Morgunblaðið - 21.02.1982, Blaðsíða 24

24
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 21. FEBRÚAR 1982
t
CHARLOTTA GUÐMUNDSOÓTTIR
frá Látrum i Aðalvík,
lést á Elliheimilinu Ási í Hveragerði, 16. febrúar sl. Jarðarförin
auglýst siöar.
Fyrir hönd aðstandenda.
Guðlaugur Kristinsson.
t
Systir mín,
HALLDÓRA DANÍELSDÓTTIR,
Hátúni 12,
veröur jarösungin frá Fossvogskirkju þriöjudaginn 23. febrúar kl. 3
eftir hádegi.
Fyrir hönd systkinanna,
Gunnar Danialsson.
t
Eiginmaöur minn, faöir, fósturfaöir, tengdafaöir, afi og langafi,
JÓHANN SIGGEIRSSON,
Hagamal 25,
veröur jarösunginn frá Neskirkju mánudaginn 22. febrúar kl.
13.30.
Ásdis Eiriksdóttir,
Hörður Jóhannsson, Sigriður G.B. Einarsdóttir,
Halga Ágústsdóttir, Björn T. Gunnlaugsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
t
Eiginmaöur minn, faöir, tengdafaöir, afi og langafi,
GUDMUNDUR H. JÓNSSON,
vörubifreiöarstjóri,
Kambsvegi 37,
veröur jarösunginn frá Fossvogskirkju, þriöjudaginn 23. febrúar ki.
10.30.
Þeim sem vildu minnast hins látna er bent á Hjartavernd.
Sigríður Kristófarsdóttir,
Kristrún Guðmundsdóttir, Agnar Bjarnason,
barnabörn og barnabarnabörn.
Jóhannes Kolbeins-
son — Minningarorð
Fæddur 13. september 1906
Dáinn 9. febrúar 1982
Jafnvel hinir sterkustu viðir
fúna og bresta.
Þannig hefur einnig farið um
Jóhannes Kolbeinsson, sem um
áratugi hefur leitt fólk og lejð-
beint því um öræfi og byggðir ís-
lands, ekki bara örfáa, heldur þús-
undir karla og kvenna.
Þessar þúsundir þekktu Jóhann-
es, sem hinn trausta og óbilandi
ferðaleiðtoga, sem þekkti og tók
tillit til veðurs og allra aðstæðna,
sem gerþekkti landið í blíðu og
stríðu og sem hafði svör á reiðum
höndum við öllum spurningum.
Honum lét það ekki að sitja við
hljóðnema og láta sín töluðu orð
berast ópersónubundið til hlust-
enda. Honum lét betur að svara
spurningum beint og ræða málin
við einstaklinga og minni hópa,
þar sem persónuleg kynni og sam-
skipti nutu sín. Þá var hann í ess-
inu sínu. Jóhannes talaði engin
erlend mál, en þýzkir vinir minir,
sem ferðuðust með Jóhannesi um
Island, báru á hann mikið lof. Þeir
töluðu þýzku en Jóhannes íslenzku
og báðir skildu hvað sagt var.
Það, sem fyrst og fremst gerði
Jóhannes að þessum framúrskar-
andi ferðamanni og ferðaleiðtoga,
var mikill lestur, frábært minni
og glöggskyggni með afbrigðum.
Allt þetta byggðist á meðfæddum,
persónulegum eiginleikum, sem
Jóhannesi auðnaðist að þroska og
efla með árunum. Af eigin ramm-
leik varð hann mjög vel menntað-
ur í ferðafræðum íslands. Því mið-
ur naut hann ekki þeirrar skóla-
göngu, sem gert hefði hann að við-
urkenndum afburðamanni í ferða-
málum íslands. Með honum er
horfinn óhemju fróðleikur um
land og þjóð, sem framtíðinni væri
hollt að lesa og læra, en Jóhannesi
lét ekki að tjá sig í rituðu máli.
Skólaganga Jóhannesar beindist
til verkmennta. Hann lærði
trésmíði, nánar tiltekið húsgagna-
smíði, og við smíðastörf vann
hann við Austurbæjarskólann í
um það bil 40 ár. Það var hans
atvinna, en samt verður að viður-
kenna, að ferðamálin áttu hug
hans að mestu leyti.
Jóhannes var fæddur að Úlf-
ljótsvatni í Grafningi og ólst þar
upp hjá foreldrum sínum, Kol-
beini Guðmundssyni og Geirlaugu
Jóhannsdóttur. Systkini Jóhann-
esar eru Guðmundur, lengi starfs-
maður í Slippnum í Reykjavík,
Katrín, kennari, Þorlákur, bóndi á
Þurá í ölfusi, Vilborg, kennari og
Arinbjörn, læknir, sem öll eru á
lífi.
Eftir að Jóhannes flutti til
Reykjavíkur, með foreldrum sín-
um árið 1929, komst hann fljót-
lega í kynni við Ferðafélag ís-
lands, sem þá var nýlega stofnað. í
þessum félagsskap fann hann
sjálfan sig. í röðum Ferðafélags-
ins voru á þeim árum margir frá-
bærir menn, uppfullir af ferða-
áhuga og áhuga á íslandi. Nægir
þar að nefna Kristján Ó. Skag-
fjörð, Helga frá Brennu, Skúla
Skúlason, Lárus Ottesen og seinna
Hallgrím Jónasson og Eyjólf Hall-
dórsson. Að sjálfsögðu kom þó
margt fleira gott fólk þar við sögu.
Margsinnis talaði Jóhannes um
Kristján Ó. Skagfjörð og ferðir
þeirra um fjöll og firnindi, sumar
og vetur, og alltaf voru skíðin
ofarlega á dagskrá hjá þeim, enda
báðir frumkvöðlar og stjórnar-
menn í Skíðafélagi Reykjavíkur.
Þeir voru ferðamenn á skíðum,
en ekki aðeins skíðagöngumenn í
troðinni braut.
Alltaf var ánægjulegt að heyra
Jóhannes segja frá þessum ferðum
þeirra félaga. í öllum þessum frá-
sögnum kom það skírt fram, að
Jóhannes var einlægur aðdáandi
+ Útför mannsins míns, JÓHANNESAR KOLBEINSSONAR, húsgagnasmiAs, Furugerði 1, fer fram frá Dómkirkjunni mánudaginn 22. febrúar kl. 13.30. Blóm vinsamlega afþökkuð. Valgerður K. Tómasdóttir. + Innilegar þakkir til allra þeirra sem sýndu okkur samúö og vináttu viö andlát og útför mannsins míns, föður okkar og sonar, ÞÓRDAR INDRIDASONAR, Keisbakka, Skógarströnd. Arína Guómundsdóttir og börn, Hansína Anna Jónsdóttir.

t KRISTRÚN EIRÍKSDÓTTIR, Austurbrún 6, Reykjavik, sem andaöist 16. febrúar veröur jarösungin frá Fossvogskirkju, miövikudaginn 24. þ.m. kl. 10.30. Þeim sem vildu minnast hennar er bent á minningarsjóö frú Ingi- bjargar Þórðardóttur, Langholtssöfnuöi. Haraldur S. Magnússon, María S. Ágústsdóttir, + Við þökkum innilega auösýnda samúö viö andlát og jaröarför ÁSLAUGAR ÁGÚSTSDÓTTUR. Anna Bjarnadóttir, Áslaug Jónsdóttir, Ólöf Bjarnadóttir, Agnar Kl. Jónsson, Ragnheiður Bjarnason, Ágúst Bjarnason barnabörn og barnabarnabörn.
Margret K. Haralasaottir, Agust Haraldsson.
_L
+ Móöir okkar, tengdamóðir og amma, SESSELJA SIGURJÓNSDÓTTIR, Tjarnarbraut 27, Hafnarfiröi, veröur jarösungin frá Þjóðkirkjunni í Hafnarfiröi, þriöjudaginn 23. febrúar kl. 13.30. Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaöir, en þeim sem vildu T Alúöar þakkir fyrir auðsýnda samúö viö andlát og jarðarför systur okkar, HULDU ÞÓROARDÓTTUR. Sérstakar þakkir til Thorvaldssenfélagsins. Lilja Þóróardóttir, Geir Þóröarson.
Sigrún K. Jónsdóttir, Síguröur Jónsson, Pétur Antonsson, Sigrföur Jóhannesdóttir og barnabörn.
+
Hjartanlega þökkum viö öllum þeim er sýndu okkur samúö og vinarhug viö andlát og jaröarför eiginkonu minnar, móöur og ömmu, TORFHILDAR TORFADÓTTUR, Nönnustíg 14, Hafnarfirói. Sérstakar þakkir viljum viö færa læknum og starfsfólki á deild C-4 á Landspítalanum, fyrir frábæra hjúkrun, umhyggju og vinsemd henni veitta og biöjum guö aö blessa störf þeirra í framtíöinni. Guð blessi ykkur öll. Guólaugur Jónsson, Sverrir Guölaugsson, Eysteinn Guölaugsson, Sígrún Ásta Guölaugsdóttir, Margrét Guölaugsdóttir og barnabörn.
+ Hugheilar þakkir til allra sem vottuöu okkur samúö og hluttekn- ingu viö andlát og jaröarför JÓNASAR GUÐMUNDSSONAR, fyrrverandi yfirtollvaröar, og heiðruöu minningu hans. Fyrir hönd vandamanna, Edith Guömundsson, Anna Jónasdóttir, Heimir Áskelsson.
hetjuskapar og kapps með forsjá,
en öll ferðaglópska var honum lítt
að skapi.
Leiðir okkar Jóhannesar lágu
fyrst saman uppi á Snæfellsjökli
um hvítasunnu í júnúbyrjun 1957.
Hann stjórnaði Ferðafélagshópi
upp frá Arnarstapa, en ég Orlofs-
hópi upp frá Ólafsvík. Uppi á
hæstu Þúfunni tók Þorsteinn
Kjarval, ferðafélagi Jóhannesar
okkur til „altaris" og gaf okkur
koníakssopa. Sjálfur fékk Þor-
steinn sér lýsissopa á eftir, en sá
vökvi var eigi veittur okkur Jó-
hannesi. Þar hófst vinátta okkar
Jóhannesar, sem enzt hefur síðan.
Á næstu árum störfuðum við
mikið saman á vegum Ferðafélags
Islands, í ferðalögum, við undir-
búning ferða og bygginga, svo og
við byggingar stóru skálanna, sem
eru drjúgur þáttur í velgengni
Ferðafélagsins í dag. Við skála-
byggingar vorum við Jóhannes
alltaf á einu máli en svo var þó
ekki í öllum öðrum málum. Þá var
skeggrætt fram og aftur og að lok-
um náðum við að sjálfsögðu sam-
komulagi. Sumum fannst Jóhann-
es einþykkur og stífur á stundum,
en hann var alltaf viðræðuhæfur
og í raun mjög sveigjaniegur.
Það voru fleiri en ég, sem þótti
gott að ræða við Jóhannes. Páll
Pálsson og fleiri byggingamenn
Ferðafélagsins báru fjölmörg at-
riði undir hann. Þá unnu smiður-
inn og ferðamaðurinn í Jóhannesi
saman, og niðurstaöa málanna
varð jákvæð og traust. Sterkustu
þættir í skapgerð Jóhannesar
voru, að hann var jákvæður og
traustur. Þessvegna þótti mörgum
gott að ræða við hann um vanda-
mál dagsins, og öllum var vel tek-
ið. Jóhannes var kannski hlédræg-
ur og fámáll, en hann var vissu-
lega sterki maðurinn á baksviðinu.
Árið 1950 kvæntist Jóhannes
Valgerði Tómasdóttur, sem lifir
mann sinn. Þau áttu ekki börn
saman, en börn hennar af fyrra
hjónabandi og barnabörn leit
hann á sem sin eigin börn og
barnabörn og tók einlægan þátt í
gleði þeirra og sorgum. Virðing og
ást var þar einlæg á báða bóga.
Sterki og kraftmikli maðurinn,
Jóhannes Kolbeinsson, varð fyrir
nokkrum áföllum á seinni árum
sínum. Hann fékk heilahimnu-
bólgu, svo að hurð skall nærri
hælum, hann varð skotspónn
þeirrar illræmdu parkinsonsveiki
og hann lærbrotnaði tvisvar, í
seinna sinnið nú í vetur. Afleið-
ingar þess og annars riðu honum
að fullu.
Valgerður, kona hans, reyndist
honum frábær stuðningur í þreng-
L n egsteinn er varanlegt ninnismerki
Framleiðum ótal tegundir legsteina. Allskonar stærðir og gerðir. Veitum fúsfega upplýsingar og ráðgjðf um gerð og val legsteina.
i g S.HELGASON HF ISTEINSMIÐJA ■ SKEMMLTVEGI 48 SlMI 76877