Alþýðublaðið - 23.06.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 23.06.1920, Blaðsíða 1
Alþýðubla O^efiO út af AJþýðiiílolzlaMim. 1920 Miðvikudaginn 23. júní 140. tölubl. JimiahoW. Khöfn, 22. jiíní. Hythefnndinum •var lokið á sunnudaginn. Boulognefundnrinn 'hófst í gær. Hann sátu fulltrúar bandamanas. Rætt um skaðabóta- ^gre'ðslur Þýzkalands pg Austur- landamálefni rædd á báðum fund- unum. Grískum, pólskum, portúgölsk- <um, rúmenskum, czekoslavneskum "°S jugóslavneskum fulltrúum verð- >ur boðið að sitja Spafundinn Jrelsisbarátta 3rlanðs. I/loyd George vill heldur stríð en frelsi írlands. Khöfn 22. júní. Símað er frá London, að járn- t>rautarmenn neiti að flytja her- sveitir og hergögn til umsáturs- hersins í írlandi. Lloyd George hefir lýst yfir f>ví, að hann vilji heldur stríð, en -sjálfstæði írlands. , Síærsíi fflaðnr í lieiœi. Stærsti maður í heimi mun nú *vera 19 ára gamall Hollendingur, að nafni John von Albert. Hann •er 9 fet og 5 þuml. á hæð og samsvarar sér um annan vöxt. Hann sýnir sig aú sem stendur í Circus einum í New-York og .&ræðir stórfé á hæð sinni. Síldin. Horfurnar tviræðar. Allir viðurkenna það, að óhag- syni síldarkaupmanna fór með þá í gönur í fyrra, þegar þeir drógu það von úr viti áð selja síldina. Það tap, sem af því ráðlagi þeirra hlauzt, er ómetánlegt. Pea- ingakreppan hér í bönkunum er öllum vitanlegt að er bein afleið- ing þessarar og annarar ráðabreytni stórgróðamanna. Bæði kjöt- og fiskverzlun eiga að miklu leyti sammerkt við síldarbraskið. Og nú er afturkippurinn byrj- aður. Útgerðarmenn hafa ekki, marg- ir hverjir, kraft í sér til þess að gera út, nema með því móti að selja síldina fyritfram. En á hinn bóginn geta þeir heidur ekki leg- ið með tunnur og salt ónotað fyr- ir hundruð þúsunda, auk veiðar- færa, síidarstöðva og alls sem að útgerð Iýtur. Þeir verða að gera út, á ein- hvern hátt. Þeim er sá kostur einn nauðugur, allflestum. Fyrir nokkuru heyrðist, að eitt- hvað hefði seist af síldinni frá í fyrra, en þær fregnir voru kvik- sögur einar. Alt er við það sama. Síldin frá í fyrra er óseljanleg. En gerum nú ráð fyrir, að ein- hver vildi kaupa hana, t. d. með þeim skilyrðum: að hún yrði greind í sundur," og aðeins það skársta hirt, og að sá er keypti sæti fyr- ir kaupum á þeirri síld er í sum- ar veiddist, fyrir eitthvert tiltölu- lega lágt verð. Væri hyggilegt að ganga að slíku tilboðif Látum stórgróða- mennina um að svara því. En, yrði þáð nú ofan á, að mestöll gamla síldin yrði seld með þessum skiiyrðum, þá yrði það óhjákvæmilegt, að láta fara fram á henni mat af nyju. Er Þá hætt við að niikið gangi úr henni og það sem verst er, það sem talið yrði nothæft yrði alárei notandi verzlunarvara. Og má þá mikið vera, ef ekki spillist stórum ís- Ienzkur síldarmarkaður, þégar far- ið væri að selja úrtíninginn (eg geri ráð fyrir að meira verði ger- ónýtt en nothæft, og nefni því úr- tíning það sem nota á), sem ís- lenzka vöru. Það verður því úr þessu að fara varlega í það, að selja síldina frá í fyrra til manneldis; alt annað væri að seija hana til bræðslu, eða geýma hana til næsta vetrar og sélja hana þá til skepnufóð- urs. Þá er annað, sem athuga verð- ur í þessu sambandi. Hvers vegna myndu útlenzkir síldarkaupmenn sækjast eftir síldinni, og hvers vegna myndu þeir géra slík til- boð? Vegna þess, að þeir eru, kunnari horfunum erlendis. Og þeir vita það, að margt bendir til þess, að samningar t'akist mjög bráðlegá með Rússum og Banda- mönnum, ög að verzlunarviðskifti eru í þann veginn að hefjast milli Norðurlanda og Rússa, eru jafa- vel byrjuð mill Svía og þeirra. Hungur er um alla Austur-Evrópu og í Mið-Evrópu; þau lönd sem svelta, notuðu síldina einna mest fyrir stríðið, og því er rökrétt ályktun, að síldarmarkaður opnist í Eystrasaltsiöndunum og Rúss- landi, jafnskjótt og viðskiftin byrja aftur að nokkrum mun. Að öllu athuguðu myndi þvf lítið hyggilegra að selja síldina fyrirfram nú, fyrir gjafverð, en að selja hana ekki í fyrra, þegar gott verð bauðst. Varúðin er sjálfsögð og leiðir ætfð til farsældar, en að leggja árar í bát, svo að segja, er ófært. Það hefir áður verið vikið að því hér í blaðinu, að ríkið ætti að hafa eftirlit með einstaklings- rekstrinum, ekki hvað sízt þegar velférð alþjóðar er hætta búin af illum eða glæfralegum rekstri heill- ar atvinnugreinar. í hitt éð fyrra

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.