Morgunblaðið - 11.03.1975, Page 32

32
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 11. MARZ 1975
Piltur og stúlka
Eftir Jón
Thoroddsen
annan veg en móóur hennar; fann hún þaó til, að
maöurinn væri óálitlegur; en Ingveldur kvað fegurö-
ina ekki til frambúðar; hefði og föóur Sigríðar verió
allt annaó betur gefió en fríöleikurinn,-og heföi hann
þó verió sæmdarmaöur í sveit, en taldi Guðmundi
þaö til gildis, aó hann væri ráódeildarmaður, stilltur
og efnaður vel, og mundi fóstri hans búa svo í garö
fyrir hann, aó hann yröi þess mest aónjótandi, sem
til væri á Búrfelli. Sigríður fann þaö og aó
Guómundi, aó hann væri mjög svo fákunnandi; en
lngveldur haföi oró fyrir því og kvaö ekki bókvitió í
askana látið, þegar farió væri að búa. Aö svo búnu
skildu þær mæógur aó því sinni; en nær því á
hverjum degi flutti Ingveldur mál Guömundar, en
fór þó aó öllu sem hægast viö Sigríði. Sigríður vildi
fyrir hvern mun ekki giftast Guömundi, en þótti nú
sem hún mætti ekki gleyma Indriða. Hafði hún þaö
fyrir satt ööru veifinu, aó hann mundi hafa huga til
sín, og hefði hann sýnt henni þaö oft í viðmóti, þó
ekki hefói hann talað margt; en einkum þóttist hún
aó fullu hafa ráöiö þaö af oróum hans, þá er þau voru
saman þar í stofunni. Aftur annað veifiö efaöist hún
um, aó þetta væri annað en tómur hugarburður sinn,
og væri hugsun sú einungis sprottin af því, að hún
óskaði, aö svo væri. Hún gat heldur ekki skilið í því,
hvernig á því stæöi, aö Indriði hefði beðið sér stúlku
annars staðar, eins og þá var altalað, ef hann
nokkurn tíma hefði haft huga til sín. Það var og
HÖGNI HREKKVÍSI
Þú verður aó fresta konsertinum þangað til málning-
in er þornuð.
annaö, er henni þótti undarlegt, aö Indriði ekki hafði
komið þar eða séð hana allan þann vetur og ekki
komið á þá mannfundi, sem hún kom á, eins og hann
hafði áður verið vanur. Aftur á hinn bóginn fann
hún, að móður sinni mundi stórum mislíka, ef hún
vildi.ekki fylgja ráóum hennar og eiga Guðmund. Út
úr öllu þessu var hún oftlega mjög angurvær og grét
í einrúmi, en bar sig þó að láta ekki fleiri menn sjá;
því við engan var að tala, er hún gæti trúað fyrir
hörmum sínum.
Þaö var eina nótt sem oftar, að hún gat ekki sofnað
fram eftir allri nótt fyrir tómri umhugsun um hagi
sína og grét sáran; en nokkru eftir miðnæturbilið
sofnaói hún loks út af, og dreymdi hana þá, að hún
þóttist vera stödd þar úti á hlaðinu; þar var og móðir
hennar hjá henni og hélt á húfu nokkurri gamalli, og
þótti henni þó líkara lambhúshettu, og ætlaði móðir
hennar að setja hana á höfuðið á Sigríði; en í því bili
þótti henni Björg systir sín koma þar að og segja:
Ekki veit ég, hvað þú hugsar, Ingveldur sæl, aö setja
skrattans pottlokið að tarna á höfuðið á barninu! —
og sló við hettunni, svo að hún hraut ofan í skyrdall,
sem stóð þar skammt frá; en síðan brá hún upp faldi
einum fögrum, og þóttist hún vita í svefninum, aó
hún ætlaði að setja hann á höfuðið á sér, en í því
Sagan af kóngsdóttur
og svarta bola
sagði, að eitthvaó gæti hún fengið að gera, til dæmis
gæti hún þvegið upp, því sú, sem það hefói gert,
hefði nýlega stokkið í burtu. ,,En þegar þú veróur
leió á uppþvottinum", sagði kerlingin, ,,þá ferðu
sjálfsagt þína leið líka“. — Nei, ekki sagðist Katrín
nú fara að hlaupa úr vistinni.
Hún var bæði fljót og vandvirk við uppþvottinn.
Næsta sunnudag var von á gestum til hallarinnar.
Svo bað Katrín um að fá að fara með þvottavatnið til
konungssonarins, en þá var hlegið að henni og sagt:
„Hvað viltu þar? Heldurður aó konungssonur fari
að líta á þig, sem ert svona búin?“
En hún lét sig ekki, og hélt áfram að biðja um
þetta, og loksins var henni leyft það.
Þegar hún gekk upp stigana, hringlaöi í tré-
stakknum svo konungssonur kom fram og spurði:
„Hver ert þú eiginlega?“
„Ég er meö þvottavatn handa yður“, sagði Katrín.
„Heldurður að ég vilji nýta þvottavatn, sem þú
kemur með?“ sagði konungssonur, og svo skvetti
hann öilu vatninu yfir hana.
Svo varð hún að fara, en síóan bað hún um leyfi til
þess að fara til kirkju, og það fékk hún líka, þvi
kirkjan var þar rétt hjá. En fyrst fór hún að
FEROIIMAtVID
'Jh '
1
ffte&TOorgunkaffinu
Prinsessan
(á bauninni)
í brúnni
Prinsessa Truban Tap-
Tail með hið silkimjúka
hár hefur fengið fram-
gengt samningi um lífs-
tíðar „ábúð“ ókeypis og
tryggt sér hina beztu
umhirðu. Prinsessan
sem er fræg í Bretlandi
fyrir fegurð sína, er
Síamsköttur sem í 15 ár
samfleytt hefur verið
skipsköttur um borð í
fragtskipinu Sagamore.
Skipið var nýlega selt til
Ítalíu. Hinn gamli skip-
stjóri skipsins bað skipa-
félagið er það seldi skip-
ið að sjá um að Prinsess-
an fengi áfram að vera
með skipinu og halda til í
skipstjóraíbúðinni eins
og hún hefur frá upphafi
fengið. Italirnir, sem
skipið keyptu voru ekk-
ert hrifnir af þéssu fyrst
í stað, en nú hefur verið
sætzt á málin. ítölsku
eigendurnir hafa undir-
ritað samninginn um að
Prinsessan haldi til í
skipstjóraíbúðinni það
sem hún á eftir ólifað við
hina beztu umhirðu
m.m.
Þeir mundu
ekki annan
eins vetur
í vetur hafa öðru
hvoru verið að berast
fréttir af því að Vetur
konungur hafi verið
mildur við V-Evrópubúa
á þessum vetri. Því var
jafnan hnýtt aftan í
þessar fréttir, að elztu
menn teldu sig ekki
muna jafn milda vetrar-
veðráttu. Nú skýra
dönsku blöðin frá því, að
þegar litið sé yfir vetrar-
mánuðina hafi veturinn
verið sá allra mildasti í
200 ár. — Og þykir þá
ekki lengur neitt undar-
legt við það þótt elztu
menn telji sig ekki muna
jafn milda tíð. Gamla
metið var búið að standa
í um 50 ár. Meðalhitinn
nú í desember var 4,5
gráöur, í janúar 4,8 og i
febrúar 1,5. Veturinn
1924 til 1925 var meðal-
hitinn í desember 3,8
gráður, janúar 3,5 og
febrúarmánuður var þá
með 3 stiga meðalhita
eða nokkru heitari en
febrúar þessa árs.