Alþýðublaðið - 14.09.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 14.09.1920, Blaðsíða 1
Alþýðu <3-efiÖ út saJ A.lþýðiAflol£kxium. 1920 Þriðjudaginn 14, september. 210. tölubl. íslandsbanki ©g skósveinar hans. 1. Fyrir mánuði síðan (15. ág.) lairti Bjarni frá Vogi í Vísi varn- arskjal sitt fyrir íslandsbanka það er hann nefndi skýrslu til banka- ráðsins. Eins og áður hefir verið sýnt fram á hér í blaðinu, þá er varnarskjal Bjarna^ fellandi fyrir vbankann, því Bjarni staðfestir þar: a) að bankinn hafi lánað út á -sín eígin hlutabréf, til þess lán- takendur gætu keypt hlutabréf foankans. b) að bankinn hafi sagt rangt til urn málmforðatryggingu sína. c) að bánkinn hafi lánað til Jiskverzlunar (og eigi útistandandi í henni 28. júlí) iiðlega 113/4 milj. kr. (til samanburðar má geta þess, að bankinn hafði tii fiskveiða' að- eins lánað 73/4 milj. kr.). Öll var „skýrsla" Bjarna ber- sýnilega rituð með það fyrir aug. <um að bera í bætifláka fyrir bank- ¦ ann, og öll afsksplega loðin. En það að hún varð ekki betri vörn fyrir bankann, en lýst hefir verið, var eingöngu af því að málstað- urinn var ekki betri. E« ósannindi bankanum til lofs vildi Bjarni auð- vitað ekki fara með, þó hann gerði sitt til þess að matbúa sann- ieikann um bankann þannig, að almenningur gleypti „skýrsluna" án þess að verða var við þann Sbeizka sannleika sem í henni fólst um bankann. Að bankinn hinsvegar var harð- ánægður með vörn þessa sveins síns, má sjá á'því, að hann lét sérprenta hana og sendi hana út •um land. Sýnir það hvað bankinn hefir álitið aðstöðu sína slæma sbr. druknandi maður þrífur til hálmstrás. En líka má vera að þeir sem réðu þv£ að grein Bjarna var send nt um land, hafi hugs- að sem svo, að almenningur færi á hundavaði yfir hana og kæmist að svipaðri niðurstöðu og hér ségir: „Bjarni frá Vogi — gallharður sjálfstæðismaður >— Danahatari — ritar hlýlega um danska bankann, þá hlýtur alt að vera í lukkunnar velstandi, þv£ hverjum dettur það í hug að hann —• Jón Sigurðsson yngri — láti það hafa áhrif á sig þó hann fái næstum ráðherralaun af gróða bankans fyrir stritvinnu sína í bankaráðinu." JVIjðlknrverðið enn, Svar til $. P. í grein minni um mjólkurverðið, er eg reit til andsvara S. Þ., gat eg þess, að væri útreikningur þessa fyrverandi skólastjóra og og bónda réttur, væri um hokur að ræða hér í bæ og grendinni, en ekki búskap — að búskapar- laginu þyrfti að breyta og þá mundi ástæðulaust að selja mjóik jafn dýrt og nú er gert. í stuttu máli, að bærinn yrði sem fyrst að hefjast handa og nota sjálfur jarð- eignir þær, er hann á, tii að koma upp kúabúi. í grein, sem S. Þ. ritar sem „svar" við þessari grein, kemur hann hvergi að þessu atriði, forð- ast eins og heitan eld að nefna það, heldur hellir hann sér yfir Alþýðubladið og kvartar einkum undan því, að það hafi borið sér á brýn, að hann hafi birt gamla fyrirlestra í Morgunblaðinu — eins og þeir hefðu kannske verið svo vitlausir, að skömm væri að því að sjá þá á prenti. S. Þ. um það. En Alþbl. birti leiðréttingu á þessu frá honum, ef eg man rétt. Eg kálla það mannkærleika, þegar bóndi, sem er við gott bú, flytur til Reykjavíkur til þess að selja hér mjúlk og skaðast um 118 kr. á ári. En þessi skaði, sem S, Þ. áður taldi íortakslausan, er nú orðinn reikningslegur skaði, svo mannkærleikinn hverfur kann- ske þar með úr sögunni! Annars er S. Þ. sjáliur gott dæmi þess, að bóndi heldur ckki „áfram að búa, sjálfs síns vegna, hvernig sem árferði er"i Hann (bóadinn) — sá ágjarni — selur búið og flytur til Reykjavíkur, til þess að manna börnin, ef hann fær álit- Jegt boð í búið. " Eg er S. Þ. fyllilega sammála um það, að Reykjavík „er eigi góð uppeldistofnun fyrir börn og unglinga." En einmitt S. Þ. sjálf- ur er dæmi um bónda, sem flytur til þessa „Sódóma", sem hann ný- lega hefir básúnað svo mjög f Morgunblaðinu, og ekki hrýs hon- um hugur við að flytja þangað. En hann er nú líka sérstökum hæfileikum búinnl Það er engin ástæða til þess að ein vara hækki í verði þó önnur geri það. Skraf S. Þ. um það, að eðlilegt sé að mjólk hækki í verði vegna þess að aðr- ar lífsnauðsynjar geri það, koma . þessu máli því ekkert við. Mjóik- urverðið á Akureyri sannar þetta einmitt. Þó S. Þ. segi: „Þar stend- ur sérstaklega á: Óvenjúgott, véU tœkt (undirstrikað hér) flæðiengí, sem menn hafa og sem náttáran ber á og hirðir." Þarna talar fyrv. skólastjórinn af sýnilegri vanþekk- ingu, eins og oftar, vonándi ekki vísvitandi. Eg vil fræða þennan ágæta fræðimann um það, að meðan eg var á Akureyri — hefi verið þar í 22 ár — hefi eg aldrei heyrt talað um að Flæðarnar eða Hóimarnir hafi verið slegnir með vél, og mér er nær að halda, að erfitt sé að koma sláttuvélum fyrir á votu og gljúpu, þýfðu engi. S. Þ. hefir kannske fundið upp slíka vél. Bara að svo væril Ann- ars skal eg taka það fram, að engið, sem hér er um að ræða, er leigt út fyrir verð sem svarar 10 kr. undir hestinn, og dagslátt- an á túni á Akureyri kostar minst 600 kr. Meirihlutin af mjólk, sem seld er á Akureyri er fluttur að, ekki skemri leið en hér tíðk-

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.