Alþýðublaðið - 29.07.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 29.07.1920, Blaðsíða 1
ýðubla GrejBLÖ út af AJþýÖufloUloium. 1920 Fimtudaginn 29. júlí 171. tölubl. frihrinn. Khöfn 28. júlí. Símað er frá Boulogne, að Mille- *and og Lloyd George hafi í gær setið á ráðstefnu, tii þess að ræða um vænfanlegan friðarfund í Lond- on. Urðu þeir fullkomlega á eitt sáttir. Akveðið, að tilkynna Boisi- víkum visa skilmála: að haldinn verði aimennur friðarfundur, að Pölland og önnur landamæralönd sitji hann og að ekkert verði rir fundinum, ef Bolsivfkar vilji aðeins semja sérfrið við Pólland. Vopnahléssamningarnir milii Pól- iands og Bolsivíka byrja 30 þ. m. i Baranowitsch. Crlettl sinskeyti. Khöfn 28. júlí. Japanskeisari sjúkur. Símað er frá París, að keisarinn I Japan sé hættuiega veikur, Ungverjar og Frakkar sensja. Sfmað er frá Budapest, að samn- ingar fari fram milli Ungverja og 'Frakka um,.fjármálasamvinnu. Bolsivíkar og Litháar. Símað er frá Kovno, að her- aveitir Litháa hafi verið kvaddar €>urtu úr Vilna. El inlcabsli ey ti. ísafirði^í dag. Engin herpinótaveiðiT*" Kuldar. lleknetayeiði gríðarmikil. * Bæn yngisstulkunnar. (gamall húsgaugur.) •^ú, sem að átt á öllu ráð, a't getur framkvæmt sem þú vilt, ^ttu tii mín í ííkn og náð, — ¦«u laa*4r mig að eigíiast pilt. Alþbl. kostar I kr. á mánuði. Ramasaga krénunnar. - Eftir Ólaf Friðriksson. (Niðurl.) Þegar danska stjórnin takmark- aði innfiutning til þess að reyna að hækka krónuna þá var hún á réttri leið. í fyrsta lagi af því það var of mikil! innfiutningur sem var orsök í krónulækkuninni, i öðru Iagi af því að ágœtlega starýandi verðlagsnefndir voru fyrir í land- inu, svo engin hætta var á því að varan stigi innanlands, þó innðutn- ingur yrði takmarkaður. Þegar íslenzka stjórnin takmark- aði innfiutning í sama tilgangi, þá var hún algerlega á rangri leið. í fyrsta íagí af því, að meinið var ekki það, að of mikið hefði verið flutt inn, í öðru lagi af því að takmörkun á innfiutningi hlýtur að skapa verðhækkun á þeim vör- um sem Iítið er tii af í landinu, svo slík takmbrkun er algerlega óverjandi, nema verðlagsnefnd hafi fult eftirlit með því að v'örurnar séu ekki settar uþp. En slík verð- lagsnefnd er engin til, og raeð þeirri reynslu sem áður hefir feng- ist með slíka nefnd hér á landi, eru líkindi til þess að hún réði ekki mikið við að halda niðri verð- inu, þegar takmörkun á innfiutn- ingi gæfi þeim sem vörur hefðu kost á að setja þær upp. Það virðist svo, sem að íslenzka stjórnin hafi algerlega í blindni fylgt fordæminu frá Danmörku, þegar hún setti takmarkanir á inn- fiutning, því þar sem yfirleitt ekki hefir verið flutt of mikið inn, þá er það hlutfalíslega svo lítið sem hægt er að takmarka innflutning á, að það getur engin áhrif haft á gengið, þó það sé hinsvegar nóg til þess að allskonar smávör- ur stigi í verði innanlands. Með öðrum orðum, nóg til þ^ss að ein- stakir kaupmenn og heildsaiar, sem eiga birgðir, fái tækifæri tii þess að setja að mun upp vörur sínar á kostnað almennings.l) Það sem stjórnin átti að gera, var að setja útflutnÍHgsnefnd, sem á einhvern hátt réði fram úr þvf að verð komi fyrir íslenzku afurð- irnar sem óseldar voru •— ef ekkj var hægt að selja þær, þá með því að fá lán ut á þær erlendis. Ef einhver maður er votur upp ,í hné í kalsa veðri, þá er lítið gagn að því að bretta niður húf- unni. Það verður að bæta það sem f ölagi er þeim megin sem ólagið er, þess vegna þýðir ekk- ert að bretta húfunni niður, held- ur ríður á að komast sem fyrst í þurt. Á sama hátt er algerlega þýðingarlaust að ætla sér að reyna að bæta ólag, sem stafar af of litlum útfiutningi, með því að tak- marka innfiutning. Þess vegna' er bezt að breyta innflutningsnefnd- inni sem fyrst í útflutningsnefnd, þá er von um að gagn verði af starfsemi hennar. En eins og henni er ætlað að starfa nú, verður á- rangurinn af starfinu að Iikindum aðeins sá að skapa nýja dýrtíð í landinu, ofan á þá sem er ýyrir, til stórtjóns fyrir allan almenning, og liklegast einttig til skaða fyrir fjölda kaupmanna, þeirra, sem ekki eiga eða áttu birgðir. 1) Eg hefi heyrt það sagt að innflutningsnefnd hafi hindrað inn- flutning á bifreiðum fyrir eina- miljón króna. En eftir því sera aðrir segja mér þá er það mis- skiiningur. Það kvað vera rétt að neitað hafi verið innflutningi á bif- reiðum fyrir nefnda upphæð eða meira, en bifreiðainnflýtjendur þó flutt inn alt sem þeir vildu; þeir aðeins haft vaðið svo vel lyrir neðan sig að sækja um innflutn- ing á margfalt meiru en þeir ætl- uðu að flytja ihn.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.