Morgunblaðið - 03.08.1952, Qupperneq 8
í e___________________________
Argentínumenn
halda áfram að rifa
Evu Peron bréf
BÚENOS AIRES — Peron, for-
seti, hefir tilkýnnt, að Argentínu
menn skuli halda áfram að rita
Evu Peron bréf eins og ekkert
hafi í skorizb enda þótt hún sé
nú látin. Verðúr bréfunum svar-
að um hæl í nafni hinnar látnu
konu.
Seinasta ósk Evu Perons var
þessi: ,,Ég óska' framvegis að vera
brú kærleikans milli fólksins og
forsetans."
Hinning Karls
Slefáns Daníeissonar
KARL STEFÁN DANÍELSSON
var fæddur 8. apríl 1902 í Hraun-
prýði í Hafnarfirði. Hann lézt
21. desember 1951 við Hólmavað
í Aðaldal í Suður-Þingeyjarsýslu
og var jarðsettur að Nesi í sömu
sveit á gamlársdag.
Nú hefir lík hans verið flutt
hingað til heimkynna hans.
Hér sunnanlands var hann
fæddur og Uppalinn og hér sleit
hann sér út, langt um aldur fram.
Ævi hans var frábrugðin ævi
okkar flestra hinna. — Hann var
mjög gl’aður og góður unglingur,
sem öllum féll vel í geð. Móðir
hans dáði hann og var sérlega
kært með þeim mæðginum. •—
Föður sinn missti hann ungur.
Karl var maður listrænn og
snyrtimenni hið mesta.
Prentiðn stundaði hann í 30
ár og þótti með beztu prentur-
um hérlendis, enda lagtækur og
duglegur við allt, sem hann
snerti hendi við. Hann var ákveð-
inn í að fara til útlanda og læra
prentmyndagerð og kynnast ýms
um nýjungum í iðninni, því illa
kunni hann því, að vera.eftir-
bátur félaga sinna, — Hann var
mikill vinnumaður og var það
honum því hin mesta raun síð-
asta árið að hafa ekki vinnu. í
fyrravetur lá hann þungt hald-
inn frá nýári til páska og var þá
um fáa vinnudaga að ræða.
Karl átti átta börn á lífi. Fjög-
Ur þeirra í ömegð. Varð hann að
koma þeim í sveit, þar sem hann
fékk engan styrk í veikíndum
sínum, til að halda heimilipu
saman. Þessi börn var hann að
heimsækja þegar hann lézt. '—
Karl hafði verið giftur Þuríði
Jónsdóttur, en bjó síðan með
Evu Björnsdóttur, sem lézt 1950.
Hann var heitbundinn SvÖvu
ÞorsteinsdÖttur, sem reynzt hef-
ir honum sannur vinur, og er
gott til þess að vita að litlu börn-
in hans skuli eiga jafn heilan og
góðan vin á lífsbrautinni, sem
hún er. Guð gefi að þau fái að
njóta hennar.
Karl var tæplega fimmtugur
að aldri, en örþreyttur eftir
þung lífskjör. Þyrnar stungu
fætur hans nálega við hvert fót-
mál. Óskir hans úrðu að engu.
Vonir hans hurfu með norðan-
vindinum. Loksins þegar líf
hans virtist vera að taka stefnu-
breyting.u í rétta átt, hné hann
niður og var andaður.
Á Þorláksmessu barst fregnin
inn í litla loftherbergið á Lind-
argötu 11. Þar sem annarsstaðar,
var annríki jólagleðinnar, en
gleðin hvarf fyrir kaldri kveðju
dauðans, en þótt hún sé köld,
er enn kaldari vonzka mann-
anna.
Karl, góðir andar umvefji sálu 1
þína og beri hana inn í þín eígin |
óskalönd.
K. S.
Flóð á Formósu
. TAÍPEÍ — Steypiregn hefur vuld
’ið stórflóðum á eynni Formósu.
, Segir í fregnum, að 2000 hús hafi
isópazt burt í tveim borgum.
ÉBEZT AÐ AUGLTSA A.
í MORGUISBLAÐIISU "
MORGVNBLAÐIÐ
Sunnudagur 3. ágúst 1952
jr '7»' ~ '
Olympíuleikarnir
Frnmll': af bls. 5
komast upp. Sömu ‘sögu er að
segja um Bandarjkjámenn,
Kanadamenn, Breta og síðast en
ekki, sízt Þjóðverja sem náðu
bezta tímanum 3:10.5 Bék. —
Hvernig úrslit þessa hlaups verða
er ekki hægt að segja ti^l um.
Víst éf að þau verða hötð og
keppnijl jöfn.
HEINRICH HÆTTI
Aldrei' varð baráttan um sig-
ur í tugþíautinni mikill. Til þess
hafði Matthias, hinn 21 árs gamlí
heimsmethafi, allt of mikla yfir-
burði yfir keppinauta sína allt
frá þriðj-ti; .grein þrautarinnar.
Ekki bættúþað úr skák að Hein-
rich hættk eftir 6 greinar.
Þegar íhéfnma í þrautinni voru
Bandaríkjamennirnir þrír í efstu
sætunum.. Tríóið varð aldrei klof-
ið og röð þeirra innbyrcis hélst
óbreytt. Hinn svarti Campell, 18
ára risi, í öðru sæti Og hinn kná
legi og drengilegi Simmons í
þriðja sæti.
Sigurvegarat í einstökum gréin
um þrautarinnar voru Campbell
í 100 m. á 10.7 og 110 m. grinda-
hlaupi á 14.5 sek. Matthias 'í
kúluvarpi 15.30 í 400 m. hlaupi á
50.2 í kringlukasti 46.89 í spjót-
kasti- 59.21. Laifgstökk Heinrich
með 7.10 m., í hástökkinu Wind-
enfielt með 1.94 m. Stangarstökk
Finriinn Landström með 4.20 m.
og 1500 m. hlaupið vann Finninn
Reikko á 4:28.0 sek.
28 byrjuðu þrautina en 21 mað-
ur lauk henni.
MATHIAS í SÉRFLOKKI
Mathias virtist' 'ekki í fyrstu
gera neina tilraun til þess að bæta
heimsmet sitt í greininni. Hann
gerði sitt bezta og reyndi að ná
jafnri og góðri seríu án þess að
ganga nærri sér. En þegar allt
gekk vel fyrir honum og hann
náði persónulegú meti í stangar-
stökki með því að stökkva 4
metra fór hugur haris að hvarfla
til metsins. Það átti að heppnast
að spjótkastinu afloknu ef hann
næði 4:54.0 mín. í 1500 m. hlaupi
Tíminn var 4:50.8 og í bjarma ljós
myndavélanna gekk þessi ungi er.
jotunnvaxni maður þreyttur en
með brós á vör til jíjálfara síns
serri sat í keppendástúkunni og
þeir féllust í faðmlög.
Gamla metið var 7825 stig.
Áður hefur veriíj sagt að það
væri 8043 stig en mismunur-
inn liggur í því að sænska
iþróttablaðið upplýsti að í tug-
þraut ætti að reikna 1500 m.
f hlaupið sem 1500 m. hindruna-
hlaup. Þetta er -ekki rétt, en
hið sænska blað, -sem nýtur
trausts víða um heim, leiddi
marga á villigötur. Meðal ann-
ars íþróttasíðu Mbl.
Hér fara á eftir úrslit í tug-
þrautinni.
Ól.m.: — Robert Mathias, USA,
7887 stig, 2. Milton CampbelJ,
USA, 6975 stig,'3. Floyd Simm-
ons, USA, 2688 stig, 4. Vladimir
Volkov, Rússl., 6674 stig, 5. Sepp
Hipp, Þýzkal. 6449 stig, 6. Göran
Widenfelt, Svíþjóð, 6388 stig, 7.
Kjell Taannander, Svíþjóð, 6308
stig og 8. Friden Schirmer, Þýzka
landi, 6118 stig.
- von Papen
Framh. aí bls. 7
EÐLI PAPENS OG
AFSAKANIR HANS
Slík eru orð Papens, og í þess-
um tón eru endurminningar hans
skráðar. Höfuðmarkmið hans er
að sýna að Þýzkaland hafi ekki
hálfa þá sök, sem því er eignuð
í stríðssögu Evrópu það sem af
er Öldinni. Og maðurinn Papen
á ekki að hafa verið annað en
brosandi riddari, er hraðaði sér
milli höfuðborga álfunnar í
óþreytandi starfi sínu fyrir mál-
stað Vestur-Evrópu, — og Þýzka-
lands.
En von Papen er haldinn þeim
sama veikleika sem svo ótalmarg
ir aðrir Þjóðverjar, áð hann kann
ekki að greina milli orsaka og
Lítið glas veltur
oft stóru hlassi
Yíirlæknir mótmælir
áróðri frá Garlsberg
Hæftulegt að sefa taugarnar með ö!i
□-
-□
I vikunni mun Morgunblaðið
halda áfram að birta sérstæðustu
og skemmtilegustu kaflanaúrbók
v. Papens, og hafa þeir margir
vakið feikilega athygli crlendis
fyrir bersögli sína og uppljóstr-
anir.
□-----------------------□
afleiðinga í atburðarás sögunn-
ar. Hann skýrir vilja sinn til sam-
starfs þegar í fyrstu ríkisstjórn
Hitlers á þann hátt, að starf sitt
hafi verið að draga úr hermdar-
verkum hins brjálaða nazisma,
hann hafi verið eins konár hemill
á knýjandi stríðssókn og villi-
mennsku flokksins. En íhalds-
eðli hans dugir várt eitt tilþieirr-
ar skýringar, og þar kemur fram
veik skapgerð hins ósjálfstæða
manns, er ávallt var þeim megin
er vindurinn blés. Þess ber bók-
in glöggt vitni, en það er ef til
vill líka helzt þess vegna að „Der
alte Fuchs“ er- enn á lífi og við
beztu heilsu. Slík er kaldhæðni
heimsins á stundum.
VIIMWUPALLAR
jr.
frá okkur érú hagkvæmustu pallarnir við hverskonar
framkvæmdir við hús.
'S?'
SIMI 7450
í VETUR sem leið, um áramótin,
gat að líta svohjóðandi áróðurs-
leirburð á ölkössum frá Carlsberg
í Kaupmannahöfn:
„Nytarsregninger' — nervene
umler!
Snup en Carlsberg — det dum-
■ ler“.
Þessi ósmekkvísa, móðgandi og
varasama áskorun orkaði þannig
á Georg T. Stúrup yfirlækni, að
hann reit hvöss mótmæli gegh
henni í „Ugeskrift for læger“. —
Stúrup yfirlæknir er geðveikra-
læknir og sem yfirlæknir við
stofnun fyrir sjálsjúka menn í
Herstedvester hjá Kaupmanna-
höfn hefir hann rækilega kynnst
áfengisvandamálinu.
Hann byrjar að benda á, að það
sé alkunnugt bæði læknum og
mörgum öðrum, að þeir sé ekki
svo fáir, sem reyni að ráða bót
á vandkvæðum sínum með því að
deyfa sig með áfengi — og það
komi í Danmörku fram til að
byrja með oftast með því að
drekka sterkt öl. En þetta er
hættuleg braut að ganga og sá
sém það gerir, svíkur sjálfan sig.
Margföld reynsla og einföld sál-
fræðileg skýring leiðir í ljós, að
á þennan hátt fær enginn borgið
sjálfum sér. Hér er aðeins um
blekkingu að ræða óg erfiðleik-
arnir, sem átti að vinna bug á;
rísa nú enn þyngri i fangið. Ekki
sízt fjárhagslegu örðugleikarnir
fara vaxandi hjá hverjum þeim,
sem fylgir ráði Carlbergs, „det
dumler".
Taka geðlæknarir of hart á
þessu? spyr yfirlæknirinn, og
svarar: „Nei, því miður. — Vér
erum sammála auglýsingastjóra
(Carlbergs) um það, að svona
áróður sé áhrifamikill, alltof
áhrifamikill. Fólk, sem skortir
jafnvægi (hefir óstyrkar taugar
váxandi, svo sem ráð Carls-
bergs, tekur að drekka við og við
vegna erfiðleika sinna. En þar
með liggur leiðin niður á við, til
drykkjuskapar. Öldrykkjan fer
fer vaxandi, svo sem ráð Carls-
bergs ættlast til. Og hver verður
afléiðingin? „Aukinn drykkju-
skapur“, svarar Stúrup yfirlækn-
ir. Afleiðingin af áróðri þeim,
sém prentaður er á ölkassana er,
fullyrðir Stúrup, jafn hættuleg
sem hinn auðveldi aðgangur öls-
ins á vinnustöðum og í verksmiðj
um. Ástandið á vinnustöðunum
verður ískyggilegt og komið er í
veg fyrir hjálp til handa drykkju-
sjúkum mönnum. Afleiðing
drykkjudrabbsins kemur fram í
niðurbrotnum heimilum, ógæfu
til handa næstu kynslóð, öryggis-
leysi og taugaveiklun meðal ung-
mennanna og þar með varðveitt-
ur móttækileiki næstu kynslóðar
fyrir öláróður.
Drekku aldrei, þegar taugarnar
eru í ólagi, væri miklu betra ráð,
segir yfirlæknirinn. Hjálpa félaga
þínum, sem á í þrengingum, svo
að hann sækist aldrei eftir því
að drekkja áhyggjum sínum og
sorgum í Leþe-lind ölsins. Hjálp-
aðu honum til þess að þægja
burtu erfiðleikunum með öðrum
hætti.
Niðurlag greinarinnar fjallar
urmábyrgð Carlsbergs-bruggfyrir
tækisins, og ráðleggur yfirlækn-
irinn fyrirtæki þessu að verja
verulegri fjárupphæð til hjálpar
þeim, sem hafa orðið fyrir barð-
inu á því, þ. e. handa drykkju-
sjúkum mönnum, og hafa fram-
vegis betra eftirlit með áróðrin-
um, svo að hann megi vera eitt-
hvað sæmilegri. B. T.
1) — Við skulum fara inn í
hús, Jonni.
2) Þegar Jonni opnar hurðina,
rekur hann upp mikið reiðiöskur.
— Þarna ertu þá bannsettur
þorparinn þinn, Særði Björn.
3) Jonni rýkur að Særða Birni
og ætlar nú heldur en ekki að
jafna um hann.
«£.
4) — Bíddu rólegur, Jonni.
— Bíða! Hví skyldi ég bíða?
Ég skal mylja hvert bein í hon->
um mélinu snaærra, ,J