Morgunblaðið - 20.07.1984, Blaðsíða 12

44
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 20. JÚLÍ 1984
UNIVERSALIS
Listframleiðslufyrirtækiö
OXSMÁ er ekki aö finna i
íslenskrt fyrirtækjaskrá,
samt er þetta öflugt fyrir-
tæki, sem framleiöir tónlist,
leiklist, performansa, kvik-
myndir, leikmyndir, bún-
inga, festir list sína á myndbönd og svo
mætti lengi telja. Þau, sem standa að
OXSMÁ, eru flest myndlistarmenntuö. Út-
skrifuð eöa enn í skóla. Mönnum er í fersku
minni uppfærsla OXSMÁ á Oxstor í
Svartholi, sem sýnt var í Tjarnarbíói í vor
og OXSMÁ tók upp á myndband. Verkiö er
í umhverfi og tónum og lýsir feröalagi
geimskutlu til „annarrar annarlegrar menn-
ingar“ svo notuö séu orö framleiöendanna.
Meöal þeirra sem koma fram i verkinu er
einmitt stórrokkhljómsveitin OXSMÁ, sem
hefur þá Óskar, Komma, Sela, Kela og
Steingrím innanborös. Umboösmaöur er
Brynhildur Þorgeirsdóttir myndlistarmaö-
ur. Tónlistardeild OXSMÁ er um margt sér-
stæð, hún spilar rokk en er óheföbundin
með því aö vera hefðbundin (skilgreining
framleiöendanna). Óskar: „ Viö höfum
áhuga og hæfileika á öllum þeim sviöum,
sem OXSMÁ starfar á og teljum aö allar
þessar listgreinar skipti máli, þaö er ekki
hægt aö taka eina fram yfir aöra, þær
vinna saman. Keli: En þetta er ekki fram-
kvæmanlegt meö því aö vinna aöeins um
helgar, heldur veröum viö aö helga okkur
þessu algjörlega. Seli:
leiða tónlist heldur viljum við líka breyta
umhverfinu. Ef okkur líkar ekki umhverfið
þar sem viö spilum búum viö til nýtt, þaö er
krafa okkar. Óskar: Vlö erum ekki á móti
kerfinu heldur erum viö á móti umhverfinu.
Keli: Aö klæða sig eins og maöur „feelar“
er hluti af því aö breyta umhverfinu.
Blm.: Klæöiö þiö ykkur venjulega
svona? Seli: Stundum ööruvísi. Óskar: Viö
eigum spariföt, normal dress . . . Kommi:
Við erum alveg eins og Barbie-dúkkurnar
... Seli: Fyrst viö erum aö tala um útlit þá
er skemmtilegt aö fylgjast meö þvi hvernig
fjöldi fólks gerir sig aö fíflum fyrir framan
okkur á hverjum degi. Keli: Fulloröna fólkiö
ullar á mann. Seli: Þaö gerir sér upp hlátur
og horfir á eftir okkur. Kommi: Þaö er blátt
áfram ókurteist og svo apa litlu börnin
þetta upp eftir þeim. Hugsa sér aö fulloröiö
fólk skuli haga sér svona. Drengirnir líta í
forundran á hver annan og hlæja svo
kankvíslega í kór.
Blm.: Finnst ykkur erfitt aö vera til?
Óskar: Viö erum ekki í neinni sæluvímu.
Keli: Umhverfiö býöur ekki upp á okkar
lífsstíl, þess vegna getur þetta stundum
verið erfitt, en þetta er þó hægt meö
ströggli.
Blm.: Fáiö þiö alltaf aö breyta umhverf-
inu að vild, þar sem þiö eruð að spila?
Öskar: Við myndum ekki spila á stööum
þar sem við fengjum ekki aö vinna meö
húsnæöiö, á sumum stööum þarf engu aö
breyta. Seli: Þaö er ekki bara nóg aö spila,
stemmningin skiptir öllu máli.
Blm.: Efþið ættuö völ á aö breyta öllu
umhverfi ykkar, á hverju mynduö þiö
byrja? Óskar: Þaö væri gaman aö fá aö
hanna eins og eina borg, takk. Blm.:
Hvernig mynduö þiö hafa hana? Seli: Æö-
islega skemmtilega. Óskar: Grallaralega
.. . Viö höfum nefnilega áhuga á arkitektúi
líka.
Blm.: Hvernig veröur tónlist ykkar til?
Óskar: Viö pikkum hana upp úr útvarp-
inu, en elsku láttu þaö ekki koma fram i
pistlinum þinum, dúllan mín.
Blm.: Hafiö þiö stundaö nám í hljóö-
færaleik? Óskar: Neibb, sjálfsnám. Kommi:
Viö eigum í engum erfiöleikum meö aö
stilla hljóðfærin.
Blm.: Takiö þiö ykkur alvarlega? Óskar:
Mátulega alvarlega. Kommi: Þetta er engin
loftbóla eða amatörstarfsemi.
Blm.: Hvernig gengur? Óskar: Fólkiö er
tariö aö koma til okkar en viö ekki til þess.
Blm.: Þið hafiö gert töluvert af því að
taka verk ykkar upp á myndband? Seli: Viö
eigum leikrit og performansa eftir okkur á
myndbandi. Svo tókum viö upp Oxstor i
Svartholi, sem er um tveir tímar aö lengd,
en við eigum eftir að klippa myndlna. Keli:
Viö ætlum aö búa til heimildarmynd um
okkur, sem viö vinnum upp úr þvi sem viö
eigum þegar til.
Brúðuleikhúsið í Norwich
Texti: Kristín
Finnbogadóttir
Á skaganum í austurhluta Eng-
lands sem kallaöur er Norfolk
stendur borgin Norwich. Þetta er
aðalborgin i héraðinu og var i sín-
um tíma markaðsborg, þar sem
bændurnir komu meö vörur sínar é
miðvikudögum, til þess að selja á
markaðnum. Þar er fallegt mark-
aöstorg og selt mikiö af grænmeti,
ávöxtum, blómum og fleiru.
Þaö er sagt aö í borginni sé kirkja
fyrir hvern sunnudag á árinu og
bjórstofa fyrir hvern virkan dag.
Sumum kirkjunum hrörnar ört og
þaö er dýrt aö halda þessum bygg-
ingum við, en borgarstjórnin og
ráöamenn gera allt sem þeir geta til
þess aö vernda gömul hús, enda er
borgin, sem er meö 240 þúsund
íbúa, sérstaklega falleg.
Ein af þessum gömlu kirkjum, sem
heitir St. James, Whitefriars, hefur
veriö breytt í brúöuleikhús. Er þetta
sérstaklega vel gert með smekk og
hugvísi.
Brúöuleikhúsiö heitir DaSilva
Puppet Theatre, og eru þaö hjónin
Ray og Joan DaSilva sem eru þar til
húsa og flestar sýningarnar eru á
þeirra vegum, þó að stundum komi
önnur feröabrúöuleikhús sem sýna
þar.
Ray og Joan læröu tækni sina aö-
allega í Kanada, en fluttu til Eng-
lands áriö 1962 og hafa sýnt leikrit
baaði í Englandi og erlendis. Brúöur
þeirra eru sérstaklega áhrifaríkar og
vel geröar.
„Mjallhvít og dvergarnir sjö“ var
nýlega sýnd í Norwich og tónlistin
var saman sérstaklega fyrir leikinn af
Johnny Harrison. „Lísa í Undralandi"
var sýnd fyrir jólin og var þaö áhrifa-
mikil sýning, bæöi fyrir fulloröna og
börn.
DaSilva-hjónin eru nú aö æfa
„Pétur og úlfinn“ eftir Prokofiev.
Leikhúsió er ekki langt frá aóal-