Morgunblaðið - 22.05.1962, Blaðsíða 9

Þriðjudagur 22. maí 1962
MORGTJNBLAÐIÐ
25

við að efna niður í drengja-
og unglingafrakka. Hún er á
sama tíma að afgreiða konu,
sem tek5r heimasaum eins og
það er nefnt. En mikið af
framleiðslu fyrirtæikisins er
einmitt saumað af húsmæðr-
um víðsvegar um bæinn, sem
ekki hafa aðstöðu til að vinna
úti, en vilja gjarna dýgja
tekjur sínar með j>ví að taka
verkefnin heim til sín.
— Nú eru vorannirnar byrj
aðar. Við erum að framleiða
föt á unglingana fyyrir hvíta-
sunnuna og 17. júní, segir
Guðný.
— Jú, þær eru margar kon
urnar, sem vinna fyrir okkur,
allt að 100 á ári, en sumar
vinna stutt í senn. Þetta er
margri konunni góð búbót.
Þær segja mér að þær hafi
getað keypt þvottavél, ísslkáp,
gólfteppi eða aðstoðað mann
inn við að borga niður húsið
eða íbúðina ef þau hafa ver-
ið að byggja. Það eru orðin
xnörg fyrirtæki sem láta heima
vinnu, og þá fyrst og fremst
ung fyrirtæki, sem ekki hafa
umráð yfir miklu húsnæði.
— Og hvernig reynist svo
vinnan. Er hún ekiki misjöfn?
— Jú, það er nú hætt við
því. Sumar húsmæður eru
mjög vandVirkar og vanar
saumaskap og skila því góðri
vöru. Aðrar aftur miður eins
og gengur. Sé venkið illa unn-
ið verður að senda konunum
það áftur og ber þeim þá að
laga flíkina.
— En greiðslan fyrir verk-
ið?
— Hún fer auðvitað eftir
því hvp mikið verk er við
hverja flík, því þetta er allt
ákvæðisvinna. Það munu vera
greiddar um 40 krónur fyrir
einar dömubuxur, en nokkuð
er framleitt af kvenfatnaði
hjá okkur. Sæmilega handlag
in kona getur haft ágætis
kaup heima við saumaskap.
Vörurnar eru sóttar til þeirra
og þeim eru færð verkefnin
heim.
— Og efnið, er það jöfnum
höndum innlend vara?
— Já. Það má segja að við
notum allskonar efni, bæði
innlent og erlent. yið höfum
bæði framleitt úr Álafossdúk
um og Gefjunarefni, en senni
lega er þó alla jafna fram-
leitt meira úr erlendum efn-
um, þar sem þau innlendu eru
of einhliða.
— Er mikið rætt um kosn-
ingarnar hjá ykkur?
— Nei, ekki er það. Mest
þá í gamni. Ætli „Háleistarn
ir“ sæki mig ekki í þessum
kosningum.
„Háleistarnir"?
— Já, veiztu ekki hverjir
það eru. Það eru templararn
ir, H-listamennirnir. Það er
ekki óeðlilegt að fatagerðar-
fólk lagi nafnið þeirra svo-
Mtið i hendi sér. Og þeir verða
sennilega ekki latari að sækja
mánn, en Þjóðvarnarmennim
ir um árið, þegar þeir komu
og spurðu eftir mér á skrif-
stofu fulltrúaiáðs Sjálfstæð-
isfélaganna. Eg var 'bara svo
öheppin að vera búin að kjósa
þá svo þeir fengu ekki ánægj-
una af að koma mér á kjör-
stað.
Bjorg Þorsteinsdóttir, fiskverkunar-
stöð Bæ j arútgerðarinnar:
Fólkið ánægt með
stjórn borgarinnar
Næst liggur leiðin vestur
i fiskverkunai'stöð Bæjarút-
gerðarinnar við Grandaveg.
Þar hittum við Björgu Þor-
ateinsdóttur þar sem hún er
að vaska fisk. Hávaðinn er
svo mikill í vélinni, sem fisk-
inn vaskar að við notum
kaffitímann til að rabba sam
an.
— Ert þú Reykvíkingur
Björg?
— Jú, auðvitað er þetta
nokkuð erfitt. En það er
ekkert við því að segja, með
an þörfin er fyrir þetta og
heilsan í lagi. Mér finnst gott
að vinna hér. Ágætt sam-
starfsfólk og góðir húsbænd-
ur. Svo er þetta svo stutt frá
þar sem ég á heima. Ég þý
•hérna við Kaplaskjólsveginn.
— Ekki ertu alltaf að
vaska?
— Nei. Maður gerir allt,
sem til fellur. Raunar er það
vél, sem vaskar, en við stúlk
umar himnudrögum fiskinn.
— Líst ykkur ekki illa á
útlitið með vinnuna, ef tog-
ararnir fara ekki af stað?
— Jú, víst er útlitið ekki
gott. En við vonum það bezta
og að þetta leysist og þeir
fari að fiska aftur. Það eru
svo margir, sem byggja á
þessu lífsafkomu sína. Þetta
hefir alltaf bjargazt hérna
hjé okkur. Við höfum haft
það mikla vinnu að með öllu
hefir dagvinnan náðst. Þetta
sem við erum að vinna núna
og höfum verið með undan-
farið er fiskur, sem saltaður
hefir verið af hátunum, stór-
fiskur, sem ekki hefir farið
í frystingu, eða verið unninn
í skreið. Svo fengum við tvo
togarafarma, þegar þeir voru
að hætta og það hefix bjarg-
að fram til þessa.
— Og vinnutíminn er nokk
uð langur fyrir ykkur hús-
mæðurnar.
— Jæja. Við byrjum kl.
7.20 og emm til 5, vinnum af
okkur hálfan laugardaginn
yfir sumarið.
En þetta er ekki svo
strangt hér að við getum ekki
fengið frí dag og dag, ef veik
indi eða annað hámla því að
við getum mætt til vinnu.
— Er ekki kominn kosn-
ingahiti í ykkur héma?
— Nei. Það er ekki mikið
rætt uim stjórnmál hér. Hér
er mest sjálfstæðisfólk og
það er ánægt með stjórn
borgarinnar okkar. Þess
vegna þarf engar deilur um
það hér.
Eysteinn Guðmundsson,
verzlun Slippfélagsins:
Timburvinnan góð
sumarvinna fyrir
unglinga
— Nei, en ég er búin að
eiga hér heima í 21 ár og tel
mig því búna að vinna mér
þegnrétt hér.
— Og þú ert húsmóðir hér
í bænum?
— Já. Ég er ekkja. Ein
dóttirin er uppkomin en tvö
yngri börn heima.
— Og finnst þér ekki erf-
itt að vinna úti með húsverk
unura.
Eysteinn Guðmundsson er
ungur maður, sem vinnur
niðri í Slipp. Hann er í timb-
ursölunni og við finnum
hann innan um timburhlað-
ana þar, sem frekar virðast
litlir um þessar mundir.
— Ég er búinn að vinna
hér í 7 ár og alltaf við af-
greiðslu á timbri. Þetta er
ágætis starf, en að sjálfsögðu
misjafnlega mikið að gera
eftir árstíðum. Það er mest á
sumrin. Þá er lika svo til allt
timbur flutt inn. Við erum
t. d. nýbúnir að fá eitt timb-
urskip og annað er á leiðinni.
— Og þá verður nóg að
gera?
— Já. Þetta er mest ungl-
ingavinna og góð fyrir skóla
fólk um sumartímann, enda
er varla hægt að fá Eyrar-
karla í þessa vinnu. Það þarf
að flokka timbrið og stafla
því og það er mikið verk, en
fremur létt.
— Hvað er svo að segja um
timbursölu almennt.
— Timbrið stendur lítið
við hér í verzluninni hjá okk-
ur. Að undanförnu hefir mest •
verið selt af innvið sem svo
er nefndur, það er viður, sem
notaður er til srníða innan-
húss og í húsgögn. Það var lít
ið selt af mótatimbri í fyrra,
en nú er salan á því ört vax-
andi. Það er einmitt að koma
núna með næsta skipi
— Og enn haldið þið við
fetin og tommurnar?
— Já. Menn eru orðnir
þessu svo J vanir. Því verður
sennilega ekki breytt, enda
engin þörf á þvi. Menn koma
hingað og biðja um svo og
svo marga metra, en það er
enga stund gert að breyta því
í fet og tommur.
— Timbursalan er mikill
þáttur í starfi Slippsins?
— Já, það er stærsta verzl-
unardeildin. Hér eru allir
orðnir gamalreyndir og ágæt
is starfsfólk. Ég kann vel við
þessa vinnu. Maður getur

verið úti á sumrin.
— Hefir ekki járnsmiða-
verkfallð sín áihrif á starf-
semina hér?
— Jú. Auðvitað er það. Það
er bagalegt að geta ekki feng
ið svo mikið sem l'agfærða
plötu í skipi. Margir nota
tækifærið og taka skip sín
upp í slipp tl hreinsunar og
málunar og þá er dittað að
ýmsu um leið. En nú bíða
menn eftir að verkfallið leys
ist.
— Mikið rætt um pólitík
um þessar mundir?
— Nei. Hér er margt ungra
manna og þeir eru ekkert að
fjargviðrast um stjórnmál.
Annars er merkilega lítið
rætt um þessar kosningar.
Það bendir eiginlega til að
áhuginn sé ekki mikill.
'

Heavy Duty
Model 40
Model 8
Model 7
Höfum þessa viðurkenndu rafprófunar-
mæla fyrirliggjandi.
Oarðar Gíslason hf.
bifreiðaverzlun Reykjavík.
Rafprófunarmælar