Morgunblaðið - 20.06.1952, Blaðsíða 7

Föstudagur 20. jún 1952
MORGUHBLAÐIÐ
?
^\^\\\\\\\\\\\\^'' V’' •'NVSV'""'"
//^/////////z^
Hvers vegna ég kýs séra Ejarna:
Drengur gúður
sér, hvar sem
HVERS vegna?
— , Eingöngu
vegna þess að
séra Bjarna
treysti ég allra
manna bezt til
forsetadóms.
En það traust
á rætur sínar í
persónuleika
þeim, sem séra
Bjarni ber með
hann sést og raust hans heyrist.
Eitt hið fegursta orð, sem ís-
ienzk tunga á yfir að ráða, er
drengur ■— drengur góður. Slík-
ur er séra Bjarni — kristinn —
heilsteyptur — vakandi. — Hann
byggir á bjargi. Hvers vegna
skyldi ég ekki kjósa slíkan
dreng?
Jóhann Petersen
kaupmaður.
Ekki stjórnmálamann
EG ER viss um
' að sá maður,
sem hefur
helgað sann-
leikanum líf
sitt er ’ betur
fallinn til að
sameina sína
sundruðu þjóð
og leiða hana
réttan veg en
hinn sem stað-
ið hefur fram-
arlega í baróttu stjórnmálann.a
og oft ekki hlustað á rödd sam-
vizkunnar, heldur beitt öilum
brögðum t'il að fó gitt mál fram.
Ég treysti séra Bjarpa einum
til að haga þannig starfi sínu að
'hann geri aðeins það sem sam-
vizkan býður hoilum en láti ekki
nein flokkssjónarmið eða per-
sónuhagsmuni ráða gerðum sín-
um.
Séra Bjarni hefur gegnum
starf sitt kynnzt þjóðinni betur
en flestir aðrir. Hann þekkir hina
sárustu fátækt og dj'pstu neyð
ekki .síður en skrauthýsi auðkýf-
inganna, hann þekkir ailar stétt-
ir manna og afstöðu beirra vil
þjóðfélagsins. Hann hefur öðl-
azt þá reynslu og djúpu vizku,
sem aðeins fæst með löngu og
'ströngu ævistarfi og "orsetinn
verður að hafa tii að btra.
Vegna þessa tel ég séra Bjarna
bera höfuð og herðar yfir hina
frambjóðendurng og kýs hann
sem forseta íslattds.
Þorgrímur Halldórsson,
loftskeytamaður.
Eg treysti hojium
EFTIR fráfall
okkár ágæta
forseta, hr.
Sveins Björns-
sohar, vaknaði
fljótt sú spurn-
ing’, hvern
velja skyldi í j
þettá virðu-
lega embætti. j
Bráft fór að
bera á ýmsum
mönnum, sem
líklegir þættu til að skipa sess
forsetans, en þó efuðust mgrgir
um. að sá maður fyndist, er þjóð-
in bæri öll óskorað traust til.
Það var þvi mörgum gleðiefni,
er séra Bjarni Jónsson gaf kost
á sér og sérstaklega unga fólk-
inu, því þar var kominn maður,
sem það gat treyst og virt af heil-
um hug.
I Æskumenn og konur. Veljum
| okkur þjóðhöfðingja, sem um
áratugi hefur sýttt festu og ör-
yggi í starfi og ætíð verið landi
síriu til sómá. En hann fáurn
við með því að kjósa séra Bjarna
Jónsson sem forseta ífelands 29.
júní næstkomandi.
Ólafur Pálsson,
iðnaðarmr.ður.
Hvcr þeirra gejigur
sömu slöð?
MEÐ tilkomu
nýs forseta
verður blaði
flett í sögu ís-
lenzku þjóðar-
innar. Hinu
fyrsta tímabili
hins endur-
reista íslenzka
lýðveldis er lok
ið og annað tek
ur við. A þess-
um merku
tímamótum er naúðsynlegt fyrir
hvern og einn að staldra yið, Jíta j
yfir farinn veg og gera sér grein
fyrir hlutdrægnisláust, hvort
stefna og starf hins látna forseta
hafi ýerið honum að skapi, hvað
honum hafi fundizt ábótavant og
hvað vel gert. Viijum við að hinn
næsti forseti vor lyfti mérki hins
látna og fari. sömu braut, cða
viljum við breytingu á einhvertt
hátt? Ég held ég þori að fullyrðá
að mikill meirihluti bjóðarinnar
hafi skilið og kunnað nð meta j hjá henni um ævi hennar, nám
hið mikla brautryðjandastarf ! og framtíðarhorfur. >
NÍMSAFRE
HINN 16. dag júnímánaðar s.l.
gengu 103 ungir og æskuglaðir
stúdentar út um anddyri gamla
Menntaskólahússins og settu í
fyrsta sinn upp hvitu húfurnar
sínar. Sex ára nám lá að baki hjá
flestum þeirra, lokamarkið höfðu
þeir fyrst eygt í neðri bekkjun-
um í órafjarska, sem busar og
castringar, en nú var- leiðin á
enda gengin og draumurinn orð-
inn að veruleika.
Það var hátíðleg stund, bennan
16. júnidag, stund, sem þó endur-
tekur sig á hverju ári, ávallt bæt-
ast nýir hvítir kollar í hópinn og
aðrir hverfa, ný nöfn eru krotuð
á skólaborðin og :rýjar nendur
fletta velktum blöðum Hórasar
og Virgils.
f hópnum, sém fagnandi gekk
niður Menntaskólastíginn fyrir
fjórum dögum síðan var ung
stúlka, sem átti skemmtilegátt og
einstæðan námsferil að baki sér.
Hún hafði ekki einungis vekið
langþæsta stúdentsprófið af hin-
um 103 á mjög skömmum tíma,
heldur var hún einnig útlærður
húsmæðraskólakennari, samein-
aði þannig menntun hugar og ■
handa á bezta hátt. .
Sigrún heitir hún og er Ár-na-
dóttir, ættuð og uppalin í Vopna-
firði, þar til hún hélt úr föður-
húsum út á námsbrautina, er hún
hefur gengið með s’íkum glæsi-
brag.
Blaðið átti nýlega tal við Sig-
rúnu og leitaði nokkurra frétta
matrelSslu eg iatínu
Sveins Björnssonar, kunnað að
meta ýfirlætisleysi hans og mann
göfgi sem ætíð lýsti sér í orðum
hans og athöfnum, og okki hvað
'sízt hæfileika hans að laða ul
samstarfs nin jlíku rjónarmið.
Þetta tókst honum einmitt af því,
að flestir cða allir rtiórnmála-
mennirnir og reyndar þjóðin ÖJ1
báru traust til * haus, vissu að
hann gerði aðeins það sem hann
áleit réttast og sannast.
•k
Og þá kemur spurningin: Hvor-
urn hinna tveggja manna sem nú
eru í kjöri og til greina kemur að
nái kosningu, treystum við bet-
ur að feta í fótspor hins lótna
forseta? Svar mitt verður: Tví-
mælalaust séra Bjarna Jónssjmi.
E£ til vill er Ásgeir Ásgeirsson
vel hæfur að skipa betta virðu-
lega embætti en það má ekki
ganga fram hjá þeirri staðreynd,
sem með hverjum degi kemur bet
ur og betur í ljós, að hann nýtur
ekki þess trausts sem hlýtur að
vera frumskilyrði bess, að 'or-
setanum takist að rækia svo hluj-
verk sitt, sem þjóðin öll á kröfu
til. Það heíur margsinnis verið
upplýst að mikill meirih!uti
tvpoeip’ stærstu stjórnmálaflokka
þjóðarinnar og forystuliðs þeirra.
einmitt mennirnir sem mest eiga
með forsetanum að starfa og af
eðlilegum ástæðum þekkja bezt
þá sem í framboði eru, bera ekki
bað traust til þingmanns Alþýðu-
flokksins sem náuðsynlegt er, svo
friður og eindrægni geti ríkt um
forsetann, er aftur leiðir til góðs
og heillaríks samstarfs þeirra i
millum.
Á hinn bóginn lief ég hvorgi
getað fundið inn á a-nnað, en allir
mvndu fvllilega geta trevst séra
Bjarna Tónssyni að rækja svo
hlutverk sitt sem forseti, að öl1-
um myndi vel líka, og eru með-
Hún er dóttir Árna Vilhjálms-
sonar, sem verið hefur héraðs-
læknir í Vopnafirði í 28 ár og
konu hans Áagot, en hún er
norskrar ættar, frá Stavanger, en
alin upp hér á landi.
Þau systkinin efu ellefu að
tölu, og er Sigrún sú fimmta i
röðinni, fædd 1927, Bræður henn-
ar eru m.a. lögfræðingur, læknir,
vélfræðingur; yngri systir á hún
eina, er efst var á lokaprófi við
Verzlunarskólann í vor eftir að-
eins tveggja vetra nám, og enn
ein systirin dvelst ófermd heima
í föðurhúsum.
Það er neira barnaiánið hans
Ártta læknis, varð oss á að hugsa,
eitt dæmið enn um öugnað hjóna
í afskektri sveit, er hafa kornið
stóhum barnahóp svo prýðilega á
1 Qrf rT
Árni kenndi Sigrúnu dóttu*
sinni i heimahúsum í 'yrstu og
hélt hún síðan til Akurevrar vor-
ið 1942, þreytti nróf upp í 2. bekk
Menntaskólans þar, os stóðst það
með ’ninni nestu orýði. Tveimur
árum síðar 'auk hún r agnfræðF- j
prófi við skóla^n, o» ^laut 'ná
hæstu einkunn og einróma lof,
kennara sinna þar. sem enn minn •
ast hennar cð mjög eóðu.
Næstu tvo vet.'ur dvaldist Síp-!
rúrt í Vopnafirði og kenndi þá j
við barnaskólann bar i kaup-
túninu. *
Um haustið 1946 hélt hún ■
að heiman og rtú oar ’erðim'i
heitiö lengra en ‘yrra sinni, ti!
Reykiavíkur, og oar retfst ”'-n
í Húsmæðrakennaraskóla Is-
lands.
Lokaprófi þar lauk hún tveim-
ur árum seinna og kenndi ríðan
1.949—1950 við húsmæðraskólann
á Laugarvatni.
En nú hafði Sigrún hlotið hina
beztu húsmæðramenntún os “ýsti
hana þá að setjast aftur við bæk-
Sigrún og Árni Vilhjálmsson héraðslæknir, faðir hennar.
Framh. á bls li ur og þreyta stúdentspróf.
Veturinn 1951 kenndi hún bví
matreiðslu í Laugarnesskólanum,
en las jafnframt utanskóla við
4. bekk Menntaskólans hér í ’oæ.
Fimmta bekk lás hún i íyrra
sumar og sjötta bekk að nokkru
leyti utanskóla i vetur og tók
síðan stúdentspróf ,:itt ntansiíóla
úr máladeild neð oeim glæsi-
brag, sem kunnugt er, og hiaut
lang hæs'tu einkunnina v-ið próf-
ið, eða ágætiseinkunnina 9,27.
Það er ekkeft aukvisávcrk að
lesa þr já bekki utanskóla á tveim
ur vetrum, kenna :neð ráminú
og verða samt cfstf Til oess barf
sérsíaka- cðlisgreind. einstaka é-
stundun og afburða lestrarlae,
sem sjaldgæft er að ’ari saman
hiá einum og sama nemandanum,
þó sú háfi raunin orðið á í þetta
sinn.
— Ég ef að hugsa um að fara í
norrænudeiidina við Háskólann
haust’, segir Sigrún, þegar við
spurðum um framtíðarfyrirætl-
anir hennar. *
•— Það. sem :nér bótti • aest
gaman að í Menrttaskólanum
voru alla tíð tungumálin, o? rér-
stskles'a bó islenzkan ~>s bók-
ínenntalestur. Stúdeotsnróflð vár
aldrei í sýálfu eér neitt Vokamark,
fprá ég kepoíi .-érstaklfepa 'ð„
Gildi þess e ' fvrst os frcrhs* fó1 er-
ið 5 þvi, að það veit'- rtr’nri rétt-
indi t;i þ-'ss að halda Jpn-ra á-
frcm á rámsh-rntinnj út í sér-
hæfðara r.ám i Háskóla.
— Or- ,s:ðurtrt daffar-ir. ''áfa
auovitrö ••'-rið fVemr<ti1p'-''pjir?
— Tá. þvi er ekki að-neita. Þar
hiálosðí?4’' "llt ?ð. Prófið yekk
frr-mar ölium .vonúm. mffin ó-
hör~> korfm fvri’- o1" svo "" alltaf
gfman rð’ hrda lokið ••án?i-*u og
geta srtúið huganum •’ rðra átt.
•k
Arni íao’r Sigrúnar var við-
staödur, þágar blaðið æddi við
hana og hann drap á’-bað atriði |
í ræðu rekt'ors við skólaslitin, cr i
fjallaði um nám og próf, og sára
sjaldan er minnzt á.
Það hefur viljað bera við hjá
mönhum undanfarin ár, að þeir
litu niður á námsafrek og hefðu
lítilsvirðingu á góðum prófum og
ástundun við námið, sagði rektor.
En iafnframt bví, r:em andleg
afrek eru þannig litin smáum
augum er íþróttanetium iiossað
mjög og mef þeirra lofuð á opin-
berum vettvangi. Auðvitáð ber
ekki siður að neta að verðlcik-
um það, sem vel er gert á skóla-
bekk en r nnarsstaðar. Skólapilt-
ar hafa oft viljað telja sér það til
gildic að háfa slampast með sæmi
lega einkunn gegn um próf, án
verulegs lesturs og með litlum
dugnaði. E.i góðar einkunnir
sýna tvennt, námsgáfur og alúð
við námið. Þeir, sem þær hljóta
kunna að vinna og hafa vilja á
því að leggia að sér við námið.
Sigrún kvaðst að endingu eng-
an samanburð vilja gera á mat-
reiðsiunni og latínulestri, sem
von er, ettöá um óskyldar grein-
ar að æða.
En eitt væri unnið við r.ð vera
fullnuma í tvennu, til munns og
handar. Það íælist mikil hvíld L
tiibreytingunni við það að gegna
ólikura störfum til skiptis. Þvi
vseri ágætt að' hafa bæði aka-
demiská rrtenntun og húsmæðra-
kennaralærdom.
Og hún lætur ekki sitja við
orðin tóm, þvi í dag heldur hún
upp i Borgaríjörð til þess a5
stjórna rekstri hótelsins í Forna-
hvammi til hausts, þeear húrt
sest á bekk norrænudeildar Há-
skólahs.
*
Sigrún Árnadóttir >"r Jifandi
öærtti um bað llvert alúð, ástund-
un og góðar gáfur gera sveita-
stúlku úr afskékktum austanlal
fært að brjóta ser braut.
En lokaorðið hefur ekki verið
skráð. tr.n heidur hún áfram —
03 hver vsit hvcrt?
G.G.S.