Morgunblaðið - 02.04.1977, Blaðsíða 12

12
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 2. APRÍL 1977
Brúðuleikhúsvika
á Kjarvalsstöð-
um í fyrsta sinn
Leikbrúðuland, Jón E. Guðmunds-
son og myndlistarkennarar sýna
LAUGARDAGINN 16. aprll
n.k. hefst á Kjarvalsstöðum
brúðuleikhúsvika, sem stendur
fram til 25. apríl. Það eru sam-
tökin Unima (Union Inter-
nationai de la Marionette) eða
nánar tiltekið íslandsdeild
Unima, sem stendur fyrir þess-
ari brúðuleikhúsviku á Kjar-
valsstöðum, þar sem Leik-
brúðuland og Isl. brúðuleikhús-
ið, sem Jón E. Guðmundsson er
í forsvari fyrir, svo og fjórir
myndlistarkennarar sýna fjög-
ur brúðuleikrit.
Um helgar verða sýnd tvö
leikrit daglega, annað klukkan
15 og hitt klukkan 17 og á virk-
um dögum verður eitt leikrit
daglega klukkan 17.30.
Þess utan verða brúður til
sýnis á göngum Kjarvalsstaða,
bæði íslenzkar svo og frá Svi-
þjóð, Danmörku og Noregi.
Sænsk hjón munu halda gesta-
leik með eigin brúðum. Þá sýn-
ir Leikbrúðuland, sem saman-
stendur af Helgu Steffensen,
Bryndísi Gunnarsdóttur, Hall-
veigu Thorlacius og Ernu
Guðmundsdóttur, brúðuleikinn
Meistari Jakob, sem þær hafa
sýnt á Fríkirkjuvegi 11 í vetur,
en sýningar á því leikriti eru
nýhættar.
Helga Hjörvar hefur samið
leikrit upp úr þjóðsögum, sem
heitir Að skemmta skrattanum
og leikstýrir hún þvf jafníramt.
En jón Ásgeirsson hefur samið
tónlist við verkið. Jón E.
Guðmundsson hefur smíðað all-
ar brúðurnar fyrir það leikrit
og eru þær skornar úr tré. Leik-
brúðuland stjórnar brúðunum
og talar fyrir þær. Sagði Helga
Hjörvar, að þetta leikrit væri
gömul þjóðsaga séð með augum
nútímafólks. Kölski er aðalper-
sónan og hann hefur hjá sér
mann, sem kyndir Helvíti og
heitir sá Jón. Jón þessi var f
lifanda lifi með afbrigðum
ágjarn og sér óskaplega eftir
því, og á hann því ekki sjö
dagana sæla undir yfirborði
jarðar. Leikritið hefst á því að
gestur kemur í heimsókn til
Kölska og er það jarðbor, eða
kröflubor eins og Helga sagði.
Sfðan fá svo áhorfendur að
fylgjast með ferðum og gjörð-
um Kölska frá árdögum eða i
um það bil tvö þúsund ár. Aðr-
ar persónur koma fram f gervi
brúðanna í þessu leikriti, til
dæmis Drottinn, gömul kona,
sem er niðursetningur, fátæk
bóndahjú og fleiri.
Þá hafa fjórir myndlistar-
kennarar smíðað brúður í eitt
leikrit, sem er eftir Nínu Björk
Árnadóttur. Leikarar frá LR og
Þjóðleikhúsinu munu tala fyrir
þær brúður.
Sú nýbreytni verður á þessari
brúðuleikhúsviku að engin
leiktjöld verða á hinu fjögurra
metra stóra sviði, heldur munu
stjórnendur brúðanna ein-
göngu skrýðast svörtum klæð-
um.
Á sýningunni verða ýmiss
konar brúður eins og fyrr er
getið, handbrúður, skaftbrúður
og strengjabrúður.
Þegar Morgunblaðið ræddi
við konurnar á bak við Leik-
brúðuland og Jón E.
Guðmundsson sögðu þau að
þau vonuðust eftir þvf að
brúðuleikhúsvika sem þessi
ætti eftir að endurtaka sig.
Brúðuleikhúsið væri ekki bara
fyrir börn heldur líka fullorðna
og þeir, sem einu sinni hefðu
fengið áhuga á brúðuleikhús-
inu, héldu honum áfram. Hing-
að til hefðu aðeins Leikbrúðu-
land og Jón E. Guðmundsson
sýnt og nú hefðu myndlistar-
kennarar bætzt i hópinn með
sfnar sérsmíðuðu brúður og
væri það vissulega jákvæð
þróun, sem þau vonuðu að yrði
framhald á.
J6n E. Guðmundsson og Hallveig Thorlacius með leikbrúður úr tré,
sem Jón smfðaði fyrir leikritið Áð skemmta skrattanum, sem Helga
Hjörvar hefur samið upp úr þjóðsögum og Jón Ásgeirsson samið
tónlist við.
A árunum 1965 — 1966 gerði Baltasar roð mynda af öllum ábúendum Grlmsneshrepps. Myndirnar eru
lipurlega teiknaðar og bera eðlilega nokkurn svip af menntun listamannsins I fagurlistaskólum en þá var
stutt frá skólasetu hans og framtfðin óráðin.
Snæbjörn Guömundsson, SyÖri-Brú
Guðmundur Guðmundsson, Efri-Brú tngiíeifur Jónsson, Svinavatni
Iburður línu og litar
Það er fátt um hik og fum i
myndum Baltasar Samper að
Kjarvalsstöðum, þar sem hann
hefur undanfarið verið með stóra
sýningu, er lýkur um næstu helgi.
Listamaðurinn rennur skeiðið
greitt f öllu tilliti, hvort heldur að
um er að ræða athafnasemi hans
fyrir framan trönur sinar eða
hvað sýningar á afrakstrinum
varðar. Aðeins eru liðin þrjú ár,
sfðan hann sýndi sfðast að Kjar-
valsstöðum, en sýningar þar eru
mikið fyrirtæki, svo sem allir vita,
er til þekkja og framundan mun
sýning á nýrri hlið tæknisviðs
listamannsins í Norræna húsinu,
áður en árið er liðið (Grafik)..
Baltasar er sannarlega auðvelt
að beita penslinum og rissblýinu
og útfærir myndir sfnar með
miklum glæsibrag á tæknilega
sviðinu. Sumir hafa hér þótzt
merkja skaphita Spánverjans í
slíkum vinnubröðgum og þó hef-
ur forverum hans og meisturum
spánskrar listar ágætlega tekist
að hemja slíkan ofsa í vinnu-
brögðum sínum. Er því alrangt að
höfða hér til skaphita Spánverja
eða erfðavenju í spánskri list, því
að hröð eða hæg vinnubrögð á
myndlistarsviði teljast mjög ein-
staklingsbundin eiginleiki og lýt-
ur engum merkjanlegum land-
fræðilegum lögmálum. Jóhannes
Kjarval málaði vfst eitt sinn ell-
Mynd af Hrafnhildi Sigurðardóttur.
r
Ferðamálaráó Islands:
Kannar möguleika ís-
lands, sem ráðstefnulands
NYLEGA boðaði Ferðamannaráð
islandstil blaðamannaf undar á Hótel
Loftleiðum i tilefni af heimsókn aðal-
framkvæmdastjóra ráðstefnuráðs
írska lýðveldisins. E.P. Kearney.
Ferðamálaráð íslands var stofnað í
júli siðastliðnum og er formaður þess
Heimir Hannesson. Bauð Ferðamála-
ráð Kearney hingað til að kynna
stjórnvöldum, hótelstjórum.ferða-
skrifstofumönnum og öðrum er hlut
eiga að máli mikilvægi ráð-
stefnuhalds á íslandi og hugsanlega
kosti þessarar greinar ferðamanna-
iðnaðarins fyrir íslendinga
Ferðamálaráð hefur i hyggju að
kanna þessi mál gaumgæfilega á
næstunni, m.a. hvernig bezt verði að
því staðið að auka fjölþjóðaráð-
stefnuhald hér á landi í náinni sam-
vinnu við þá aðila er einkum hafa
hagsmuna að gæta. Getur reynsla
nágrannaþjóða eins og íra tvímæla-
laust gefið íslendingum mikilvæga
visbendingu i þá átt, að þvi er kom
fram á fundinum. Ferðamálaráð
hyggst kynna niðurstöður sínar í
sambandi við þessa stefnumótun
opinberlega og verður það innan tið-
ar.
Sagði Kearney að hann vonaði að
íslendingar gætu haft eitthvert gagn
af reynslu íra i ráðtefnuhaldi. Ferða-
málaráðið írska væri eitt hið fyrsta
sinnar tegundar, en það var stofnað
árið 1972 en Kearney hefur starfað
að ferðamálum s.l. 17 ár. Hann hef-
ur auk þess starfað mikið á alþjóða-
vettvangi, er framkvæmdastjóri ETC,
„ European Travel commission"
fulltrúi íra i ferðaráði OECD og
borgarfulltrúi í Dýflinni.
Sagði Kearney að samkvæmt
reyhslu sinnar þjóðar af fjölþjóða-
ráðstef nuhaldi, lengdu slikar ráð-
stefnur hinn almenna ferðamanna-
tíma, þvi þær væru oft haldnar utan
háannatíma ferðamannastraumsins
og stuðluðu auk þess að jafnari at-
vinnu þeírra er starfa að ferðamálum
um leið og þær gerðu hótelum kleyft
að hafa opið allt árið.
Sagði Kearney enn fremur að ráð-
stefnumenn eyddu að meðaltali
fimm sinnum meira en venjulegir
ferðamenn. jrar vinna markvisst að
■'ðnaðúrf^T SÍn re^stefnur °9 á það
sinn pai.n er orSirjn r«rðamanna-
iðnaðreinn er orðinn Jnnar aðal-
atvinnuvegur þjóðarinnar. Að áliti
ferðamálaráðs islands bendir margt
til þess að íslendingar geti lært af
reynslu íra enda aðstæður beggja að
ýmsu leyti sambærilegar.
Sagði Kearney að hingað til hefði
um 75 prósent fjölþjóðaráðstefnu-
halds verið i Evrópu en þróunin gæti
orðið sú að næsta áratuginn mundi
leiðin liggja til Kyrrahafslandanna
— til að stemma stigu við því þyrftu
þau lönd sem einbeittu sér að fjöl-
þjóðaráðstefnuhaldi að auka kynn-
ingu á aðstæðum, svo og samvinnu
meðal þeirra, sem að þessum málum
vinna. Tók Kearney sem dæmi um
hvað jrar hefðu aukið möguleika
sína sem ráðstefnulands, að árið
1972 hefðu um 20 þúsund manns
komið til írlands til ráðstefna, árið
1974 hefði talan tvöfaldast og þá
hefði hagnaður verið um sjö og hálf
milljón sterlingspunda. Að meðaltali
sagði Kearney eyddu menn sjö
milljón bandaríkjadölum árlega I
Evrópu á ráðstefnum og væri óhætt
að segja að héldu ráðstefnur áfram
að aukast i Evrópu yrði árleg eyðsla
þrir og hálfur milljarður bandarikja-
dala. Talið er að ráðstefnuhald
almennt muni meira en tvöfaldast
næsta áratuginn.
Hinn siðari ár hefði írland getið
sér góðan orðstír sem ráðstefnuland
og væri það eingöngu vegna mikillar
kynningar á landi og þjóð. Þeir, sem
störfuðu að þessum málum, væru
ekki áhugafólk, heldur sérhæft
starfslið, enda væri ekki grundvöllur
fyrir öðru, því það stór og veigamikill
væri markaðurinn orðinn.
Kearney gat þess að gert væri ráð
fyrir að meðlimir á ráðstefnum
mundu verða helmingi fleiri um
1980, þótt ráðstefnuhóparnir væru
ef til vill smærri yrðu þeir þeim mun
fleiri.
Erling Aspelund, hótelstjóri Loft-
leiðahótelsins, sagði að á hótelinu