Morgunblaðið - 17.03.1950, Blaðsíða 10

10
MORGVNBLAÐIÐ
Föstudagur 17. mars 1950.
Þóriur Bernharðsson frá
t
GlafsM — Minning
ÞAÐ sorglega slys vildi til.þ.
7. janúar s.l. að vjelbáturinn
„Helgi“ frá Vestmannaeyjum
fórst við Faxasker og með honum
10 menn. Sjö skipverjar og þrír
farþegar. — Meðal farþega var
vinur minn, Þórður Bernharðs-
son. —
Er mjer barst þessi fregn, átti
jeg bágt með að trúa þvi, að þessi
góði og myndarlegi piltur væri
horfinn úr vinahópnum á svo svip
legan hátt, aðeins 16 ára. — Engin
orð, aðeins hljóð andvörp stigu
þá til hæða.
JJrottinn minn! Því þurfti þetta
að ske?
„Ó Drottinn minn guð, æ verði
þinn vilji,
þú veist hvað er best, þótt enginn
, þig skílji".
Dáinn, horfinn. Jeg hygg, að
syo sje fleirum farið en mjer, að
ilfa gangi að skilja það að Doddi
sje dáinn og að hann sje ekki
lepgur á meðal okkar, brosandi
og glaður í hinum stóra vinahóp.
Af hverju var hann tekinn,
augasteinn foreldra sirrná. Og sá,
sem allir aðrir er þekktu, vildu
eiga að vin. Var hann of góður
fyrir þennan heim?
Við mennirnir eigum svo bágt
með að skilia hinn þunga dóm
dauðans, er sviftir æskumanninn
lífi svo sviplega. En öll skiljum
við, að það er vald Drottins, er
ræður, og í hans hendi er allt
vort líf.
Þegar sorgin knýr á dyr, þá
vitum við að það er máttur og
mildi Guðs, sem megnar að græða
sorgir okkar.
Þess vegna skulum við biðja
Drottinn að veita okkur styrk og
þrótt til að sigrast á öllum erf-
iðleikum þessa lífs.
Þegar vinir Þórðar heit. höfðu
áttað sig á hvað skeð var, þá mun
rriörgum hafa orðið það á, að
flytja bænheita bæn til Drottins,
fyrirbæn, fyrir hinum sorg-
mæddu foreldrum og systkinum,
sem syrgja látinn son og bróðir.
Það mega hinir syrgjandi ástvinir
Þórðar heitins vita, að hann átti
marga og góða vini, sem votta
þeim nú, á stundu sorgar og sakn
aðar sína dýpstu samúð við hið
sviplega fráfall hans.
Foreldrar hans geta glaðst yfir
því, að minningin um hann er
björt og hrein. Enginn skuggi
fellur á minningu hans.
Þórður Bernharðsson var fædd-
ur hjer í Ólafsfirði 11. maí 1933
Foreídrar hans eru Sigríður Guð-
mundsdóttir og Bernharð Ólafs-
son. Þórður ólst upp hjá foreldr-
um sínum ásamt fimm svstkin-
uih. Strax eftir fermingu fór hann
að stunda sjóinn, eins og svo
margir unglingar hjer I Ólafs-
fifði. — Síðastliðið sumar var
hánn í síldveiðum. En í vetur
ætlaði hann að stunda vinnu í
Vestmannaeyjum, en á leið sinni
þángað fórst hann, eins og kunn
ugt er.
■Þórður heit. var einhver mynd-
arlegasti og efnilegasti unglingur
hjer í þessum bæ. Framkoma
háns öll og prúðmennska var
eftirtektarverð. Hann var hægur
og stilltur í.allri framkomu sinni,
hvort heldur var á heimili hans
eða utan. Allsstaðar kom hann
sjer vel, þar sem hann var, allt
af kátur og brosandi. Enda átti
hann marga vini og fjelaga. Jeg,
sgm þessar línur rita, átti því
láni að fagna, að vera með og
kynnast Þórði, meira en margur
annar. Er mjer óhætt að sepja,
að'þar var góður og sannur fjel.
EJtki hafði hann lagt út á braut
óreglu, eins og svo margur pilt-
un, á þessum aldri. Þórður heit.
var fjelagi i barnastúkunni Áróru
og íþróttafjelaginu Sameining.
Þar tók hann virkan þátt í starfi
beggja f jelaganna. Hann var góð-
ur skíðamaður og sundmaður
ágætur. Get jeg fullyrt, að fáir
sundmenn hjer stóðu honum á
sporði í flestum greinum sund-
íþróttarinnar. Eflaust hefur sund
íþróttin verið hans uppáhalds í-
þrótt, enda leiknastur í þeirri
grein. — En svona fór það, og
ekki gat sundkunnátta hans
bjargað honum frá dauða.
„Hvenær, sem kallið kemur,
kaupir sig enginn frí“.
Um leið og jeg rita þessi fáu
minningarorð, vil jeg votta for-
eldrum, bræðrum og fjarstödd-
um systrum Þórðar heit. mína
dýpustu samúð, vegna andláts
hans.
Guð styðji ykkur og styrki í
sorgum ykkar um tíma og eilífð.
Kæri vinur! Orð min eru of
fátækleg, en jeg enda þau með
þakklæti fyrir liðin ár, er við
Vorum saman. Æfi þín var stutt
en fögur. Sjálfur hefur þú reist
þjer minnisvarða í hjörtum ætt-
ingja þinna og vina, sem lengi
mun standa.
Vertu sæll, vinur minn, og
hafðu þökk fyrír allt og allt. Við,
sem eftir lifum söknum þín, en
samt gleðjumst við yfir því, að
vita þig sigldan á Guðs þíns fund.
Ef við sem eftir lifum, reyn-
umst jafn sönn og saklaus, sem
þú, munum við sjást aftur.
Verði líf þitt hjer, Ijósgeisli á
vegi jafnaldra þinna og verði
minning þeirra jafn björt og þín.
Sigmundur Jónsson.
Frjellabrjef frá
Spurnlnf
Húsavík
VEÐURFAR hefir verið hjer
líkt og annarsstaðar á landinu,
mjög óstillt í vetur. Hafa sjó-
sóknir því verið afar stopular,
bæði á haustvertíðinni og nú
eftir áramót. Hjeðan er nú 4
mótorbátum róið, 16—17 lesta
bátum. Afli var fremur góður
á haustvertíðinni, þegar gaf á
sjóinn, en rýr eftir áramótin,
einkum nú upp á síðkastið. —
Aflahlutur hefir því orðið mjög
lítill, og auk þess stafar af
þessu atvinnuleysi í landi, sem
töluvert hefir borið á hjer í
vetur. Hinsvegar hefir verið
góð tíð og hagfelld fyrir bænd-
ur nú í vetur, snjóljett og yf-
irleitt hlý veðrátta. Hefir því
verið hægt að beita fje meira
úti en oft áður. Af þessu hafa
sparast mjög hey, og veitti ekki
af eftir hinn harða vetur í
fyrra.
Mikla ánægju vakti það, að
m.s. Dettifoss, eitt af hinum
nvju og glæsilegu skipum Eim-
skinafielagsins, kom hingað 17.
febr. s. 1. Lagðist skipið tafar-
^aust að hafskginabrvggju hier,
án nokkurra örðugleika, lá þar
um 4 klst. og tók 2500 kassa af
freðfiski. Gekk ágætlega að
koma að og frá bryggjunni. —
Vakti þetta einkum athvgli
vegna þess, að m.s. Goðafoss
hafði komið hingað og fór frá,
án þess að hafa fengið nauð-
svnlega afgreiðslu. í þessu sam-
bandi bvkir rjett að taka fram,
að mönnum hier þykir skip
FimskiDafielagsins koma hing-
að of sjaldan, hin síðari ár.
HEFUR Arnarfjörður verið
rannsakaður ítarlega með tilliti
til væntanlegrar sementsfram-
leiðslu?
Jeg las nýlega grein i Morg-
unblaðinu um sementsverk-
smiðjuna fyrirhuguðu. Er þar
tekið fram. að enn sjeu ekki
rannsökuð að fullu þrjú mikil-
væg atriði viðvíkjandi vænt-
anlegri sementsverksmiðju á
Akranesi.
1. Dýpt skeljasandsins á
Sviðinu.
2. Magn liparitsins í Hval-
firði.
3. Hvort vatnsleiðsla Akra-
nessbúa muni geta látið sem-
entsverksmiðjunni í tje nægi-
legt vatn.
Mun nú ekki mega bæta
f jórða atriðinu við, sem sje því,
hvort hyggilegt sje, að ætla
Andakílsvirkjuninni að láta
verksmiðjunni í tje raforku. —
Ætli raforkuþörf þeirra hjer-
aða, sem Andakílsvirkjuninni
er ætlað að birgja upp með
rafmagn. fari ekki svo ört vax-
andi, í náinni framtíð, að virkj-
unin verði ekki aflögu fær.
I Borg í Arnarfirði er nægi-
legt fallvr.tn til þess að fram-
leiða 36 þúsund hestafla raf-
orku. Þetta sagði mjer norsk-
ur verkfræðingur, sem rannsak
aði fallvötnin í Borg í tvö sum-
ur, og ljet auk þess fara fram
mælingar i vatnsmagninu í tvo
vetur. — Virkjun fallvatnanna
í Borg í Arnarfirði er eitt hið
allra mesta framfaramál Vest-
fjarða. Yrðu fallvötnin virkjuð
þar, mundi nægileg raforka
vera fyrir hendi, bæði handa
sementsverksmiðju og til þess
að fullnægja allri raforkuþörf
Vestfjarða um mjög langt ára
skeið.
í Borg í Arnarfirði er ágæt
höfn, mjög hentugt bryggju-
stæði, öll aðstaða til bygginga
góð og nægilegt vatn. Með
fiörunum í Ketildölum er
feikna gnægð af fvrirtaks sandi
og í fiöllunum við Arnarfjörð
'er sumstaðar mikið af liparit.
Væri nú ekki rjett, að rann
saka aðstæðurnar í Arnarfirði
’ þessu tilliti. áður en -ráðist er
í að setja sementsverksmiðiu á
stofn, þar sem vafasöm skilyrði
eru fyrir hendi.
Böðvar Bjarnason.
Bændur ættu að^ailau
sjer ræktunaráætlana *
1
Svo nýræklm yrði öruggari i framkvæmd
Olíufýring
til sölu. Dinamor, blásari, :
„karborator“ og skál. Uppl. í =
sima 81498 milli kl. 4 og 8 e.h. i
lón
TJtrega peninga til stutts ti,na
gegn tryggu veði. Tilboð send-
ist afgr. Mbl. fyrir 20. þ m.
merkt: „456“.

........ ••••••«>•*(< «••!»« llimilHIIIIHIIHntlHIINIHMi
Sigurður Reynir Pjeturswnu
málflutmngsskrifstofa
í. augavegi íO. — Sími 80332.
iiiiiiiimHMtttiiiiMiiiiiiitiiiiimiin
IIIIIIMMIIIMIMMIMI
P E L S A R
Capes — Káuo«kÍTin
KrUtinn Kristjánaton
Leifsgotu 1U, aiiJU JO*t4.
IIMIIUIIIIIIIIIHMII
STÓRKOSTLEGUM fjárfúlg-
um er varið til jarðabóta á
hverju ári í sveitum landsins,
eins og kunnugt er. Væntanlega
aukast þær eftir því, sem tímar
líða.
Fleiri og fleiri bændur verða
stórtækir í jarðabótum sínum.
En mikið eiga þeir, hver ein-
stakur og niðjar þeirra, eða þeir
sem taka við af þeim, undir því,
að vel favi um framkvæmdir
þessar, engin mistök verði þar,
sem kunni að draga stórkost-
lega úr arðinum af því f je, sem
í jarðabæturnar er lagt.
Eins og kunnugt er hefur
ekki verið eins mikið vandað
til ýmissa jarðabóta hjer á landi
eins og æskilegt hefði verið á
undanförnum áratugum.
Þetta verður að breytast. En
þegar rætt er um þessi mistök,
þá er því oftast kennt um, að
leiðbeiningustarfsemin sje of ó-
fullkomin, of fáir, sem hafa
hana með höndum. Þeir kom-
ist ekki yfir að heimsækja jarða
bótamennina eins oft og vera
sltyldi, eða gefa þeim eins
glöggar og ákveðnar leiðbein-
ingár í hvívetna og æskilegt
væri.
★
Jeg tel, að hægt sje að ráða
bót á þessu að miklu leyti, og
það jafnvel með þeim mann-
afla til leiðbeininganna, sem
fyrir er.
Áhugasamir jarðræktarmenn
ættu að stefna að því, að þeir
fengju, hver fyrir sig rækt-
unaráætlanir fyrir jörð sína.
Þeir fengju fyrst og fremst
rannsókn á og því næst glöggar
og skilmerKilegar leiðbeiningar
um hvaða land innan landar-
eignar þeirra sje að öllu leyti
hentugast til jarðræktar yfir-
leitt.
Eins og kunnugt er, hafa
margir af vanþekkingu ráðist
í að taka lönd til ræktunar,
sem eru mun óhentugri og dýr-
ari að rækta. heldur en önnur,
sem þeir þó hafa nærtæk.
En þar sem þess háttar mis-
tök hafa átt sjer stað, eða eiga
sjer stað, getur kostnaðurinn
við jarðræktina orðið mun
meiri, en nauðsyn ber tíl, og
ræktunin ekki eins örugg og
hún hefði getað verið. ef rjett
hefði verið valið landið til
ræktunar.
Bændur ættu að geta aflað
sjer ræktunaráætlana á þenn-
an hátt: Að einstök búnaðar-
fjelög eða smærri hópar bænda
fengju færustu menn. til þess
að heimsækja hverja jörð af
annari í sveit sinni og þeir
ákveði hvar nýræktarlönd á
hverju býli eigi helst að vera.
Væri »agt fyrir um, hvernig
ræktuninni yrði best hagað,
gerðir uppdrættk að löndunum
svo að ekki þyrfti um að villast,
þegar til framkvæmdanna ætti
að koma.
Sagt væri í áætluninni hvern
ig framræslu skuli haga og hve
nær henni ætti að vera lokið,
eða hve landið ætti að vera
lengi framræst áður en tekið
yrði að vinna það.
Síðan yrðu skjalfestar leið-
beiningar um hvernig ætti að
vinna landið í öllum aðalat-
riðum, hvernig ætti að plægja,
hve oft, hvaða verkfæri helst
eiga þar við, og hvernig yfir-
leitt eigi að undirbúa landið
svo, að það sje sem best und-
irbúið undir sáningu.
Ákveðið yrði hvaða fræ ætti
helst að nota, hvaða forrækt
ætti að vera, ef um slíkt væri
að ræða. Best væri, að gerð
yrði kostnaðaráætlun, eða yfir-
lit um það hve mörg dagsverk
þyrfti að leggja í landið, o. s.
frv.
★
Jeg tel, að eins og jarðrækt
og jarðræktarkunnáttu er hátt-
að nú á landi voru, sje það
mikill fengur fyrir hvern ein-
stakan bónda að hafa slíkar
glöggar leiðbeiningar, þar sem
hin besta reynsla og fagþekk-
ing kemur að notum. En þeir
menn, sem gefa þessar leiðbein-
ingar og gera þessar ræktunar-
áætlanir, standa ábyrgir fyrir
orðum sínum.
Er þeir fá meiri reynslu, eða
þekkingu á einhverju því atriði,
sem þarna kemur til greina,
þá vita þeir, að þetta þarf
að leiðrjetta, hvar svo sem þéir
hafa gefið út ræktunaráætlanir
sínar, að þeirri reynslu sinni og
þekkingu ófeneinni.
Að sjálfsöPðu verða þessar
ræktunaráætlanir miög svipað-
ar, að minnsta kosti innan sama
hjeraðs. En milli landsfjórð-
unga verður meiri munur á, þar
sem bæði Vemuc +il greina nokk
ur tilbrigði í loftslagi. hita og
úrkomu.
Forustumenn búnaðarfjelag-
anna gætu fært ræktunaráætl-
anir jarðanna í srei-ðabækur, er
vrðu þá einskonar leiðbeininga-
bók fyrir viðkomandi sveit. —
Þessar leiðbpinin^ar gætu sem
sagt breyst og ættu að breyt-
ast með aukinni bekkingu. En
allt frá þvi að þessi háttur yrði
upp tekinn. yr^í útilokað allt
handahóf og vafi í framkvæmd-
um.
Jeg er ekki að segja, að ein-
stakir bændur vrðu skyldaðir
til þess að fylgja bókstaf þess-
ara áætlana. ef einhver þeirra
’iti svo á, að hann vissi betur
í einhver.i atH*i. Uann mvndi
Þá breyta út af því. En reynslan
síðan skera úr, hvort hann
h°fði haft rjett fyrir sjer eða
ekki.
Aoalatriðið er, að dýrar og
mikilsverðar ræktunarfram-
kvæmdir sveitanna komist á
fastari grundvöll en hingað til
hefur oft átt sjer stað.
V. St.
Dughnots-
vjel
(kleinubringjavjel) til sölu. I il
boð inerkt: ...Duehnots-viel —-
451“, serulist afgr. Mtl. 25.
’• r-t =
iiiiiiiiunitiimfmttttti>rii(itniiiiiiitiiiiHiMfitiimmt»it»
IMIlilMlfiill