Morgunblaðið - 24.02.1939, Blaðsíða 6

Morgunblaðið - 24.02.1939, Blaðsíða 6
MORGUNBLAÐIÐ Föstudagur 24. febr. 19S& Úr daglega lífinu Minningarorð um Guðmund Sæmundsson Forsetar Alþingis hafa nýlega gefið *t reglur handa starfsmönnum þings- ins, skrifurum, dyravörðum, pallvörð- um, þingsveinum, sem eiga að koma í Teg fyrir að þingmenn verði fyrir ó- þarfa truflunum við störf sín. Áður hefir það verið svo, að þegar menn bafa viljað ná tali af þingmónnum, þá hafa menn notað tækifærið og farið ¦iður í þinghús, þegar þeir vita fundi ?era þar, haft tal af dyravörð- «m og beðið þá að kalla þingmenn fram úr þingdeildunum á fund sinn. Hefir þetta oft oröið til þess, að þing- menn hafa ekki haft stundlegan frið fyrir ásókn aðkomumanna. • Samkvaamt hinum nýútgefnu regl- »m er tekiö fyrir þetta að mestu. I fyrstu grein reglnanna segir svo: „á, tímanum frá kl. 1—4 síðdegis á Tirkum dögum vm þingtímann mega Terðir eða aðrir starfsmenn Alþingis ekki sinna beiðnum þeirra manna er boð vilja gera fyrir þingmenn til við- tals í húsinu, nema brýn nauðsyn beri til, eða þingmaður (þingnefnd) hafi stefnt manni á fund sinn og látið um það vita fyrirfram". Eftir þessu ákvæði að dæma er þetta bann til varðmanna, eða friðhelgi þing- manna ekki bundið við að þeir sjeu á fundum. Því oft er þingfundum lokið fyrir kl. 4 e. h. En auk þess má aldrei tryfla þingmenn þegar fundir eru á óðrum tímum dags. Því svo segir í reglunum. „Nú eru þingfundir haldnir á öðrum tímum dags, og gilda þá allar kmar sömu reglur meðan á þingfund- inum stendur . !"'", * Ekki má heldur trufla þingmenn í fundartímum, með því aö kalla þá í síma, neir.a þingmaðurinn sjélfur hafi látið þess getið við símaverði aS hann •ski eftir tiltekinni kvaðningu. Ilins- "•e.íar s-kulu símaverðir skrá viðtals- keiðnir allar á þessum tíma, og láta þingmenn um þær vita, þegar hlje verð wr á þingstörfum". • Samkvæmt reglum þessum eru og sefctar strangar skorður við því, að margt manna komist inn í hliðarher- bergi þingsalanna. Segir svo í regl- mium: „2. gr. Skrifstofa Alþingis má ekki án samþykkis forseta láta af hendi að ft aðgöngumiða að hliðarherbergjum þingsins en venjulega * miða til f ull- fcrúa erlendra ríkja og nokkurra em- uttismanna, til blaðamanna, tvo tll bvers aðalblaðanna, og einn miða til hvers þingmanns, og skal á hann skráð *afn þingmannsins". urn og á öðrum tímum, er þingfundir standa, má ekki hleypa neinum manni inn á innri gang þingsins, nema hann sýni aðgöngumiða, eða maðurinn eigi brýnt erindi við skrifstofu þingsins. Þeir menn, sem hafa í höndum að- göngumiða, sem á eru skráð nöfn þingmanna, skulu skila slíkum miðum í hendur verði við inngöngu, en hann afhendir aftur þingmanni þeim, er í hlut á, nema komumaður gangi eftir miðanum, þegar hann fer úr húsinu. Nú er kona í fylgd með manni sín- um, er aðgöngumioa hefir, eða maSur kemur í för með þingmanni og hann óskar, að manninum verði hleypt inn, eða aðrar svipaðar ástæöur eru fyrir hendi, og er þá rjett að víkja frá þessu ákvæði". • Forsetar Alþingis, er reglur þessar hafa sett eru þeir, Haraldur Guð- mundsson, Einar Árnason og Jörund- • ur Brynjólfsson. • Jeg er að velta því fyrir mjer hvort kindajarmur aje ekki einskonar fjár-lög, eða hvort bankar sjeu ekki í'vrst og fremrst pe:i::i~"hús. PRÁBÆR FRÖNSK KVIKMYND Og enn er svo sagt í 3. grein: „A tímanum kl. 3—4 á virkum dög- FRAMH. AF ÞRIÐJTJ SÍÐU. lýsing á hennar eigin baráttu og hug- arstríði og er svo átakanleg og sann- færandi, að skjólstæðingur hennar er sýknuð, og kona rithöfundarins, sem var viðstödd, tekur hana á eftir í fulla sátt. Danielle Darrieux, besta og fegursta kvikmyndaleikkona Frakka, leikur ung i lo-enstúdentinn af framúrskarandi snild. T. d. má benda á fyrsta samtal hennar og rithöfundsnns og hversu að- dánnj'ega hún iýsir þar sálarstríði hinn- bt u;igu stúlku. Eða þá ræða hennar í rje'tía*salnum. Önnur hlutverk eru og mjög vel leikin, þótt ekki sje hjer r<ÍJ»: til að greina nánar frá þeim. Mörg samti:)in eru sgætlega skfr, en anmu's eru skýring.'irnar svo vel gerðar, r.ð þeir sem skjjja málið haf.i myndarinn- ar þó full not. Myndin er laus við allar öfgar, gef- ur sannar lýsingar af lífi stúdentanna í París, kaffihúsalífi, freistingum þeim, sem hvarvetna liggja í leyni fyrir lag- legum og fátækum stúlkum, rjettar- salnum, heimili rithöfundarins o. fl. Myndin er mjög áhrifamikil og á það sammerkt við margar bestu myndir Frakka, að mikil áhersla er lögð á túlkun tilfinningalífsins. Hún er lista- verk frá upphafi til enda. B. L. J. I Hótel Borg Allir §alirnir opnir í kvöld |" dag er til grafar borimi Guð- **¦ mundur Sæmundsson klæð- skerameistari. Hann andaðist hinn 14. þ. m. Banameinið var lungnabólga, er hann fjekk að nýafstöðnum uppskurði. Með hon- um er í val fallinn, á miðju ald- ursskeiði, einn hinn nýtasti og besti drengur, er í engu mátti vamm sitt vita. Guðmundur sál. var fæddur að Elliða í Staðarsveit 5. júní 1899 og var því á 40. aldursári er hann Ijest. Hann var sonur merk- ishjónanna Sæmundar Sigurðsson- ar hreppstjóra og konu hans Stef- aníu Jónsdóttur. Ungur að aldri misti Guðmundur föður sinn, og varð því snemma, ásamt bróður sínum, er lítið eitt var eldri, að- alstoð móður sinnar. Mjer er enn í fersku minni at- burður frá vorinu 1910. Jeg var hjer unglingur á ferð, og einn daginn, er jeg dvaldi hjer, rölti jeg, ásamt dálitlum hóp manna, ofan úr Þingholtsstræti niður á Steinbryggju. Á undan fór lík- vagn, dreginn af tveimur dokkum hestum. Það sem skeð hafði var það, að hreppstjórinn frá Elliða hafði skroppið snöggva ferð til Reykjavíkur til þess að sækja konu sína, er legið hafði í fleiri mánuði þungt haldin hjer á sjúkrahúsi, en hafði nú fengið þá bót meina sinna, að henni hafði verið leyft að hverfa heim. Börn- in fimm, öll í hei'nsku, hiðu heima og hlökkuðn til heimkomu for- eldranna. En hjer skipaðist á annan veg. Þegar hingað kemur veikist faðirinn snögglega af Iungnabólgu, og er innan fárra daga liðið lík. ¦— Nii hefir dauðinn enn vegið í hinn sama knjerunn, heimt son- inn frá konu og börmvm, sem enn eru í bernsku, og soninn frá hinni aldurhnignu móður. Guðmundur sál. var hið mesta glæsimenni. Pluggáfaður og prúð- ur í framgöngu. Hann var og söngmaður góður, og var um langt skeið einn með bestu kröftum í karlakórnum „Póstbræður" Á ungra aldri hneigðist hugur hans allmjög til bóknáms, en ástæð- urnar leyfðu honum ekki langa skólagöngu. Harm var sílesandi, og hann kunni manna best að gera skil því, er hann las, greina kjarnann frá hisminu. Með lestri sínum aflaði hann sjer því þeirr- ar þekkingar, að hann var maður vel mentaður og fróður um marga hluti. Praman af æfinni a. m. k. saknaði Guðm. sál. þess mjög, að hafa ekki haft tækifæri til þess að læra meira en hann átti köst á, og býst jeg við, að þeir muni hafa verið fáir, sem rendu grun í það, eins og það var, því að hann var maður dul- ur og flíkaði Htt tilfinningum sín- um. I>cgnr Guðm. sál. hafði Jokið prófi í iðngrein sinni, vann hann fyrst hjá meistara sínum Guðm. Bjarnasyni, en fór svo til Vigfús- ar Guðbrandssonar klæðskera- meistara, og var nú fyrir nokkr- um árum orðinn meðeigandi í því firma. Hjer .scni Ræða Jóns Pálmasonar Guðmundur Sæmundsson. vann hann hylli þeirra, ev hann umgekst. Hið glæsilega prúðmenni vakti traust viðskiftavinanna og þeirra, er hann starfaði með. Hann var kvæntur Ingibjörgu Jónasdóttur, sem lifir mann sinn ásamt tveimur ungum börnum þeirra. Við, sem þektum Guðm. sál., söknum hans mjög. Við skiljum því hvílíkur harmur er kveðinn að nánustu ástvinunum, við hið sviplega fráfall hans. En hjer verð ur ekki um þokað, það sem hönd dauðans hefir til sín heimt, verð- ur ekki aftur skilað. Vjer getum því ekki annað en beðið þess, að sá, sem er traust og huggun kyn- slóðanna, veiti þeim, sem hjer eiga um sárt að binda, styrk í sorg þeirra. Jóhann Hjörleifsson. Málfllutningurinn í Fjelagsdömi FRAMH AF ÞRIÐJU SÍÐU. En vitanlega, hjelt P. M. áfram, eru lögin um stjettar- fjelög og vinnudeilur sett til að tryggja verklýðsfjelögin, en ekki til að eyðileggja þau. P. M. taldi tvímælalaust að stofnun hins nýja/ Verkamanna- fjelags Hafnarfjarðar væri ó- lögleg. P. M. taldi ekki vafa á, að Bæjarútgerðin hefði verið bund in samningi við ,,Hlíf", um kaup og kjör verkamanna (sbr. taxta- auglýsingin .13. sept. '37). Hann taldi því Bæjarútgerðina hafa gerst brotlega með þrennu móti: 1) með því að gang- ast fyrir stofnun nýs verka- mannafjelags, 2) með bví að semja við hið ólöglega stofn- aða fjelag og 3) með ólögleg- um samningsrofum við Hlíf. P. M. krafðist þess að Bæj- arútgerðin yrði dæmd í refsingu fyrir ólöglega atvinnukúgun. Bygði þá kröfu á vottorðum vitnanna, Jens og Jóns Krist- jánssona, sem birt voru í Morgunblaðinu í gær. Málflutningsmennirnir töluðu nú báðir aftur, sínar tvær ræð- ur hvor, en stuttar. Málflutn- ingnum var lokið um kl. 1^2 og hafði hann þá staðið óslitið frá kl. 10. Dómur er ekki væntalegur aiinars.staðar fyr en á morgun. FRAMH. AF FIMTU SHH7. fjárhagsleg velgengni þyggist á. Þar hljóta öll gjöldin að lenda fyr eða síðar, eða að öðrum kostí safnast fyrir sem skuldir við út- lönd. Hvorutveggja hefir orðiS og því er það, að allur gjalda- þunginn hefir verkað lamandi og sligandi á alla okkar framleiðslu og jafnframt hafa myndast gíf- urlegar skuldir við erlendar þjóð- ir. Það hefir og stutt á somtr sveif, að öll önnur gjöld við fram leiðslu landsins hafa hækkað geysilega á umræddu tímabili. Kaupgjald hefiv hækkað, lauit hafa hækkað, skólakostnaður, sjúkrakostnaður og yfirleitt alt annað, sem einstaklingarnir þurfa að greiða, hefir hækkað til rnnna. Að framleiðslan hefir verið í gangi fram til þessa stafar af tvennu. Annars vegar því, hve landið okkar er í raun og veru gott, fiskimiðin auðug, jarðveg- Urinn frjór 0. s. frv. Hins vegar af því, að á þessu tímabili hafa engin harðindi borið að höndumt eða önnur stór áföll, þar til fjár- pestin mikla kom upp. Þó þorsk- veiðar hafi verið rýrar síðustu ár- in, þá hefir síldveiðin orðið þei«r mun meiri, enda lítið minkað heildarverð útfluttrar vöru. Allir menn, sem hafa þekkingu á okkar atvinnulífi, hafa sjeð að hverju- stefndi, og nú er svo komið, að; meginhlutinn af þeim eignum,. sem framleiðendur til sveita og- við sjó hafa undir höndum, er í skuld. Pjöldi bænda og út- vegsmanna hafa verið gerðir upp með nauðasammngi, þannig að' mikið af skuldunum hefir falliðr en ekkert dugir, af því að gjalda- þunginn kemur í veg fyrir arð- bæran rekstur. Stórútgerðin hefir lengst verið rekin án neyðarráðstafana, en hún. hefir verið að tapa öllum sínum höfuðstól og liggur nú við stöðv- un, ef ekki er hreyting á ger, Milliþinganefndin, sem starfað hefir að undanförnu, hefir sann- fært sig um það með óyggjandi vissu, að síðustu 5 árin hefir stór- útgerðin tapað a. m. k. 5 miljón- um króna, og er þó alt of lítið reiknað fyrir fyrningu skipanna. Þetta er ekki nema eðlileg afleið- ing af því ástandi, sem ríkt hefir í landinu yfirleitt, og hlýtur svo- að verða áfram, ef ekki er undinm að því bráður bugur að hreyta til í þá átt, að hlutur framleiðs-1" unnar sje ekki lengur alveg fyr~ ir borð borinn. AUQAÐ bvílÍHt tneð gleraugum fr& TKIELE 500 krónur fær sá, sem getur útvegað reglu- sömum, laghentum manni, sent hefir fidl bflstjórarjettindi, fast* atvinnn. TilboS, auðkent ,Atvinna', sendist Morgunblaðihn fyrir 1... mars n.k.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.