Alþýðublaðið - 09.03.1934, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 09.03.1934, Blaðsíða 3
PÖSTUDAGINN 9. MARZ 1934. AL^ÝÐUBLAÐl-B Astand'ð í Anstorrfkfs Dppreisnarhuflurinn er eins og logandi bál Nýr ófrlðnr hlýtnr að"brjutast ót fró og'j pegar Götumynd frár Vtnarborg meðan stóð á óeirðunum. Uppreisnarhugurinn logar eins og bál. Á bekk í hinu rauða Ottakrinr ger-hvierfi er ég svo heppinn ;að hitta jaíináðarmann, sem barist hafði í fylkingarbrjósti og vissi mjög glögglega um alt. Hann lejt út fyrir að vera þreyttur og nið- urbeygður . . . annars befði hann helidur ekki setið á bekk undir opnum himni í ftebrúarmánuði. (Þama fer 50 schillinga-stúlka, segir hann þunglega og bendir á unga konu, sem gengur framhjá. Eftir útliti hennar að dæma er hún verksmiðjustúlka. Hvað eigið þér við með pvtl spurði ég undrandi. - Við köllum pær þannig, pegar við vitum, að þær hafa jarið til' íögreglunnar með vopnin okkar. Hún hefir skilað vélbyssu, og fyr- ir hverjá slíka fá þessi svikai- kvendi 50 schil'linga í verðlaun. Fyrir , eina byssu láta þeir 2 schillimga. ,Þessa Júdasar-peninga f,á peir einnig, sem vísa lögriegl- urani á vopnabúr okkar. . . • Hvaðan hafið þið annars öll þessi vopn? 'Það get ég vel sagt yður. Þeim hefir ekki verið smyglað inn, þau eru frá stríðstímunum. Pegar her- mennirnir komu heim af vlgvöM- unum, keyptu vissir menn her- tygi þeirra og vopn fyrir lítið fé og gáfu flokknum þau. (Pér hafið auðvitað barist sjálf- ur þassa daga. /Það getið þéí verið vissir um. Við nokkrir félagar vörðum verkamiainnabústaðina hér í Otta^ krínger, ien þegar við urðum að gefast upp hérna, héldum við austur á bóginn og fórum irin í íþúð í Goetrie-Hof hjá fólki, sem við þektum ekki, til þess að hjálpa' félögum okkar þar. Það var hörð barátta og því miður árangiirslaus. Glæpaflokkur fas- ilsta varð o'kkur yfirsterkari og okkar fólk var ekki nógu hugað. Ef við hefðum verið eins samtaka eilns og félagar okkar í Þýzka- landi í Kapp-uppreistinni, þá hefði verið öðruvísi 'um að litast hérna nú. En þá sætuð þér held- ur ekki hér riú, því þá hefðuð þér ekki getað fengið neitt far með járnbrautarlest. Föllnu hetjurnar lifa. LONDON, 25. febr. (Information). Stórblaðið „Daily Herald" birt- ir daglega fregnir frá einkafrétta- ritara sínum í Vínarborg, Lctfiy Dnwnmond Hay. Lady Hay hefir farið um í verkamannabústöðunum og talað við fjölda marga, sem mistu ætt- ingja sílna og ástvini í borgariai- styrjöldiinini. Hún leggur mikla áherzlu á það, að fasistar hafi skyndilega og án nokkurs fyrirvara haifið skothrfö á Karl-Marx-Hof og að íbúarnir hafi ekki skotið leinu ein- asta skoti fyrr en fasistar höfðu hafið skothríoina. Foringjar okkar gerðu allir skyldu sína. „Ég spurði marga," segir lady Hay, „hvort þeir ásökúöu "leið- toga verkamanna fyrir að veita mótspymu gegn uppiieisn ríkis- stiórnariinnar. Án niokkurrar und- uuwwmuRirn ^'^..,, i1 'ÍlMWHit^ ¦ . ¦¦¦.¦¦¦ slltltlif:-*^11!! ¦'¦''''¦'¦''"'"lllrtSSfc ¦••¦'¦ '.= ¦-¦ J SraÉÍiví í ::,;.;¦¦ :-..:\-'.;;;.;'' 8,Mpfl!W0koi$,ri kafipfMagsbúÞ í KitrJ-Mwx-Hof. antekningar sögðu þeir, sem ég tolaði við, að leiðtogar verka- manna hefði ekki gert annað en það, s>em var skylda þeirra. „pessi hTiæðíléga borgarastyrjöld var hafin af fjandmönnum lýð- veldiisinis og okkar iafnað^rr manna," sögðu peir.r" Lady Hay skýrir einnig fré þvf, a^ engum sé leyft að tala við hina særðu, sem liggja í sjúkrai- húsum. Hún fékk að eins leyfi til að tala: við fjögra ára gamlan dreng, s/em skotið var á, er hann rar að flýja með móður sinini. „Stjórnin er auðsjáanföga hrædd um," segir iady Hay, „að fná- sagnir hinna særðu geti boriiSt til útlanda." Hún skýrir eirinig frá þvi,. að eftir að Wallisch, sá sföasti, ssm tekinn var af lífi, hafði banist:og tapað síðiasta víginu í Steyr, hafði hann flúið upp i fjöllin með 400 félaga sina. En vegna kulda, sára og hungurs dóu margir, og leystist flokkurinn þá upp. Wallisch gerði tilraun ti! að komast úí Iandi ásamt konu sinni, og voru þau komin rétt áð tékknesku landamærunum, er járnbrautarþjónn sveik hann og framseldi hann í bendur böðla sinna. Kiukkustund áður en Wal- lisch var tekinn af lífi, bað hann um að fá að lesa lygarnar um sig í blöðunum. Er hann hafði fengið það, gekk hann djarfur og rólegur að gálganum. Wallisch og Mtinichreiter, sem hengdur var særður til ólífis og svo að siegja meðvitundarlaus, eru orðnar pjódhetjur meðal verkalýðsins í Austurríki. Ðulklæddir foringjar. Tveir mjög þektir og vinsælir verkamannafioringjar, Schorstíh, forseti verkamannafélaganna, dg König, þingmaður 'og foringi. járnbrautarverkamanna eru ettn frjálsir, en þeirra er enn leitað af miklum ákafa um alt Ausrur- ríki. Hvorugur þeirra hefir farið ar landi og er talið að þeir séu tnn í Vínarborg, dulklæddir ög með breyttum nöfnum og telja bl'öb' stjórnarinnar, að þeir eigi að stjórna lieynilegri starfsemi jafnaðarmanna. — Oscar Pollock, hinn ungi og glæsilegi ritstjórí) „Arbeiter Zeitung" var einn af þeim, sem börðust djarfast í Wiener Neustadt, en þar stóðu bardagamir síðast, var tekinn fastur mikið sár, og hefir honum verið misþyrmt hrioðallega í fang- elsiinu. Hefndarbarátta á næturnar. Um 400 jafnaðarmenn hafa enn ekki gefist upp. í Vínarborg og hafast þeir við í neðanjwðarf- göngum. iPangað fóru þeir með fjölda af særðum félögum sihum og iíka anmara og hefir lögneglan enn ekki getað handsamað þá, þar sem þeir vita ekki hvar þeir eru. Heldur þessi flokkur uppi hefndarbaróttu á nætumar gegn fazismanum. Nýr ófriður i nánd. í nýju viðtali, sem erlend blöð Verkamannafðt. Kanpam pmlan kopar. Vald. Poulsen, iM^iiiiWniiillÍiMBIlfta^^ S hafa átt við Bauer og Deutsch, hafa þeir sagt m. a.: . . . Aðstaða okkar var orðiin þannig, að við áttum ekki nema um það að velja að taka upp vopnaða baráttu og að sigra eða tapa með heiðri, trúir hugsjónw ^um socialismans- Ef sociaiísminn á að lifa í framtiðihni, ef soc- ialistar vilja hæta pau miistök, sem orðið hafa á liðnum tíma, og vinna sigur, þá verða þeir að gera hið sama og við gerðum. Við jafnaðarmenn vinnum og berjumst þó ekki fyrir sjálfa okk- ur að eiins, við herjumst fyrir Ev- rópu alan h im!jm..Ja nvél þ5 að við höfium nú tapað 1 AusturríLi, þá höfum við einmitt með þessum ðsigri unnið sigurr í þeim lönd- um, þar sem fasisminn hefir enn ekki fest rætur. ' . . . Atburðirnir hafa sýnt, að vopn okkar hafa að eins ver|b notuð tii varnar, því miður. En við höfum lært mikið af því, viö og socialisminn. . . . Hinir f öllnu verkamisnn létu ekki líf sitt tíl einskis. .Peírmunu í framtiðiinni vera logandi hvatn- ing til jafnaðarmannahmyfingar- iaanar, ekki að eins í Austuníki, heldiur og um allan beim. Dauði þeiTra muin skapa nýja sigra fyrr ir allan verkalýð. Ég er sannfærður um að nýr blóðugur ófriður er í nánd! Ég sé ekki að mögulegt sé að korrt- ast hjá ófriði mflli fasistarikj'- anna og lýðræðisríkjanna í Ev- ropu. Klapparstfg 28. Síml 3024. Anstnrrísklr verkamenn hefna fo.i nja sinna. Frá Vínarborg kemur sú fregn, að járnbrautaiþjónn sá, sem sveik Kolomann Wallisch, foringja- bar- áttuliðs jafnaðarmanna í Steier- marken og þingmann, í bendur fasista, hafi fundist myrtur i Wiernerwald. Lögreglan rteynir af fremsta megni að hafa upp á þeim, sem hafa 'drepið hann, en það hefir enn ekki tekist. Taiilð er að hér sé um befndax- morð að rœða, og að ileiri níuni fylgja eftir. Wailisch sá, sem getur um í skeytjnu, var tekinn síðastur af foringjum jafnaðSrmanna. Fasist- uim tókst að ná 'honum með því að járnbrautarþjónn, sem nafði hjálpað bonum til að flýja, sveik hann er hann fékk að vita að 1000 schiHingar höfðu verið látnir til höfuös honum. Þeir sendisveinar, siem haía hugsáð sér að stunda eyrarvininu eða þvíumi. eru beðnir að koma tii viðtals í skrifstofu S. F. R. í kvöld kl. 8V2—lft Pappírsvörur otj ritfðng.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.