Vísir - 16.07.1957, Blaðsíða 4

Vísir - 16.07.1957, Blaðsíða 4
VlSIB Þriðjudagimr 16. júlí 1957; VlSIR DAGBLAD ITialr kemur út 300 daga á ári, ýmist 8 eða 12 blaðsíðux. Ritstjóri og ábyrgðarmaður: Hersteinn Pálsson. Skrifstofur blaðsins eru í Ingólfsstræti 3. Bltitjórnarskrifstofur blaðsins eru opnar frá kl. 8,00—18,00. Aðrar skrifstofur frá kl. 9,00—18.00. Afgreiðsla Ingólfsstræti 3, opin frá kl. 9.00—19,00. Sími 11660 (fimm línur). Útgefandi: BLAÐAÚTGÁFAN VÍSIR H.F. Vísir kostar kr. 20,00 í áskrift á mánuði, kr. 1,50 eintakið í lausasölu, Félagsprentsmiðjan hX Annar manuourinn. Ný, ensk þýoing á Bjólfskviöu. Og Ýmsar bækur tim skáld osý skáldskap. Nú er réttur mánuður síðan yfirmenn á kaupskipaflotan- um hófu verkfall, og sigling- ar allar eru lamaðar. Skipin liggja í höfn hér eða úti á landi, og útflutningurinn hefir lagzt niður að kalla og sama máli gegnir um inn- flutninginn. Þótt fjölmargir fundir hafi verið haldnir fyrir tilstilli sáttasemjara ríkisins, hefir ekki tekizt að finna lausn vandans, og þeg- ar hann lagði loks fram til- lögu um sættir, urðu afdrif hennar þau, að hún var felld með næstum öllum greiddum atkvæðum. Hér er komið í fullkomið óefni, því að ekki verður séð í fljótu bragði, að samningar náist á næstunni eftir þær viðtökur, sem sáttatillagan fékk í síðustu viku, og verð- ur það þó meira aðkallandi með hverjum degi að endi sé bundinn á deiluna. íslenzka þjóðin hefir ekki efni á að láta skipin liggja bundin, hvorki þau, sem notuð erii til að draga' fisk úr sjó né hin, sem flytja afurðir til annarra landa og koma heim með nauðsynjar, sem við getum ekki án verið. Efnaðri þjóðir hafa ekki ráð á slíku, hvað þá við, sem erum vart bjargálna, enda þótt við hegðum okkur á allan hátt eins og flottræflar. Ekki er hægt að loka augunum' fyrir þeirri staðreynd, að kjaradeila, sem hér var háð^ snemma á árinu, hefir áhrif á þá deilu, sem nú stendur i yfir. Þegar flugmönnum voru veittar stórfellda^ kjarabætur, var stífla opnuð, því að gera mátti ráð fyrir, því sem vísu, að ýmsir, mundu vilja feta í fótspor flugmanna. Nú er það kömið á daginn, því að yfirmenn á skipunum telja, að þeir eigi ekki síður heimtingu á bætt- um kjörum en flugmenn, og er slíkt raunar ósköp skilj- anlegt, en það er hlutverk ríkisstjórnarinnar að koma á sættum í deilu þessari, og það má ekki Öragast. Samvinna í menntamátum. Tilkynnt hefir verið, að fyrir skemmtu hafi verið haldinn sameiginlegur fundur menntamálará'ðherra á Norð- urlöndum, og var þar rætt um nauðsynina á auknu skólastarfi og auknu sam- starfi milli Norðurlandanna á þessu sviði. Hefir verið nokkur samvinna á þessu sviði milli Norðurlandaþjóð- anna og gefizt vel, enda er menntun ogtilhögun henn- ar mjög svipuð hjá þeim og það' er áhugamál þeirra allra, að komast sem lengst í þessum efnum og veita sem flestum sem mesta menntun. Islendingar hafa talsvert til málanna að leggja á sviði menningar og menntamála, en við getum einnig notfært okkur margt, sem frænd- þjóðirnar eru íramarlega í. Það er einkum nauðsynlegt, þar sem við erum ekki á- nægðir með skólakerfi okkar og þurf um að læra af reynslu annarra þjóða að því ieyti, svo að hægt verði að finna -sem fyrst það fyrirkomulag er bezt hentar þörfum okkar. Við teljum skólakerfi okkar harla gott og menntun þjóð- arinnar til fyrirmyndar urri margt, en víst er, að viðeig- um margt ólært og getúm bætt skólal.erfi okkar á níargan hátt, gert það til dæmis fjölþættara.. Til þess er samvinna við líkar þjóðir nauðsyn. Út er komin á ensku ný þýð- ing á Bfeowulf, eða Bjólfskviðu, en þýðinguha hefur Daviél Wright gert. Er þetta Penguin- útgáfa. Svo sem nafnið Bjólfskviða ber með sér, er þetta kvæði, svo sem kunnugt er öllum sem lagt hafa stund á norræn fræði og mörgum fleirum. En þessi enska þýðing er í óbundnu máli. Þýðandi, David Wright, gerir þá grein fyrir þýðingu sinni á Bjólfskviðu í lausu máli að hann hafi viljað, með þýð- ingu sinni, ná því með úr frum- textanum, sem aðrir þýðendur hafi annaðhvort sleppt eða þeim hefur sézt yfir. Það er óneitanlega skemmti- legt að fá þessa nýju þýðingu á Bjólfi gamla, þótt í lausu máli sé. Þá er einnig komin út á for- lag Jonathan Cape skáldsagan Tatting, eftir skáldkonuna Faith Compton Mackenzie, sem varð fræg fyrir bók sína Thé Crooked Wall. Þetta er mjög skemmtileg saga, sem gerist í þorpi einu í Cornwall. Kunnugir herma, að sagan sé byggð á dæmisöguleg- um atburðum og kunnugir geti þekkt aðalpersónurnar. Sýnilegt' er, að skáldkonan, frú Mackenzie, er gerkunnug bæði tímabilinu, sem sagan ger- izt á og fólkinu, sem þá var uppi. Og hún er fyndin, skrifar litauðugan stíl og ræður yfir mikilli rittækni. Hún kann sýni- lega verk sitt. Þá hefur Longmans, Green & Co gefið út. á vegum British Council og The National Book League, fjóra bæklinga, sem Vísi iiafa borizt, og, fjalla þeir allir um skáld 0.? rithöfunda. F. L. Lucas skrifar um Al- fred lávarð Tennyson, sem var höfuðskáld Breta á Vik- toríutímabilinu og eftirmaður Wordsworth's sem lárviðar- skáld Breta og hélt þeirri tign í fjörutíu ár. En þeirri tign fylg' ir eitt anker mjaðar á ári frá ( brezku ríkisstjórninni og er frá þessu skýrt hér úthlunarnefnt til eftirbreytni. Eigi nennum vér fleira af Tennyson að herma, því langt er nú síðan' vér höfum lesið Enoch Arden. J Þá skrifar Ivar Brown um þúsund þjala smiðinn J. B. Priestley, sem hér mun kunn- astur af leikritum sínum, en auk þess er hann gagnrýnandi, ritgerðahöfundur, útvarpsmað- ur og sagnaskáld. En aðalstarf hans mun þó vera bundið leik- húsmálum, þar eð hann er af- burða leikritahöfundur. Enn fremur skrifar Oswald Doughty um Dante Gabriel Ros- setti, sem var frægur bæði sem ljóðskáld og listmálari. Hann var uppi á árunurn 1828—82. Hann á mörg 'ljóð í enskum ljóðaúrvalssöfnum og hafa því kvæði hans staðizt tímans tönn, þótt hann væri dálítið tví- skiptur í listinni. Loks skrifar Frank Kermock um John Donne. Hann var uppi 1572—1631 og var meðal mestu ljóðskálda sinnar samtíðar á Bretlandi. Hann var fæddur á rík.'<;stjárnarárum Elísabetar drottningar (I.) og lifði fram á dagá Karls konungs I., en þá var hann gerður áð yfirpresti eður prófasti við St. Pauls- kirkju og þóttu predikanir hans mjög skrúðyrtar, en dálítið þung lyndislegar. En lengst lifir hánn' fyrir ljóð' ín. (0- Framkvæmdir i Laugardal ©g kostnaður við þær. Rithöfundar og bókasöfn. Norrænir rithöfundar hafa fyrir skemmstu haldið ráðstefriu á Finnlandi og ræddu þeir meðal annars um gjöld af bókum, sem fengnar væru' að láni í bókasöfnum. Óska þeir eftir því að þeir njóti þar nokkurs góðs af þeim tekjum. sem kunna að vera af siíkum útlánum, og er það mjög sanngiörn kral'a. Bóka- útlán safnanna dragá að ein- hverju íeyti úr bókakaupuni £. almennings, en hiutverk bókasafnann er hinsvegar ekki að vinna gegn því, að bækur seljist, svo að það er ekki nema eðlilegt, að tjón rithöfunda sé bætt að ein- hverju leyti. Þessum málum er íengra komið á öðrum Norðurlöndum en hér. En ekki er ósennilegt, að ein- hver breyting ve-rM hér í ná- inni framtíð, enda sjálfsagt, að reynt sé að búa' eins vel að rithöfundum hér á landi og eiiendis, þar som-við vilj- í tilkynningu þeirri f rá' Menntamálaráðuneytinu, sem lesin var í útvarpinu þann 12.' þ.m. og birt var í dagblöðum í Reykjavík daginn eftir, er þess ' getið, að Gísla Halldórssyni húsameistara hafi verið greidd ar úr íþróttasjóði kr. 150.000.00 fyrir teikningar og efthiitsstörf vegna byggingar leikvangsins í Laugardal. i Ég hefði orðið þess var, að þessi frásögn hefur valdið mis- skilningi og tal því rétt að veitá eftirfarandi upplýsingar, 'þar sem ég á hér nokkurn hlut að málum. 'Umrætt fé var greitt fyrir verk, sefn unnið var samkvæmt beiðni íþróttanefndar ríkisins á tímabilinu frá okt. 1954 og þar til nú eða á ellefu og hálfu ári. j Fyrsta greiðsla fór fram á árinu 1947 og nam kr: 56 þús- und. Var þetta greiðsla á heild- arteikningum svæðisins, sem i Gísli Halldórsson vann að ásamt ; þeim húsameisturunum Sig- j valda Thordarson og Kjartani j Sigurðssyni, en þeir þrír ráku í um víst teljast bókmemita- þjóð, ekki sízt að því er lést- •.;. ur bóka snertir, „fþróttamaðiu" slu-ifar Berg-- máli: ,,Ég er víst neyddur til að senda þér nokkrar línur vegna orðaskipta okkar A. St. i dálkuni þínum nú fyrir nokkru. Það fór sem mig grunaði, að þessar línur mínar hittu snöggan blett á A. St., þvi hann virðist helst hengja hatt sinn á orðið „undirróður", sem hann hefði strax átt að sjá (og hefur eflaust séð) að var einhverskonar aukafyrirsögn rit- stjóra dálksins og kom hvergi fyrir í þessum línum mínum. Tel ég allt það sem ég sagði standa óhrakið, nema hvað vera má að A. St. sé ekki upp á kant við neinn, hinsvegar séu bara ein- hverjir upp á kant við A. St. Hver er maðurinn? Hann víkur oft að því í svari síriu að hann vilji gjarna fá að vita hver ég sé. Slíkt er að sjálf- sögðu algjört aukaatriði, er meira að segja langt frá því að koma þessu máli nokkuð við. Þríþætt vandamál. Ymislegt fleira \'ildi ég mega ræða i svari A. St. en sé ekki ástæðu til. Vil hinsvegar að lok- um endurtaka þrjú atriði úr svari hans: „Mér, sem fleiri er ljóst, að vandamálið með Rík- harð og Albert hefur lengi verið ísl. knattspyrnumönnum fjötur um fót", „í þau sex ár, sem ég (A St.) hef skrifað um knatt- spyrnu" og að logum „því mikið má um það ræða og margt leiða fram". Þessvegna vil ég leyfa mér að draga þá ályktun, að þetta þrennt sé samnefnari fyrir því, að A. St. beri beinlínis skylda til, að skrifa grein um vandamálið: íslenzk knattspyrna og bíð ég (og án efa margir fleiri) eftir henni." Iþróttamaður. félagi teiknistofu í Reykjavík' um nokkurt skeið'. Mun þessi | 1 greiðsla því eigi hafa runnið öll til Gísla Halldórssonar. Þá vildi ég einnig vekja at- hygli á því, að greiðslurnar geta eigi talizt háar, þegar áraf jöld- i inn er kunnur, sem þær dreifast á og þegar þær eru bornar samán við hið margþætta og rómaða mannvirki, leikvanginn' í Laugardal — stærsta sam- komustað, sem gei'ður er af mannavöldum á íslandi — og sem kostar nú rúmlega 12 millj.' kr. Vegna viðurkenningarorða þeirra, sem Jóhann Hafstein hafði um störf Gísla Halldórs- sonar í ræðu þeirri, sem hann j flutti við opnun leikvangsins í Laugardal og fyrrumræddrar heildarþóknunar, sem upplýst var í tilkynningu ráðuneytis- ins, að hann hefð'i ferigið úr íþróttasjóði, sá eitt dagblaðanna ástæðu til þess að láta í það' skína, að vart væri hægt að tala um fórnfýsi af hálfu húsa- meistarans, þegar hann hoí'ði veitt móttöku svo hárri þóknun. Þar sem ég frá uppháfi fram7 1 kvæmda í Laugadal hefði fy'lgst' Vantraust á Breta- sijórn fellt. Tillaga jafnaðarmanna um gagnrýni á brezku stjórnina vegna stefnu hcnnar | Kýpur- málinu var felld með 66 atkv. mun (326 gegn 260). Lennox-Boyd nýlendumála- ráðherra flutti lokaræðuna við umræðuna um Kýpur í neðri málstofunni í gærkvöld og sagði, a3 ef verkalýðsstjórn hefði verið við völd og átt við sama vanda að glíma á Kýpur og íhaldsstjórnm hefði hún farið mjög svipaö að. Annar talsmaður stjórnar- innar, sem fyrr talaði, kvað hana hafa ýmsar leiðií til athugunar til lausnar vandan- náið með störfum Gísla Hall- dórssonar að því að teikria leik- vanginn, líta eftir framkvæmd- um og oft annazt forystu um þær, leyfi ég mér að meta störf hans hærra verði en honum hef ur verið greitt samkvæmt reikn ingum hans sjálfs. Mismun þann á krónutölu þóknunar og fram- taki Gísla Halldórssonar tel ég eigi of hátt metinn með. þvi að segja hann hafa sýnt verkinu fórnfýsi. Þessa fórnfýsi hefur hann fyrst og fremst fært vegna áhuga fyrir bættum aðbúnaði íslenzkra íþrótta. Reykjavík,-14. .júlí;1957. Þorsteinn Einarsson.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.