck. eru algiörlega glötuð mörg hetjukvæði, sem eru emungis þekkt ör endmscgn Völsunga sögu. Þiðriks saga er alveg ókunn almenningi á Islandi, en fjallar um sama efni sem hetjukvæði í Þvj ao,-' v:;aður hafi þetta allt saman með sameiginleg.i rtafnaskra, ciga menn greiðan að- gang að öllum höfuðheimilduin um goða- og heijusögur Norður- landa. Vegna þess, að nú er í ráði að gefa Heimskringlu út í ódýrri útgáfu og Flateyjarbók, sem er nýprentuð, héhr inni að halda þær Nor- egskonunga sögur, sem vantar í Heimskrmglu, mun varla verða hugsað til að gefa þær sögur út fyrst um smn. En hins vegar mun verða undirbúin útgáfa Ríddaracagii, en þeev hafa aldrei verið prentaðar ncrc>a á stangli, erú allar cppsclJar cg íágætar, margar hinna beztu óprentaðar, en érú rnjeg skerrmtilegar og hafa löng- iim verið allra sagna vinsælastar. Kjörorð íslcndingasagnaútgáfunnar eru: Ekki brot heldui heildir. Saraan í heild það. sem saman á. fSLENDINGASAGNADTGAFAN. PÖStHÓLF lí BEYEIAVÍK.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.