Morgunblaðið - 29.11.1991, Síða 12

SVISS
12 C
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 29. NÓVEMBER 1991
Við losnum við suma
seðla en ekki alla
SVISSNESKIR bankar hafa blómstrað í
gegnum tíðina meðal annars vegna þess
að þeir stunda viðskipti sem margir aðrir
bankar veigra sér við.
Stærstu bankarnir þrír, Credit Suisse,
Societe de Banque Suisse og Union de
Banques Suisses, kaupa og selja gjaldeyri
frá um 130 ríkjum. Útibú þeirra á ííugvöll-
unum í Ziirich og Genf þykja hafa upp á
sérstaklega gott úrval af gjaldeyri að bjóða þar
sem fjöldi fólks á ferð út um allan heim skipt-
ir við þau.
Það er eins með gjaldeyri og aðrar vörur,
sá sem verslar með hann vill geta selt með
ágóða. Algengustu ' gjaldmiðlamir, eins og
bandarískur dollar, ensk pund og þýskt mark,
ganga kaupum og sölum dagsdaglega og því
er ekkert vafstur í kringum þá. En gjaldeyrir
eins og íslenska krónan, ómanska ríal og svasí-
Jólapakkar með
DHL
Með stjarnuhraða
í skammdeginu!
SÉRSTAKT JÓLAPAKKATILBOÐ
TIL ALLRA VIÐSKIPTAVINA DHL
Þegar þú hefur eytt tíma, orku og peningum í jólapakkana,
er það auðvitað þess virði að tryggja að þeir komist til skila á
réttum tíma. Þess vegna er best að fela DHL að sjá um
jólasendingarnar. DHL losar þig við allar áhyggjur og leysir
vandann á hagstæðan hátt.
Hringdu þegar í stað í DHL, Skeifunni 7.
Síminn er (91) 689 822.
Jólakveðjan þín er svo að segja farin af stað þegar þú hringir.
WORLDW/OE EXPRESS
Hradar en jólasveinninn!
lenski emalangeninn er ekki eins eft-
irsóttur og því visst umstang að
versla með hann. Veltan er lítil og
verðgildið getur verið fallvalt. Bank-
arnir bæta sér það upp með því að
leggja meira á sölu sjaldgæfari
gjaldmiðla en annarra og fá því eitt-
hvað fyrir sinn snúð.
Bankarnir gefa hálfsmánaðarlega
út gengisskráningu flestra mynta
heims. Þar má fá góða hugmynd um
með hvaða gjaldeyri þeir versla og á
hvaða verði. Gengi nokkurra gjaldm-
iðla er alls ekki skráð og ekkert ann-
að við þá að gera en að eyða þeim
á heimaslóðum. En sumir gjaldmiðlar
eru skráðir og bankarnir vilja þá
samt ekki, seðlarnir eru kannski
orðnir of gamlir og ljótir, gengnir
úr gildi eða verðbólgan svo svakaleg
í viðkomandi ríki að það borgar sig
ekki að sitja uppi með peninga það-
an. Gjaldkerinn og seðlasérfræðingar
á efri hæðum bankanna ákveða
hvaða seðla þeir taka og hvaða ekki.
Sumir sem ferðast til framandlegra
standa verða því að sitja uppi með
gjaldeyri sem svissneskir bankar
kæra sig ekki um þótt gengið sé
skráð.
Það svarar ekki kostnaði fyrir
banka að versla með mynt og þess
vegna er almennt vonlaust að losna
við útlenskt „klink”. Gengisskráning-
arlisti Societe de Banque Suisse er
villandi að því leyti að þar segir neð-
anmáls að bankinn taki við lágum
seðlum og mynt frá íslandi og nokkr-
um öðrum löndum sem eru merkt
með stjömu. Ég tók því fimmtíu-
krónapeninganajnína með þegar ég
prófaði þjónustu bankans. Gjaldker-
inn tók við hundraðkrónaseðlunum
en rétti mér aftur fimmtíukrónurnar,
sagðist ekki vilja þær og vogaði sér
að segja að þær væru hvort eð er
einskis virði þegar ég maldaði í mó-
inn. Hann hafði aldrei tekið éftir
þessum neðanmálsorðum og sagði
að þau skiptu engu máli, hann vissi
betur en listinn með hvaða peninga
hann verslaði.
Svissnesku bankarnir versla sem
sagt örugglega með fleiri gjaldmiðla
en flestir aðrir bankar en þeir taka
ekki við öllu og því er heillaráð að
eyða sjaldgæfum gjaldmiðli í eitthvað
gáfulegt frekar en að ætla að skipta
honum aftur í gjaldgengan gjaldeyri.
a.b. ®
FRAKKLAND
• Barcelona
SPÁNN
r0 Mallorca
MOOkm Palm*
Hversu
margir búa þar?
Land Fjöldi
Andorra 18.600
Angóla 9.800.000
Bahama-eyjar 232.000
Belize 163.000
Búrundi 5.000.000
Costa Rica 2.560.000
Dóminikanska lýðv. 6.900.000
Gambía 800.000
Grenada 125.000
Haiti 6.800.000
írak 17.000.000
Lesotho 1.700.000
Líbanon 2.800.000
Marokkó 23.400.000
Mongólía 2.100.000
Montserrat 13.000
Namibía 1.300.000
Nicaragua 3.350.000
Rúmenía 23.400.000
Sómalía 6.700.000
Surinam 460.000
Swaziland 670.000
Venezúela 19.000.000
Zaire 33.700.000
Zambía 7.100.000
Morgunblaðið/Anna Bjarnadóttir
Guðni Bragason, Stefán Bragi, Antonía Guðrún og Hope með for-
láta þýskan mat á „Im Baren” í Bonn.
Gfiðborgainlegnr
matur í Bonn
GUÐNI Bragason, sendiráðsritarí í Þýskalandi,
segist ekki hafa verið mjög hrifinn af þýskum mat
fyrr á árum en nú sé hann farinn að kunna að
meta hann. Hann hefur verið í Bonn síðan í febrú-
ar. Hann og Hope Millington kona hans fóru með
mig á „Im Baren” í hjarta Bonn þegar ég bað þau
velja stað sem þau hafa gaman af að fara á. Þar
er boðið upp á „góðborgarlegan mat” í frekar
dimmum og látlausum en huggulegum sal og verð-
ið er viðráðanlegt.
Bömin tvö, Antonía Guðrún, 17 mánaða, og Stefán Bragi,
3 ára, voru með okkur. Það var strax beðið um brauð handa
þeim svo þau yrðu róleg. Þjóðveijar eru þekktir fyrir óþolin-
mæði við börn og við vildum ekki spilla ró hinna gestanna sem
gæddu sér á seðjandi réttum eða kaffí í hádeginu. Flestir
voru nokkuð við aldur, konur voru í meirihluta. Þær litu börn-
in hornauga en skiptu sér ekki af þeim.
Þjónustustúlkan var rösk og ákveðin. Hún kom í snarheitum
með glóðarsteiktar svínapylsur handa börnunum, „Sauerbrat-
en”, með „Kartoffelklösse” og eplamauki handa okkur Hope
og blóð- og lifrarpylsu, litla kjötpylsu og magurt flesk með
súrkáli handa Guðna. Blóð- og lifr-
arpylsur á meginlandi Evrópu eru
rrijúkar og safaríkar; þegar skorið
er í þær rennur innihaldið út. Það
er oft gott og getur verið skemmti-
lega kryddað. Pylsurnar á „Im
Baren” voru íýrirtak. Stefáni
Braga fannst blóðpylsan svo góð
að hann borðaði hana frá pabba
sínum og það varð að panta aðra
til að hann fengi nægju sína.
„Sauerbraten” er sígildur réttur
á Rínarsvæðinu svo að það var
tilvalið að snæða hann í höfuð-
borgiijni við Rínarfljót. Guðni
spurði þjónustustúlkuna hvernig
nautakjötið, sem er dökkt,
bragðmikið og eldað vel í gegn,
væri matreitt. Hún gerði sér lítið
fyrir og skrifaði uppskriftina sína
á blað. „Þessi uppskrift er miklu
betri en þetta,” sagði hún og skaut
hökunni í átt að matnum mínum.
„Kartoffelklösse” eru léttar kart-
öflubollur með hveiti. Stúlkan
sagði að það væri gott að binda
þær saman með rifnum lauk.„Það
er énginn laukur í þessu,” fullyrti
ég, en þó í spurnartón. „Nei, ekki
í þessu,” sagði hun með dálítilli fyrirlitningu á matnum sem
hún ber í gestina. „Þetta er fjöldaframleiðsla.”
Guðni mælti með „Rote Grutze” í eftirrétt. Það var ljóm-
andi góður rifs- og brumberjagrautur með þeyttum rjóma.
Hann fékk sér heita „Apfelstrudel” og þjónustustúlkan skip-
aði Hope að fá djúpsteikta eplahringi með vanilluís. Allt var
þetta fjarska gott og samtals kostaði maturinn með tveimur
bjórum, kókglasi og eplasafa 108,40 þýsk mörk eða 3.900 ÍSK.
„Im Baren” er einn elsti veitingastaður Bonn. Hans er fyrst
getið 1385 en saga hans er þekkt frá 1638. „Im Baren” er á
horni Acherstrasse og Remigiusstrasse. a-ó- ■
SÚRSTEIK
ÞJÓNUSTUSTÚLKUNNAR
1 kg nautakjötsbógur er Iátinn
liggja án þess að það sé breytt
yfir hann í eina viku á köldum
stað í legi úr 1 lauk, svörtum
pipar, salti, 3 lárviðarlaufum, 5
negulnöglum, vatni og ediki til
hálfs. Honum er snúið eftir þijá
daga.
3 stórir laukar og 3 msk. sykur
er steikt í potti þangað til það
verður dökkt. Þjónustustúlkan
sagði að það mætti bæta gulrót-
um og rófukáli (?) út í en aðalatr-
ið væri að þetta yrði vel dökkt.
Kjötið er steikt upp úr þessu og
leginum bætt í. Látið sjóða við
vægan hita í klukkustund. Kjötið
er sett á disk, vökvinn er síaður
og sósan þykkt með mjölbollu.
Borið fram með kartöflubollum
með lauk og eplamauki.