Vísir - 11.12.1946, Blaðsíða 7

Vísir - 11.12.1946, Blaðsíða 7
Miðvlkudaginn 11, desember 1946 VlSlR ¦ ¦ '-'- *¦"-'-___________________:_____________ '--"-' "--"_________1____________" r '" " -'"•-"_____-___________ -'-••- - -- ¦ * i '¦ i i Ti'.i "ni'ii:..-. "i i. ?¦ - ¦ • Ge r m e I s Ii a u§e «1 C-/«> ^rredrick Ljerúacner séð hana, en hún ekki til hans. Hann gekk eftir lækjar- bökkunum og er hann var kominn út úr elritrjáaþykkn- inu á bakkanum, og ekkert huldi hann lengur sjónum hennar, kom hún hlaupandi á móti honum, með gleðióp á vörunum. Arnold, en S svp nefndist hinn ungi listmálari, stóð agndofa, og varð honum þeg- ar ljost, að hin fagra, unga mær, varla seytján ára, klædd sérkennilegum þjóðbúningi en fallegum, hljóp til hans með útbreiddan faðminn. Arnold þóttist viss um, sem eðlilegt var, að hún tæki hann fyrir einhvern annan, og þóttist þvi vita, að það var einhver annar, sem hún fagnaði yfir, að nú væri að koma. Og undir eins og stúlkan sá að hann var ekki sá, sem hún átti von á, stóð hún og starði á hann sem tröll á heiðrikju, eins og grip- in hroííi, hún fölnaði og roðn- aði á víxl, og loks sagði hún all vandræðalega: „Þér megið ekki taka það illa upp fyrir mér, ferðamað- ur, en eg hélt___" „Að eg væri unnusti yðar, barnið gott," sagði Arnold hlæjandi. „Og nú eruð þér dálítið vandræðaleg, af þvi rað það reyndist allt annar ~maður, sem var að koma, maður sem yður stendur al- veg á sama um. Reiðist ekki, vegna þess, að eg er ekki hann." „Hvernig getur yður dottið i hug að segja þetta," hvislaði stúlkan örvæntingarlega. „Hvers vegna skyldi eg vera reið, ó, ef þér vissuð hversu sterk fagnaðarkend hafði gripið mig." „Þá á hann það alls ekki skilið, að þér biðið lengur ef t- ir honum," sagði Arnold, sem nú fyrst veitti fulla ef tir- sveitamær, sem bar af sér hinn bezta þokka. „Ef eg hefði verið i hans sporum hefði eg ekki látið yður bíða eftir mér eitt andartak." „Þér mæhð eihkennilega," sagi mærin. „Eff hann hefði getað komið, værí hann vissu- lega kominn hirigað. Kann- ske hann sé veikur — eða kannske ekki lengur í lifenda tölu," bætti hún við lægra og mjög hægt, og andvarpaði um leið frá grunni hjartans „Og hefir hann ekkert lát- ið frá sér heyra i langa tíð?" „Nei, og biðin er orðin óra löng." „Kannske heimili hans sé þá í mikilli fjarlægð héðan?" „1 mikilli fjarlægð. Æ, já, það er alllangt héðan," sagði mærin. „Hann á heima í Bischofsroda." „í Bischofsroda," kallaði Arnold. „Eg var þár næstum mánuð fyrir skÖmmu og eg þekki hvert mannsbarn í þorpinu. Hvað hét hann?" „Heinrich — Heinrich Vollgut, og hann er sonur borgarstj órans." „Hm," sagði Arnold hugsi á svip, „eg var daglegur heimagangur i húsi borgar- stjórans, en hann heitir BauerUng, að þvi er eg bezt veit og eg man ekki eftír að hafa heyrt nafnið Volgut þarna í þorpinu." „Kannske þér hafið ekki þekkt alla þorpsbúa," sagði stúlkan og roðnaði litið eitt og veikt bros lék um andlit hennar, en hún var næsta sorgbitin á'svip, og naut fegr urð herinar sín bettir ilijómá brossins.. ,,En meðal annara prða," sagði þiturinn, „það erefcfci löng leið héðan yfir fjöllin til Bisehopsroda, það getur ekki verið nema tvggja klukkustunda gangur, í mesta lagi þriggja." „Og samt hefir hann ekki komið aftur," sagði stúlkan og andvarpaði, „þótt hann lofaði mér hátiðlega að hann skyldi koma aftur." „Þá er enginn vafi á þvi, að hann kemur," sagði Arn- old af hjartans sannfæringu, „því að hver sá, er sviki það heit, sem hann hefir gefið yður, hlýtur að hafa hjarta úr steini. Og eg er sannfærð- ur um, að hann Heinrich er ekki þannig gerður." „Nei," svaraði hún ákveð- in, „en nú get eg ekki beðið hans lengur, þvi að pabbi ávítar mig, verði eg ekki komin heim í tæka tið til miðdegisverðar." „Og hvar eigið þér heima?" „Þarna niður frá, beint af augum, í dalnum. Heyr, nú hljóma klukkurnar. Fólkið er að koma úr kirkjunni." Arnold lagði við hlustirnar og heyrði, að klukku var hringt, i eigi mikilli f jarlægð, en hljómur klukkunnar átti ekki magn og dýpt og sam- ræmi, hann var annarlegur, hvass, skerandi, og er hann leit í áttina þangað, sem honum heyrðist hljómurinn koma frá, sýndist honum mistur hvíla yfir þessum hluta landsins. „Klukkan ykkar hlýtur að vera sprungin," sagði hann „hljómurinn hefir sömu á- hrif og þegar falskir Jlónar berast að eyra." „Já, eg veit það," sagði stúlkan og lét sér ekki bregða, „hún hefir ekki viðfeldinn hljóm, og við hefðum átt að láta steypa hana upp fyrir löngu, en það er eins og við höfum aldrei tíma eða fé, en í hópi okkar eru engir klukkusmiðir. En hverju skiptír þetta? Við vitum þetta vel og vitum hvaða boðskap jól. ,3on*æn jól" — rit Nor- ræna félagsíns á fslandí — kemur út næstu daga fjöl- breytt að efni og vandað að f rágangi. Helzta efni ritsins að þessu sinni er m. a. grein ef tir síra Bjarna Jónsson, er hann nefnir Frá myrkrinu tilJjóss- ins og f jallar um breytíngu þá, sem orðið hefir á Norð- urlöndum við endalok styrj- aldarinnar. Maj< Lis Holmberg skrifar um jól og jólasiði i Finnlandi og fylgja þeirri grein all- margar ljósmyndir og teikn- ingar. Höfundurinn er finnskur kven-stúdent, sem kom tíl Islands i fyrrasumar og hefir síðan skrifað fjöl- margar skemmtílegar grein- ar um Island i finnsk blöð. Guðlaugur Rósinkranz skrifar um norræna heimilið við Þingvallavatn og fylgir útlitsuppdráttur af fyrirhug- aðri byggingu. Guðm. G. Hagahn skrifar langa og ítarlega grein um norrænar bókmenntír og bókmenntastefnur. ' Fjöldi mynda er i greininni af nor- rænum höfundum. Dr. Sigurður I>órarinssönj skrifar ferðasögu mennta- skólastúdenta tíl Norður- landa á s. 1. sumri. Greinin er með myndum. Dr. Björn Sigfússon rilar um mót noiTænna bóka- varða, sem haldið var i Stokkhólmi í sumar. Tvær smásögur eru i rit- inu. Önnur eftír hinn þekkta noi-ska höfund, Arnulf Överland, hin eftir ungan danskan höfund, Tliisted að nafni. Auk þess eru svo heilsíðu- myndir af bústöðum þjóð- höfðingja allra Norurland- anna, fréttir og myndafrétt- ir. Kápumynd — sem er í lit- um — teiknaði Tryggvi Magnússon og er hún for- kunnar falleg. SHI P/IUTC ERO EJ ¦ M ¦ S I M •& SÚÐIN - • i Hraðferð vestur um land tifAkureyrar 16. þ:m. Vöru-. móttaka i dag og á morgun til Palreksf jarðar, Bildudals, Isafjarðar, Siglufjarðar og Akureyrar. Einnig verður vörumóttaka sömu daga í skip tíl Djúpavíkur Hólma- víkur og Skagastrandar. Pantaðir farse^Iar óskast sóttir í dag. Kjolaúrvalið Aldrej meira en nú. Kjolabúðin, Bergþórugötu 2. Húspláss til leigu. Óinntéttuð þakliæð til Ieigu í Kleppsholti. Sá. sem gelur lagt fram peninga goiur byggt sér íbúð með sanhgjarhri leigu frá 14. mai 1947. Tilb'oð mevkt: „3 her- bergi og eldhús, leggist inn a afgr. blaðsins fyrir 15. þ. máu. Eggert Claessen Gústaf A. Sveinsson hæstaréttarlögmenn...... Oddfellowhúsið. Simi 1171 Allskonar lögfræðistörf. Krossgátublaðið er bezta dægradvölin. BEZTAÐAUGLYSAIVISI C & Buwem}kAi Þtí miður fór svo, að Don trúði fiai- komlega öllum þessum ósannindum Jakes. Don var áuðvitað mjðg sorg- tneBddur út^af fréttinni. Hann fór að bjftlpa Jake mcð netin, .... - • . . . ... sem aparnir skyldu veidilir í. „Það má ekki minna vera en að viS up^fyliiim siðustu ósk; Chris gamía^' sagði Don. En Tina var mjög hann- þrungin og hraðaði sér þangað, sénj hinn sorglcgi ajtburður hafði átt ^r-, stað*- -"' "'¦''' . Toglat skundaði á lyktina af hinum ókunö'a gorillaapa, og þá kom hann þár'áh-. sem Chris lá meðvitundarlaus úndir, grjóthrogunni, en skriðan hafði þo;ekii hulið Chris alveg. , ... Þetta var auðvitað heldur furðuleg sjón fyrir Toglat, og hann var ekki svo skynugur, að hann áttaði sig *' að þarna var maður i lifshœttu. En svo sem öpum er eiginlegt, var hann forvitino. \

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.