Morgunblaðið - 23.06.1962, Qupperneq 3

Laugardagur 23. júní 1962
MORGVNBIAÐIÐ
py, % . ... .. n % . • % • 'TO-'T f • ' •• ’ - ' —V? "-OrtW^ ««v ^

STAKSTEI Wlí
« Við
verk þarf stóra gaura
Saumar og ger ir við h jólbarða
ÞAÐ ERU fá störf, sem konur
hafa ekki tekið að sér og
sinnt af engu minni prýði en
„sterkara kynið.“ Eitt er það
þó, sem fáa hefur órað fyrir,
að fyrir augu þeirra aetti að
bera hér á íslandi, en það er
kona við hjólbarðaviðgerðir.
Við Eskihlíð í Reykjavík
stendur Mtið grótt timbur'hús.
Þar búa ihjónin Elsa Guð-
mundsdóttir og Steindór
Steindórsson, í kjalaranum
reka hjónin hjólíbarðaverk-
stæði. Er blaðamann og ljós
myndara Mbl. bar þar að
garði, stóð frúin úti á hlaði
og tvíhenti heljarmikið járn-
rör, sem hún lét dynja á hjól
barða.
Þegar hún sá þess óboðnu
gesti, sem ekki höfðu neitt
dekk meðferðis, leit hún upp,
þurrkaði svitann af enninU
og lagði frá sér þennan
feiknagaur, sem á máli fag-
manna nefnist „afslóttarjárn"
Heldur var hún ófús að lláta
ónáða sig við vinnuna en lét
þó tilleiðast að lokum.
„Hvað olli því, að þér hóf
uð að Jeggja stund á þetta
erfiða starf, sem flestum virð
ist varla vera við kvenna
hæfi?“
„Það er satt, að það er bæði
erfitt og óhreinlegt, en ég set
óhreinindin ekki fyrir mig,
ef ég aðeins get þvegið þau
af mér á eftir. Börnin eru
farin að heiman nema eitt,
og ekki dugir að hanga iðju-
laus. Eiginmaður minn vinn-
ur annars staðar á daginn og
þegar ég sá, hve margir við-
skiptavinir urðu frá að
hverfa, fannst mér ekkert
standa mér nær en að taka
sjálf til við viðgerðirnar
— Hve lengi hafið þér unn
ið að þeim?
— Það er nú orðið rúmt
ár.
— Og þér setjið erfiðið
ekki fyrir yður
— Satt að segja, er þetta
ekki meira erfiðj en af heim
ilisstörfum og mér finnst, að
konur eigi ekki að hika við
að vinna störf sem þetta, ef
heimilisannir leyfa og kraft-
ar eru til þess.
— Hvenær byrjið þér á
morgnana?
— Við opnum kl. 7 og ég
er við þetta þar til maðurinn
minn kemur heim á kvöldin,
en þá tekur hann við og vinn
ur einnig um helgar.
' — Og hve lengi er opið?
— Meðan einhver kemur
með dekk. Hingað hafa oft
komið eftir miðnætti bílstjór
ar utan af landi og orðið að
fó gert við strax. Við erum
ekki að setja það fyrir okk-
ur. Það hefur borgað sig, því
þeir koma þá flestir aftur,
þegar springur næst.
Nú þurfti frúin að bregða
sér inn og er hún opnaði hurð
ina, sást fyrir innan á spjald,
sem á stóð „Barnaföt til
sölu“. Aðspurð kvaðst hún
sauma í frístundum sinum,
bæði eftir pöntun og á lager.
Er agndofa blaðamaðurinn
spurði: „Hvaða frístundum?“
kvað hún þær gefast nógar á
kvöldin og um helgar.
— Og hvort líkar yður bet
ur að vinna við saumaskap
eða hjólbarðaviðgerðir?
— Mér er alveg sama. Aðal
atriðið er að gera eitthvað.
Annars hefur saumurinn held
ur Qrðið útundan hjá mér upp
á síðkastið, því oft er meira
en nóg að gera við að bæta
dekkin.
Þegar við böfum okkur af
stað, sjáum við, að frú Elsa
hefur á ný gripið járnkarlinn
inn tveim höndum og lætur
hann dynja á hjólbarðanum,
sem óþolinmóður bílstjóri bíð
ur eftir, því ekki dugir að
láta viðskiptavinina bíða, ef
viðskiptin eiga að blómgast.
Sameiginlegt átak
fslendingar geta verið stórtæk
ir, þegar þeir leggjast á eitt til
lausnar miklu vandamáli, og
þannig var það í vetur, þegar
ákveðið var að gera stórátak til
að reisa við lánasjóði landbúnaS
arins, sem orðnir voru gjald-
þrota eftir óstjórn vinstri stefu
unnar. Var þá ákveðið að þjóðin
í heild sameinaðist um að byggja
sjóðina upp að nýju, enda hlýtur
það að vera hagsmunamál heild
arinnar að uppbygging í sveitum
landsins geti aukizt ár frá ári,
búin stækkað og framleiðslan
aukizt. Vandamálið var leyst
með því annarsvegar að veita ríf
legar fjárhæðir úr ríkissjóði og
hinsvegar með nokkru álagi á
landbúnaðarvörur, sem neytend
ur greiddu og svipuðu gjaldi,
sem greitt af var bændum.
Þeir mótmæltu sem
sízt skyldi

T.R. hyggst efla skák-
kennslu meðal unglinga
‘ AÐALFUNDUR Taflfélags
Reykjavíkur var nýlega haldinn.
Starfsemi félagsins var þrótt-
milkil á s.l. ári, þannig að þátt
taka í Skákmótum félagsins hef-
ur aldrei verið meiri, og fjárhag
ur þess fór batnandi.
Húsnæðisvandræði hafa mjög
háð allri starfsemi félagsins, því
að í þeim efnum hefur það ver-
ið á algjörum hrakihólum. A
næsta starfsári hyggst félagið
hefja fjárhagslegt stórátak til að
leysa þetta vandamál, og verður
íþví samabndi leitað stuðnings
allra unnanda skákíþróttarinnar
é félagssvæðinu. Þá hyggst fé
lagið efla af alhug skátokennslu
meðal unglinga og verður á þeim
vettvangi haft samstarf við Æsku
lýðsráð Reytkjavíkur.
Þótt skákíþióttin sé eðlilega
höfuðviðfangsefni félagsins, þá
hefur verið ákveðið að gefa með
limunum kost á iðkun annarra
hollra íþrótta. Þannig mun félag-
ið í sumar iðka knattspyrnuæf- inn
ingar og keppa við fyrirtæki og
aðra áhugamannahópa í þeirri
grein, en eðlilega ékki taka þátt
í opinberum knattspyrnumótum.
Vonir standa til, að hinn lands-
kunni knattspyrnumaður og
stoákmaður, Gunnar Gunnarsson,
bankamaður, veiti forstöðu þess
um þætti í félagsstarfseminni.
Jóhann Þórir Jónsson, eftirlits
maður, var endurkjörinn formað-
ur félagsins, en með honúm í
stjórnina voru kjörnir þeir
bankamennirnir Hilmar Viggós-
son og Jóhann örn Sigurjónsson,
Tryggvi Arason, rafvirkjameist-
ari, Jón P. Emils, lögfræðingur,
Björn Víkingur Þórðarson, gjald
keri og Jónas Þorvaldsson, bók-
bindari.
Fulltrúaráð Sjálfstæðis-
félaganna í V-Hún stofnað
HINN 15 júní s.l. var haldinn
stofnfundur Fulltrúaráðs Sjálf-
stæðisfélaganna í Vestur-Húna-
vatnssýslu. Fundurinn var hald-
á Hvammstanga. Fundar-
stjóri var Benedikt Guðmunds-
son, Staðarbakka, og fundarrit-
ari Guðjón Jósefsson, Ás-
bj arnarstöðum.
Þorvaldur Garðar Kristjáns-
son, framfcvæmdastjóri Sjálf-
stæðisflokksins, ræddi um skipu
lagsmál flokksins nrueð sérstöku
tillti til flokksstarfseminnar í
Norðurlandskjördæminu vestra.
Nokkrar umræður urðu um
Skipulagsmálin og tóku eftirtald
ir fundarmenn til máls: Guðjón
Jósefsson, Ásbjarnarstöðum,
Benedikt Guðmundsson, Stað-
arbakka, Sigurður Tryggvason,
Hvammstanga og séra Gunnar
Gíslason, alþingismaður. Á fund
inum fór fram kosning í kjör-
dsemisráð Sjálfstæðisfloitoksins i
Norðurlandskjördæminu vestra.
Lengi hefur verið álitið að
bændasamtök væru ábyrgari í af
stöðu sinni en ýms önnur hags-
rr.'inasamtök. Þess vegna er
hryggilegt til þes að vita, að þeg
ar þjóðin gerði þetta stóra átak
til stuðnings landbúnaðinum,
skyldi eina mótmælaröddin, sem
heyrðist, koma frá ýmsum for-
ystumönnum bændasamtakanna
sjálfra. Þeir einstaklingar og sá
flokkur, sem að þeim mótmæl-
um stóðu, hafa orðið sér til mik
I illar minnkunnar og stórskaðað
álit bændasamtakanna. Neytend
ur hafa ekki mótmælt því að
taka á sig nokkrar byrðar til að
bjarga einum meiginatvinnuvegi
landsins, en sumir þeirra, sem til
þess eru kjömir að gæta hags
landbúnaðarins, hafa hinsvegar
( látið i>ólitískt ofstæki ráða af-
stöðu sinni.
I Að hætti kommúnista
Tíminn ræðir öðru hverju
um samkomulagið við Breta í
Iandhelgisdeilunni, þótt blaðið
fáist aldrei til að svara spum-
ingu Morgunblaðsins um það,
hvort Framsóknarflokkurinn
vildi nú rifta samkomulaginu
við Breta, ef Bretar og aðrir
féllust á lögfestingu 12 mílna,
eins og við Islendingar börðumst
fyrir á Genfarráðstefnunni. í
gær segir blaðið:
„í þessum margfræga samn-
ingi er hinsvegar kveðið svo á,
að íslendingar séu bundnir því
ákvæði um aldir og ævi að til-
Stjórn Fulltrúaráðsinsins skipa:
Benedi'kt Guðmundsson, Staðar- __________________
batoka, formaður, Óskar Levý, ] kyiina Bretumr ef 7ið hyggj"umst
breyta landhelgislínu og fá leyfi
Ósum, Jóhannés Guðmundsson, '
Auðunnarsböðum, Sigurður
Tryggvason, Hvammstanga og
Þórarinn Þorvaldsson, Þorvalds-
stöðum.
Góð veiði erlenda
flotans
Raufarhöfn 22. júní.
MJÖG mitoil og góð veiði er
sögð hjá erlenda flotanum sl.
nótt 50 mílur norður af Þistils-
firði og Melratokasléttu en minna
vestar. Köstin höfðu verið stór
og gott að eiga við síldina. Eitt-
hvað af íslenzkum skipum hefur
kastað í morgun en ekki hefur
fréttst um veiði — Einar.
þeirra til þess að leggja málið
undir alþjóðadóm“.
Þetta kunna fréttafölsunar-
blað, heldur því blákalt fram, að
við þurfum Ieyfi Breta til að
leggja ágreining i landhelgismál
inu í framtíðinni undir albjóða-
dóm, þótt það viti fullvel uS
þvert á móti varð samkomulag
um það, að báðir aðilar vawu
skyldir til að hlíta alþjóðalögum
l og leggja ágreining undir al-
þjóðadómstólinn, ef þess væri
i óskað. Síðan vitnar blartið til
Einars Kvarans og segir að hætti
konvnúniskra áróðursmanna:
„Hvað mundi Einar Kvaran
segja nú, ef hann matti halda
ræðu á borgarafundi í Reykja-
vík?“
Slík skrif eru óviðarkvæmileg
og ættu Framsóknarmenn að
I láta kommúnista eira um þau.