Morgunblaðið - 21.08.1938, Blaðsíða 3

Morgunblaðið - 21.08.1938, Blaðsíða 3
Smmudagur 21. ágúst 1938. MORGUN BLAÐIÐ Frú Guðrún Lárusdóttir og tvær dætur hennar drukna íTung Bíllinn rann niður 13 metra brekku í fljótið Sigu björn A. QísíásQii og biíreuV s jórinn - björg udu N l ATAKANLEGT BÍLSLYS varð í Biskupstungum í gær. Fólksbíllinn R. E. 884 kom veginn ofan frá Geysi og ætlaði til Gullfoss. Á vegamótun- uxn við Tungufljót er kröpp beygja og rann bíliinn þar út af niður 13 metra brekku og of an í fljótið og þar á ból- andi kaf. Fimm manns voru í bflnum: Sigurbjörn Ástvaldur Gíslason cand. theol., kona hans frú Guðrún Lárusdóttir alþm., tvær dætur þeirra hjóna, frú Guðrún Valgerður og ungfrú Sigrún Kirstín, og loks bílstjórinn Arnold Peter- sen. Þeir Sigurbjörn Ástvaldur og bflstjórinn björguðust, en frú Guðrún Lárusdóttir og dætur hennar tvær drukn- uðu. — Strax og frjettist um þetta gtórfelda slys fór tíðindamaður Morgunblaðsins austur og kynti sjer öll rerksummerki á staðnum. &3S3S&&& Þegar tíðindamaður Morgun- "Ibláðsins kom austur að Tungu- íljóti um klukkan 4,15 í gær, ?ar bíllinn enn niðri í fljótinu <yg líkin þrjú í honum. Þangað var þá kominn Sveinn Sæmundsson yíirlógregluþjónn í Reykjavík, ásahit nokkrum af nánustu vandamönnum heimil- isms í Ási. Þar voru þeir bræð- «r Gísli og Halldór, synir Ás- hjónanna; þar var og Pjetur Lárusson fulltrúi Alþingis og frú hans. Vegamannatjöld stóðu á fljótsbakkanum, austan megin. Þar voru ailmargir vegamenn fyrir. Hjá þeim voru þeir Sigur- björn Ástvaldur og bílstjórinn Arnold Petersen. Djúp alvara og kyrð ríkti í-tjöldunum,«því ekkert var hægt að aðhaíast við björgun, þar sem beðið var eft- ir kafara og tækjum úr Reykja- vík. Tíðindamaður Morgunblaðs- ins hitti nú ýmsa menn að máli til þess að fá sem nánastar fregnir af þessu sorglega slysi. Neyðarópið. Ólafur Guðjónsson verkstjóri segir frá: Það var um kl. 12%. Við vega- ?innumenn vorum staddir í skúrn wm, þar sem við mötumst. Við vorum í þann veginn að búa okk- ur undir að hlusta á erlendu há- degisfrjettirnar í útvarpinu. Þá keyrum við alt í einu hljóð, er var líkast neyðarópi. Ráðskonan, Pálína Björgólfsdóttir fer i'it. Sjer hún þá hvar maður er þar staddur skamt frá. Hann er ber- höfðaður og holdvotur. Hún geng- lir til móts við manninn. Hann getur þá ekkert tíilað, aðeins gef- ið frá sjer ámátleg hljóð og bend ir vestur til fljótsiris. Br Pálína lítur þaögað, sjer hún að ánnar maður stendur þar, á'vegamótun- um, vestan vð brúna. Hún heyrir frá honum neyðaróp.. Pálína sjer nú, að eitthvað hef- ir ofðið að. Hún kallar því á vega- vinnumennina og þeir koma all- ir lit á svipstundu. Þegar þeir koma iit er maður- inn, sem kominn var að tjöldmi- uin, enn svo aðframkominn, að hann getúr ekkert talað. Þetta var Arnold Petersen bílstjóri. Hann gefur aðeins frá sjer ámát- leg hljóð og bendir til fljótsins. Þeir hlupu samtímis vestur yf- ir brúna, þangað sem hinn mað urinn stóð. Iiann er eins á sig kominn, getvir ekkert sagt frá því, sem skeð hafði, bendir aðeins niður í hyldýpið og segir: Þær eru þrjár. Vegavinnumennirnir voru nú strax fullvissir um það, að þarna hafði orðið slys. Þeir spnda strax vestur að Vatnsleysu, sem er næsta símstöðin. Þar býr hrepp- stjórinn, Erlendur Björnsson. Hann var við heyskap þarna skamt frá og fór hann með þeim vestur að Vatnsleysu. Þegar þangað var konnð var strax símað til lögreglunnar í Reykjavík og henni tilkynt um Frú Guðrún Larusdóttir o g dætur hennar, Guðrún Vaigerður og Sigrún Kirstín. I Frásögn síra Sigurbjörns og bílstjórans';J sl>sið. Samtímis var hringt til hjeraðslæknisins, Ólafs Binarsson ar á Laugarási og hann beðinn að koma strax. Erimig gerðu vega vinnumeimiririr ráðstafanir til þess að fá bát til þess að hafa þarna við hendiiia. Mennirnir, seni björguðust voru mi fluttir inn í tjald. í>ar voru þeir færðir í þur föt og þeim gef- in heit mjólk. Eftír þessa aðhlynningu ln-cst ust meimirnir brátt og einkum Ástvaldur Gíslason. Bílstjórinn hafði þó enn mikhm skjálfta og var honum þá gefið heitt, sterkt kaffi og fór hann þá að hress- ast. Slysið. Bíllinn kom sem fyr segir veg- inn ofan frá Geysi. Fast \ið Tungufljót eru vegamót, Sá, sem fara vill veginn austur að Gull- fossi, yfir brúna á Tuugiifljóti verður að taka skarpa beygju yí* ir á A'egiim að bn'mni. En aðal- vegurinn að brúmri liggur þarna utan í brekku. Eru þar 11] nieti-- snai'brött brekka QÍður í fljótið, eða rjettava sagt 9 inetra bi'ekka að ofanverðu og svo ca. 4 metra jarðfall niður við fljótið. Þarna raim bíllinn niður og beint ofan í fljótið og þar á ból- andi káf ofan í 4—5 metra dýpi. Iljólförin í brekkunni sýna, að bíllinn hefir runnið beint niður, en sennilega steypst kollhnís fram af jarðfallinu ofan í fljótið. í sumarleyfi. Sigurbjörn Ástvaldur Gíslason segir frá: Við voi'iun 'í skemtiferð. Konan mtn hafði 't'eiigið fumarié'ýfi.' Við f.'.nun úr Reyk.javik hius't fyrir hádegi á ÍÖstiiidag."!¥*órúm fyrst að Hráungerö'i, eh þaðan upp á Skeið til þess að hitta systurdótt- ur míiiíi, sem ,þar býr. Hjeldum svo á fóstudagskvöld upyj að Geysi og voiwim þar^næsiu nótt. Á ll. triuanum í gærmorguii li.ji'liluni við frá Geysi. Við hjeld- um svo í berjamó og vorum þár til kl. um 12, Hjeldum síðan ai' stac^ og var'riu ferðinni heitið að Gullfbssi. Skeður nú elíkert þar til við komum ' að v^égamótunum við Tiifijiunj.it'. Þá'véit jfeg ekki' fyr til eé að bíllirin ér að renna út- -af'. niðui' háa brekku og í íljðtio. Jeg sat fraiu í hja bílstjóranum, en konan mín og tvær dætur okk ar sátu aftur í. Um leið og bíll- iim er að renna frairi af vegar- bcúninni heyri jeg neyðaróp í (ióttur inimri. En þetta skifti eng- um togum. Bíllinn fer í flugkasti niður snarbratta brekkuna og nið ur í flj'ótið. "Jeg grfp- i hurðina, en veit ekki hvort mjer hefir tekist að opna, Svo finn jég að vatnið streymir inri og áður en varir er jeg kominri á kaf í vatni. Nvi hugsa jeg að við munum öll deyja þarna. En þá er skyndilega gripið í mig og jeg dreginn upp og að landi. Þar næ jeg í gras- bakka og get hafið mig upp. Jeg þykist vita, ségii*' Sigur- björn Ástvaldur, að orsok slyss- ins hafi verið það, að bremsur bílsins hafi verið í ólagi. Þær voru í ólagi daginn áður, en bíl- stjórinn reyndi að lappa eitthvað upp á þær við Geysi. Aunars vil jeg taka það fram, 'segir S. Á. G., að bílstjórinn ók mjög gæti- lega altaf og jég get ekki ¦ ásak- að. hann á neinn hátt. Bremsurnar ónýtar, Arnold Petersen bílstjóri .segir f rá: . Jeg er Dani, en hefi verið ,á |s- landi í 3yo ár og yinn nú á Elh' heimilinu. Jeg hefi haft ökuskír- teini í Iiy2 ár og ekið bíl yið og við. Bíll sá, sem við ókum í aust,ur var .Chevrolet 5-maima drossía Irá 1929. . Jeg varð var við^ það á föstu- dag, að bremstir bílsins voru í ó- lagi. En áður en við fórum frá Geysi í gærmorgun herti jeg svo á bremsunum, að þær virtust verka nokkurn veg'inn. Jeg prófaði bremsurnar nokkru eftir að yið lögðum af stað frá Geysi og yerk uðu þær þá vel öðru megin. Þegar jeg kom á hæðina ofan- við . vegamótrii við Tungufljót setti jeg bílinn í fyrsta ,,gír". En þegar jeg ætlaði að taka beygj- una austur á aðalveginn verkuðu bremsurnar alls ekki. Þarna á vegamótunum er nokkur halli og rann því "bíllinn beint fram af vegarbrúnínni og niður snar- bratta brekkuna, ofan í fljótið. Þetta skifti engum togum. Það eina sem jeg hugsaði um, er jeg sá hvernig komið var, var að halda bílnum rjettum niður brekk una. Jeg vissi ekki að vatnið var svona djúpt í fljótinu og bjóst FSAMBL A SJÖTTU

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.