Morgunblaðið - 22.05.1962, Blaðsíða 8

24
MORGUNBLAÐIÐ
Þriðjudagur 22. maí 1962

lAMkMMMMMt
Allir önnum kafnir
í athafnaborginni
Helgi Guðbrandsson, Málaranum:
Gömlu meistararnir tala
aldrei um pólitík
UPPI f Málara hittum við
Helga Guðbrandsson, deildar
stjóra í málningardeildinni.
Þar er margt um manninn og
nægilegt verkefni fyrir alla
starfsmenn. Vorannir eru þar
hrvað mestar um þessar mund
ir.
— Eg er búinn að vinna hér
í 18 ár, segir Helgi er við
byrjum samtalið. — Eg byrj-
aði að læra að miála, en hætti
því náimi og sneri mér að
verzlunarstörfum.
— Og í hverju er starf þitt
fólgið?
— Það er margháttað. Eg
annast blöndun málningarinn
ar. Við verðum að geta leið-
beint fóiki um litaval og lið
sinnt því eftir föngum. Áð-
ur fyrr höfðum við af og til
lærða málara í þjónustu fyr-
irtækisins, en nú er það ekki
lengur. Þjálfaðir verzlunar-
menn leysa þau verkefni, sem
þeir áður gerðu. Þetta starf
krefst þolinmæði, því oft er
fólk mjög óráðið er það kem
ur ti'l okkar. Við reynum þá
að kynna okkur aðstæður, birt
una í íbúðinni, ljósabúnað, lit
húsgagna og annað er að
gagni má koma. Við erum
líka hér með sérstaka deild
er selur gólfdúka og gólfteppi
og auðvitað setja diúkar og
teppi mikinn svip á íbúðina.
— Annizt þið útvegun mál-
ara, ef um er beðið?
— Ekki er beinlínis hægt
að segja það. Hins vegar bend
segja það.
— Og nú eru annirnar mest
ar hjá ytkikur?
— Já. Þó er desembermán
uður oft eins annasamur og
þegar mest er á sumrin. Fólk
gerir mikið að því að mála
hj'á sér fyrir stórihátdðir og
mest fyrir jólin. Aftur er úti
málningin mest að sumrinu
eins og að líkum lætur. Nú
er komin ný utanhúsmólning,
sem er mjög þœgileg í með-
förum, svonefnt „Úti-spred“.
— Og hvað segja málaram
ir svo um pólitíkina?
— Húsamálararnir verzla
Mtið við okkur. Þeir fá sína
málningu mest beint frá verk
smiðjunum. Ungu listmálar-
arnir eru róttækir, enda marg
klofnir og munu stjómmála-
skoðanir eiga sinn þátt í því.
Gömlu meistararnir minnast
aldrei á pólitík við okkur.
Jón Björnsson, Coca-Cola-verksmiðjunni
Kók-flöskur og
kjólatízka
um við fólki á málara, sem
við þekkjum, ef það er í vand
ræðum. En ráðningu manna
til að vinna málarastörf önn
umst við ekki.
— Hvaða litir eru helzt í
tízku um þessar mundir?
— Fyrst og fremst hlutlaus
ir litir, og þá aðallega ljós-
gráir, beinhvítir og litir skyld
ir þeim. Nú er sá siður að
mála allt í sama lit í hólf og
gólf, veggi og loft. Það var
annað þegar engir tveir vegg
ir máttu vera eins, sem var
siðurinn fyrir nokkrum árum,
jafnvel að sami veggurinn
bæri tvo liti. Þá var mestur
vandihn að velja saman litina
svo vel færi. Það hefir mikið
farið í vöxt að fólk máli sjálft
hjá sér. Má þakka það hinum
nýju gerðum málningar, sem
stórum auðveldar mönnum að
vinna þetta sjálfum
— Og listmálararnir leita
líka til ykkar?
— Já. Við höfum raunar
sérstaka deild fyrir þá, þar
sem allt fæst, smátt og stórt
til listmálunar allt frá teikni
tækjum til olíulita. Nú eru
svo margir famir að mála sér
til gamans í frístundum sin-
um og fjöldi þeirra kemur til
ökkar og leitar ráða og leið
beininga, með allt smátt og
stórt.
— Það liggur sem sé við
að þið verðið að kenna mönn
um að mála?
— Já, það má allt að þvd
JÓN BJÖRNSSON lagerstjóri
hjá Coca-Cola-verksmiðjunni
er búinn að vinna þar í 8
ár. Við spyrjum hann um
starfssvið hans.
— Eg sé um að telja það og
skrá, sem framleitt er og eins
það sem út er selt. Vinnutím
irm er samkvæmt Iðju-samn
ingum. Hjá mér getur þó ver
ið eftirvinna. Það fer ailt
eftir því hvemig á stendur.
— Og hvenær er nú mest
að gera?
— Það er auðvitað fyrir
allar hátíðar. Svo eru ferm-
ingarveizlurnar annatími. —
Veðrið hefir sitt að segja.
Fólk drekkur meira kók, þeg
ar heitt er, enda neyzla þess
meiri á sumrin en veturna.
Neyzla þessa drykkjar fer
stöðugt vaxandi. Það stafar
sennilega bæði af fólksfjölg
un og svo að vörunni aukast
vinsældir. Bættur efnahagur
fólks ræður nokkru um sjálf
sagt. Þetta er heldur ekki sér
staklega dýr svaladrykkur.
— Það ganga ýmsar sögur
um kókið. Kannt þú eitthvað
af þeim?
Jón tekur upp eina flösku
og lítur á hana um leið og
hann réttir mér.
— Veiztu af hverju flösk-
urnar eru svona í laginu?
— Nei.
— Eg hef heyrt þá sögu að
þegar farið hafi verið að setja
kókið á flöskur, ég held það
hafi verið kringum fyrra
stríð, þá var kjólatízka kven
fólksins í líkingu við þetta.
Kjólarnir voru rykktir í háls
inn og dregnir saman fyrir
neðan mitti.
— Þetta hefir því verið aug
lýsingarbragð?
— Já. Og síðan hefir ekki
þótt ástæða til að breyta
flöskulaginu. Fólki hefir Mk-
að það vel.
— Og hvað framleiðið þið
svo mikið af þessu fyrir okk-
ur?
— Það get ég ekki gefið
þér upp. Hitt get ég sagt þér
að hér vinna um 20 manns við
framleiðsluna að staðaldri.
Fimm bílar eru jafnan við
akstur á vörunni út um bæ-
inn. Heyrt hef ég að kókið
væri álíka útbreitt hér á
landi og allir aðrir gosdrykk-
ir til - samans, en sönnur á
því veit ég ekki, enda sjálf-
sagt erfitt að komast fyrir
um það nákvæmlega.
— Og bæjarstjórnarkosning
arnar?
— Hér er lítið rætt um
stjórnmál. Það er nær ein-
göngu ungt fólk hér og það
talar um flest annað en póli-
tík. Við skulum bara vona að
þær fari vel.
Guðný Þórðardottir Barnafatagerðinni sf.
HeJmavinna við sauma
getur verið gott búsílag
Á HRINGFERÐ okkar milii
vinnustaða hér og hvar í bæn
um lítum við inn í fyrirtæk-
ið Barnafatagerðina s.f. á

Hverfisgötu og hittum þar
sniðadömuna Guðnýju Þórð-
ardóttur.
Guðný er einmitt að enda
WlfVkAkWIW