Morgunblaðið - 20.11.1958, Qupperneq 12

Morgunblaðið - 20.11.1958, Qupperneq 12
12 MORGUNBLAÐIÐ Fímmtudagur 20. nóv. 195t> Með hervaldi slysast Bretar til oð sýna fram á fiskþurrð á Islandsmiðum ÞAÐ mun ekki hafa verið til- gangur brezku ríkisstjórnarinn- ar að slá því föstu með hervaldi, að það sem við íslendingar segj- um um ofveiði á miðunum hér við iand, væri rétt. Þvert á móti var það ætlun þeirra að sýna heiminum að við færum rangt með. Hér væri gnægð fiskjar eins og verið hefði. Allt okkar tal um rýrnun fiskimiðanna væri staðleysur einar og það skyldu þeir sýna bæði okkur og öðrum með því að senda hingað nokkr- ar af manndrápsfleytum sínum og þar með iáta vopnin tala. Hvað hafa svo Bretar áunnið með herhlaupi sínu? Óvild og smán víða um heim fyrir að ger- ast fulltrúar ofbeldisins og sú smán verður ekki minni fyrir það, að í hlut á ein af minnstu þjóðum heims, vopnlaus með öálu, þjóð sem ekki gerir ráð fyr- ir að mæta á vopnaþingi við einn eða neinn og hefir um lengri tíma lifað í þeirri von og trú að siðgæðismáttur þjóðanna áorkaði því, að vopnin yrðu lögð niður og í stað þeirra kæmu lög og rétt ur. Þessi trú hefir orðið sér til skammar einu sinni enn, því með sorg sjáum við nú að Bretar hafa því miður lítið lært. Þeir hafa vopnin ennþá fyrir sinn talsmann og beita þeim þegar þeim býður svo við að horfa, og þeim þykir vegna hagsmuna sinni við þurfa. Vopnin hafa að þessu sinni snúizt illilega í hendi Breta það gera þau að vísu oft í hendi of- beldismannsins, því nú hafa þeir með hernaði sínum opinberað það fyrir allri heimsbyggðinni, að það sem við höfum sagt um fiskþurrð á heimamiðum er satt og er það óvæntur greiði við okk ur af þeirra hendi. 1 fulla tvo mánuði hafa þeir nú með hervaldi brotizt inn í ís- lenzka landhelgi til veiða, einir allra þjóða, með nákvæmlega þeim árangri sem við var að bú- ast, lítið og ekkert fiskað og þar með hleypt stoðum undir okkar röksemdir og fyrri reynslu. Að vísu er brezku stjórninni nokur vorkunn að hún lét narra sig út í þetta ævintýri, því hún hefir sjálfsagt haft vonda ráð- gjafa og óréttsýna. Enskir fiski- menn og útgerðarmenn ættu að vita svo mikið í fiskimálum af fyrri tín>a reynslu sinni hér við land, ef þeir vildu satt frá segja, að hér er ólíku saman að jafna og áður var. Sumir þeirra ættu að vera svo langminnugir að muna er þeir fyrstu hófu togveiðar hér við land, að þá höfðu þeir svo miklu úr að moða, að þeir hirtu aðeins flatfiskinn og fylltu skip sín af lúðu og kola. Þeir hentu þá öllum bolfisk sem var þó enn- þá meira af, en hinsvegar ekki eins dýrseldur á enskum mark- aði. Þá stærðu enskir togaraskip- stjórar sig af því að hafa oft feng ið um og yfír 100 körfur af kola í nokra mínútna togi. Nú toga þeir í landhelginni og fá eftir 2 tima 5—10 körfur af kola í hali og oft ekki neitt. Það er langl síðan þeir hættu að henda bol- fisknum, en hann hefir staðið betur undir rányrkjunni, en flat- fiskurinn. Þrátt fjrrir að Bretar hafa um margra ára skeið hirt allan fisk, er nú svo komið að þeir fá hér oftar rýran afla einkanlega i land helginni eins og þeir nú með her- valdi eru að sanna, og það tekst þeim furðuvél. Þeir hafa ekki fiskað meir en 40—60 tonn í túr eða sem svarar sæmilegri 1 dags veiði. Enskar húsmæður fá svo að borga í hærra fiskverði. Það er ekki litilsvirði fyrir okkar málstað og málflutning, að ríkisstjóm Bretlands skuli leggja okkur í hendur slík rök og jafn- vel ekki síður fyrir það, að hún aflar þeirra með gapandi fall- byssukjöftum. Þau rök hljóta að vera meira sannfærandi fyrir þá en allt annað þ.e.a.s. þann hluta þjóðarinnar sem hugsar á fall- byssumáli, og sannfæra ráðherr- ana sem vantaði sannanir fyrir því, að um ofveiði væri að ræða á íslandsmiðum. Vegna hvers vilja Englending- ar meina okkur 12 mílna fisk- veiðilandhelgi, en leyfa öðrum? eða láta þá óáreitta? Hvaða mál- flutningur er það að telja okkur brjóta alþjóðalög með 12 mílna fiskveiðilandhelgi meðan að eng- in slík lög eða reglur eru til? Og hvers vegna vefst það fyrir Bretum að gera réttan greinar- mun á hvað er alþjóðlegt eða eigið ég í þessum efnum? Sjálfir hafa þeir samið við önnur ríki um þessi mál og hvað þýðir að vera að tala um samninga milli Breta og íslendinga, ef við höfum brotið alþjóðalög? Þeir gætu í hæsta lagi verið ákærandi. Allt makk um samn- inga er út í hött, meðan því er samhliða haldið fram, að við höf- um ekki haft heimild til að færa fiskveiðitakmörkin i 12 mílur. Bretar hafa með sérsamning- um sínum við aðrar þjóðir viður- kennt, að engin alþjóðalög eru til um vídd landhelginnar og er- um við íslendingar svo lang- minnugir að muna samning þeirra við Dani 1901, þegar að þeir höndluðu sig inn í islenzka landhelgi að okkur forspurðum. Ef Bretar vildu vera svo væn- ir að minnast þess, að sá samning ur er úr gildi fallinn og að fram að því að hann var gerður, gegn okkar vilja, höfðum við haft 16 mílna landhelgi. Þá mættu þeir bæði sjá og skilja að ekki verð- ur með réttu sagt að við höfum með 12 mílunum stigið stærra spor en efni stóðu til. Það er trú mín, að meirihluti brezku þjóðarinnár sjái að hún hefir verið rugluð í ríminu með rangtúlkun í landhelgismálinu og að það sæmi ekki jafn voldugri þjóð, að tala máli vopnanna í lífs nauðsynlegu réttlætismáli litill- ar og vopnlausrar þjóðar. Það bætir svo ekki um að Bretar hafa ekki beitt þeirri sömu hörku út af 12 mílna landhelginni við þá sem líklegri voru til jafnari leiks. Bretar halda því fram að þeir hafi sent herskip til vernd- ar enskum togurum í íslenzkri landhelgi fyrir íslenzkum lög- gæzlumönnum vegna þess að þeir viðurkenni ekki einhliða rétt ríkja til útfærslu landhelginnar og tala um brot á alþjóðalögum og reglum. Þetta eru tylliástæður hjá þeim til að afsaka gerræði sitt gegn íslendingum og einka hags- munabraski sínu nú hér við Iand. Það er skiljanlegt að Bretar vilji hengja sig í lagakróka svo mjög sem þeim ríður á að réttlæta sig í þessu máli, en enginn hengir sig á króka sem ekki eru til. Þegar um lög og lagabrot er að ræða, þá er það ekki einstak- lingsins að taka framkvæmd lag- anna í sínar hendur. Að réttum lögum hefir einstaklingurinn að- eins ákæruvald. Hvenær hefir Bretum verið falið sérstaklega að hafa eftirlit eða íhlutun gegn þeim sem brjóta kynnu alþjóðlegar samþykkitir eða lög? Og hvers vegna hafa þeir ekki slegist upp á aðra en íslendinga út af 12 mílna land- helgi? Lítið leggst fyrir kappann, ekki vinna Bretar séT inn neina hernaðarfrægð í átökum við okk- ur íslendinga hinsvegar er ekki ólíklegt að þeir geri sér vonir um ódýran sigur gráir fyrir járnnm gegn óvopnaðri þjóð. Mundi það ekki líklegt vera að á bak við standi fámenn klíka hernaðar- sinna? Svo mikið er víst, að margir Englendingar eru stór- hneykslaðir og sárir yfir hern- aðaraðgerðunum hér við land. Margir þeirra hafa tekið á mál- inu með góðvild og skilningi. Það eru menn þess tíma sem koma skal. Vonandi tekst þeim að ýta svo við bardagamönnun- um að þeir sjái að sér og skilji að það eru ekki einungis íslend- ingum heldur flestum eða öllum öðrum sem ofbýður allt þeirra hernaðarkukl hér við land. Nú hafa þau tíðindi gerzt, að herskipið „Russel“ hefir hótað því að sökkva varðskipinu „Þór“ ef hann héldi til streitu töku ensks togara sem brotið hafði landhelgislögin og var með ólög- legan umbúnað veiðarfæra 2,5 sjómílur undan Látrabjargi. Það væri á okkar máli að heiðra morð ingja, ef hennar hátign þóknað- ist að hengja heiðursmerki á þann hrotta fyrir þann verknað og ekki myndi hernaðarfrægð brezka flotans vaxa af slíku verki. Hví senda ekki Bretar flota sinn í austurveg til hemaðarað- gerða? Þar er fyrir að hitta þjóð sem lengi hefir haft 12 mílna landhelgi og því í sama bát og við hvað landhelgismálið snertir. Auðvitað hefði það orðið erfiðara að brjóta þá Þjóð á bak aftur með hernaði en okkur, en um leið væri það meiri hernaðar- frami fyrir brezka stríðsmenn. Það þarf hvorki kjark né hern aðarlist til að sökkva íslenzkum varðskipum, en við höfum hing- að til ekki viljað trúa því að Bretar sætu inni með slíka ó- svífni að hóta slíku, hvað þá held ur að framkvæma slíkan glæp. Sigurjón Einarsson, skipstjóri, (Hrafnistu). Þó að Donald Campbell hafi nýlega sett lieimsmet í kappsigllngu á bát sinum „Blneblrif“, er hann náði 248,62 mílna hraða á klukkustund, er hann ekki ánægður. Takmark hans er 300 mílur á klst. (um 480 km.), og hann mun ekki gefast upp, fyrr en hann hefur náð því. — Hér sést Campbell stuttu eftir að hann setti metið, ásamt vélamanni sínum Leo Villa og vinkonu sinni Doris Swann — Ef einhver vill vita hvað hundurinn hans heitir, þá heitir hann Maxie. Fimmtugur í dag: Þórður Pálsson prentari ÞÓRÐUR PÁLSSON er fimm- tugur í dag. Foreldrar hans voru Páll Þorkelsson og Ólöf Jónína Þórðardóttir. Hann er borinn og barnfæddur Reykvíkingur. Þórð- ur hóf prentnám 18 ára að aldri í Alþýðuprentsmiðjunni og lauk þar námi sem setjari árið 1930. í Alþýðuprentsmiðjunni var hann óslitið til ársins 1946, lengst af sem vélsetjari, en siðan fór hann að vinna í Prentsmiðju Austurlands á Seyðisfirði, og var þar í nokkur ár. Var um tíma í Prentverki Akraness. Haustið 1949 fór hann að vinna i Stein- dórsprenti, en fór svo aftur I Prentsmiðju Austurlands, eftir að hún fluttist til Reykjavíkur. Síðan árið 1951 hefur Þórður verið vélsetjari í Prentsmiðju Hafnarfjarðar að undanskildu einu ári, er hann réðst til sjó- mennsku og var þá skipverji á botnvörpungnum Helgafelli. Meðan Þórður var starfsmað- ur Alþýðuprentsmiðjunnar var hann virkur félagi í Félagi ungra jafnaðarmanna. Einnig var hann í Karlakór iðnaðarmaqna, en hin síðari ár hefur hann lítið látið félagsmál til sín taka. Þórður nýtur trausts og virð- ingar allra þeirra er unnið hafa með honum. Hann er dreng- skaparmaður góður og vinur vina sinna og kann að gleðjast með glöðum. Þórður á því láni að fagna að vera giftur ágætri konu, Elínu Helgadóttur, er búið hefur manni sínum gott og fagurt heimili að Laugateigi 20 hér í bæ. Þeir munu vera margir, er minnast Þórðar og senda honum hlýjar árnaðaróskir á þessum tímamótum lífs hans. Stéttarfélagi. M iðstöðvarkatlar Smíðum enn sem fyiT allar stærðir af okkar viður- kenndu miðstöðvarkötlum fyrir sjálfvirka kyndingu. Ennfremur katla með blásara. Leitið upplýsinga um verð og gæði á kötlum okkar áður en þér festið kaup •s staðar. VÉLSM. OL OLSEN Ytri Njarðvík — Símar 222—722, Keflavík. annars Bezt aö auyiýsa í Morgunbiaðinu Félagslíf Ármenningar — Handknattleiksdeild Æfingar i kvöld að Háloga- landi, kl. 6 3. fl. karla; kl. 6,50 meistara-, 1. og 2. fl. karla; kl. 7,40 kvennaflokkar. — Mætið stundvíslega. — Þjálfarinn. Æfingar i Þjóðdönsum í kvöld í Austurbæjarskólanum, sem hér segir: KI. 8—9 námskeið í þjóðdönsum; kl. 9—10 sýningar- flokkur. — Mætið stundvíslega. Þjóðdansafélag Reykjavíkur. Körfu'knattleiksdeild K.R. Stúlkur! — Munið æfinguna í kvöld kl. 7 í íþróttahúsi Háskól- ans. Áríðandi að allar mæti. Samkomur K.F.U.M. — Ad. Fundur í kvöld kl. 8,30. Séra Sigurjón Þ. Árnason talar. Allár karlmenn velkomnir. K.F.U.K. — Ud. Á fundinum í kvöld kl. 8,30 verður skipt í flokka. Veitingar. Hugleiðing, Auður Eir Vilhjálms- dóttir. —_____ Hjálpræðisherinn 1 kvöld kl. 20,30: Almenn sam- koma, — Allir velkomnir.________ Fíladelfía Biblíulestrar kl. 2 og kl. '3. — Vakningarsamkoma kl. 8,30 alla daga vikunnar. Allir velkomnir. 34-3-33 ‘Þungavinn uvélar

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.