Morgunblaðið - 24.12.1969, Side 24

24
MOBGUNBLAÐIÐ, MIÐVTKUDAGUH 24. DES. 1969
jrvspfo Tpuas unn“
agSss 1[tta JBfeq
TlUIgJO [ddG[S B[JBA TgJBq
go B[BA TgfBS ‘,,B3uI
-unqBuiaASB[9[ Bsseq
jnJLqo tpues buiuty“
•rpuB
jpun fSA[B BUTUTBUI TgfB«
‘..ppaepí buoas 8o 'Joq
Bjef gB gtq grue gBAH“
•ppq 3o nilA TgfBs
‘,,gTA unue gB<J ‘Bf“
•g[A ni[3[njq utuoCh
•UUIUUTeAS
-E[9C luuTUX TgfBS ‘„iqqBd
‘buiuibjvc“ ‘jn^æj b nu
nggjs JiuJBUTeASB[9f
•„Tuueq jtííj gUBj igjeq
giujeAq iqqe 3a [I9A
SJBuuy Bunuoq npuoS
jreq npunj Jgj jnjeq
uies ’uiTeq xbjjs iqqe
p[3|e jsuinuioq giA gB
‘Buueq gB uinuTeASB[9[
n[ji[ uinseeq Je ge<j“
agfBS iqqB,j
•„gB gBAqjjie es
gBq gB ‘uin ppaajq u[gJO
bjBq je fa qqqe bzue
urujoq ‘uiieq BCSuuq
gB JEJ[[B Je 's$“
IlgfBS buiuib’taí
um
-unureASB[9C bjj junuBqs
ngnjpjojs nsq je ‘[qqtid
TgfBS ‘„UUldlAS B JlfSf
-iuXjj i3p[e nes Jiaq jjpq
jigejgnp iue Jieq 'Bun
uoq njuiog geui nuioq jb
-ureASBjgC n[ji[ Jrsse<[“
•jjiíqjBjg njBS utujoh
•iqqed
jba Bjjreq jBuuy uin
-u[gueg Jijje luueq ijgui
B nuioq JBuqæj jjsax
•JjBjq qqeg
go iguTunqjBunJi[nCq
j butuibui uioq bujb^
'ní9A fi® TIITA TSB[SiAq
‘„Jnuieq JOAq ‘ngBCg“
•BUUBUieAS
-B[9C n[JT[ [TJ JBJTB[SOJq
njn ‘uutgueg uur tuoj
uies ‘jnuoqjBuruqnfH
•umuTguBg j BgejjBUiBjj
‘uinuggeA uiBjjgeui jba
uies ‘q3(eq b jsnjjes jtujb
UTBASBI9C ue ‘UUTgUBg UUT
uibjjb npjeq jiJiuuejvi
•uneq jrjje b rupj jtujb
UTBASBI9C go ‘uui Bunjjoq
BjqnCs lueq JTUJiuuej\[
•nuun iqqed go
buiuibui uies ‘jeq jjiuiuie
JBA gB< jqBABSX[S TgJBq
uies ‘suxssnqBjqnCs jifp
g[A JBgBjs uuTUiqBiqnCs
UIBU punjS B[JTI JTJjg
■Bun
poq g[A uigeui njOAq uis
jsnjjes neq uuTJngBui jb
uub jgges ‘„jJeeA nu 93“
■um
[iq t uut luunuoq njuiog
geui BunjJoqBJnnCs njjes
jiujjuueui JBgeq ‘JHJA
jgjnds „iJnqqX geui
euioq gjA umgepi“
•jBuunuoq njuiog
[tj utii uneq ngnsjA
Uies ‘BUBUTBASBJgC n[JT[ B
umgnesuiujTAjoj ngjuoq
jiujiuuepí •BgeupCij
uioq uuTiijqBjqnCs
•UBU03[ B[UIBg
TgBjnBj ‘„jqqe ttu[ba jsnq
ejsæu j utujpq njjji ge
oas b „jnueajs" nppe Bjeq
gB uin uueq nppig“
•oas
jpgujjq go ‘nujjeuinu
-BUITS gB TgBJjei B[BA
'ÍI[TA TgSes ‘„tuijs
je Bujeq ‘[jqBjqnCs j
eCgutjq gB uingjeA g[A“
•jjgjjjis go jgB[ UB
-uoj[ B[ureg jggBg „Buioq
jeAquie ipunux geq ge
issta gg ’ddn gjgejs iqjje
jeg ga uujjnjpj JBUUB
je ge< 'jjBp ge — ‘q‘‘
•jjteA jos gjpCq egue jeg
go nujjipg b jpueCu/Cjs b[
euoq [nuipo -njojs B[jq 1
uuj uuiuioq jba uubh
'TBB
-IIB3T TTTTA ‘unq jgJiCeq
‘..M9ÍU npuioq ‘bjba“
•jb uujumejjs
BqBj ge jos ijjXjj uriH
■uueq JgB
-udo unq Jegeq ‘umuoq
jn jn sneg jnqiCej [[i>[iui
go juinBjjs umijtg b
jba uurujoBJBqBg -ujjqiCi
uioq uegeq ‘nujsnqpie
ge xbjjs JgBjje[ bjba
•BJjieq umjjA gB jqiC[
-euruq quejs jsjeq gB<
•uioq uur je JBgeijurejg
jsngj/Ceq jBumunjs
-puBA 'JTUjCs i puíui go
jjeq Buies b ‘gjgjoq 9 egur
-uádBUis 9 ngggeg z
jjjje ‘jttjjb jqqe uueq
bCs Jjeq) uuBu-iB fq nq je
gnoq nuqoi jAq gy '(-mgB
uitrBq ges rejp[B Bgejggn
-jo Bjeq qe<) •uuBUJBCq
-njeuq umqp jtuXs go
Bueq JTtjXiq ‘umujq bisba
jn ddn njeuq ‘djAS b jn
-Se[jBA[EjBjg ‘nq jngeup
eq ua 'JAq Bjjjeq jnqqou
iqqe -nruj gBjjAgnv
•jnjjB b.Cs
ge bj lajpie runui ireq
go ges iuiuis ruspiou jjeq
BjppBJSgTA UIUTgue UT3S
‘jnjq geui Buioq ge q[jee
nq ge ‘jsjiCj ngges '[
: uinuiuuBui
-bjjoj b unBpge jsbujCj
go uuBireq BjpCjq gB [tj
umunpuejioqB gTuioui go
uxnjnBjq TpuBjBjJijje je
ugeg jjeq BgeiuBgiej^ riq
mjeg eq ‘jngBTUBjjpj utes
‘BUiq TIiIT'uis BW-^S gB TAq
jb ueuiBg mjieq nq ja
QÐoaav?Liox
•• ••
6
VNNVNHVH NOHS3U
VNNVNHVH NOHSaU
fZ
8
LESBÓK BARNANNA
LESBÓK BARNANNA 25
„Láttu ekki svona.
Þeir minna þig þó á jól-
in“, sagði konan.
„Ég vil engin jól, og ég
vil engin skrípi hingað.
Ég akal fara í „partýið".
Og þú skalt ekki reyna
að skipta þér meira af
því, Ég elska popstjörn-
ur, þær eru alveg
„gjegg“, sagði stúlkan
„gjekk“, sagði 6túlkan
evo æst, að litlu jólasvein
amir hrukku við.
„Láttu hana eiga sig.
t>að verða engin jól hvort
sem er, meðan hún er
heima“, sagði maður,
sem kom í þessu fram í
dymar.
Bjallan hringdi og
stúlkan þreif dyrasím-
ann.
„Já, ég kem strax“,
evaraði hún og það glaðn
aði yfir hennL Hún var
nærri búin að setja jóla-
sveinana um koll, þegar
hún þaut fram hjá þeim
og hvarf inn í lyftuna.
Konan og maðurinn
horfðu ráðalaus á eftiT
henni.
Það sá inn í íbúðina
að bak þeirra. Völu
langaði til að gráta, þeg-
ar hún sá þar fagurlega
skreytt jólatré.
Villi tók upp kúlu og
rétti konunni: „Það er
gæfukúla í þessum
böggli. Hún gerir þá
glaða, sem eru leiðir“,
sagði Vala.
„Hún er sæt og góð á
bragðið, það má borða
hana" sagði Villi.
Konan tók við kúlunni
og brosti.
„Þá Skiptum við henni
á milli okkar og borðum
hana“, sagði maðurinn
og brosti líka.
„Gleðileg jól“, sögðu
jólasveinamir.
„Gleðileg jól" sögðu
hjónin.
Jólasveinamir gengu
hægt heim á leið. Þeir
voru þögulir eftir síð-
ustu heimsóknina. En
hún vék brátt úr hug
þeirra, fyrir tilhlökkun-
inni yfir að koma heim
aftur.
„Sjáðu litla bakhúsið
þarna“, sagði Villi allt í
einu og benti milli
tveggja stórra húsa. Þar
lá þröngur stígur, og við
endann á þessum etíg
var lítið hús, sem sást
samt ógreinilega í birtu
frá götuljósunum.
„Við skulum aðeins sjá
þetta hús“, sagði Villi.
Þau gengu eftir stígnum
heim að húsinu.
Daufa ljósskímu bar út
um lítinn glugga.
Þau gengu að dyrun-
um og ætluðu að gægjast
inn um gluggann á hurð
iimi. Þá heyrðu þau lág-
ar stunur inni.
Þau litu hræðslulega
hvort á annað.
„Það er einhver veik-
ur þarna inni“, sagði
Vala.
„Ég ætla að vita, hver
r þar“, sagði Villi. Hann
þrýsti á dyrabjöllu-
hnappinn, en enginn anz
aði bjöllunni.
Þá tók hann í hurðar-
húninn. Hurðin var
ólæst.
Hann opnaði og þau
læddust inn.
inm eir að flytja þessa 6
pemiimga þannig, að þeir
myndi tvær beinar raðir,
með 4 peninga í hvorri.
Það virðist dálíti'ð erfitt,
ekki satt? Þó er lausnim
mjög einföld.
3. Raðaðu sex vatns-
glösium upp og fyllltu mr.
3, 4 og 5 með vatni, eims
og mynd II sýnir. Hveirn
ig á nú að breyta röðinni
þannig að ammað hvert
glas sé tómt, en hin full
af vatni Það virðist auð-
velt, þamgað til þú bætir
því við að aðeins megi
hreyfa eöa snerta eitt af
glösunujn.
SPIL
FYRIR
TVO
Ef þú átt fáeima steina eða tré-
kubba, þá gietur þú auðveldlaga bú-
ið þér til þetta spil.
Taktu átta trékubba og málaðu
fjóra rauða, með bláu X. Hina fjóra
skaltu mála græna með svörtu O.
Teiknaðu síðan 9 feiminiga á
pappaspjald ( sjá mynd). Og spilið
getuir hafizt.
Tveir þátttakiendur þuirfa að vera,
anmar hefur X-in, hinn O-in. Þið
skiptist á um að láta steina (einn
í einu) í femingana á pappaspjald-
inu, þanga'ö til þið hafið ekki fleiri.
Nú skiptist þið á um að flytja
stei.nana, sem þið hafið (eimn í
einu).
Takmarkið er að koma þremur
af sínum stei/ruum i beina línu —
annað hvort lóðrétt, lárétt eða milli
horna. Sá, sem verður á umdan að
tana þneimuir í röð, vinmuir.