Morgunblaðið - 11.03.1975, Blaðsíða 26

26
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 11. MARZ 1975
t
Konan mín, móðir og tengda-
móðir,
VILHELMÍNA
TÓMASDÓTTIR,
Amtmannsstíg 5
andaðist i Borgarspítalanum að
kvöldi sunnudags 9 marz
Jón GuSmundsson,
Hrönn og
Aðalsteinn Thorarensen.
t
BENEDIKT KARL
EGGERTSSON,
Ytri-Sauðadalsá,
Kirkjuhvammshreppi.
andaðist I Landspitalanum 7
þessa mánaðar.
Fyrir hönd aðstandenda
Börn og systkini hins látna.
t
Móðir min
SIGRÚN BJARNADÓTTIR,
Sólvallagötu 39.
lést að heimili sfnu aðfaranótt 6. marz.
Anna Óiafsdóttir.
t
Sonur okkar og faðír
TORFI HAFSTEINN BALDORSSON.
lést á heimili sinu 9 mar;
Ingjh)iirg Torfadórtir,
lngih)arf Torfadóttw. Aifair Torfaaow.
t
Útför sonar okkar og bróður
'•' COMMAStS flAONARS HALLOÓftSSONAR
, KsWiMm* 2, IMi
fer fram frá Eossvogskirkju miðvikudagmn 12 mars kf. t .30 Blóm
vmsamlega.st afþökkúð. én þeim sem vifdu ntinnast ha’ns er bent á
.Bgr naspi talaHffngMnt. - * _*
;r.*:
• ^
Ástkaer jfrnnka okkar.

» v- V
.......
*./<•-•'
............ _
..........
' • fyrrvaraaói yWlkiáiiniwsrhliiia.,
lórt á börgaitRiItafanumað morgni 9. marz . * ' 1 ' V
-‘'V.-í" * • ’ ’'• >..•''. • *'• '•'" ~ '
; 'v'rqwWwNkaw
•'. - ' •
Móðir okkár,
GOÐBJÖRG OUÐMUND&DÓTTIR
lézt laugardaginn 8. marz að'hetmili sinu Kvisthaga 1
Ragnhildur Guðmundadóttir.
Jóhanna Guðmundsdóttir.
t
UNNUR O. JÓNSDÓTTIR, kannari.
Miðbraut 21. Seltjarnarnesi,
andaðíst i Landspitalanum 9. mars.
Agnes Guðfinnsdóttir
Björn Jónsson
Guðrún Magnúsdóttir.
t
Útför móður okkar
ELÍSABETAR STEFÁNSDÓTTUR
Hróflsskála, Seltjarnarnesi,
fer fram frá Neskirkju, miðvikudaginn 12. marz kl. 1.30e.h.
Pátur Guðmundsson
Stefán Guðmundsson
Gunnar Guðmundsson
t
Útför konu minnar, móður okkar og ömmu,
ÁSDÍSAR GUÐMUNDSDÓTTUR,
Hraunteigi 9,
fer fram frá Dómkirkjunni fimmtudaginn 13.marzkl 10.30.
Ásbjörn Stefánsson,
börn, tengdabörn og barnabörn.
Minning:
Jens Guðni Jóns-
son skipstjóri

Fæddur 17. ágúst, 1892.
Dáínn 3. marz, 1975.
Jens Guðni Jónsson, skipstjóri,
ættaður úr Bjarneyjum á Breiða-
firði, bjó lengst í Hafnarfirði. '
Mér er mjög kært að minnast
okkar fyrstu kynna. Það var árið
1914. Þaó ár getum við allir, sem
erum eldri, munað. Það var árið,
sem fyrri heimsstyrjöldin skall á.
Ég var nýkominn í land á hol-
lenzkum togara og vantaði pláss,
eins og það var þá skrifað á
fslenzku. Má vera, að það sé
dönskuskotið. Svona töluðu menn
þá. Bauðst pláss á norsku fiski-
skipi, sem átti að fara til Norður-
lands á síldveiðar. Þar var og
hafði verið um borð f nokkurn
tfma, bæði hér vtð land og í veiði-
skap við Noreg, Jens Guðni Jóns-
son. Það skip hafði sigft á Svíþjóð
og Þýzkaland með afia sinn á
siidarvertfðinni, sem algengt var.
Jens, vinur minn, var háseti á
þessu skipi. . : :.y. .:
Þegar farið yar frá Hafnarfirði,
vorum við 13 isiendingar. Þar af
urðu 4 seinna meir mýndar- og
dugiegir skipstjórar á islenzkum
fiskiskipum. Og Jón Eirfksson
seihna skipstjóri á Gufifossi.
Samfélag okkar á rnlHi var dá-
samlegt, og þessi samvera hefur
verið mér ávallt hinn bjartasti
, tftni *vi minnar. Sérstakiega var
yfirmaður ókkar, sem var Norð-
maður. mikill stjórnmaður á síld-
Vetóum. Þar lærðum við okkar
f ag, sem kom okkur ólium að góðu
haldi sfðar. Eg tei; að það happ,
setn n\ér hlðtnaðist við það að
kynnast víni qtfnuiti Jens, hafi
verið þegar. aUt .er.skoðað, mér tfl
gfeði oggagns’ '• -•'/ ' •.
íens var eirtn-,af þeim mönnum,
sen> lærði ‘ sjvinennsku ekki að
riafni heldnr 'af þékkíngu; sem
: áðeins fæst með því að læra sjó-
.mennsku á. sira- og seglbátum,
stórúm og smáupi. Sð. sem stjórn-
ar titiu Verjunni veL harin verður
ífljótt fljótur áð: íæra áð stjórna
stóru skipi. i,- •>• •
. Eg minnist; Jens sem heimiiís-
föður. t»ar var -hann sérstæðtir,
þiyf að á þvf sviðir kunni hann
jafnt tH verka-.óg bezta húsmóðir.
Enda kom það sér vel, er seinni
kona hahs irtisstr heilsuna. Hann
var að eðtisfári hinn prúðasti
maður f umgengni við hvern sem
vár, bæði á sjó ogiandi. Eg heid,
að ég háfi afdreí orðið þess var, að
hann brygði skapi, hvernig sem á
stðð. Hef ég aldréi kynnzt dag-
farsprúðari manni.
Andiát vinar mins ber að á und-
an mfnu. Þess vegna mun ég af
engri getu, en náinni kynningu,
reyna að senda honum mfnar
hjartans hugsanir.
Eg bið himnaföðurinn þess, að
vinur minn fái góða heimkomu.
Eg og konan min biðjum honum
guðsblessunar og hans fólki.
Gamall skipsféiagi og vinur.
1 dag er gerð frá Fossvogs-
kirkju útför vinar míns Jens
Guðna Jónssonar fyrrv. skip-
stjóra, er var fæddur 17. ágúst
1892, dáinn 3. marz 1975.
Fyrstu minningar mínar um
Jens heitinn eru frá æskudögun-
um i Hafnarfirði. Ég minnist hans
sem hins stóra, myndarlega og
hógværa sjómanns, sem við strák-
arnir litum upp til. Siðan lágu
leiðir okkar saman, er ég kom sem
ungiingur um borð í skip, sem
Jens var stýrimaður á. Þá finn ég
fijótt hvern mann hann hafði að
geyma, þar var ékki hávaðinn og
lætin, heldur fór þar reynslumik-
ill og hógvær sjómaður, öruggur
og traustur, sem alltaf var boðinn
og búinn að kenna og segja okkur
ungu mönnunum til. ■
Sfðan skildu leiðrr. er ég flutti
burt úr Hafnarfirði, en ekkí brást
tryggðin og alitaf var handtakið
jafn hlýtt og áhuginn jafn mikili
að frétta hvernig gengi á sjónum,
er við mættumst, því að á sjónum
var hugurinn aiit tii sfðasta dags.
Árið 1962 fíyzt Jens sfðan hing-
að 'u'pp á Akranes, til dvalar hjá
dóttur sinnt Kristfnu, sem hér er
búsett. Þá lágu ieiðir okkar sam-
aná ný.
Jens Guðni hafði gengið i Odd-
feHowregluna 1943' óg .þótti alla
tið mjög vænt urrt þann félags-
skap. Eftiraðhann kom á Akra-
nes, starfaðr hann mjög vel innan
reghinnar, af 'svo fuHorðnum
manni að vera. Sfðustu árin var
hann nijög fótayeikur, en aldrei
kvartaði hann og sagði ávallt, að
• þettsj væri ekki meira en margir
.aðrir sjómenn þyrftu að búa við.
.Jens dvaldist.sfðustu árin aó
Hrafnrstu f Reýkjavfk. Þar yar
áyaíit mjög ánægjulegt að heim-
. sækja hánn og. mfnnist ég þess, er
ég si hann fyrr/ siðustu jól, hve
mikiU friður vjrtist _ hvfla yfir
þessum fullorðna. manni. Ef hann
var. sjrurður. hyernig honum Hði,
þÁ'Var. svarið áVaiit það sama: Eg
•hefr það áh'eg ágætt, hér hefi ég
V aiít* tii alls, stóÍKin' riiínn, pipuná'
mína og nóg að: iesa. Þetta sva'r
iýs’ir af mípum dómi ákaflega vel
þessum heiðursmanni. Hann var
sáttur við tffiðog tilveruna, kröf-
umar voru ekki meiri.
Jens hafði gengið í gegnum
harðan 'skóla Iffsins, þar höföu
skipzt á skin og skúrir. eins og
gengurf þessu Iffi.
'Hanh fór fyrst' til sjós á ferm-
ingardaginn sinn. Í siglingu um
höfin var hann báðar heimsstyrj-
aidirnar og er það vissulega
reynsla út af fyrir sig.Hann starf-
áði sem skipstjóri og stýrimaður
fram á sextugsaidur.
Mánudaginn, þ. 3, þessa mánað-
ar, mætti hann f morgunmatinn
sinn, snyrtilegur eins og hann
ávallt var, gekk siðan upp f her-
bergi sitt, settist f stólinn sinn og
var þá allur.
Það er ánægjuiegt að Iærdóms-
rikt að hafa kynnzt og fengið að
eiga samleið með slfkum heiðurs-
manni sem Jens heitinn var, og
fyrir það er ég innilega þakklát-
ur.
Guð blessi minningu hans.
Friður veri með sálu hans.
Eg sendi dætrum hans, ástvin-
um og aðstandendum öllum min-
ar innilegustu samúðarkveðjur.
Kristjðn Kristjánsson.
Kveðja til afa
Mánudaginn 3. marz lézt á
Hrafnistu Jeris G. Jónsson fyrrum
skipstjóri.
Alltaf var mér hugljúfast að
kaliá hann afa skipstjóra. Og nú
þegar afi skrpstjóri er ekki iengur
á meðal okkar, rifjast svo margt
upp, og þá. eru -mér mi nnisstæðust.
æskuár mín þegar hann bjó i
Hafnarfirói ásamt Júliönu ömmu.
Alltaf var tilhiökkumn jafn mikii
hjá okkur bræðrunum að fá að
kotiia tii ömmu og afa útn helgar.
Sú hiýja og ást. sem streymdi frá
þeim, er óiýpanieg, og seint
gieyma barnssáiir þeim tima, sem
hann gaf þeim, né þvf aó fá að
fara niður að'höfn á sunnudags-
morgrmm með áfa Og sjá aiia bát-
árra. Og allt vissi afi: um þessa
, báta. :
Seinna, þegar •við bræðurnir
, fórum í'okkaf.,fýrstu sjóferð, gaf
hann ókkur góðráð;sem reyndust
•pkkúr vel ’jj þiessum siutta eh iær-
dórpsrika ísjómánrfsferli ekkar
. bræðránna.
. Áldrei .IfiJur.'jri^r úr minni hve
sterkur- ÍMtófi'. varí. þegar amrrta'
lÍK' ÍR/slÍóéýöéfcri hjónum hef.'
' ’altlréi * kýirari. Eða nokkrpm*
’áyunijséihná ;íjiö5.át' Jens nafni
hpns ‘*og brg«r ihipn. féli svo
skyndHegáTrájptVé. hugprúður og
.hughreystándr:hönn var. Engan-
grunaði livað hgprl.syrgði þennán.
uppá'haids drengkinn.
Nú þégar' hánn er horfinn,
hugga ég míg yið það að nú eru
þetr nafnjrpir og amma saman á
ný éftir lýngan aóskilnað.
• • Öláfhr Úmfftsrssaa.
gremar
ATHYGLl skal vakin á þvi, að
afmælis- og minningargreinar
verða að berast blaðinu með
góðum fyrirvara. Þannig
verður grein, sem bfrtast á f
miðvikudagsblaði, að berast f
sfðasta lagi fyrir hádegi á
mánudag og hiiðstætt með
greinar aðra daga. Greinar
mega ekki vera f sendibréfs-
formi eða bundnu máli. Þær
þurfa að vera vélritaðar og með
góðu lfnubili.
Kveðja:
Krístján Eyjólfsson
F. 8.3. 1904
D. 1.3. 1975
Við félagarnir sendum þér okk-
Þökkum auðsýnda samúð og
vináttu við andlát og útför konu
minnar, móður, tengdamóður og
ömmu.
INGIBJARGAR
JAKOBSDÓTTUR,
Óðinsgötu 20 A.
Jónas Jónasson,
Þórhallur Blöndal,
Þorbjörg Blöndal Himes,
tengdabörn og barnabörn.
ar beztu þakkir fyrir ánægjulegar
stundir, sem við áttum saman sið-
ustu ár í sumarleyfum á sólar-
strönd og kvöldin er við komum
saman og rifjuðum upp atburði
frá liðnum sumrum og frá „tog-
araárunum". Við erum þákklátir
forsjóninni fyrir að hafa fengið
tækifæri til að kynnast hógvær-
um, góðum manni. Góðmennska
þín og hjartahlýja er okkur ijúf
minning.
Far í friði. Friður Guðs þig
blessi. Hafðu þökk fyrir allt og
allt.
Ferðafélagar og vinir.
, Helgason hf. STE/N/OJÁ
llnholti 4 Slmar 74477 og 14754
Útfaraskreytlngar
blómouol
G"róðurhúsið v/Sigtun sími 36770