Morgunblaðið - 02.04.1977, Síða 30

30
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 2. APRlL 1977
BRANDUR BJARNASON
lézt 30. marz. JarSarförin auglýst slðar.
Eltsa Jónsdóttir
Lilja Brandsdóttir
Bryndts Brandsdóttir
Bjami Brandsson.
Eiginkona min, móðir, tengdamóðir og amma
GUÐBJÖRT EINARSDÓTTIR
lézt á Egilsstaðaspítala 31 mars s.l.
Jón Eirtksson
Einar Eirtksson
Guðmundur Sigurðsson og barnabörn.
t
Faðir minn
EINAR HELGASON,
Vlðimel 21, Reykjavtk,
lézt I Landsspitalanum 30. marz.
Guðni Einarsson
Etsku litla dóttir okkar og systir
MARÍA ANNA
Háholti 1, Keflavtk
léztá Landsspltalanum 24 mars. Jarðarförin hefur farið fram.
Eltnrós Eyjólfsdóttir
Sigurður Jónsson
Ásdts Elva Sigurðardóttir
Jón Sigurðsson.
+
Útför móður okkar
INGIBJARGAR GUÐMUNDSDÓTTUR,
frá Patreksfirði,
Drápuhltð 42.
fer fram frá Fossvogskirkju þriðjudaginn 5. aprtl kl. 1.30.
Ingibjörg Jónsdóttir, Jón Jónsson,
Kristfn Jónsdóttir, Valgeir Jónsson,
Guðmundur Jónsson, Krístján Jónsson.
+
Eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir og afi
EGILL RAGNARS
Fálkagötu 3,
verður jarðsunginn frá Fossvogskirkju mánudag 4 aprll kl 3 e.h
Sigrtður Ragnars
Guðrún Ragnars Guðjohnsen Stefán Guðjohnsen
Egill Ragnars Guðjohnsen Sigurlaug R. Guðmundsdóttir.
Sigrtður Guðjohnsen
Jakob Guðjohnsen
Stefán Gunnar Guðjohnsen
+
Þökkum innilega auðsýnda samúð og vinarhug við andlát og jarðarför
JÓHÖNNU STEFÁNSDÓTTUR
frá Raufarhöfn.
Sigrfður og Björn Önundarson og fjölskylda.
+
Þakka öllum þeim, sem veittu mér samúð og hluttekningu við andlát og
útför eiginmanns mtns,
ÍVARS H. JÓNSSONAR
Sléttahrauni 15.
Hafnarfirði.
Serstakar þekkir vil ég færa fyrirtækinu Hlaðbæ h.f. fyrir veitta aðstoð
Esther Haraldsdóttir.
Þórunn Þórólfsdótt- g
ir — Minningarorð A
Fædd 8. 9.1930
Dáin 26. 3.1977
Þórunn fæddist að Stóru-
Breiðuvikurhjáleigu í Helgustaða-
hreppi Suður-Múlasýslu. Þar
bjuggu þá foreldrar hennar
Mekkin Guðnadóttir og Þórólfur
Kristjánsson. Hún var yngst
fjögurra systkina. Aðeins tveggja
ára gömul missti hún föður sinn.
Systir hennar Jóhanna var þá
tekin í fóstur af hjónunum Jónínu
Stefánsdóttur ljósmóður og Guðna
Eiríkssyni að Karlskála í sömu
sveit. Móðir Þórunnar var mikil
dugnaðarkona, þó ekki væri hún
há I loftinu og hélt hún áfram
búskapnum. Það hefur eflaust
verið erfitt fyrir hana með þrjú
smábörn, þvl engin voru þægindin
og engar vélar til að létta fólkinu
störfin I þá daga. Tengdafaðir
hennar, Kristján Eyjólfsson, bjó
þá hjá henni, en hann lést ári
síðar. Skömmu slðar verður
Mekkín enn fyrir mikilli sorg, er
hún missir einkason sinn Guðna,
sem var elsta barn hennar og sem
hún eflaust hefur bundið miklar
vonir við.
Árið 1935 bregður Mekkln búi
og flyst með dætur slnar tvær
Guðrúnu og Þórunni að Vöðlum I
Vaðlavík. Þar var Þórarinn bróðir
hennar bóndi og þar bjuggu einnig
fleiri systkini hennar. A þeim
árum var stórbýli á Vöðlum á
þeirra tlma mælikvarða og
heimilið mjög mannmargt.
Systurnar alast þarna upp meðal
margra ættingja og vöndust fljótt
öllum algengum sveitastörfum.
Á styrjaldarárunum jókst mjög
fólksflóttinn úr sveitum landsins
og náði sá flóttí einnig til Vaðla.
Smám saman flyst flest fólkið á
brott og brátt eru ekki aðrir eftir
en þær mæðgur og Þórarinn.
Guðrún fór einnig fljótlega að
heiman, er hún hafði aldur til, en
Þórunn bjó á Vöðlum i mörg ár hjá
móður sinni og frænda. Eftir því
sem aldurinn færðist yfir þau
systkinin kom þá æ meira I hennar
hlut að sjá um búreksturinn. Hún
var þaulvön smalamennsku og æfð
í að klifra kletta. Margar ferðir
hefur hún farið i Gerpi, eh þar eru
brattar skriður, klettabelti og viða
hengiflug í sjó fram. Þórunn var
mjög natin við dýr og gerði ailt
sem hún gat til að þeim gæti liðið
sem best, enda voru öll dýr vinir
hennar.
Árið 1967 bregður Þórarinn búi
og þær mæðgur flytjast með
honum til Eskifjarðar. Það hafa
eflaust verið þung spor fyrir þau,
en ekki var annað að gera þar sem
fyrirsjáanlegt var að búskap yrði
fljótlega hætt á þeim eina bæ, sem
þá var enn i byggð I Vaðlavík fyrir
utan Vaðla. Auk þess voru þau
systkinin orðin gömul og lasburða.
Á Eskifirði keyptu þau lítið hús
Hátún og þar bjuggu þau þrjú
saman þar til Þórarinn andaðist
árið 1970 og þær mæðgur siðan
eftir hans dag. Eftir komuna til
Eskifjarðar fór Þórunn að vinna i
frystihúsinu og þar vann hún á
meðan heilsan leyfði, eða þangað
til I ársbyrjun 1976. Húsbændur
hennar fengu fljótt traust á henni
og fólu henni vandasöm störf. Á
Eskifirði gekk hún I Kvenfélagið
og Slysavarnafélagið og starfaði
hún mikið fyrir bæði þessi félög
enda var hún ákaflega viljug og
vildi allt fyrir alla gera.
Snemma á siðasta ári gekkst hún
undir höfuðaðgerð á Borgar-
spitalanum. Því miður hlaut hún
engan bata og byrjandi lömun
jókst smátt og smátt. Nokkru eftir
aðgerðina fór hún austur á Eski-
fjörð. Hún hafði áhyggjur af
móður sinni og hugðist annast
hana einsog áður. En þróttur
hennar var þrotinn og hún var
fljótlega flutt í sjúkrahúsið á Nes-
kaupstað og þaðan að Reykjalundi
og þar dvaldi hún síðustu
mánuðina. Hún var þá mjög mátt-
farin og átti erfitt með allar hreyf-
ingar. Hún var þvi mjög upp á
hjúkrunarfólkið komin, en slíkt
var andstætt eðli hennar, hún
kunni betur við að snúast í kring-
um aðra heldur en að láta aðra
snúast í kringum sig. Hún andaðist
á Landspítalanum 26. mars s.l., en
þangað hafði hún verið flutt
dauðvona viku áður.
Þórunn saknaði alltaf sveitar-
innar, enda hafði hún dvalið þar
öll sín æskuár. Hún talaði oft um
Vaðlavíkina með sínum grösugu
grundum og fagra fjallahring.
Hún var greind og fróðleiksfús, en
því miður átti hún ekki kost á
neinni skólamenntun umfram
barnaskóla. Þó ekki væri hún
gömul var samt öll aðstaða til
menntunar erfiðari á uppvaxtar-
árum hennar en nú er, einkum í
afskekktum sveitum. Menntunar-
skortinn bætti hún upp með lestri
góðra og fróðlegra bóka. Skömmu
áður en hún veiktist bað áhuga-
maður um örnefnasöfnun hana um
að gera fyrir sig skrá um örnefni i
landi Vaðla. Henni gafst ekki tími
til þess fyrr en eftir að hún
veiktist. Af meðfæddri þraut-
seigju og dugnaði hófst hún
handa, þótt þrótturinn væri ekki
meiri en svo að hún rétt gat haldið
á blýanti. Ég fékk að sjá þessa skrá
og undraðist ég mjög yfir þeim
aragrúa af örnefnum sem hún
þekkti. Því miður entist henni
ekki aldur til að ljúka þessu verki
og er hætt við að einhver örnefni
hafi farið með henni í gröfina.
Þórunn var mjög þakklát öllum
þeim sem gerðu henni eitthvað
gottt og heimsóttu hana i
veikindum hennar. Hún var einnig
afar þakklát starfsfólkinu á
Reykjalundi, sem annaðist hana af
miklum dugnaði við erfiðar
aðstæður.
Um leið og ég kveð Þórunni
frænku mína vil ég votta móður
hennar og systrum mína dýpstu
samúð og ég bið guð að styrkja
þær í sorg sinni.
Ingibjörg Vigfúsdóttir.
Aðalfundur Kvenrétt-
indafélags íslands
Á aðalfundi Kvenréttinda-
félags íslands, sem nýlega var
haldinn, afhenti Þórunn
Valdimarsdóttir, formaður
Verkakvennafélagsins Fram-
sóknar, K.R.F.Í.
25 þúsund
krónur að gjöf í tilefni 70 ára
afmælis þess. Sagði hún m.a. að
Framsókn ætti K.R.F.Í. tilveru
sina að þakka og vildi sýna
þakklætisvott fyrir lífgjöfina,
en Verkakvennafélagið var
stofnað fyrir tilstuðlan Kvenn-
réttindafélgsins 25. okt. 1914.
Sólveig Ólafsdóttir var
endurkjörin formaður, aðrar I
stjórn eru Björg Einarsdóttir,
varaformaður, Ásthildur Ólafs-
dóttir, Aðalheiður Bjarnfreðs-
dóttir, Brynhildur Kjartans-
dóttir, Erna Ragnarsdóttir,
Gerður Steinþórsdóttir, Kristín
Guðmundsdóttir, Guðrún Gísla-
dóttir, Þóra Brynjólfsdóttir,
Júlíana Signý Gunnarsdóttir og
Guðrún Sigriður Vilhjálmsdótt-
ir.
Guðný Helgadóttir, fyrrv. for-
maður, og Anna Sigurðardóttir,
forstöðumaður Kvennasögu-
safns Islands voru kjörnar
heiðursfélagar og á fundinum
voru fluttar skýrslur frá nor-
rænni ráðstefnu og alþjóða-
þingi kvenna, er tveir stjórnar-
menn höfðu setið. Þá var hafin
söfnun til minningar um stofn-
anda félagsins er mun standa
út árið. I frétt frá K.R.F.Í segir
að framundan sé mikið starf og
sérstaklega sé brýnt að bæta
Starfsaðstöðuna að Hallveigar-
stöðum og nauðsynlegt sé að
gera fjáröflunarátak í því sam-
bandi.
Frá vinstri Anna Sigurðardóttir, Guðný Helgadóttir og Sólveig Ólafsdóttir við útnefningu heiðurs-
félaga- Ljósmyndari: Kristinn Benediktsson.